Dec 29, 2015

தினகரன் - வசந்தம்

ஈரோடு மாவட்டம் கரட்டடிபாளையம் என்கிற கிராமமும் இல்லாத நகரமும் இல்லாத ஊரில் பிறந்த மணிகண்டனுக்கு இப்போது கடலூரில் ஏகப்பட்ட சொந்தங்கள். சமீபத்தில் தமிழகத்தில் நிகழ்ந்த மழை வெள்ளப் பேரிடரில் கடலூரை பல நூறு தன்னார்வலர்கள் தத்தெடுத்துக் கொண்டார்கள். அவர்களில் ஒருவர் நிசப்தம் என்கிற அறக்கட்டளையை நடத்து வா.மணிகண்டன். கடலூரைச் சுற்றியிருக்கும் கிராமங்களில் வசிப்பவர்களை அக்கா, மாமா என்று உரிமையாக உறவு கொண்டாடி நிவாரணப் பணிகளில் போர்க்கால வேகத்தில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தவரைப் பிடித்தோம்.


‘அம்மா, அப்பா, என்னோட மனைவி வேணி, குழந்தை மகி நந்தன், தம்பியோட குடும்பம்ன்னு கூட்டுக் குடும்பமா இருக்கிறோம். அப்பாவும் அம்மாவும் அரசு ஊழியர்கள்தான் என்றாலும் என்னைக் கஷ்டப்பட்டுத்தான் படிக்க வெச்சாங்க. ஆஹா ஓஹோன்னு சொல்ல முடியாவிட்டாலும் ஓரளவுக்குப் படிப்பேன். கல்லூரி முடிஞ்சதும் நல்ல வேலை கிடைச்சது. நல்ல சம்பளமும் கூட. நான் உண்டு என் வேலையுண்டுன்னு இருந்ததால பெருசா என் மேல என் குடும்பத்துக்கு எந்தப் புகாரும் இல்லை. அதனாலேயோ என்னவோ என்னை தண்ணி தெளிச்சு விட்டுட்டாங்க. இலக்கியம், கவிதைன்னு அந்த ஏரியாவில் கொஞ்ச காலம் இஷ்டத்துக்கு சுத்திகிட்டிருந்தேன்.

மாட்டு வியாபாரிக்கு வைக்கோல் பற்றி தெரியும்தானே? எம்.டெக் படிச்ச காலத்திலேயே இணையம் மீது ரொம்ப ஈர்ப்பு. பேருதான் நெட்டுன்னு சொல்லுறோமே தவிர்த்து அது ஒரு தூண்டில். ஒரு முறை விழுந்துட்டா திரும்பத் திரும்ப விழுந்துட்டே இருப்போம். வலைத்தளம், ஃபேஸ்புக் மாதிரியான சமூக வலைத்தளங்களில் தொடச்சியாக எழுத ஆரம்பிச்சேன். அப்படித்தான் ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு, கட்டுரைத் தொகுப்பு, சிறுகதைத் தொகுப்புன்னு புத்தகங்களாகவும் வெளி வந்திருக்கு.

அப்போதான் ஒரு நாள் கவிஞர் கண்டராதித்தன் என்னிடம் சொன்னார். ‘பாலாஜின்னு ஒரு கிராமத்துப் பையன் ரோபாடிக்ஸ் துறையில் ஜித்தனா இருக்கான். அப்பா தச்சர். ஜப்பானில் நடைபெறுகிற ஒரு முக்கியமான கருட்த்தரங்கில் கலந்து கொள்ள அவன் தேர்தெடுக்கப்பட்டிருக்கான். ஆனால் அவன்கிட்ட பணமில்லை. அதனால் அவனால் கலந்துக்க முடியாது’ன்னு. காசு இல்லைங்கிறதுக்காக ஒரு கிராமத்துப் பையனுக்கு கிடைச்சிருக்கிற இந்த உயரிய வாய்ப்பு பறிபோயிடக்கூடாதுன்னு எனக்குத் தோணுச்சு. நானும் கிராமத்தான்தானே? ஒரு கிராமத்தானுக்கு இன்னொரு கிராமத்தானோட உணர்வுகள் புரியும்தானே? நிசபதம் வலைப்பூவில் அந்தப் பையனைப் பற்றி எழுதினேன். முடிந்தவர்கள் உதவுங்கள்னு சொல்லி அவனோட வங்கிக் கணக்கை கொடுத்தேன். முதல் நாள் இரவு இதை வலைப்பூவில் எழுதிட்டு மறுநாள் வந்து பார்த்தா அவன் வங்கிக் கணக்குக்கு ஒன்றரை லட்ச ரூபாய் பணம் வந்து விழுந்திருந்தது. இதுக்கப்புறம் இதே மாதிரி ஒரு சலவைத் தொழிலாளியோட மகளின் பொறியியல் படிப்புக்கு உதவி கேட்டு எழுதினேன். அந்தப் பொண்ணுக்கும் வலைப்பூவை வாசித்தவர்கள் பணம் அனுப்பினாங்க,

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளும் என்னை ரொம்பவும் யோசிக்க வெச்சது. என்னையும் நாலு பேர் நம்புறாங்க என்பதே சிலிர்ப்பா இருந்தது. இது மாதிரி உதவி கேட்டு எழுதறப்போ பயனாளிகளுக்கு அவங்க தேவைக்கு மேலே பணம் கிடைக்குது. இதை முறைப்படுத்தி இயன்றவர்கள் இல்லாதவர்களுக்கு செய்வோம். இல்லாதவர்களும் இயன்றவர்களாகி மேலும் பல இல்லாதோரை இல்லாமல் ஆக்குவாங்ன்னு தோணுச்சு. இப்ப்டித்தான் நிசப்தம் அறக்கட்டளையை ஆரம்பிச்சேன்.

இலக்கியம் மாதிரி ஆபத்தில்லாத வேலைகளைச் செஞ்சுகிட்டிருந்தவன் திடீர்ன்னு சேவை, உதவின்னு கிளம்பிட்டானேன்னு வீட்டில் இருக்கிறவங்களுக்கு பயம். மத்திய தரக் குடும்பத்துக்கே உரிய நியயமான அச்சம்தான் அது. பண விவகாரம் இல்லையா?? ஏதாவது எடக்கு மடக்கா ஆகிடுச்சுன்னா என்னோடது மட்டுமில்லாம குடும்பத்தோட பேரும் கெட்டுடுமே? அதுவுமில்லாம எனக்கு பணத்தை ஹேண்டில் செய்யத் தெரியாது. என்னோட சம்பளத்தில் என் செலவுக்கு மட்டும் காசை எடுத்துக்கிட்டு மொத்தத்தையும் தம்பிகிட்ட கொடுத்துடுவேன். ‘நாட்டை நான் பார்த்துக்கிறேன். வீட்டை நீ பார்த்துக்கோ’ என்பது எங்களுக்குள்ளே அக்ரிமெண்ட். (சிரிக்கிறார்).

அப்படிட்டப்பட்ட நான் ஓர் அறக்கட்டளையை நிறுவி எந்தவிதக் குற்றச்சாட்டும் இல்லாம நடத்த முடியுமான்னு எனக்கே கூட சந்தேகம் இருந்துச்சு. எனவே அறக்கட்டளையோட எல்லா நடவடிக்கைகளையும் வெளிப்படையா இணையத்துலே முன் வெச்சுட்டா போதும்ன்னு முடிவு பண்ணினேன். ஒவ்வொரு மாதமும் எவ்வளவு பணம் அறக்கட்டளையோட அக்கவுண்ட்டுக்கு வந்திருக்கு, யார் யாருக்கு எவ்வளவு செலவு செஞ்சோம்ம்ன்னு பேங்க் ஸ்டேட்மெண்ட்டை அப்படியே பப்ளிஷ் செஞ்சுடுவேன்.

எங்களோட செயல்பாடு ரொம்ப எளிமையானது. வங்கிக் கணக்கு எண் உள்ளிட்ட எல்லா விவரங்களும் நிசப்தம் வலைப்பூவில் இருக்கு. ஒவ்வொரு மாதமும் சிறுதொகையில் தொடங்கில் லட்சக்கணக்கான ரூபாய் வரைக்கும் கொடுக்கும் கொடையாளர்கள் இருக்கிறார்கள். பணம் நிறையத் திரள்கிறது. அதைப் பயனாளிகளைக் கண்டறிந்து கொடுக்க வாசகர்கள் உதவுகிறார்கள். உதவி தேவைப்படுபவர்களைப் பற்றிய விவரங்களை மின்னஞ்சல் வழியாக அனுப்பிடுறாங்க. பெரும்பாலும் நேரடியா அந்த இடத்துக்கே போய் உதவி தேவையான்னு விசாரிச்சு தேவையான உதவியைச் செஞ்சுடுவேன். இப்படி அங்கே போய் வருகிற போக்குவரத்துச் செலவும், உடலுழைப்பும்தான் என்னுடைய பங்கு. தகவல்கள் சரியாக இருந்தால் மருத்துவ உதவியாக இருந்தால் சம்பந்தப்பட்ட மருத்துவமனைக்கும், கல்வி உதவியாக இருந்தால் சம்பந்தப்பட்ட கல்வி நிறுவனத்துக்கும் நேரடியாக அனுப்பிடுறேன். தனிநபர் பேரில் காசோலை கொடுப்பதில்லை. அறக்கட்டளைக்கு ஒரே ஒரு நோக்கம்தான். அது ‘மனிதாபிமானம்’.

அறக்கட்டளையை நிர்வகிப்பது எனக்கு பெரிய சிரமமில்லை. எங்கே போனாலும் உதவுகிறார்கள். நல்லது செய்யணும்ன்னு எல்லோருக்கும்தானே ஆசையிருக்கும்? நாம வெளிப்படையா செயல்பட்டா போதும். நம் மேல மத்தவங்களுக்கு நம்பிக்கை வந்துடுச்சுன்னா நம்மை அவங்களே தாங்கிப் பிடிச்சுக்குவாங்க. நிசப்தத்தையும் என்னையும் அப்படித்தான் தாங்குறாங்க.

சமீபத்தில் சென்னை மற்றும் கடலூரில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரண உதவி செய்யணும்ன்னு நிசப்தம் தளத்தில் எழுதிய போது ஐந்தே நாளில் இருபத்தேழு லட்ச ரூபாய் பணம் வந்தது. (இப்பொழுது நாற்பத்தெட்டு லட்ச ரூபாய்). அரிசி, பருப்பு, சர்க்கரையில் தொடங்கி பற்பசை, சானிடரி நாப்கின் வரை முப்பது பொருட்கள் அடங்கிய தனித்தனி மூட்டையா கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் மூட்டைகள் தயார் செய்து அனுப்பியிருக்கோம். இதுக்கு பத்து லட்ச ரூபாய்தான் செலவாகியிருக்கு. மீதிப்பணத்தை பாதிக்கப்பட்ட மக்களோட கல்வி மருத்துவம் சார்ந்த விஷயங்களுக்கு செய்யணும்ன்னு பயனாளிகளைக் கண்டறியும் வேலையில் இறங்கியிருக்கோம். நிதி கொடுத்தவர்களுக்கு எவ்வளவு செலவு எது எதுக்கு செலவு என்னென்ன காரணத்துக்கு யார் யாருக்கு செலவு செஞ்சிருக்கோம்ன்னு தகவல் போயிடும். இதனால நாம கொடுத்த காசு ஒழுங்கா போய்ச் சேர்ந்திருக்குன்னு அவங்களுக்கும் திருப்தி.

ஒரு குழந்தைக்கு ஈரல் மாற்று அறுவை சிகிச்சை,இன்னொரு குழந்தைக்கு எலும்பு மஜ்ஜை மாற்று சிகிச்சைன்னு நிறையப் பேருக்கு உயிர் காக்கும் உதவிகளைச் செய்ய முடிஞ்சிருக்கு. நிறையப் பேரோட படிப்புச் செலவை ஏத்துகிட்டிருக்கோம். நூலகம் அமைக்க உதவி பண்ணியிருக்கோம். பள்ளிகளுக்கு உதவியிருக்கோம். இந்த மாதிரி காரியங்களுக்கு பெருசா வரையறையெல்லாம் வெச்சுக்காம நிச்சயமா தேவைப்படுகிற உதவியான்னு மட்டும்தான் பார்க்கிறோம்.

ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி இதையெல்லாம் வெறுமனே இணையம் மூலம் செய்ய முடியுமான்னு என்னைக் கேட்டிருந்தா சிரிச்சிருப்பேன். ஆனா செய்ய முடிஞ்சிருக்கு. இணையம் இளைஞர்களுக்கு ஒரு நல்ல ஆயுதம். நல்ல நோக்கத்தோட இதில் தொடர்ச்சியா செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தா நிச்சயம் பெரிய பலன் கிடைக்கும்ங்கிறதுக்கு நிசப்தமே சாட்சி. ‘தொடர்ச்சி முக்கியம்’ என்கிற வார்த்தையை மட்டும் அண்டர்லைன் செஞ்சு பப்ளிஷ் செய்யுங்க பாஸ்.

நான் ஒரு சாதாரணன். மற்ற சாதாரணனர்களுக்கு நானே உதவ முன் வரலைன்னா வேறு யார் வருவாங்க? நமக்குன்னு ஓர் அடையாளம் கிடைக்கிற வரைக்கும்தான் அலை பாய்ஞ்சுகிட்டிருப்போம். அது கிடைச்சப்புறம் நாம் போக வேண்டிய திசை எதுங்கிற தெளிவு கிடைச்சுடும். எனக்கு கிடைச்சிருக்குன்னு நம்புறேன். எல்லோருக்கும் கிடைக்கணும்’

அழுத்தமாகச் சொல்கிறார் வா.மணிகண்டன்.

- யுவகிருஷ்ணா.
(தினகரன் வசந்தம் (20-12-2015) இதழில் வெளியான நேர்காணல்) 

5 எதிர் சப்தங்கள்:

Arun, chennai said...

சூப்பர் தலைவரே கலுக்குரிங்க

Thulasidharan V Thillaiakathu said...

வாவ்! மணிகண்டன்!!! உங்களுக்கு எங்கள் சிரம் தாழ்ந்த வணக்கங்கள் ஒன்று உங்கள் அறக்கட்டளை மூலம் செய்துவரும் சேவைக்கு, மற்றொன்று இந்தக் காலத்திலும் கூட்டுக்குடும்பங்கள் அருகி வரும் வேளையில் கூட்டுக் குடும்பமாக வாழ்வதற்கு!! நீங்கள் இன்னும் பயணிப்பீர்கள் சிகரங்களைத் தொடுவீர்கள் உங்கள் நல்ல உள்ளத்தால். உங்கள் குடும்பத்தாருக்கும் எங்கள் பணிவான வணக்கங்கள். உங்களுக்கான எங்கள் பிரார்த்தனைகளும் தொடரும்!

Krishna moorthy said...

வீடு , தொழில் பார்த்துக்கொண்டு தொண்டு புரிவது அவ்வளவு சுலபமில்லை .ஒரு கட்டத்தில் வீட்டில் சலித்து விடுகிறார்கள் .பொறுமையாய் இருக்கும் வீடு நம்மை வழி நடத்த பெரிதும் உதவுகிறது .சகோதரி வேணி, குழந்தை மகி நந்தன் ஆகியோரின் விட்டுக்கொடுப்பு விலைமதிக்க முடியாது .வாழ்க வளமுடன்.

Sunrays said...

Congratulations.. Sir...!

Vinoth Subramanian said...

wish you to go far!