Dec 13, 2012

ஆட்டம் ஆரம்பம்: ராகுல் Vs மோடி



2014 ஆம் ஆண்டு வரவிருக்கும் லோக்சபா தேர்தலுக்கான வாசலைத் திறந்துவிடப் போகும் குஜராத் தேர்தலின் முதல்கட்ட வாக்குப்பதிவு இன்று நடக்கிறது. ஜவஹர்லால் நேருவுக்குப் பிறகு யாருமே லோக்சபா தேர்தலில் ஹாட்ரிக் அடித்ததில்லையாம். மன்மோகன் சிங் மட்டும் அடித்துவிடுவாரா என்ன? சிங்குக்கு பதிலாக சிதம்பரம் களம் இறங்குவார் என்று வரும் செய்திகளை பார்க்கும் போது சிரிப்பு வருகிறது. சிங் அளவிற்கு சிதம்பரம் அடங்கமாட்டார் என்பது சோனியாவுக்கு தெரியும். அதுமட்டுமில்லாமல் “ஏற்கனவே பத்து வருடங்களை மூன்றாவது மனிதனுக்கு தாரை வார்த்துவிட்டீர்கள் இந்த முறை எனக்கு வாய்ப்புத்தாருங்கள்” என ராகுல் பாப்பா அடம்பிடிப்பார் என்பதையும் எதிர்பார்க்கலாம். தேர்தலுக்குப் பிறகுதான் பிரதமர் வேட்பாளரை முடிவு செய்வோம் என்று காங்கிரஸ் வெளியில் டபாய்த்துக் கொண்டிருந்தாலும் காங்கிரஸின் வேட்பாளர் கிட்டத்தட்ட ராகுல்தான். 

பா.ஜ.க பக்கம் சுஷ்மாவிலிருந்து அருண்ஜேட்லி, நிதின் கட்காரி, அத்வானி என ஒவ்வொருவருமே பிரதமர் நாற்காலி பற்றிய கனவிலிருந்தவர்கள்தான். ஆனால் அத்தனை பேரின் கனவுகளையும் கடந்த பத்து வருடங்களாக மெல்ல மெல்ல அடித்து இப்பொழுது தவிடுபொடியாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் நரேந்திர மோடி. 182 தொகுதிகளையுடைய குஜராத் சட்டமன்றத்தில் கடந்த இரண்டு முறைகளும் மூன்றில் இரண்டு பங்குக்கு மேலான வெற்றிகளைப் பெற்றவர் இந்த முறை 125 தொகுதிகளை வென்றுவிட்டால் பா.ஜ.க வில் தனக்கு எதிராக இருக்கும் கொஞ்சநஞ்ச முணுமுணுப்புகளும் அடங்கிவிடும் என நம்புகிறார்.

மோடி நினைப்பது நடந்துவிட்டால் போட்டி தெளிவாகிவிடும். ராகுல் காந்தி Vs நரேந்திர மோடி.

பா.ஜ.கவோ அல்லது காங்கிரஸோ லோக்சபா தேர்தலில் 272 தொகுதிகளை வென்று அறுதிப்பெரும்பான்மையை பெற்றுவிடலாம் என்று மடத்தனமாக யோசிக்க மாட்டார்கள் என நம்பலாம். இரண்டு பேரில் 180 தொகுதிகளைத் தாண்டுபவர்கள் ஆட்சியமைத்துக் கொள்ளலாம். பெரும்பான்மையை நிரூபிப்பதற்கு மாயாவதியிலிருந்து கருணாநிதி வரை இரண்டு குதிரை சவாரிக்காரர்கள் தயாராக இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு தேவையானவை எல்லாம் எம்.பிக்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப பசையுள்ள இலாக்காக்களுடன் கூடிய அமைச்சர் பதவி அல்லது சிபிஐ வழக்குகளிலிருந்து தப்பிப்பு அவ்வளவுதான். இந்த கணக்கு வழக்குகளை வெல்லும் கட்சிகளின் கார்பொரேட் நிர்வாகிகள் பார்த்துக் கொள்வார்கள். நீரா ராடியா, பர்கா தத் மாதிரியான ஆட்கள் குதிரைகளை பிடித்து வரும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டு சுற்ற ஆரம்பிப்பார்கள். இதெல்லாம் அடுத்த கட்டங்கள். அதற்கு முன்பாக ஒரு கேள்வி எழுகிறது.

ராகுல் அபாயகரமானவரா அல்லது மோடி அபாயகரமானவரா? இந்த கேள்விக்கு கண்ணை மூடிக் கொண்டு பதில் சொல்லிவிடலாம். ராகுல் காந்திதான். இவர்கள் இரண்டு பேரையும் விட இன்னமும் அபாயகரமானவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு கம்யூனிஸ்ட்கள், மதச்சார்பற்றவர்கள் என்றெல்லாம் பெயர் இருக்கிறது. மதச்சார்பற்றவர்கள் என்ற ஏரியாவில் கருணாநிதி, முலாயம்சிங் யாதவ், தேவே கவுடா, லாலுபிரசாத் யாதவ் போன்றவர்கள் கர்சீப் போட்டு இடம் பிடித்து வைத்திருக்கிறார்கள். இவர்களைத் தவிர்த்து இன்னொரு குரூப்பும் இருக்கிறது. அது மாயாவதி, மம்தா பானர்ஜி, ஜெயலலிதா என்ற லிஸ்ட்டை கொண்டிருக்கிறது. வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது பிரதமர் ஆகிவிடலாம் என்று கோட்டை கட்டிக் கொண்டிருப்பவர்கள். இவர்களில் யாராவது ‘மூன்றாவது அணி’ என்ற பெயரில் காமெடியை ஆரம்பித்துவிடாமல் இருக்க வேண்டும் என மனம் விரும்புகிறது. இவர்களைத் தவிர்த்து நிதீஷ் குமார். இவரை எந்த டீமில் சேர்த்தால் சரியாக வரும் என்று தெரியவில்லை.

‘யோக்கியன்’ ‘சமரசவாதி’ போன்ற பிம்பங்கள் தானாக உருவாகி வர வேண்டும். ஆனால் இவர்கள் யாருக்குமே அந்த யோக்கிதை இல்லை. தமக்குத் தாமே பில்ட் அப் செய்து கொள்பவர்கள். அதனால்தான் இவர்களிடம் ஆபத்து அதிகம். அசால்ட்டாக இருக்கும் சமயத்தில் கழுத்தில் கத்தியை வைத்துவிடுவார்கள். கடந்த ஐந்து வருடங்களில் சாமானிய மனிதனுக்கு எதிராக எடுக்கப்பட்ட கொள்கை முடிவுகளையும் அதில் இவர்களின் நிலைப்பாட்டையும் கணக்கிட்டால் கூட இவர்களின் ஆபத்தை புரிந்து கொள்ளலாம். 

இணையத்தில் மோடியை எதிர்த்து எழுதப்படும் கட்டுரைகளுக்கு வரும் எதிர்வினைகள் அதிர்ச்சியூட்டுகின்றன. பல கட்டுரையாளர்கள் கடும் வசவுகளைச் சந்திக்கிறார்கள். உண்மையிலேயே மோடிக்கு மக்கள் செல்வாக்கு பெருகிக் கொண்டிருக்கிறதா என்பது கவனிக்கப்பட வேண்டிய அம்சம். நடுத்தர மக்கள் மற்றும் மேல்குடி மக்கள் ‘மோடி’ என்ற பெயரால் மெஸ்மெரிசம் செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள். இந்த மெஸ்மெரிசம் மோடியால் நேரடியாக செய்யப்பட்டதில்லை. மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான மக்கள் விரோத கொள்கை முடிவுகளும், பூதாகரமாக வெளிப்படும் ஊழல்களும் மக்களை வேறொரு தலைமையை நோக்கி திரும்பச் செய்கின்றன. மக்களின் பார்வை படும் இடத்திற்கு மோடி லாவகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.

தனது தோற்றத்திலிருந்து, பாடி லேங்குவேஜ் வரைக்கும் அனைத்திலும் தன்னை இரும்பு மனிதனாக காட்டிக் கொள்வதில் மோடி வெற்றியடைந்து கொண்டிருக்கிறார். இணையதளங்களின் மூலம் இளைஞர்களையும், நடுத்தர வர்க்கத்தினரையும் மோடி ஈர்த்த அளவிற்கு இந்தியாவில் வேறு எந்த அரசியல்வாதியும் ஈர்க்கவில்லை என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டியிருக்கிறது. மோடி மீது வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுகளான மதக்கலவரம், போலி என்கவுண்ட்டர் ஆகியன குஜராத் தவிர வெளியே இருக்கும் மக்களை நேரடியாக பாதிக்காத நிகழ்வுகள். பாதிக்கப்பட்ட குஜராத் மக்களே மோடியை இரண்டு முறை தொடர்ந்து முதல்வராக்கும் போது வெளியிலிருந்து பார்க்கும் மக்கள் இந்த குற்றச்சாட்டுகளின் மீதான நம்பகத்தன்மை குறித்து கேள்வி கேட்கிறார்கள். மீடியாக்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மோடியை ‘பரிசுத்தமானவராக’ மாற்றிக் கொண்டிருப்பதையும் கவனிக்கலாம்.

மோடி இந்த தேசத்தின் அடுத்த தலைவனாக உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை தெளிவாக புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. அவரை எதிர்த்து எழுதப்படும் கட்டுரைகளை தேடி வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் எந்தக் கட்டுரையாளருமே மோடிக்கு மாற்றானவர் என்று யாரையுமே முன் நிறுத்தவில்லை என்பதுதான் பிரச்சினை.