Nov 15, 2012

குழந்தைகளின் பாலியல்



கே டி.வியில் ‘பம்பாய்’ படம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப்படம் வெளியான போது ‘குச்சி குச்சி ராக்கம்மா’ போன்ற காமம் சார்ந்த பாடலில் குழந்தைகளை மணிரத்னம் பயன்படுத்தியிருக்கிறார் என்ற சர்ச்சை எழுந்தது. அவரின் அஞ்சலி படமும் இதே விதமான சர்ச்சையில் இடம் பெற்றது ஞாபத்திற்கு வருகிறது. உண்மையில் குழந்தைகள் காமம் அற்றவர்களா? காமம் இல்லாதவர்கள்தான் ஆனால் பாலியல் இச்சைகள் உடையவர்கள்.

மூன்று வயது மகன் தூங்கும் போது போர்த்திவிட்டால் விலக்கிவிடுகிறான். நண்பர்கள் சிலரிடம் பேசியபோது அவர்களது குழந்தைகளும் அப்படித்தான் என்றார்கள். பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கு போர்த்திக் கொண்டு தூங்குவது பிடிப்பதில்லை போலிருக்கிறது. எத்தனை குளிராக இருந்தாலும் அவர்கள் போர்த்திக் கொள்ளாமல் தூங்கவே விரும்புகிறார்கள். அதே போலத்தான் உடை அணிந்து கொள்வதும். குழந்தைகள் நிர்வாணமாக இருப்பதையே விரும்புகிறார்கள். 

நுணுக்கமாக கவனித்தால் பெரியவர்களின் பழக்கவழக்கத்திற்கு முற்றிலும் நேர்மாறான செயல்களைத்தான் குழந்தைகள் விரும்புகிறார்கள் அல்லது செய்கிறார்கள். மேம்போக்காகப் பேசினால் ‘குழந்தைகள் அப்படித்தான் இருக்கும்’ என்று சொல்லிவிடலாம்.  ஆனால் நாம் நினைத்துக் கொண்டிருப்பது போல இவை “குழந்தைப்பருவம் சார்ந்த விருப்பம்” மட்டுமே இல்லை.  குழந்தைகளின் பெரும்பாலான செய்கைகள் மரபுவழியாக(Heridity) பின் தொடர்பவை. இவை ஜீன்களில் பதியப்பட்ட செய்திகள்.

குகைகளில் வாழ்ந்த மனிதன் போர்த்திக் கொண்டு தூங்கியதில்லை. அதே போல அதற்கு முந்தைய தலைமுறை மனிதன் ஆடை அணிந்து கொண்டிருக்கவில்லை. இவை ஜீன்களில் பதிந்தவை. குழந்தைகள் தங்களது மூதாதையர்களைப் போலவே இருக்க விரும்புகிறார்கள். ஆனால் போர்த்தாமல் தூங்கும் குழந்தைகளிடம் “போர்த்திக் கொண்டால் குளிராது” என்று போர்த்திவிட்டு சுகத்தை பழக்கிவிடுகிறோம். துணியில்லாமல் இருப்பது அசிங்கம் என்றும் "அடுத்தவர்கள் உன்னைப்பார்த்து சிரிப்பார்கள்” என்று சொல்லி துணியை அணிவித்துவிடுகிறோம். இடையில் நாம் பழக்கப்படுத்தாமல் இருந்தால் குழந்தைகள் ஜெனிட்டிக்கலாக வருவதையே முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.

குழந்தைகளின் பெரும்பாலான செயல்களை பாலியல் சார்ந்தவைகளாக பிரித்துவிடுகிறார் உளவியலாளர் சிக்மண்ட் ப்ராய்ட். விரல் சூப்புவதை Pleasure sucking என்கிறார். சில குழந்தைகள் தனது காது மடல்களை பிடித்துக் கொள்வதையும், அடுத்தவர்களின் காது மடல்களை அல்லது முடியை எட்டிப்பிடிப்பதும் பாலியல் சார்ந்த நடவடிக்கைகள் என்பது ப்ராய்டின் வாதம். இதை வலுக்கட்டாயமாக தடுக்கும் போதுதான் உணவு உண்ண மறுப்பது போன்ற முரண்டு பிடிக்கும் செயலை குழந்தைகள் செய்கின்றன.

குழந்தை தன்னிடம் பால் குடிக்கும் போது அம்மா அவளையும் அறியாமல் பாலியல் கிளர்ச்சி அடைகிறாள் என்கிறார் ப்ராய்ட். அம்மாவின் கிளர்ச்சிக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக குழந்தையும் கிளர்ச்சியடைவதாக ப்ராய்ட் குறிப்பிடுகிறார். நமது பண்பாட்டில் அம்மாவை புனிதப்படுத்தி வைத்திருக்கிறோம்- Amma Centric. "உன் அப்பாவுக்கு வேறு பெண்களோடு தொடர்பிருந்தது" என்ற செய்திக்கு அதிர்ச்சியாவதைக் காட்டிலும் பல நூறு மடங்கு அதிர்ச்சியளிக்கும் செய்தி "உன் அம்மாவுக்கு வேறு ஆண்களோடு தொடர்பிருந்தது" என்பது. இப்படி புனிதப்படுத்தப்பட்ட அம்மாவோடுதான் குழந்தை முதன்முதலாக பாலியல் கிளர்ச்சியடைகிறது என்பது நம்மால் ஜீரணிக்க முடியாததாக இருக்கக் கூடும்.

இரண்டு அல்லது மூன்று வயதில் தங்களது பாலியல் உறுப்புகளை குழந்தைகள் தொட்டுப்பார்ப்பதை பெரியவர்கள் தடுத்துவிடுகிறார்கள். பிறகு பன்னிரெண்டு அல்லது பதின்மூன்று வயதுவரைக்கும் அது பற்றிய அதிகக் கவனம் இல்லாமல் குழந்தைகள் வளர்கிறார்கள் அப்படியே கவனம் இருந்தாலும் பெரியவர்கள் ‘திட்டுவார்கள்’ என அடக்கிக் கொள்கிறார்கள். பதின்ம வயதை அடையும் போது உறங்கிக் கொண்டிருந்த பூதம் மீண்டும் விழித்துக் கொள்கிறது. இந்த வயதிலிருந்து Adolescent சிக்கல்கள் எனப்படும் பதின்ம வயதுச் சிக்கல்கள் தொடங்குகின்றன. இவற்றில் பெரும்பாலானவை மரபுவழி பழக்கவழக்கத்திலிருந்து குழந்தைகளை வெளியேற்றி பண்பாடு என்ற பெயரில் இந்தச் சமூகம் என உருவாக்கி வைத்திருக்கும் பழக்க வழக்கங்களுக்குள் திணிப்பதன் விளைவாக உருவாகக் கூடிய சிக்கல்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ளலாம்.

குழந்தைகளின் பாலியல் சார்ந்த நடவடிக்கைகளை நாம் 'ஒழுக்க'த்தோடு இணைத்துப்பார்த்து குழப்பிக் கொள்கிறோம். காமம் சார்ந்த செயல்கள் ஒழுக்கக் கேடானவை என நம்புகிறோம். ‘இந்த வயதிலேயேவா?’ என்று அதிர்ச்சியடைகிறோம். 

உண்மையில் குழந்தைகளின் செய்கைகள் யாவையுமே இயற்கையானவை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்வதில்லை. புதிதாகக் கிடைக்கும் பொருட்களை ஆராய்வது போலவே தங்களின் உறுப்புகளை ஆராய்கிறார்கள், அதன் மூலம் கிடைக்கும் இனம்புரியாத கிளர்ச்சியை விரும்புகிறார்கள். மனோவியல் நிபுணர்கள் குழந்தைகளின் இச்செயல்களைத் தடுப்பதைவிடவும் “மற்றவர்கள் முன்னால் தொடக்கூடாது” என்பதைத்தான் பழக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். 

எப்பொழுதுமே இயற்கையான பழக்கவழக்கங்களில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. குழந்தைகள் இயற்கையானவர்கள். பெரியவர்களான நாம்தான் போலிகள். பண்பாடு, ஒழுக்கம் என ஆயிரத்தெட்டு பெயர்களைச் சூட்டி செயற்கையாக வாழ பழகிக் கொண்டோம். குழந்தைகளையும் செயற்கைக்கு பழக்குகிறோம். அவர்களையும் போலிகளாக்குவதில் வெற்றிபெற்றுவிடுகிறோம்.

(தொடர்ந்து பேசலாம்)