Nov 11, 2009

பெருமழைக் காமம்


காற்றின் வெற்றிரைச்சல்
ரகஸிய
கதைகளைச் சொல்லிக் கடக்கும்
இரவின் வெறுமையில்
பொழிகிறது பேய்மழை

தவளைகளின் ஈரச்சமிக்ஞை
புரிந்த
பிச்சைக்காரி
ஒதுங்கிய
சாராயக்கடை வாசலில்
மெளனமாய் ஒடுங்குகிறது
கருநாயும்

மரங்களின் விசிறலில்
இடம் மாறும்
மழையின் சோடியச் சிதறல்கள்
ஜன்னல் திரையசைவில்
நுழைகின்றன

தனிமையில் கசங்கிக் கிடக்கும்
அவன்
மழையை
ரஸிப்பதில் விருப்பமின்றி
திரும்பிப் படுக்கிறான்

மழைக்கும் அவனுக்குமான
பந்தம் அறுந்துபோனது-
தீராத காமமும்
ஓயாத மழையும்
பொய்
என்று அவள் சொன்னபோது.

2 எதிர் சப்தங்கள்:

ஜெகநாதன் said...

மழையின் வாசத்தையும் வீறி வீச்சத்தை பதிகிற கவிதை! அதே சாராயக்கடையில் பிச்சைக்காரி, கருநாயோடு மனமும் ஒதுங்குகிறது.
தீர்ந்த காமத்திற்காக மழை பந்தம் அறுந்து போகுமானால் அன்று வானம் ​தொலைந்து போயிருக்குமல்லவா?

வா.மணிகண்டன்/Vaa.Manikandan said...

நன்றி ஜெகநாதன்.