Nov 21, 2014

ஜஸ்டின் பீய்பர் தெரியுமா?

‘ஜஸ்டின் பீய்பர் மாதிரியான ஆட்களையெல்லாம் தெரிஞ்சு வெச்சிருந்தா இப்படியெல்லாம் பேச மாட்டீங்க’ என்று அந்தப் பெண்மணி எகிறும் போது கொஞ்சம் ஜெர்க் ஆகித்தான் போனேன்.  நடுராத்திரியில் நீ ஏன் சுடுகாட்டுக்கு போகவில்லை என்று கேட்பது போல இருந்தது. யார் அந்த ஜஸ்டின் பீய்பர்? அந்தப் பெண்மணி இப்படித்தான். அவ்வப்பொழுது யாராவது ஒரு பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார். ‘நகரத்தில் வாய்ப்புகள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. குழந்தைகளுக்கு நாம் அள்ளித் திணிக்க வேண்டும்’ என்கிற கட்சிக்காரர். 

‘சச்சின் டெண்டுல்கர் மும்பையில் இருந்ததாலதான் அவரை கவனிச்சாங்க...தோனி கூட ராஞ்சியில் வளர்ந்தவர். அதுவும் சிட்டிதான்....டிராவிட்? அவரும் இங்க பெங்களூர்தானே?’ இப்படி ஏதாவது சொல்லிக் கொண்டிருப்பார். நமக்குத்தான் பதற்றம் தொற்றிக் கொள்ளும். 

‘லியாண்டர் பயஸ் கல்கத்தா. கங்குலியும்தான்’ ‘விஸ்வநாதன் ஆனந்த் சிட்டியில் வளர்ந்தவர்தானே?’ இப்படி நிறைய உதாரணங்களைச் சொல்லிக் கொண்டேயிருப்பார். கொஞ்சம் கிறுகிறுத்து போய்விடும்.

‘என்னது உங்க பையனுக்கு ஆறு வயசு ஆகப் போகுதுங்குறீங்க...பாட்டுக் க்ளாஸில் சேர்க்கலையா?’ என்று குண்டைப் போட்டார். என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியவில்லை. 

இவனிடம் ‘பாட்டு க்ளாஸூக்கு போறயா தங்கம்?’ என்று கேட்டால் ‘பாட்டெல்லாம் வேண்டாம்’ என்கிறான். இங்கு கர்நாடக சங்கீதம்தான் சொல்லித் தருகிறார்கள். அவனுக்கு விருப்பமிருந்தால் போகட்டும். இல்லையென்றால் அதை பழக்கியே தீர வேண்டும் என்ற ஆசையெல்லாம் இல்லை. பாத்ரூமில் கூட பாடத் தெரியாத எனக்கு மகனாக பிறந்திருக்கிறான். பிறகு எப்படி பாட்டு பாட விரும்புவான்?

‘ஜூனியர் சிங்கர் பார்க்குறீங்களா?’ அந்தப் பெண்மணியின் கேள்விதான் இது.

‘இல்லைங்க’

‘வேஸ்டுங்க நீங்க....’ பார்த்த மூன்றாவது நாளில் இந்தச் சான்றிதழை வாங்கிக் கொண்டேன்.

‘இனிமேலாச்சும் பாருங்க..இத்தினியூண்டு பொடிசுக எல்லாம் என்ன போடு போடுறாங்க’

அவர் கோயமுத்தூர்க்காரர். பக்கத்தில் இருக்கும் டென்னிஸ் பயிற்சி வகுப்புக்கு மகனைக் கொண்டு வந்து விடும் போது அறிமுகம். பையன் டென்னிஸ் பழகுகிறான். கராத்தேவுக்குச் செல்கிறான். சனி, ஞாயிறுகளில் காலை நேரத்தில் கிதார் வகுப்பு. மாலையில் பாட்டு க்ளாஸ். ஹிந்தி, ஸ்கேட்டிங் பயிற்சிகள் எல்லாம் தனி. 

‘ஆறு வயது பையனுக்கு இது ஓவர் டோஸ் இல்லீங்களா?’ என்று கேட்டால் அதற்கும் ஒரு பதில் வைத்திருக்கிறார். ‘அப்படியெல்லாம் இல்லைங்க...எதையெல்லாம் அறிமுகப்படுத்தணுமோ அதை நாம செஞ்சுடணும்...அவனுக்கு எது விருப்பமோ அதை எடுத்துக்கட்டும்’- இந்த பதில் சரியானதாகத்தான் தெரிகிறது. நகரக் குழந்தைகள் வீட்டில் இருந்து எதைச் செய்கிறார்கள்? கார்ட்டூன் சானல்கள்தான் கதி. 

கிராமக் குழந்தைகளும் கூட இப்பொழுது அப்படித்தான் ஆகிவிட்டார்கள். மண்ணில் விளையாடுவது குழந்தைகளின் உரிமை என்பார்கள். உரிமையாவது வெங்காயமாவது. எந்த கிராமத்தில் மண்ணில் விளையாட அனுமதிக்கிறார்கள். மூன்றாம் வகுப்பிலேயே தடி தடியாக கண்ணாடி அணிந்து கொள்கிறார்கள். ‘எப்போ பாரு செல்போனை வெச்சு விளையாடிட்டே இருக்குது கண்ணு’ என்று புகார் வாசிக்கிறார்கள். தெல்லு, கில்லி, கபடி, ஐஸ் நெம்பர் போன்ற விளையாட்டுகளையெல்லாம் எந்தக் குழந்தையும் விளையாடுவதாகத் தெரியவில்லை.  போதாகுறைக்கு ‘கையில் மில்லியன் கிருமிகள் இருக்கு’என்று சோப் கம்பெனிக்காரன் விளம்பரம் செய்கிறான். ‘வீட்டிற்குள்ளேயே விளையாடுங்கள்’ என்று அம்மாக்கள் சொல்லிவிடுகிறார்கள். குழந்தைகளும் என்னதான் செய்வார்கள்? சோட்டா பீமும் கால்யாவும்தான் ஒரே ஆறுதல். 

இந்த கோயமுத்தூர் அம்மிணியின் குழந்தைக்கு அந்த பிரச்சினையெல்லாம் இல்லை. வீட்டிலேயே இருப்பதில்லை. பிறகு எப்படி டிவி பார்ப்பது?

குழந்தைகளுக்கு exposure கொடுப்பதுதான் அவசியம். இப்படியெல்லாம் சாத்தியங்கள் இருக்கின்றன என்ற அடையாளத்தைக் காட்டிவிட்டால் போதும். பிறகு அவர்கள் பிடித்துக் கொள்வார்கள். நம்மில் பெரும்பாலானவர்களுக்கு பத்தாம் வகுப்பு வரும் போதுதான் ஸ்நூக்கர் என்கிற விளையாட்டின் பெயரையே கேள்விப்பட்டிருப்போம். பங்கஜ் அத்வானி மாதிரியான ஆட்கள் பத்து வயதிலேயே நுணுக்கங்களைக் கற்றிருப்பார்கள். அந்த வித்தியாசம்தான் சாம்பியன்களை உருவாக்குகிறது.

கிராமக் குழந்தைகளுக்கே கூட நிறைய வாய்ப்புகளை உருவாக்கித் தர முடியும். நாம் செய்வதில்லை.

‘இதெல்லாம் சரிதான். படிப்பில் கவனம் சிதறிடாதா?’ என்ற கேள்வியைக் கேட்ட போதுதான் ஜஸ்டின் பீய்பர் பற்றி பேச்சை எடுத்தார். எனக்குத் தெரியாது. பிறகுதான் கூகிளில் தேடினேன். பீய்பர் தொண்ணூற்று நான்காம் ஆண்டுதான் பிறந்திருக்கிறார். அம்மாவும் அப்பாவும் திருமணமே செய்து கொள்ளவில்லை. அம்மாதான் வளர்த்திருக்கிறார். வறுமையான சூழல். மகன் பாடுவதை வீடியோவாக எடுத்து சிலவற்றை யூடியூப்பில் போட்டிருக்கிறார். அதை யதேச்சையாக பார்த்த பீய்பரின் தற்போதைய மேலாளர் பீய்பரை கனடாவிலிருந்து அமெரிக்காவுக்கு அழைத்து வந்து கொடி நட்ட வைத்துவிட்டார். முதல் ஆல்பம் வெளியே வந்த போது பீய்பரின் வயது பதினைந்து. 

இன்றைக்கும் யூடியூப்பில் அவரது ‘Baby’ என்ற பாடல்தான் அதிகமாக பார்க்கப்பட்ட வீடியோக்களில் இரண்டாம் இடத்தில் இருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட நூற்றுப்பத்து கோடி ஹிட்ஸ். பீய்பரை படிப்பா கை தூக்கிவிட்டது?  குழந்தைகளுக்கு படிப்பு அவசியம்தான். ஆனால் வெறும் படிப்பை மட்டுமே கட்டிக் கொண்டு மாரடிக்க வேண்டியதில்லை. உலகின் வண்ணங்களையும் வாய்ப்புகளையும் காட்டிக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும். திறமைக்கும் விருப்பத்திற்கும் ஏற்ப அவர்கள் தங்களின் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கட்டும்.