Mar 18, 2016

கதிர் அறுக்கும் கைகள்

சமீபத்தில் நாச்சியாள் சுகந்தியின் கவிதையொன்று வாசிக்கக் கிடைத்தது. உடுமலைப்பேட்டையில் நிகழ்ந்த ஆணவக் கொலையின் தொடர்ச்சி இந்தக் கவிதை. 

சமகாலத்தில் நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் பிரச்சினைகளை கவிதைகளில் பதிவு செய்வது என்பது அவசியமான செயல்பாடு. அதுவும் எளிமையான மொழியில் நேரடியாக எழுதப்பட்ட இந்தக் கவிதை மனதுக்குள் ஒட்டிக் கொண்டது. பொதுவாகவே சாதாரணமான மொழியில் உண்மைத் தன்மையுடன் எழுதப்படும் கவிதைகள் சமகால நிகழ்வுகளைச் சொல்லும் போது அழுத்தம் மிக்கதாக மாறிவிடும்.

எனக்குப் பிடித்தமான இந்தக் கவிதையை வாசித்துவிட்டு சில நண்பர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்ட போது அவர்களும் பாராட்டினார்கள். பொதுவாகவே அரசியல் மற்றும் சமூகக் கவிதைகள் மிக அருகிவிட்ட காலமிது. பெரும்பாலான கவிஞர்கள் ‘நமக்கேன் வம்பு?’ என்கிற மனநிலையில் வண்ணத்துப் பூச்சி மழையில் நனைந்தது, எங்கள் வீட்டு காகம் கறுப்பு நிறம் என்பதோடு நிறுத்திக் கொள்கிறார்கள். நிகழ்காலத்தின் சாரமில்லாத அத்தகையை கவிதைகளையே வாசித்துக் கொண்டிருப்பதற்கு வழவழா கொழகொழாவாக இருக்கிறது. உண்மையைச் சொன்னால், தமிழில் கவிதைகள் அந்தந்த வட்டத்துக்கானவையாக சுருங்கிக் கிடக்கின்றன. ஒரு வட்டத்தில் இருக்கும் கவிஞர் எழுதியதை அந்தந்த வட்டத்துக் கவிஞர்கள் சிலாகிப்பார்கள். மற்ற கவிஞர்கள் கண்டு கொள்ளமாட்டார்கள். கவிதை பரவலாகப் பேசப் பட வேண்டும். ‘விமர்சகர்கள் பேசட்டும்’ என்றெல்லாம் தப்பித்துக் கொள்ள முடியாது. கவிதைகளைப் பற்றி கவிஞர்களும் பேச வேண்டும். சாமானியனையும் பேசச் செய்ய வேண்டும். அப்படி சாமானியன் பேச வேண்டுமானால் அவன் பாதிக்கப்படும் நிகழ்வுகள் கவிதைகளில் பதிவாக வேண்டும். அப்பொழுதுதான் கவிதை அடுத்த கட்டத்துக்கு நகரும். 

கவிதைகள் பொதுஜனங்களுக்கான உரையாடல் களமாக மாற்றுவதற்கான எந்தவிதமான எத்தனிப்புகளும் முன்னெடுப்புகளும் இங்கே இல்லை என்பது துக்ககரமானது. கவிதைகளை முன்வைத்து கறாராக யாரும் பேசுவதில்லை. கவிதையின் பாடுபொருள், தளம், அதன் மொழி குறித்தெல்லாம் விரிவானதும் வெளிப்படையானதுமான விவாதங்கள் எதுவும் கண்களில் படுவதில்லை. சமூக ஊடகங்களில் கூட இத்தகைய உரையாடல்கள் நடப்பதில்லை. தம்முடைய நண்பர்களின் கவிதைகளை மட்டும் ‘ஆஹா ஓஹோ பிரமாதம்’ என இலக்கிய மொழியில் தூக்கி நிறுத்திவிட்டு மற்ற கவிதைகளைக் கண்டு கொள்ளாதவர்கள் நிறைந்து கிடக்கிறார்கள்.

நாச்சியாள் சுகந்தியின் இந்தக் கவிதை பொது மனிதனுக்கானது-

சேலையின் மாராப்பு கிழிந்திருக்கிறது
தைத்துக்கொள்ளவாவது
கொஞ்சம் நேரம் கொடுங்கள்
இப்பத்தான் தண்டவாளத்தில்
வெட்டிப் போட்டவனின் வீட்டில்
ஒப்பாரி வைத்துவிட்டு வந்தேன்
உடனே அடுத்த ஊருக்கு
முக்காடு போட்டு ஓட வைக்கிறீர்கள்
அங்கு போய் சேருவதற்குள்
இன்னொரு ஊரில் நடுரோட்டில்
என் பிள்ளையை வெட்டிப் போடுகிறீர்கள்
ஒரு ஊரிலாவது நான் முழுசா
ஒப்பாரி வைக்க வேண்டாமா?
எத்தனை நாள் இப்படி
ஓங்கியழுது ஒப்பாரிவைக்க
ஊரூராக..இல்லை..சேரிசேரியாக
ஓட வைத்துக்கொண்டு இருப்பீர்கள்
இனி ஒப்பாரிகளுக்கு வார்த்தைகளில்லை என்னிடம்
கதிர் அறுக்கும் கைகள்தானே என்னுடையவை
அவளுடையவை
அவனுடையவை
நம்முடையவை

இளவரசன், கோகுல்ராஜ், சங்கர் என்று தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சார்ந்த இளைஞர்கள் தமிழகத்தில் வரிசையாகக் கொல்லப்பட்டதை முன்னிறுத்தும் இந்தக் கவிதையில், பாதிக்கப்பட்ட பெண் தனக்கான மொழியில் பேசுகிறாள். அந்த இளைஞர்களை தன்னுடைய மகன்களாகக் கருதிக் கொள்ளும் அவள் கொலை செய்யப்படும் ஒவ்வொரு சேரியாகச் சென்று அழுது களைத்திருக்கிறாள். இனி தன்னிடம் வார்த்தைகளில்லை என்று சொல்வதோடு கவிதை முடிந்துவிடுகிறது. அந்த இடத்தில் கவிதை தன்னுடைய அழுத்தத்தை பதித்துவிடுகிறது. ஆனால் கவிதை தொடர்கிறது. ‘ஆனால் எவ்வளவு நாட்களுக்குத்தான் நாங்களும் அழுது கொண்டேயிருப்போம்? எங்களிடமும் அரிவாள் இருக்கிறது’ என்கிற தொனி தெறிக்கும் அடுத்த நான்கு வரிகள் கவிதையின் போக்கையே மாற்றிவிடுகிறது. 

ஒருவேளை இதைத்தான் கவிஞர் தீர்வாக முன் வைக்கிறாரா என்று தெரியவில்லை. இப்படியான விவகாரங்களில் நேரடியான தீர்வை முன்வைக்கும் போது கவிதை ஒரு பக்கமாக சாய்ந்துவிடுகிறது. இப்படியான முடிவுகளை எழுதுவது கவிஞருக்கான உரிமை என்றாலும் வாசகன் விவாதிப்பதற்கான இடத்தை கவிஞன் விட்டுவைக்க வேண்டும் என்பேன். 

5 எதிர் சப்தங்கள்:

சேக்காளி said...

//ஒருவேளை இதைத்தான் கவிஞர் தீர்வாக முன் வைக்கிறாரா என்று தெரியவில்லை//
சமூகமும் இதைத்தான் எதிர்பார்க்கிறதோ?

sound said...

Ithu kavithai alla . life pattriyathu . Mun vaikkum theervu niyamanathu.
Kavithai oru pakkamum sayavillai.
Your last lines are totally idiotic and biased
Think again

pandiyan k said...

you can under stand in some other way mani...
"Kathir arrukum kaigal" may be representing the ULLAIKUM MAKKAL...
finally he may want to tell all we are under same caste as ULLAIKUM MAKKAL..
May be i am wrong but this meaning also we can take.. that's the beauty of the kaithaigal....

Vinoth Subramanian said...

None can come to conclusion sir. The interpretation will surely differ from person to person. Your interpretation is good by the way!!!

வா மணிகண்டன் said...

@Sound- தீர்வு நியாயமானது என்றால் ஏன் நியாயமானது என்று பேசுவதுதான் சரியாக இருக்குமே தவிர idiotic என்று சொல்வது சரியானதாக இருக்காது.