Dec 4, 2014

வீட்டில் இருக்க முடியாதா?

பரோடா வங்கியிலிருந்து இன்னமும் காசோலை புத்தகம் வந்து சேரவில்லை. ஆன்லைன் பரிமாற்றத்திற்கு தேவையான username/password கூட இன்னமும் உருவாக்கப்படவில்லை. பணம் மட்டும் வந்து கொண்டேயிருக்கிறது. இன்று வரைக்கும் மூன்று லட்சத்து முப்பத்தேழாயிரம் ரூபாய் ஆகிவிட்டது. திசையெட்டும் வள்ளல்கள். வருமான வரித்துறையினரிடம் ஆலோசனை கேட்க வேண்டும் போலிருக்கிறது. 

மதுரை அப்பல்லோவில் திரு.முகேஷூக்கு அறுவை சிகிச்சை முடிந்துவிட்டது. அறுவை சிகிச்சையில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை என்றார்கள். இன்னமும் ஐசியூவில்தான் இருக்கிறார் போலிருக்கிறது. டிஸ்சார்ஜ் ஆவதற்குள் பணத்தைக் கொடுத்துவிடுகிறேன் என்று சொல்லியிருந்தேன். ஆனால் எப்படி பணத்தை பரிமாற்றம் செய்வது என்பதுதான் குழப்பமாக இருக்கிறது. வேறு வழியில்லை. வங்கியிலிருந்து பணமாக எடுக்க வேண்டும் அல்லது டிடி ஆக. ஆனால் அதற்கும் வங்கிக் கிளைக்கு நேரடியாக வரச் சொல்லிவிட்டார்கள். 

இன்றிரவு ஊருக்குக் கிளம்புகிறேன். 

ஊரில்தான் வங்கிக் கிளை இருக்கிறது. ஈரோடு மாவட்டம் நம்பியூர் கிளை. முகேஷின் மனைவியுடன் ஒரு முறை பேசிவிட்டு தேவையான பணத்துக்கு டிடி எடுத்துவிடலாம். அன்றிரவே மதுரை கிளம்பி சனிக்கிழமை காலையில் முகேஷின் குடும்பத்திடம் பணத்தைக் கொடுத்துவிடுவதாகத் திட்டம். 

பெரியவர்கள் யாராவது உடனிருந்தால் நன்றாக இருக்கும் எனத் தோன்றுகிறது. திரு.ராதாகிருஷ்ணன் ஓய்வு பெற்ற அரசு பொறியாளர். மதுரையில்தான் இருக்கிறார். தொடர்ந்து வாசித்துக் கொண்டிருப்பவர். அவரை அழைத்துச் சொல்லிவிட்டேன். வருவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார். திருமதி.சாந்தா என் மீது பிரியமானவர். அவரும் ஓய்வு பெற்ற வங்கி அதிகாரி. அவரையும் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என விரும்புகிறேன். அவரது பிரியமான பேச்சே கூட அந்தக் குடும்பத்துக்கு மிகப்பெரிய ஆறுதலாக இருக்கக் கூடும். 

இதையெல்லாம் எழுதுவது அம்மன் கோவிலில் ட்யூப் லைட் மீது ‘உபயம்’ என்று எழுதுவது போல ஆகிவிடாது என நம்புகிறேன்.

எழுதுவதற்கு காரணம் இருக்கிறது. ஏகப்பட்ட பேர் பணம் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இன்னமும் ஒருவருக்கும் ரசீது கூட அனுப்பவில்லை. யாரும் தவறாக புரிந்து கொள்ளக் கூடாது அல்லவா? அவ்வப்போது என்ன நடக்கிறது என்பதைச் சொல்லிவிடுவது உத்தமம்.

வங்கிக்கணக்கைத் திறந்து பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தவுடன் யார் யார் எவ்வளவு கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்கிற விவரத்தைச் சொல்லிவிட வேண்டும். ரசீது புத்தகம் எல்லாம் அச்சடிக்கப்பட்டு தயாராக தயாராக இருக்கிறது.

சனிக்கிழமையன்று மதுரையில் வாய்ப்பிருந்தால் சில நண்பர்களைச் சந்திக்க வேண்டும் என நினைத்திருக்கிறேன். குறைந்தபட்சம் மீனாட்சியையும் சொக்கநாதனையுமாவது. வீட்டை அடையும் போது ‘ஒரு நாள் கூட வீட்டில் இருக்க முடியாதா?’ என்கிற வசையிலிருந்து அவர்கள் இருவரால் மட்டும்தான் காப்பாற்ற முடியும்.