Nov 9, 2016

கறுப்புப் பணத்தை எப்படித் தடுக்கும்?

ஐநூறு மற்றும் ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டுக்களை ஒழித்துக் கட்டுவதால் எப்படி கறுப்பு பணம் தடைபடும் என்று கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பணத்தைப் பதுக்குகிறவர்கள் எல்லோரும் ரூபாய் நோட்டுக்களாகத்தான் பதுக்குகிறார்களா என்றும் ஆள் மாற்றி ஆள் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பணத்தை பணமாக மட்டுமே பதுக்குவதில்லை. ஆனால் பணமாகவும் பதுக்குகிறவர்கள் இருக்கிறார்களா இல்லையா? 

இந்தியாவில் கிட்டத்தட்ட பதினெட்டு லட்சம் கோடி ரூபாய்க்கான ஐநூறு மற்றும் ஆயிரம் ரூபாய்த் தாள்கள் இருப்பதாக ஒரு புள்ளிவிவரம் கண்ணில்பட்டது. 

‘அய்யய்யோ பதுக்கல்காரர்கள் எல்லாவற்றையும் தங்கமாக மாற்றி வைத்திருக்கிறார்கள். இடத்தில் முதலீடு செய்திருக்கிறார்கள்’ என்று கம்பு சுற்றுபவர்களிடம் கேட்பதற்கு ஒரு கேள்வி இருக்கிறது. பதினெட்டு லட்சம் கோடி ரூபாய்க்கான ஐநூறு மற்றும் ஆயிரம் ரூபாய்த் தாள்களில் எத்தனை சதவீதம் சாமானிய மக்களிடம் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறீர்கள்? ஒருவருக்கு சராசரியாக ஆயிரம் ரூபாய் இருக்குமா? பல கோடி மக்கள் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழாக வாழ்கிற தேசத்தில் இந்தச் சராசரி கணக்கே சற்று அதிகம்தான். சரி, ஆயிரம் ரூபாய் இருப்பதாகவே வைத்துக் கொண்டாலும் கூட ஒரு லட்சம் கோடிதான் தேறும். மிச்சமெல்லாம் யாரிடம் இருக்கிறது? வங்கிகள், நிறுவனங்கள் தவிர பெரும்பாலான பணம் அதிகபட்சமாக பத்து சதவீத ஆட்களிடம்தான் பதுங்கிக் கிடக்கிறது. 

இதையெல்லாம் எப்படி வெளியில் கொண்டு வருவது?

வெளிநாட்டில் பதுக்கப்பட்டதெல்லாம் இந்தியத் தொகை என்று நம்புகிறவர்கள் இன்னமும் கூட சற்றே வேகமாக களமாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஐநூறு, ஆயிரம் ரூபாய்களின் மொத்த மதிப்பு பதினெட்டு லட்சம் கோடி என்றால் அதே சமயம் வெளிநாட்டில் பதுக்கப்பட்டிருக்கும் பணம் இதைவிட பன்மடங்கு அதிகம். அதாவது எண்பது லட்சம் கோடி வரைக்கும் இருக்கும் என உறுதிப்படுத்தப்படாத தகவல் உண்டு. 

இங்கே இருக்கும் பணத்தைவிடவும் வெளியில் பதுக்கப்பட்டது அதிகம் என்பது எப்படி சாத்தியம்?

குழப்பம் உண்டாக்கக் கூடியதுதான். ஆனால் ஹவாலா எப்படி இயங்குகிறது என்று கொஞ்சம் தெரிந்து கொண்டால் இதைப் புரிந்து கொள்வது சுலபம்.



1) ரவி இந்தியாவிலிருந்து ஒரு கோடி ரூபாயை மொரீஷியஸில் இருக்கும் பிரின்ஸூக்கு அனுப்ப வேண்டும்.

2) ரவி ஒருகோடியே ஐம்பது லட்சத்தை (ஐம்பது லட்சம் என்பது கமிஷன் தொகை) இந்தியாவில் இயங்கும் ஹவாலா புரோக்கரிடம் கொடுக்கிறான்.

3) ரவியிடம் புரோக்கர் ‘கோட் வேர்ட்’ ஒன்றைத் தருகிறார். அதை ரவி, பிரின்ஸிடம் தந்துவிடுகிறான்.

4) இந்திய புரோக்கர் மொரிஷீயஸ் புரோக்கரை அழைத்து பிரின்ஸிடம் ஒரு கோடி ரூபாயைத் தரச் சொல்கிறான். 

5) பிரின்ஸ் கோட்வேர்டைத் தரும் பொழுது மொரிஷீயஸ் புரோக்கர் ஒரு கோடி ரூபாயை பிரின்ஸூக்குத் தந்துவிடுவான்.

(இப்பொழுது இந்திய புரோக்கர் மொரிஷீயஸ் புரோக்கருக்குத் தர வேண்டிய கடன் - ஒரு கோடி)

6) சில நாட்களுக்குப் பிறகு மொரிஷீயஸில் இருக்கும் சார்லஸ் என்பவர் இந்தியாவில் இருக்கும் குமாருக்கு ஒரு கோடி ரூபாயை அனுப்ப வேண்டியிருக்கிறது. சார்லஸ் மொரிஷீயஸ் புரோக்கரை அணுகி ஒரு கோடியே ஐம்பது லட்சத்தைக் கொடுக்கிறான்.

7) மொரிஷீயஸ் புரோக்கர், சார்லஸிடம் ‘கோட் வேர்ட்’ ஒன்றைத் தருகிறான். அதை சார்லஸ், குமாரிடம் தந்துவிடுகிறான்.

8) மொரிஷீயஸ் புரோக்கர், இந்திய புரோக்கரை அழைத்து குமாருக்கு ஒரு கோடி ரூபாயைத் தரச் சொல்கிறான்.

9) குமார் கோர்ட்வேர்டைத் தந்துவிட்டு இந்திய புரோக்கரிடமிருந்து ஒரு கோடி ரூபாயைப் பெற்றுக் கொள்கிறான்.

இது ஹவாலாவின் மிக எளிமையான வடிவம். ஆக, பணம் வெளியே செல்வது வெர்ச்சுவல். மாயத் தோற்றம். செல்வது போலத் தோன்றும். ஆனால் இங்கேயேதான் புரண்டு கொண்டிருக்கிறது.

கோடிகளையும் லட்சங்களையும் ஆயிரம் ரூபாய்த் தாள்களாகவும், ஐநூறு ரூபாய்த்தாள்களாகவும் பொதுமக்களிடமிருந்து சுரண்டும் அரசியல்வாதிகள், பெருவணிகர்கள், சினிமாக்காரர்கள் அரசாங்கத்துக்கு வரி கட்டாமல் ஏதாவதொரு வகையில் வெளிநாட்டுக்கு அனுப்புகிறார்கள். அதற்குத் துணைபுரியும் ஹவாலா ஏஜெண்ட்டுகளாகச் செயல்படுகிறவர்கள் உருட்டியும் புரட்டியும் பல கோடிகளை வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அனுப்பியவர்கள் ஓரளவுக்குத் தப்பிவிட்டார்கள். ஆனால் இப்போதைக்கு அந்தப் பணத்தை இந்தியாவுக்குள் திரும்பக் கொண்டு வருவதில் சிக்கல்கள் உண்டாகும்.

இந்தியாவில் சம்பாதித்ததை வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கும் பெருமுதலைகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். அவர்களுக்கு பணத்தைக் கொண்டு செல்ல உதவிய ஏஜெண்ட்டுகளிடம் இருக்கும் ஆயிரங்களும் ஐநூறுகளும் என்னவாகும்? அவர்களைப் போலவே பத்துக் கோடியும் இருபது கோடியும் ஐம்பது கோடியுமாக வைத்துக் கொழிக்கிற பணக்காரர்கள், ரியல் எஸ்டேட்காரர்கள், வணிகர்கள் சிக்குவார்கள் அல்லவா? இருக்கிற பணத்தை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்வார்கள்?

தங்கமாக இருந்தாலும் சரி, நிலமாக இருந்தாலும் சரி, அச்சடித்து வெளியிடப்பட்ட பணமானது ஹவாலா ஏஜெண்ட்கள், தங்க வியாபாரிகள், நில வியாபாரிகள் என்று யாரிடமோ பதுங்கித்தானே கிடக்கிறது? கணக்கில் வராத பணத்தை அவர்கள் வெளியே கொண்டு வந்தே தீர வேண்டிய கட்டாயம் உருவாக்கப்பட்டிருப்பதை ஏற்றுக் கொள்ளத்தானே வேண்டும்?

என்னுடைய கணக்கும் புள்ளிவிவரமும் துல்லியத்தன்மை இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் பெருமொத்தமாகவாவது சரியாக இருக்கும் என நம்புகிறீர்களா?

இங்கே ஹவாலா மட்டுமே பதுக்கல் இல்லை. ஐந்து கோடி ரூபாய் கறுப்புப் பணம் இருந்தால் ஏக்கர் இருபது லட்சம் மதிப்புள்ள நிலத்தை இருபத்தைந்து லட்சமாகக் கொடுத்து நிலத்தில் முதலீடு செய்து வெள்ளையாக்கியவர்கள் இங்கேதான் இருக்கிறார்கள். நிலத்தின் மதிப்புக்கு மீறிய பணத்தைக் கொடுத்து வீடும் நிலமும் வறியவர்களுக்கு இல்லை என்ற நிலையை உருவாக்கியவர்களிடமிருந்து அந்த உரிமையை எப்படி மீட்டுக் கொடுப்பது என்று சமத்துவவாதிகள் ஏதேனும் கைங்கர்யம் சொன்னால் நன்றாக இருக்கும். இன்றைக்கு நகரங்களில் மட்டுமில்லாது கிராமங்களில் கூட சில பல கோடிகளில் நில மதிப்பு உயரக் காரணம் இப்படி பதுக்கப்பட்ட பணம் இல்லையா? இதையெல்லாம் எவ்வாறு தடை செய்ய முடியும்? 

புழக்கத்தில் இருக்கிற அதே சமயம் கணக்கில் வராத பணத்தை முடக்குவதுதான் முதல் காரியமாக இருக்க வேண்டும். அதைச் செய்திருக்கிறார்கள். இதோடு எல்லாமும் முடிந்துவிடுவதில்லை. இன்னமும் நிறையச் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. 

வெளியிலிருந்து வரும் ஹவாலா பணத்தைத் தடுப்பது, இங்கேயிருந்து வெளிநாடு செல்லும் பணத்தை முடக்குவது என என்னுடைய குருவி மண்டைக்கே நிறையத் தோன்றுகிறது. நாட்டை ஆள்கிறவர்களும் பொருளாதார வல்லுநர்களும் யோசித்திருக்க மாட்டார்களா? செய்வார்கள் என நம்பலாம். என்னவோ ஒரே ராத்திரியில் மோடி முடிவெடுத்துவிட்டு ஸ்டண்ட் அடிப்பதாக எழுதியும் பேசிக் கொண்டிருப்பவர்கள் துளியாவது யோசித்துப் பார்க்கலாம். இது அவ்வளவு எளிய முடிவா? ரிசர்வ் வங்கியிலிருந்து, பொருளாதார நிபுணர்கள் வரை ஆலோசனை நடத்தாமலா முடிவெடுத்திருப்பார்கள்? ஏதாவது குதர்க்கம் நிகழ்ந்தால் நாட்டின் ஒட்டு மொத்த பொருளாதாரமும் ஆட்டம் கண்டுவிடும் என்பதைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமலா அறிவித்திருப்பார்கள்? பிசகினால் நாடு திவாலாகிவிடும்.

இரண்டு நாட்களுக்கு ஏழைகள் என்ன செய்வார்கள், டீ விற்பவர்கள் என்ன செய்வார்கள் என்று நூறு கேள்விகளைக் கேட்கலாம். ஆனால் நீண்டகாலத் தீர்வாக நாம் என்ன வைத்திருக்கிறோம் என்று ஒரு முறை யோசித்துப் பார்த்துவிட்டு அந்தக் கேள்விகளை முன் வைப்பது நலம் பயக்கும். Economics is not that much easy. இது குறித்துப் பொருளாதார நிபுணர்களும் மேதைகளும் என்ன சொல்லப் போகிறார்கள் என்று உன்னிப்பாக கவனிக்கலாம். அவை ஏதேனும் திறப்புகளை உண்டாக்கக் கூடும். எடுத்தேன் கவிழ்த்தேன் என்று கருத்துச் சொல்ல இதுவொன்றும் சாதாரண விஷயமில்லை என்பதில் தெளிவாக இருக்கிறேன்.

மோடி மீது ஆயிரம் விமர்சனங்கள் இருக்கலாம். நிறையக் குற்றச்சாட்டுக்களைச் சுமத்தலாம். ஆனால் நல்லதாக ஒரு முடிவை அறிவிக்கும் போது சற்றேனும் திறந்த மனதோடு விவாதிக்கலாம். நமக்குத்தான் அத்தனையும் தெரியும் என்பதாக நினைத்துக் கொண்டு ஃபேஸ்புக் ஸ்டேட்டஸிலும், டிவிட்டர் கமெண்ட்டிலும் தீர்ப்புகளாக எழுதி அடித்து நொறுக்குவது நம்மை இன்னமும் மழுங்கச் செய்துவிடும். நமது அரசியல் எதிரி எதைச் செய்தாலும் எதிர்க்க வேண்டும் என்று அவசியமில்லை. ‘நாம் சொல்வது மட்டும்தான் சரி’ என்ற மனநிலைக்கு நம்மையுமறியாமல் நகர்ந்து செல்வது நல்லதும் இல்லை. அறிவார்ந்து விவாதிக்கலாம். தவறு இருந்தால் அறிவுப்பூர்வமாகச் சுட்டிக்காட்டலாம். அதில் தவறு எதுவுமில்லை.