May 31, 2012

நீலப்படம்


நீலப்படம் பார்ப்பது ஒரு கலை என்று ரகுவுக்கு ஆரம்பத்தில் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆரம்பம் என்பது புதிதாகக் கல்லூரியில் சேர்ந்த  விடுதிக்காலங்களில். அதற்கு முன்பான பள்ளிப் பருவத்தில் சரோஜாதேவி வகை புத்தகங்கள் கிடைத்தாலே ஜென்ம சாபல்யம் அடைந்த மாதிரிதான். ஓரிரு புத்தகத்தை பார்க்க வேண்டுமானாலும் கூட கெளரிசங்கர் அல்லது சரவணனிடம் காலில் விழாத குறையாக கெஞ்ச வேண்டும். கெஞ்சலுக்கும் கொஞ்சலுக்கும் பிறகாக இரண்டு நாட்கள் இழுத்தடித்து ஒரு புத்தகத்தை கண்ணில் காட்டுவார்கள். பெரும்பாலும் கசங்கி நைந்த தாள்களில் இருக்கும் படங்களைப் பார்த்து ‘அது’ ’இது’வாகத்தான் இருக்கும் என்று யூகித்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

ஒரேயொரு முறை வழவழப்பான வண்ணத்தாள் புத்தகத்தை கெளரிசங்கர் கொண்டு வந்திருந்தான். ரகுவுக்குத்தான் முதலில் தருவதாகச் சொல்லியிருந்தான். ஆனால் ரகுவைவிட இசக்கிமுத்துவுக்குத்தான் அன்று நல்ல நேரமாக இருந்தது. சிறு சண்டைக்குப் பிறகாக புத்தகத்தை அவன் பறித்துக் கொண்டான். அமுல்ராஜ் வாத்தியாரின் கணக்கு வகுப்பில் நோட்டிற்கு அடியில் வைத்துக் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது அவனது நல்ல நேரம் கெட்டநேரமாக மாறிக் கொண்டிருந்தது. கெட்டநேரத்தின் துவக்கத்தில் இசக்கிமுத்துவை வாத்தியார் பார்த்துவிட்டார். அவனை குனிய வைத்தும் கும்முவதும் நிற்க வைத்து நெட்டி முறிப்பதுமாக அன்றைய தினம் அவனை வைத்து புரோட்டா மாவு பிசைய பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டார். எல்லாம் முடிந்துவிட்டது என்று நினைத்த சமயம் ஈனஸ்வரத்தில் முனகிய இசக்கி ”இனிமேல் கெளரிசங்கரிடம் பேசக் கூட மாட்டேன் சார்” என்றான். அதுவரை அப்பிராணியாக நடித்துக் கொண்டிருந்த கெளரிசங்கர் பேயை பார்த்தவனைப் போல அதிர்ச்சியில் முழிக்கத் துவங்கினான். இசக்கியை அடித்ததில் வாத்தியாருக்கு கை வலித்திருக்கக் கூடும். கெளரிசங்கரை வைத்து சாணம் மிதிப்பதை பயிற்சி செய்யத் துவங்கினார். பயத்தில் ரகுவுக்கு துளி சிறுநீர் கசியத்துவங்கியது.

ப்ளஸ் டூ முடித்துவிட்டு ரகு கல்லூரியில் சேர்ந்த போது ரகுவின் பள்ளியைச் சார்ந்த சிவகுருவும் அதே கல்லூரியில் சேர்ந்துவிட்டான். அவனை பள்ளிக்காலத்திலேயே ரகுவுக்குத் தெரியும் என்றாலும் கூட அவர்களின் ‘செட்’ஐச் சேராதவன். சரோஜாதேவி புத்தகங்கள் எல்லாம் சிவகுருவுக்கு வெகுதூரம். புகைப்பிடிப்பதும் மது அருந்துவதும் கூட அவனுக்கு பழக்கமானதுதான் என்றாலும் பாலியல் சம்பந்தமாக அவன் பேசி யாரும் கேட்டதில்லை. அவன் இல்லாத போது அவனது ஆண்மை குறித்துக் கூட சாதிக்கும் தாயுமானவனும் கிசுகிசுத்திருக்கிறார்கள்.

கல்லூரி விடுதியின் கீழ்த்தளத்தில் முதலாம் ஆண்டு மாணவர்களுக்கும் மேல் தளங்களில் சீனியர்களுக்கும் அறைகள் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன. மேல்தளங்களில் முதல் வருட மாணவர்களை பார்த்தால் ராகிங் செய்வார்கள் என்பதால் முதலாமாண்டு மாணவர்கள் மேல் தளங்களுக்கு போவதில்லை.  ராகிங்கிற்கு ஒத்துழைப்பு தரும் மாணவர்கள் சீனியர்களுடன் நட்பாகிவிடுவார்கள். வெங்கடேஷ் அப்படிப்பட்டவன். ஒரு சமயம் தகர டப்பாவிற்கு மின்சார இணைப்பு கொடுத்து அதில் வெங்கடேஷை சிறுநீர் கழிக்கச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். படக்கூடாத இடத்தில் எல்லாம் ஷாக் வாங்கி சீனியர்களிடம் நல்லபெயரை எடுத்து வைத்திருந்தான். ஒவ்வொரு சனிக்கிழமை இரவும் சீனியர்கள் விடுதி அறையில் நீலப்படம் திரையிடுகிறார்கள் என்று வெங்கடேஷ் மூலமாகத்தான் அரசல் புரசலாக மற்றவர்களுக்கு தெரியவந்தது. அவனும் சீனியர்களுடன் சேர்ந்து படம் பார்ப்பதாக மற்ற மாணவர்கள் பேசிக் கொண்டார்கள். வெங்கடேஷ் மீது பொறாமையாக இருந்தாலும் யாரும் காட்டிக் கொண்டதில்லை.

ஒரு முறையாவது நீலப்படம் பார்த்துவிட வேண்டும் என்று விருப்பத்தை ஜூனியர்கள் தங்களுக்குள் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுதும் கூட சிவகுரு நீலப்படம் பார்ப்பதற்கான எந்த ஆசையையும் வெளிப்படுத்தியதில்லை. படம் பார்த்தால் நேரில் பார்க்கும் மற்ற பெண்களும் உன் கண்களுக்கு ’கண்றாவி’யாகத் தெரிவார்கள் எனச் சொல்லி அவனை யாரோ கெடுத்து வைத்திருந்தார்கள். அந்த ஆண்டின் இறுதியில் சீனியர் ஜூனியர் என்ற இடைவெளி உடைந்திருந்தது. முதலாம் ஆண்டு மாணவர்களும் படம் பார்க்க மேல்தளங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். படம் பார்க்க விரும்புவர்கள் ஆளுக்கு ஐந்து ரூபாயை மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கும் பிரபுவிடம் கொடுக்க வேண்டும். சிடி எடுப்பதற்கான வாடகை போக மீதமிருக்கும் பணத்தில் விடுதியின் நைட் வாட்ச்மேன் பழனிக்கு பிரியாணி அல்லது ஒரு குவார்ட்டர் வாங்கிக் கொடுத்து சரிக்கட்டி வைத்திருப்பார். அந்த வாரத்தின் பொருளாதார நிலை அமோகமாக இருந்தால் பழனிக்கு குவார்ட்டரும் பிரியாணியும் ’டபுள் டமாக்கா’வாகக் கிடைக்கும்.

சனிக்கிழமைகளில் நள்ளிரவு தாண்டும் வரை ஏதாவது படம் ஓடிக் கொண்டிருக்கும். ஓரிருவர் பார்த்துக்கொண்டிருப்பார்கள், மற்றவர்கள் டி.வி அறைக்கு வெளியில் அமர்ந்து கதை பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள். அவை பெரும்பாலும் ஜூனியர் பெண்களைப்பற்றிய சீனியர்களின் விசாரிப்புகளாக இருக்கும். இரவு ஒரு மணிக்கு மேலாக எல்லோருக்கும் சிலிர்க்க ஆரம்பிக்கும். தன் அறைக்குள் ஒளித்து வைத்திருந்த சிடியை பிரபு எடுத்து வரச்செல்லும் போது ’ஓ’ போடுவார்கள். எல்லோரும் அறைக்குள் அமர்ந்தவுடன் ஜன்னல்கள் மூடப்பட்டு கதவு தாழிடப்படுவதற்கு தயாராகும் தறுவாயில் போர்வையை போர்த்திக் கொண்டு ஒரு உருவம் வரும். அது பழனி. பிறகு அறை சாத்தப்படும். மூச்சுக்காற்று வெளியேறாத அறையில் சூடு கிளம்பும். இதன் பிறகான அனுபவத்தைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் இன்னொரு கதையாகிவிடும்.

அடுத்த மூன்று வருடங்களுக்கும் சிவகுரு ஒரு நீலப்படம் கூட பார்த்திருக்கவில்லை. ரகுவுக்கு அவன் மீது மிகுந்த மரியாதை உருவாகியிருந்தது. அவனைப்போலவே மனதை கட்டுப்படுத்த வேண்டுமென நினைத்து ஓரிரு வாரங்கள் படம் பார்க்காமல் இருந்திருக்கிறான். ஆனால் தொடர்ந்து இருக்க முடிந்ததில்லை. ஏழாவது செமஸ்ட்ரில் ஒரு பாடத்தில் தோல்வியடைந்ததால் வைத்ததால் கேம்பஸ் இண்டர்வியூவிற்கு சிவகுருவை தகுதியானவன் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள். அதற்காக அவன் வருத்தப்படவில்லை. பேஷன் டிசைன் படிப்பதற்காக எட்டாவது செமஸ்டர் முடிவதற்குள்ளாகவே பிரான்ஸ் கிளம்பிவிட்டான். ரகுவின் கனவுச்சேனலாக இருந்த எஃப் டிவியில் உதவியாளராகச் சேர்ந்திருப்பதாக ஓரிரு மாதங்கள் கழித்து இமெயில் அனுப்பியிருந்தான். அவனது உயரத்திற்கும் அழகிற்கும் சரியான வேலைதான் என்று பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் அவனது ‘பிரம்மச்சரியத்திற்கு’த்தான் அது சரியான வேலையாகப்படவில்லை.

எட்டு ஆண்டுகள் உருண்டுவிட்டது. நேற்று யதேச்சையாக ஒரு பலான இணையதளத்தை ரகு மேய்ந்து கொண்டிருந்தான். சில வீடியோக்களுக்குப் பிறகாக ஒரு வீடியோவில் இருந்தவன் அசப்பில் சிவகுருவைப் போலவே இருந்தான். மூன்று நான்கு முறை படத்தைப் பார்த்த பிறகு தாயுமானவனுக்கு அந்த படத்தின் லின்க்கை அனுப்பியிருந்தான்ன். அவன் சாதிக்கிற்கு அனுப்பியிருப்பான் போல. இரண்டு பேரும் அந்தப்படத்தில் இருப்பது சிவகுருதான் என்று இமெயிலில் சத்தியம் செய்து அனுப்பியிருந்தார்கள். ஆனால் இன்னமும் ரகுவால் நம்பமுடியவில்லை. அந்த மின்னஞ்சல்களை அழித்துவிட்டு ரகு கணினியின் ஹிஸ்டரியை க்ளியர் செய்யத்துவங்கினான். ரகுவிடம் லின்க் கேட்டிருக்கிறேன், அவன் கொடுத்தால் உங்களுக்கும் அனுப்பி வைக்கிறேன்.

Art: Picasso