Aug 26, 2017

என்ன செய்யப் போகிறோம்?

கல்வியைப் பற்றி எழுதும் போது இருவேறு விதமான கருத்துக்கள் உருவாவது இயல்பானதுதான். முரட்டுத்தனமான பிடிவாதத்துடன் இருப்பவர்களுடன் பேசுவதற்கு ஒன்றுமில்லை. அவர்களுடன் சண்டையிட்டு, நிரூபித்து...என்னவாகப் போகிறது? ஆனால் எனக்குத் தெரிந்ததை எழுதிக் கொண்டேயிருப்பதில் எந்தத் தயக்கமும் இல்லை.

நீட் தேர்வு பற்றிய விவாதம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும்.

‘அரசு பள்ளிகளில் பத்தாம் வகுப்பில் முதல் மூன்று மதிப்பெண்களை வாங்கிய மாணவர்களை எல்லாம் தனியார் பள்ளிகள் எடுத்துக் கொள்கின்றன. அவர்களையும் அரசுப் பள்ளி மாணவர்களாகத்தான் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்’ என்று சிலர் பேசுகிறார்கள். எவ்வளவு பெரிய அபத்தம் இது? உண்மையிலேயே களத்தை உணர்ந்தவர்கள் இப்படிப் பேச மாட்டார்கள். 

நந்தினி பத்தாம் வகுப்பில் முதலிடம். அவளைத் தனியார் பள்ளியொன்றில் இலவசமாக சேர்த்துக் கொண்டார்கள். பனிரெண்டாம் வகுப்பில் 199.25 கட்-ஆஃப் வாங்கினாள். அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்துவிட்டாள். அருமையான உதாரணம்தான்.

அதேசமயம் வேறு சில உதாரணங்களையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டியிருக்கிறது-

அய்யாவு, பவித்ரா, அசாருதீன் மூன்று பேருமே வெவ்வேறு பள்ளிகளைச் சேர்ந்தவர்கள். அவரவர் பள்ளியில் முதலிடம். பனிரெண்டாம் வகுப்பு வரையிலும் தத்தமது அரசு மேனிலைப்பள்ளிகளில்தான் படித்தார்கள். நன்றாகவும் படித்தார்கள். குறையொன்றுமில்லை. தேர்வு முடிவுகள் வெளியான போது 1120க்கு மேல்தான் மூவரும். ஆனால் யாருக்குமே கட்-ஆஃப் போதவில்லை. 190-195 என்கிற அளவுதான். திணறிப் போனார்கள். இவர்கள் மூவரும் என்றில்லை. தமிழகத்தின் மூன்றாம் நான்காம்கட்ட நகரங்களைச் சுற்றியிருக்கும் அரசு மேனிலைப்பள்ளிகளில் பல நூறு மாணவர்களை அடையாளம் காட்ட முடியும். 

பள்ளியில் முதலிடம். ஆயிரத்து நூறு மதிப்பெண்களைத் தாண்டியிருப்பார்கள். ஆனால் அரசு மருத்துவக் கல்லூரிகளிலும், முதல் நிலைப் பொறியியல் கல்லூரிகளிலும் இடம் இல்லை. 
பிரச்சினையின் அடிநாதம் என்னவென்று புரிகிறதா? 

பெரும்பாலான அரசுப்பள்ளி மாணவர்களுக்கு தமிழும் ஆங்கிலமும் கணிதமும் இயற்பியலும் வேதியியலும் சமம்தான். அத்தனை பாடங்களுக்கும் ஒரே முக்கியத்துவத்தை அளித்துப் படிக்கிறார்கள். எந்தப் பாடத்திலும் இருநூறு மதிப்பெண்கள் இருக்காது. ஆனால் அத்தனை பாடங்களிலும் நூற்றியெண்பதுக்கு மேலான மதிப்பெண்கள் இருக்கும். தனியார் பள்ளி மாணவர்களுக்கு அப்படியில்லை- அவர்களிடம் ப்ளூ ப்ரிண்ட் உண்டு. எந்தப் பாடத்திலிருந்து எத்தனை கேள்வி வரும்? எந்தப் பாடத்தை சாய்ஸில் விடலாம் என்று கணித்து கணக்கு, இயற்பியல், வேதியியல் அல்லது உயிரியியல், இயற்பியல், வேதியியல் பாடங்களை மட்டும் குறி வைத்து இருநூறுக்கு இருநூறு மதிப்பெண்கள் வாங்குகிறார்கள். தமிழும், ஆங்கிலமும் அவர்களுக்கு பொருட்டே இல்லை. நூற்றைம்பது அல்லது நூற்றியறுபது வாங்கினால் போதும். அதனால்தான் ஆயிரத்து ஐம்பது மதிப்பெண் வாங்கிய தனியார் பள்ளி மாணவனால் அண்ணா பல்கலைக்கழகத்திலும், பிஎஸ்ஜியிலும், மருத்துவக்கல்லூரிகளிலும் நுழைந்துவிட முடிகிறது. ஆயிரத்து நூறைத் தாண்டிய அய்யாவும், பவித்ராவும், அசாருதீனும் திணறுகிறார்கள். 

கட்டுரையாக எழுத வேண்டும் என்பதற்காக இவர்களைச் சுட்டிக்காட்டவில்லை. 2017 ஆம் ஆண்டில் நான் பார்த்த உதாரணங்கள் இவர்கள். ஒவ்வொரு வருடத்திலிருந்தும் உதாரணங்களைக் காட்ட முடியும். எந்த ஊரில் வேண்டுமானாலும் விசாரித்துப் பார்க்கலாம். பரமத்தி வேலூர், வாலாஜாபேட்டை, சத்தியமங்கலம், ஆரல்வாய்மொழி போன்ற தமிழகத்தின் உட்புறத்து ஊர்களைச் சுற்றியிருக்கும் பள்ளிகளில் படித்து வெளியேறிய மாணவர்கள் குறித்தான தகவல்களை மேம்போக்காவாவது தெரிந்து கொண்டு பேசலாம்.

நீட் தேர்வை முன்வைத்து கல்வி சார்ந்த உரையாடல் உருவாகியிருப்பது ஒரு வகையில் நல்லது. ஜல்லிக்கட்டுப் பிரச்சினை போல கலந்தாய்வு முடிந்தவுடன் விட்டுவிட்டுப் போய்விடக் கூடாது என்றுதான் விரும்புகிறேன்.

நம்முடைய கல்விச்சூழலில் இருக்கும் நிலவும் பல சிக்கல்களில் நீட் தேர்வு என்பதும் ஒன்று. இன்றைக்கு அதற்குக் கிடைத்திருக்கும் வெளிச்சத்தில் சிறுபங்கு கூட கல்வியியலின் வேறு பல பிரச்சினைகளுக்கும் கிடைக்கவில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம். உண்மையில் நமது கல்வியின் படியடுக்குகள் மிக மிகச் சிக்கலானவை. இங்கு கல்வி நகர்ப்புறத்தவருக்கு ஒன்றாகவும், கிராமப்புறத்தாருக்கு இன்னொன்றாகவும் இருக்கிறது. அரசுப் பள்ளிகளில் ஒன்றாகவும் தனியார் பள்ளிகளில் வேறொன்றாகவும் இருக்கிறது. நாற்பதாயிரம் ரூபாய் சம்பளம் வாங்கும் அரசுப்பள்ளி ஆசிரியரால் இருநூறு மதிப்பெண் மாணவர்களை உருவாக்க முடியாத போது ஐந்தாயிரம் ரூபாய் சம்பளம் வாங்கும் தனியார் பள்ளி ஆசிரியர் பல இருநூறு மதிப்பெண் மாணவர்களை உருவாக்குகிறார். ஆசிரியர்களின் தரம் பற்றிய கேள்வி இல்லை- அவர்களுக்கு இடப்படும் இலக்குகள் சார்ந்த கேள்வி இது. ‘அவனை இருநூறு வாங்க வை’ என்பது மட்டும்தான் தனியார் பள்ளிகள் தமது ஆசிரியர்களுக்கு நிர்ணயிக்கும் இலக்காக இருக்கிறது. அரசுப்பள்ளிகளில் அப்படியில்லை. வித்தியாசம் புரிகிறதல்லவா?

இவற்றையெல்லாம்தான் சிக்கல்கள் என்று எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. மேற்சொன்ன உதாரணங்கள் இந்தச் சிக்கல்களின் விளைவான மேல்மட்ட உதாரணங்கள் மட்டுமே. களத்தில் இறங்கிப் புரிந்து கொள்ள முயன்றால் வெவ்வேறு பரிமாணங்களைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். பெண் கல்வி என்பதில் ஆரம்பித்து கல்விக்கூடங்கள், ஆசிரியர்கள், கிராமச்சூழல், சாதிய அடுக்குகள் என்பது வரையிலும் மிக நுட்பமானவை இவை.

நம்முடைய அரசியல் சித்தாந்தங்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு கல்வி சார்ந்த மனப்பூர்வமான உரையாடல் பொதுவெளியில் நடைபெற வேண்டியிருக்கிறது. ஆனால் அது எந்தக் காலத்திலும் நம் அரசியல் சூழலில் நடைபெறாது.

தமிழகத்தில் அறுபத்தைந்து சதவீத மாணவர்கள் அரசுப்பள்ளிகளில் தமிழ் வழிக்கல்வியில் படிக்கிறவர்கள்தான். தனியார் பள்ளி மாணவர்கள் வெறும் முப்பத்தைந்து சதவீதம்தான். ஆனால் அவர்கள்தான் எந்தவொரு மேல்நிலைக்கல்வியிலும் அரசு இடங்களில் தொண்ணூற்றைந்து சதவீத இடங்களைப் பிடிக்கிறார்கள். இதுதான் அவலம். இந்த அவலத்தைத்தான் வசதியாக மறைத்துக் கொள்கிறோம். இன்றைக்குத் தனியார் பள்ளி மாணவர்களின் இடத்தை சி.பி.எஸ்.ஈ மாணவர்கள் இடம் பிடித்துக் கொள்வார்கள் என்கிற பதற்றம் இருக்க வேண்டியதுதான்.

நீட் தேர்வு அல்லது பனிரெண்டாம் வகுப்பில் மூன்று பாடங்களை மட்டுமே வைத்து தகுதியை நிர்ணயித்தல் என்று ஒற்றைத் தேர்வு முறைகளில் எந்தக் கணக்கிலும் பாதிக்கப்படப் போகிறவர்கள் அரசுப்பள்ளி மாணவர்கள்தான். இதுதான் என் நிலைப்பாடு. சிபிஎஸ்ஈ Vs தனியார் பள்ளி மாணவர்கள் என்ற பிரச்சினைக்கு ஏன் அரசுப்பள்ளி மாணவர்களை ஊறுகாய் ஆக்குகிறார்கள் என்றுதான் யோசிக்கிறேன். பேசுவதெல்லாம் ‘அய்யோ கிராமப்புற மாணவர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள்’ என்கிற நாம் இதுவரையிலும் அல்லது இனிமேலும் அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கும் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கும் என்ன திட்டங்களைச் செயல்படுத்தியிருக்கிறோம் அல்லது செயல்படுத்தப் போகிறோம்? அரசுப்பள்ளிகளில் தமிழ்வழிக்கல்வியில் படிக்கும் அறுபத்தைந்து சதவீத மாணவர்களுக்கு நாம் கொடுக்கக் கூடிய வெளிச்சம் என்ன?

வெறுமனே கம்யூட்டரில் கருத்துச் சொல்வதாக இருப்பின் எதை வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். யாரை வேண்டுமானாலும் இழுத்துப் போட்டுக் குத்தலாம். யாருக்கும் முத்திரையிடலாம். ஆனால் கள நிலவரம் வேறாக இருக்கிறது. அதன் நுனியையாவது புரிந்து கொள்வதில்தான் குறைந்தபட்ச அறம் இருக்கும்.

5 எதிர் சப்தங்கள்:

Selvaraj said...

முரட்டுதனமான பிடிவாதத்துடன் இருப்பவர்களிடம்தான் பேச வேண்டும்.சற்று கோபம் கலந்த ஆனால் அக்கறையுடன் எழுதபட்ட கட்டுரை.

அன்பே சிவம் said...

ம(அ)ழித்தலும் 'நீட்'டலும் வேண்டா.

அன்பே சிவம் said...

உம்(ஏன் நம்) இலக்கிற்கு பயணப்பட வேண்டிய தூரம் அதிக மிருந் தாலும், சலிப்பின்றி தொடர்...(வோம்).

Anonymous said...

அய்யோ கிராமப்புற மாணவர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள்’ என்கிற நாம் இதுவரையிலும் அல்லது இனிமேலும் அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கும் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கும் என்ன திட்டங்களைச் செயல்படுத்தியிருக்கிறோம் அல்லது செயல்படுத்தப் போகிறோம்? அரசுப்பள்ளிகளில் தமிழ்வழிக்கல்வியில் படிக்கும் அறுபத்தைந்து சதவீத மாணவர்களுக்கு நாம் கொடுக்கக் கூடிய வெளிச்சம் என்ன?
AS USUAL BRILLIANT AND ANALYTICAL.
RESERVATION MUST BE MADE FOR RURAL/ TAMIL MEDIUM STUDENTS. COURT WILL SAY "OK" IF IT COVERS ALL STUDENTS.
WHY MARKS SHOULD BE FOR 200 FOR EACH SUBJECT AND NOT FOR 100 WHICH IS THE UNIVERSAL NORM?
CUT OF IS FOR 200 AND DIVIDING BY 2 FOR MATHS/BIOLOGY AND BY FOUR IN PHYSICS/CHEMISTRY AND RESTRICTING THE CUT OFF TO 2 DECIMALS IS BOUND TO HAVE
AN ADVERSE IMPACT. ONE CAN NOT BRUSH ASIDE THIS TELLING IT IS UNIVERSAL AND AFFECTS ALL STUDENTS.
WHEN IT INVLOVES ENGG./MEDICAL ADMISSION THIS IS VERY IMPORTANT.
OUR SUGGESTION WOULD BE TO HAVE 100 MARKS FOR EACH PAPER AND COMPUTE CUT OFF WITH MATHS/ BIOLOGY, PHYSICS AND CHEMISTRY FOR 300 MARKS AND COMPUTING UP TO 4 DECIMALS. THIS WILL BRING OUT THE REAL MERIT. IN FACT PHYSICS/ CHEMISTRY ARE AS IMPORTANT TO ENGG./MEDICINE LIKE MATHS/BIOLOGY.
IN FACT ENGG. IS TERMED AS APPLIED PHYSICS.
TO DAYS MEDICINES ARE ONLY CHEMICAL DERIVATIVES.
NO LANGUAGE PAPER FOR 'CBSE' 12TH. ONLY 5 PAPERS OF 100 MARKS EACH.
WHY TORTURE STATE BOARD STUDENTS WITH LANGUAGE PAPER. NOT AT ALL NEEDED.
INSTEAD TAMIL MEDIUM RURAL STUDENTS CAN HAVE SPOKEN ENGLISH CLASSES WITH EMPHASIS ON BIOLOGICAL/CHEMICAL/PHYSICS TERMS IN ENGILSH LIKE 'ARTEREY' (THAMANI), OXYGEN (PIRANA VAYU),FRICTION (URAIVU) ETC.
I HAVE GIVEN ONLY VERY VERY ELEMENTARY EXAMPLES.
THIS WILL HELP RURAL STUDENTS IN FACING 'NEET'/AEEE ETC.
PARENTS/ TEACHERS/PUBLIC MUST COME TOGETHER IN PROMOTING RURAL/GOVT. SCHOOLS.
TO SCORE IN EXAMS LIKE 'NEET' TECHNIQUES ARE NEEDED ALONG WITH KNOWLEDGE.
DO NOT ATTEMPT 'PHYSICS,PAPER RIGHT AWAY EVEN ONE IS STRONG.
180 QUESTIONS IN 180 MTS (3HRS). IT IS ADEQUATE/AMPLE TIME FOR EACH QUESTION. 60 SECONDS FOR EACH QUESTION. FOR A KNOWN QUESTION ONE WILL NOT NEED MORE THAN 15/20 SECS . ONE WILL SAVE FOR EACH KNOWN ANSWER 45/40 SECS. IT IS A HUGE SAVING IN TIME. FOR 50 CORRECT ANSWERS ONE WILL SAVE 200 BECS NEARLY MORE THAN HALF AN HOUR. THIS TIME CAN BE USED TO TACKLE TOUGH QUESTIONS. ONE CAN GO ON AND ON. OUR RURAL STUDENTS ONLY NEED GUIDANCE.
WHEN STATE BOARD STUDENTS OF BIHAR, MADHYAPRADESH AND HARAYANA CAN SCORE HIGH MARKS IN 'NEET' OUR STUDENTS CAN DO MUCH BETTER'
LET US TEACH THEM THE 'TECHNIQUES' ALONG WITH LESSONS.
LET US GIVE THE WINNING ATTITUDE TO OUR RURAL/TAMIL MEDIUM STUDENTS.
LET US ERADICATE FROM THEIR MINDS 'ENGLISH' IS NOT THE ROAD TO SUCCESS.
ANBUDAN,
M.NAGESWARAN.

Asok said...

I think there is confusion between NEET exams and Education Standards. NEET is needed to find out the qualified students. For that, we need to improve the Education Standards. Unless we can improve the Government school standards or close all private schools all over India. We need to go the root cause and fix it. If not, this issue will be there forever. Most of the people are interested to go for Medical colleges to make more money, they do not have service minded people. If you impose the rule like after completion of MBBS, you have to work for 10 years in Government Hospitals. This problem will be resolved quickly.