Mar 27, 2015

எங்கிருந்தோ வந்தவர்கள்

இலாப நோக்கில்லாமல் நடத்தப்படும் நிறுவனங்கள் வருமான வரித்துறையில் விண்ணப்பித்து 12A சான்றிதழ் வாங்கிவிட வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தியிருந்தார்கள். இது கட்டாயம். அதோடு சேர்த்து 80G வாங்கிக் கொண்டால் வருமான வரிவிலக்கு தந்துவிடுவார்கள். நன்கொடை தருபவர்கள் தாங்கள் செலுத்திய தொகைக்கு ரசீது வாங்கி வருமான வரிவிலக்கு பெற்றுக் கொள்ளலாம். இதையெல்லாம் செய்வதற்கு அலைய வேண்டியிருக்கும். ‘செலவும்’ செய்ய வேண்டும் என்றார்கள். செலவு என்றால் மேசைக்கு மேலான செலவும் உண்டு. கீழான செலவும் உண்டு. 

இப்பொழுது கிட்டத்தட்ட தொண்ணூறு சதவீத என்.ஜி.ஓக்கள் தங்களின் ஆண்டு வரவு செலவு விவரங்களை வருமான வரித்துறையில் தாக்கல் செய்வதில்லை என்றொரு புள்ளிவிவரத்தை சமீபத்தில் ஒரு நாளிதழில் வெளியிட்டிருந்தார்கள். வருகிற வருமானத்தை வரவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது. செலவை யாரிடமும் காட்டுவதில்லை. பெரிய தணிக்கையும் நடப்பதாகத் தெரிவதில்லை. போகிற வரைக்கும் போய்க் கொண்டிருக்கட்டும் என்று விட்டுவிட வேண்டியதுதான். கணக்கு வழக்கைத் தாக்கல் செய்யாதது கூட பெரிய விஷயமில்லை. ஆனால் அதைவிட பெரிய தில்லாலங்கடி வேலைகள் பரவலாக நடப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். 

கருப்புப் பணத்தை வெள்ளையாக மாற்றிக் கொள்வதற்கு இந்த 80G ஐ பயன்படுத்துகிறார்கள். பத்து லட்ச ரூபாயை அறக்கட்டளைக்குக் கொடுத்தால் அதில் ஐந்து லட்ச ரூபாய்க்கு வரிவிலக்கு பெற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால் ஒரு லட்ச ரூபாயைத்தான் கையில் கொடுப்பார்கள். வருகிற வரைக்கும் லாபம் என்று நாமும் வாங்கி வைத்துக் கொண்டு பத்து லட்ச ரூபாய்க்கு ரசீது கொடுத்துவிட வேண்டும்.  நாம்தான் எந்த வரவு செலவையும் காட்டுவதில்லை அல்லவா? அதனால் நமக்கும் லாபம். பணம் கொடுத்தவனுக்கும் லாபம். 

இருக்கிற அத்தனை அறக்கட்டளைகளும் இப்படித்தான் என்று சொல்லவில்லை. நேர்மையான அறக்கட்டளைகளும் இருக்கின்றனதான். நல்ல காரியங்களைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் திருட்டு வேலை செய்வதற்கான அறக்கட்டளைகள்தான் நிறைய இருக்கின்றன என்பதை வங்கியில் கணக்கு தொடங்கும் போதே தெரிந்து கொண்டேன். ‘ட்ரஸ்ட்டுக்கெல்லாம் அக்கவுண்ட் தொடங்கினா நாளைக்கு ஐடி டிபார்ட்மெண்ட்ல இருந்து வங்கியில்தான் ஆவணங்களைக் கேட்பாங்க....தலைவலி சார்’ என்றார்கள். ஐடித் துறையில் பணியாற்றும் குமாஸ்தா ஒருவர் ‘சம்பாதிக்கத்தானே ட்ரஸ்ட் ஆரம்பிக்கிறாங்க...’ என்றார். இங்கு அறக்கட்டளைகள் என்றாலே காசு சம்பாதிக்கும் நிறுவனங்களாகத்தான் கண்ணில் தெரிகின்றன. தனியார் பள்ளிகள், கல்லூரிகள் என எல்லோரும் அறக்கட்டளை தொடங்கி வைத்திருக்கிறார்கள். அந்த அறக்கட்டளைகள்தான் அந்த நிறுவனங்களை நடத்துகின்றன. எவ்வளவு பணம் உள்ளே வருகிறது என்பதும் எவ்வளவு பணம் வெளியே செல்கிறது என்பது வெளியாட்கள் யாருக்கும் தெரியாது. இப்படித்தான் தங்களின் கருப்புப் பணத்தை வெள்ளையாக்குவதற்காக பெரிய தொழிலதிபர்களும், சினிமாக்காரர்களும் வெளியில் தெரியாத ‘நல அறக்கட்டளைகளை’ நடத்துகிறார்கள். ஒரு கோடி ரூபாய்க்கு காரியங்கள் செய்ததாக கணக்கு எழுதி வைத்துக் கொண்டு ஐந்தாறு லட்சங்களை மட்டும் செலவு செய்கிறார்கள். இப்படி எவ்வளவோ திருகல்கள். எவ்வளவோ புதிர்கள். இது வெளிச்சமே விழாத இருண்ட உலகம்.

பாலு வருமானவரித்துறையில் ஆய்வாளராக இருக்கிறார். நேரில் சந்தித்ததில்லை. எப்பொழுதாவது குறுஞ்செய்தி அனுப்புவார். திடீரென்று அழைத்தும் பேசுவார். அப்படி பேசிக் கொண்டிருந்த போது 12A, 80G எல்லாம் விண்ணப்பித்துவிடலாம் என்றார். சாமியே வரம் கொடுப்பது மாதிரிதானே? அதுவும் பெங்களூர் வருமானவரித்துறை அலுவலகத்தில் வெகுகாலம் இருந்தவர். ‘அலுவலகத்தில் நான் பேசிக்கிறேன்...அப்ளை பண்ணுங்க’ என்றார். விண்ணப்பிப்பதும் கூட அவ்வளவு சுலபமான காரியம் இல்லை. அந்த விண்ணப்பங்களில் இருக்கும் நிறைய வரிகள் கிரேக்கத்திலும் இலத்தீனிலும் இருப்பதாகத்தான் தோன்றியது. பாலுவே ஒரு பட்டயக்கணக்கரிடம் பேசியிருந்தார். மோகன். அவர் பெங்களூரின் பெரிய ஆடிட்டர்களில் ஒருவர். தமிழர்தான். ‘நிசப்தம் லின்க் கொடுத்திருக்கேன்...பேசுவார்’ என்று பாலு சொல்லியிருந்தார். மிகப்பெரிய கார்போரேட் நிறுவனங்களுக்கெல்லாம் மோகன் கணக்கராக இருக்கிறார். அவர் இந்த வேலையை எடுத்துக் கொண்டதே பெரிய விஷயம்.

ஆவணங்களை அனுப்பி வைத்திருந்தேன். அவரது அலுவலகத்தில் பணியாற்றும் இன்னொரு கணக்கரிடம் இந்த வேலையை ஒப்படைத்திருந்தார். அந்தக் கணக்கர் பத்து முறையாவது அழைத்துப் பேசியிருப்பார். இவ்வளவு சிரத்தையெடுத்துச் செய்ய வேண்டிய அவசியம் எதுவும் அவர்களுக்கு இல்லை. ஆனால் செய்தார்கள். அடுத்த நாளே அவரிடமிருந்து பூர்த்தி செய்யப்பட்ட விண்ணப்பங்கள் மின்னஞ்சலில் வந்து சேர்ந்தன. அவற்றை அறக்கட்டளையின் லெட்டர்பேடில் அச்செடுத்து கையொப்பமிட வேண்டியது மட்டும்தான் என் வேலை. லெட்டர்பேட், சீல் போன்ற வஸ்துகளைத் தயார் செய்வதற்காக சற்று அலைய வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அது பெரிய வேலை இல்லை. எல்லாவற்றையும் முடித்து கூரியரில் அனுப்பி வைத்திருந்தேன். அதோடு என் வேலை முடிந்துவிட்டது.

பக்காவாக முறைப்படுத்தி வருமான வரித்துறை அலுவலகத்தில் இன்று தாக்கல் செய்துவிட்டார்கள். நானும் சென்றிருந்தேன். எங்கள் அலுவலகத்திலிருந்து வருமானவரித்துறை அலுவலகம் பக்கம்தான். ஒரு புரட்டு புரட்டிவிட்டு வேறு விசாரணை எதுவும் இல்லாமல் விண்ணப்பங்களை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு ஒப்புகை(acknowledgement)கொடுத்திருக்கிறார்கள். இனி அவர்கள் அங்கீகரிக்கலாம் அல்லது நிராகரிக்கலாம். ஆனால் அதை பாலு பார்த்துக் கொள்வதாகச் சொல்லியிருக்கிறார். பார்த்துக் கொள்வார்.

இரண்டொரு நாட்களுக்கு முன்பாக பாலுவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த போது ‘ஆடிட்டருக்கு ஃபீஸ் கொடுத்துடலாம் சார்’ என்று சொல்லியிருந்தேன். 

‘அதெல்லாம் வாங்க மாட்டார்...நீங்க வேணும்ன்னா கேட்டுப்பாருங்க’என்றார்.

மோகனிடம் பேசும் போது ‘ஃபீஸ் எப்போ கொடுக்கணும் சார்?’ என்றேன். சிரித்துவிட்டு வேறு கேள்விக்கு மாறிவிட்டார். வெளியில் விசாரித்தேன். சுமாரான பட்டயக்கணக்கரே கூட பல்லாயிரக்கணக்கான ரூபாயை கேட்பார்கள் என்றார்கள். அது போக வருமானவரித்துறையில் செய்ய வேண்டிய செலவும் இருக்குமாம். ஆனால் எதைப்பற்றியும் யோசிக்காமல் உதவுகிறார்கள். இப்படியான உதவிகள் எல்லாம் கிடைக்கும் என்று நினைத்துக் கூட பார்த்ததில்லை. ஆனால் கிடைத்துவிடுகிறது. நம் வேலையை மட்டும் செய்து கொண்டிருந்தால் போதும் ஆளாளுக்கு தாங்கிப் பிடித்துக் கொள்கிறார்கள்.