May 17, 2019

கணினிகள்

சென்னையில் இருக்கும் Ford Motors நிறுவனம் 50 கணினிகளுக்கான சி.பி.யுக்களை வழங்குகிறது. இரண்டு அல்லது மூன்றாண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்ட கணினிகளை பல நிறுவனங்களும் வழங்குவதுண்டு. இதற்கு முன்பாக ஸாஸ்கன் நிறுவனத்திடமிருந்து வாங்கினோம். அவர்கள் கணினித்திரை, விசைப்பலகை உள்ளிட்ட உபகரணங்களுடன் வழங்கினார்கள்.  இந்த முறை ஃபோர்டு நிறுவனம் சி.பி.யுக்களை மட்டுமே வழங்குகிறார்கள். எந்த நிறுவனமாக இருந்தாலும் அவர்கள் வளாகத்தை விட்டு வெளியில் கொண்டு வரும் வரைக்கும் உதவுவார்கள். அதற்கே நிறைய மின்னஞ்சல் பரிமாற்றம் நடக்கும். அந்நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் யாரேனும் ஒருவர் இந்தத் திட்டத்திற்கு முழு அர்ப்பணிப்புடன் வேலை செய்ய வேண்டும். ஃபோர்டு நிறுவனத்தில் கோகுலகிருஷ்ணன் உதவினார். அவரும் அவருடன் பணியாற்றும் நவீனனும்-  அவர்களிடம் நான் எந்த ஊர் என்று கூடக் கேட்டுக் கொள்ளவில்லை. அனுமதி பெறுவதிலிருந்து வாகனத்தில் ஏற்றுகிற வரைக்கும் எல்லாவற்றையும் முன்னின்று செய்து கொடுத்தார்கள். 

வளாகத்திலிருந்து வெளியில் வந்தவுடன் போக்குவரத்துத்து ஏற்பாடுகளை நாம்தான் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். தமிழகத்தின் பல பள்ளிகளில் இருந்தும்  கணினிகள் வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் வருவதுண்டு. போக்குவரத்துதான் பிரச்சினை. சென்னையிலிருந்து அந்தந்த ஊர்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும். இந்த முறை அனைத்துக் கணினிகளையும் கோபிக்கு எடுத்து அங்கேயே பள்ளித் தலைமையாசிரியர்களிடம் இந்தக் கணினிகளை எப்படியெல்லாம் பயன்படுத்துவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருக்கின்றன என்பதை விளக்கி அவர்களிடம் கையளிப்பதற்கான நிகழ்வு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

அரசுப்பள்ளிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது மாணவர்களின் எண்ணிக்கை மட்டுமில்லாமல் ஆசிரியர்களின் அர்ப்பணிப்பு, அவர்களின் புரிதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணிகளை உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. புரிதல் என்றால் தாம் முன்வைக்கும் கோரிக்கை நிறைவேற்றப்படுமானால் அதன் பலன்கள் என்ன என்பதைப் பற்றிய புரிதல் உள்ள ஆசிரியர்களாக இருக்க வேண்டும். ‘எங்க ஸ்கூலுக்கு ஏதாச்சும் செஞ்சு தாங்க’ என்று கேட்கிற ஆசிரியர்கள்தான் எனக்குத் தெரிந்து எண்ணிக்கையில் அதிகம். ‘என்ன செஞ்சு தரணுங்க டீச்சர்?’ என்று கேட்டால் அது தெரியாது. அவர்களிடம் கணினிகளை வாங்கிக் கொடுத்தால் பத்து பைசா பிரையோஜனம் இருக்காது. பள்ளிக் கல்வித்துறையிலிருந்து கேட்கும் புள்ளிவிவரங்களை டைப் செய்வதற்காகப் பயன்படுத்துவார்கள். ஆறுமாதங்கள் கழித்து ‘பிரிண்ட் அவுட் எடுக்க ப்ரிண்டர் ஒண்ணு வாங்கிக் கொடுங்க’ என்று கேட்பார்கள். மற்றபடி மாணவர்களை பக்கத்திலேயே விடமாட்டார்கள். 

பல பள்ளிகளில் நூலகங்கள் அமைத்துக் கொடுத்திருக்கிறோம். சற்றேறக் குறைய முப்பது பள்ளிகள் இருக்கும். அவற்றில் எவ்வளவு சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றன என்று கணக்கிட்டால் ஆரம்பக்கட்டத்தில் உணர்ச்சி வசப்பட்டுத் தேர்ந்தெடுத்த பள்ளிகள் பலவற்றில் உருப்படியாக இல்லை. ஆசிரியர்கள் மாறிப் போன பிறகு புத்தகங்கள் கேட்பாரற்றுக் காணாமல் போயிருக்கின்றன. அதனால் இப்பொழுது பொறுப்பில் இருக்கும் தலைமையாசிரியர், அவரது செயல்பாடு, ஒருவேளை அவர் ஓய்வு பெற்றுவிட்டால் அல்லது மாற்றலில் சென்றுவிட்டால் அவர் விட்டுச் செல்லும் பணிகளை முன்னெடுக்கும் ஆசிரியர் குறித்தான தகவல் என பலதரப்பட்ட தகவல்களையும் நம்மைச் சார்ந்தவர்கள் விசாரிக்க வேண்டியிருக்கிறது. தீரவிசாரித்துத்தான் இருபத்தைந்து பள்ளிகளை முடிவு செய்திருக்கிறோம்.

பள்ளிகளின் பட்டியல் தயாரிப்பது, அவர்களிடமிருந்து வேண்டுகோள் கடிதங்களைப் பெற்று அவற்றைத் தொகுத்து நிறுவனத்துக்கு வழங்குதல், அவர்கள் கேட்கும் பிற கடிதங்களுக்கான பதில் தயாரிப்புகள், போக்குவரத்து ஏற்பாடு, உபகரணங்களுக்கான விற்பனையாளர் தேடல், அவரிடம் விவரங்களைச் சேகரித்தல், பள்ளிகளுடனான தொடர்பு, நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு என சற்றே குடைச்சல் நிறைந்த பணிதான் இது. ஆசிரியர்கள் அரசு தாமஸூம், வரதராஜூம் பல கட்டங்களிலும் உதவினார்கள். ரியாஸ் அகமது என்ற திருப்பூர்க்காரர் வழியாக ஐம்பது கணினிகளுக்கும் தேவையான உபரகணங்களை வாங்குவதற்காக இரண்டேகால் லட்ச ரூபாய் வழங்கப்பட்டுவிட்டது. 



சனிக்கிழமை (18-05-2019) மாலை நான்கு மணிக்கு நிகழ்ச்சி தொடங்கும். வாய்ப்பிருப்பவர்கள் வருக. ஒன்றரை மணி நேரத்தில் வீட்டுக்குக் கிளம்பிவிடலாம். எழுத்தாளர், சமூகசேவர் என்ற பட்டத்தையெல்லாம் கண்டுகொள்ள வேண்டாம். ஆசிரியர்கள் செய்த வேலை இது. அடுத்த முறை இப்படியெல்லாம் சுமக்க முடியாத சுமையையெல்லாம் தூக்கி என் தலை மீது வைக்க வேண்டாம் என்று உறுதியாகச் சொல்லிவிடலாம். நிகழ்ச்சிக்கான ஏற்பாடுகள் அனைத்தையும் ஆசிரியர்கள்தான் செய்கிறார்கள்.

எனக்குத் தலைமையாசிரியராக இருந்த இனியன்.அ.கோவிந்தராஜூ கரூரிலிருந்து வருகிறார். நிகழ்வில் பேசுகிற அனைவருமே ஆசிரியர்கள்தான். உள்ளூரில் ஆசிரியர்களுக்கிடையிலான கல்வி சார்ந்த ஒரு பயனுள்ள கருத்துரையாடலாக இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறோம். கணினியுகத்தின் எதிர்கால வளர்ச்சி, அதில் நம் மாணவர்கள் கால் பதிக்க என்ன மாதிரியான விதைகளைப் போட சாத்தியங்கள் இருக்கின்றன என்பதைப் பற்றி மட்டும் பேசலாம் என்றிருக்கிறேன்.

கடந்தமுறை ஸாஸ்கன் நிறுவனத்திலிருந்து கணினிகளைப் பெற்ற போது ‘ஈ-வேஸ்ட்டுன்னு கழிச்சுக்கட்டுறாங்க...அதை ஏன் தூக்கிட்டு வர்றீங்க?’என்றார்கள். அத்தகையவர்கள் தயவு செய்து ஒதுங்கிக் கொள்ளவும். எனக்கும் ஈவேஸ்ட் குறித்துத் தெரியும். ஆனால் அனைத்துமே செயல்படக் கூடிய வகையில் இருப்பவை. ஒவ்வொன்றையும் தரம் பார்த்துத்தான் கொடுக்கிறார்கள். இந்த உலகில் பயனற்றவை என்று எதுவுமேயில்லை. எங்கேயாவது யாராவது அது நமக்குக் கிடைத்துவிடாதா என்று ஏங்கிக் கொண்டுதான் இருப்பார்கள். மார்க்கெட்டில் இதன் ஒவ்வொன்றின் மதிப்பும் குறைந்தபட்சம் சுமார் பத்தாயிரம் வரைக்கும் போகும். ஐம்பது கணினிகள் என்றால் ஐந்து லட்ச ரூபாயாவது தேவைப்படும். அதை ஒரு நிறுவனம் இலவசமாகக் கொடுக்கிறது.  அதோடு சேர்த்து இரண்டே கால் லட்ச ரூபாய்க்கு உபகரணங்களைப் பெற்று இருபத்தைந்து பள்ளிகளுக்குக் கணினிகளை வழங்குகிறோம். அவற்றில் சில பள்ளிகள் கணினி ஆய்வகங்களை அமைக்கிறார்கள். கிராமத்துக் குழந்தைகளுக்கு இவையெல்லாம் பெரிய விஷயங்கள். இதைச் சாத்தியப்படுத்திய ஃபோர்டு நிறுவனத்துக்கும், உதவிய கோகுலகிருஷ்ணனுக்கும், அனைத்து நண்பர்களுக்கும் நன்றி.

நிகழ்வில் சந்திப்போம்.

2 எதிர் சப்தங்கள்:

Unknown said...

கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு எட்டாக்கனியாக இருந்த விசயம், அவர்களுடைய வளர்ச்சியில் ஒரு மைல்கல்லாக இந்த கணினிகள் விளங்கும்.

சேக்காளி said...

//கிராமத்துக் குழந்தைகளுக்கு இவையெல்லாம் பெரிய விஷயங்கள்.//
இதுதான் விசயம்.