Jan 4, 2012

கலை கலைக்காக


வணக்கம் மணிகண்டன்.

உங்களின் புதிய வலைப்பூ வடிவமைப்பு நன்றாக இருக்கிறது. வாழ்த்துக்கள்.

அப்புறமாக, வசுமித்ர தளத்தின் விவாதத்தில் 'கலை கலைக்காகவே' என்பதன் விமர்சனம் இருந்தது. ரசனை சார்ந்து நீங்கள் கவிதையைப் பற்றி எழுதுகிறீர்கள். கொஞ்சம் விரிவாக உங்கள் கருத்தை தெரியப்படுத்துங்கள். 

பிரியமுள்ள,
கிருஷ்ணப்பன்.

                                                   ***

அன்புள்ள கிருஷ்ணப்பன்,

வணக்கம்.

நண்பர் வசுமித்ர தளத்தில் நடைபெறும் விவாதம் இன்னும் முற்றுப்பெறவில்லை என்றே நினைக்கிறேன். அவர் தேவதச்சனை முடிந்துபோன கவிஞர் என்பதாக- சற்று கடினமான வார்த்தைகளில்- பிணம் என்பதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தது மிகுந்த வருத்தத்தையளித்தது. 

அது சார்ந்த உரையாடலில் 'கலை கலைக்காகவே' என்ற சொற்றொடர் இடம் பெற்றிருந்தது. 'கலை கலைக்காக'வே என்பதும் 'கலை மக்களுக்காக'வே என்பதும் இருவேறுவிதமான கூற்றுகளாக நவீனத்துவத்தில் புழங்கி வருகின்றன.  

கலை கலைக்காவே என்பது நவீன வாழ்வியல் தரும் நெருக்கடிகளின் ஊடாக தன் இருப்பு(Self-Existence) குறித்தான படைப்புகளை முன்னெடுக்கும் படைப்பாளிகளின் வாதம். சுயம் சார்ந்த படைப்புகள் வாசகனுக்கு அளிக்கும் வாசிப்பனுவமே போதும் என்பதும் படைப்புகள் பிறர் சார்ந்த பிரச்சினைகளை குறித்து கவலைப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதும் அதன் சாராம்சம். இன்னமும் குறிப்பாகச் சொன்னால் படைப்புகளின் வழியே தனிமனித சிக்கல்களின் சிண்டுகளை அவிழ்க்கும் முயற்சி. 

கலை மக்களுக்காகவே என்பது பெரும்பாலும் இடதுசாரி கருத்துக்களைக் கொண்டிருக்கும் படைப்பாளிகளின் கருத்தாக இருக்கிறது. கலை என்பது மக்களையும், மக்களின் பிரச்சினைகளைச் சார்ந்தும் இருத்தல் வேண்டும் என்கிறார்கள். படைப்புகள் என்பன வெறும் தனிமனிதச் சிக்கல்களை மட்டும்  பேசுவதில் எந்தப் பயனும் இல்லை என்பதும், அவை வெற்றுப் புலம்பல்களாகிவிடுகின்றன என்பது இவர்களின் வாதம்.

கலை என்பது வெறும் கவிதை வடிவத்தை மட்டும் குறிப்பிடுவதில்லை. எழுத்தும் கலை, இசையும் கலை, நாடகமும் கலை. இதில் என் அபிப்பிராயம் என்று கேட்டால் என்னால் 'கவிதையை' மட்டுமே முன்னிறுத்திப் பேச முடியும் என்று நினைக்கிறேன்.

கவிதை மக்களின் பிரச்சினைகளை(சமூகச் சிக்கல்களை) சார்ந்து இயங்கக் கூடும். அப்படி இயங்குவதில் தவறும் இல்லை. ஆனால் அவை பிரச்சார தொனியிலானதாகவோ அல்லது கவித்துவத்தின் கூறுகளை இழந்துவிடுமேயானால் அவற்றை முற்றாக நிராகரிக்கலாம்.

அதே சமயத்தில், கவிதை தனிமனிதச் சிக்கல்களை பேசக் கூடாது என்பது முற்றாக தூக்கியெறியப்பட வேண்டிய வாதம். தனிமனித சிக்கல்களை புரிந்து கொள்ளாமலும், இந்தச் சமூகமும் வாழ்வியல் முறைகளும் என் மீது தரக்கூடிய அழுத்தத்தைப் பற்றி பேசாமலும், என்னால் சமூகத்தின் சிக்கல்களை எப்படி புரிந்து கொள்ள முடியும்? இந்த சுய புரிதலுக்கு கவிதைகளை ஒரு கருவியாக பயன்படுத்திக் கொள்வதாகவே எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

கவிதை, அதன் வடிவம், அதன் பாடுபொருள் உள்ளிட்ட அதன் நுண் சூட்சுமங்களை புரிந்து கொள்வதில்தான் நான் முழுமையாக ஈடுபட்டிருக்கிறேன். 

இந்தக் கணத்தில்- கவிதை என்பது எனக்கான ஆசுவாசம் தருவதாக இருந்தால், என்னைக் கொண்டாடச் செய்வதாக இருந்தால், என் பிரியமும் துக்கமும் கொஞ்சம் ஓய்வெடுத்துக்கொள்ள தன் தோள்களைக் கொடுத்தால் போதுமானது என்று நினைக்கிறேன். இன்னமும் ஆழ்ந்த வாசிப்பும், தொடர்ச்சியான சிந்தனையும், நீண்ட உரையாடல்களும் இந்த எண்ணத்தில் மாற்றம் உருவாக்கக் கூடும். 

நன்றி.

0 எதிர் சப்தங்கள்: