Sep 25, 2006

சனிக்கிழமை இரவின் ஒரு நிகழ்வு

Photobucket - Video and Image Hosting

காமத்தில் திளைத்துப் பெருத்த
மார்பு நோக்கி
நிறுத்தப்படுகிறது பார்வை.

கறையேறிய இருபற்கள் வெளித்தள்ளி
மிருகவெறி
இரத்தச்சிவப்பேறிய கண்கள்.

நகம் முளைத்த கரங்களால்
பருத்த உறுப்பை
தடவிச் செல்கிறாள்
அவனோடு.

காமநெடி
மது போதை

ஒளியின் பாய்ச்சல் குறைக்கப்பட்டு
ஒலியேற்றப்பட்ட அறையில்
தடவல்
கடித்தல்
கதறல்.

பிதுங்கிய மார்புச் சதையில்
கசிந்த துளி இரத்தம்
அவனது பல்லில் படிந்து கிடக்கிறது

களியாட்ட வீச்சில்
ரோமங்கள் பிடுங்கியெறியப்பட்டு
சதைப் பிண்டமாய் திரிகின்றாள்.

காமநெடி
மது போதை

இரவின் இறுதியில்
மனித உரு பெற்று ஆடை
திருத்தும் இவளுக்கு
அடுத்த சனிக்கிழமையின் இரவில்
வேறொருவனும்
அவனுக்கு இன்னொருத்தியும்
கிடைக்கக் கூடும்.

Sep 19, 2006

கொங்கு வட்டார வழக்கு

கொங்கு நாட்டு வட்டார வழக்கில் புழங்கும் சில சொற்களின் தொகுப்பு இது.

கொங்கு நாட்டில்,'ழ'கர உச்சரிப்பை கண்டுபிடிப்பது மிகக் கடினம்.

1. பொழுதோட - மாலை நேரத்தில் (பொழுதோட அந்த வேலையை முடிக்கிறேன்)

2. கோழி கூப்பிட - அதிகாலை நேரம்

3. பொறகால - பின்புறம் (ஊட்டுக்கு பொற்கால பொடக்காலி இருக்குது -வீட்டின் பின்புறம் காலிபுறம் இருக்கிறது.)

4. பொடக்காலி- புறம் காலி (புறம் காலி என்பது காலி புறத்தின் முற்றுப் போலி) [காலி இடம் = கொல்லைப் புறம்]

5. அம்மணி - பெண்மணியைக் குறிக்கப் பயன்படும். பொதுவாக சகோதரி உறவுமுறை.

6. வெடுக்குனு இருக்குது- சுகமாக இருக்கிறது. வெந்தண்ணில தண்ணி வார்த்தா வெடுக்குனு இருக்கும் (சுடு நீரில் குளித்தால் சுகமாக இருக்கும்)
வெடுக்குன்னு - விரைவாக (என்ற பேனாவ வெடுக்குன்னு புடுங்கிட்டான்- என் எழுதுகோலை சட்டென்று பறித்துவிட்டான்)

7. என்றது - என்னுடையது.

8. உன்றது - உன்னுடையது.

9. அப்பச்சி- தாய்வழி தாத்தா

10. அப்பாரு- தந்தை வழி தாத்தா.

11. அமத்தா, அம்மச்சி, அம்மாயி- தாய்வழி பாட்டி

12. அப்பத்தா, ஆயா- தந்தைவழி பாட்டி

13. விசுக்குன்னு - திடீரென்று (அவன் விசுக்குனு கெளம்பிட்டான். -அவன் திடீரென்று கிளம்பிவிட்டான்)

14. நடவை - வெளிப்புறக் கதவு

15. வட்டல்- தட்டு

16. நருவசா- முழுவதுமாக

17. ஸோலி- பணி (கானங்காத்தால கடை கடையா என்ன ஸோலி உனக்கு?)

18. மடார் - உடனடியாக (ஒரு வேலையச் சொன்னா மடார்ன்னு முடிச்சுட்டு வேற ஸோலியப் பாரு)

19. மோந்துட்டு - மொண்டு (குடுவையில் நீர் மொண்டு வருதல்)

20. ஒட்டுக்கா - இணைந்து (ரெண்டு பேரும் ஒட்டுக்கா போயிட்டு வாங்க - இருவரும் இணைந்து சென்று வாருங்கள்)

21. மொளவு சாறு- மிளகு சாறு என்பதன் மாறுபாடு (அசைவக் குழம்பைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப் படுகிறது)

22. எகத்தாளம் - திமிரு/ நக்கல் (பெரியவங்க கிட்ட எகத்தாளமா பேசாதே)

23. இட்டாரி/ இட்டேரி - தெரு. (கிராமப்புறங்களில் குறிப்பாக மண் சாலை)

24. அவுறு - அவிழ்த்தல் (கயிற்றை அவிழ்த்து விடு)

25. அவத்தைக்கு - அங்கே

26. இவத்தைக்கு - இங்கே

27. சலவாதி - மலம்.

28. போச்சாது- "பரவாயில்லை விடு" என்பது போல (ஏதாவது பொருள் தொலைந்து விடும் பட்சத்தில் போச்சாது விடு என்று ஆறுதல் படுத்துவார்கள். போய்ச் சாகிறது என்ற சொல் இப்படி மாறி இருக்கலாம் என்பது என் தீர்மானம்)

29. போசி- பாத்திரம்

30. அலுங்காம -அசைக்காமல் (போசிய அலுங்காம எடுத்துட்டு வா - பாத்திரத்தை அசைக்காமல் எடுத்து வா)

31. சிந்திடாம - உதிராமல்/கீழே கொட்டாமல் (அரிசி சிந்தாம அள பார்க்கலாம்)

32. மலக்காகிதம் - மழைக்காகிதம் - பாலிதீன் காகிதம்

33. பொறவு - அப்புறம். (கடைக்கு பொறவு போறேன்)

34. வெசனம் - வருத்தம்/சோகம் (ஏண்டா அவன் வெசனம் புடிச்சு உக்காந்திருக்கான்?)

35, 36. கருமாந்திரம் - கருமாதி என்பதாக இருக்கலாம். பிடிக்காத ஒரு நிகழ்வில் கருமாந்திரம், கெரகம் என்ற இரண்டு சொற்களும் அடிக்கடி உபயோகிக்கப் படும். (கருமாந்திரம் புடிச்சது)

37. பொசுக்குனு - சடக்கென்று (இவனுக்கு பொசுக்கு பொசுக்குன்னு கோபம் வந்துடும்)

38. பொக்குன்னு - வருத்தமாக (முட்டாய் தரன்னு சொல்லிட்டு தராம இருந்தா குழந்தை
பொக்குன்னு போயிடும்)

39. பவுடு- கீழ் அன்னம் (லோலாயம் பேசாதடா. பவுட பேத்துடுவேன்)

40. தாவாக்கட்டை- கீழ் அன்னம்.

41. சீவக்கட்டை- விளக்குமாறு

42. கூமாச்சி- கூர்மையாக

43. தொறப்பு - பூட்டு

44. தொறப்புக் குச்சி - சாவி

45. மண்டு விடுதல்- சிறுநீர் கழித்தல்

நன்றி: ஆர்குட்- கொங்கு வெள்ளாளர் குழுமம்.

Sep 12, 2006

மு.மேத்தாவுக்கு ஒரு கடிதம்

மு.மேத்தா அவர்களின் பேட்டியின் ஒரு பகுதி இக்கட்டுரையின் இறுதியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. முழுமையான பேட்டி புதிய காற்று இணையதளத்தில் இருக்கின்றது.
**************************
கவிஞர் மு.மேத்தா, தான் பழைய காலத்து மனிதர் என்பதனை மீண்டுமொருமுறை நிரூபித்திருக்கிறீர். இன்றைய பல கவிஞர்கள் தங்களின் கவிதைத் தொகுப்பைப் படித்துதான் கவிதையை நுகர ஆரம்பித்திருப்பார்கள். "கனவுகள்+கற்பனைகள்=காகிதங்கள்" தொகுப்புதான் நான் வென்ற பேச்சுப் போட்டிகளுக்கு அடிப்படையாக இருந்திருக்கின்றன.

தங்களின் கருத்துக்களுக்கு எதிராக எழுதுவேன் என்றெல்லாம் நினைத்துப் பார்த்ததில்லை. ஆனால் தவிர்க்க இயலவில்லை.
***************
மொத்தமாக நவீனகவிதைகளைப் புறக்கணிக்க வேண்டுமென மட்டுமல்லாமல், அவைகளுக்கு எதிரான போர்முறை ஒன்றை என அறைகூவல் விடுத்திருப்பதுதான் என் இந்த எதிர்வினைக்கான காரணி. மனித சமூகத்தின் முன்னேற்றம் என்று சொல்லி வறட்டுக் கூச்சலிடும் கரகோஷக் கவிதைகள்(வானம்பாடிக் கவிதைகளை அப்படித்தான் என்னால் சொல்ல முடியும்), சமூகத்தில் கொண்டுவருவதாகச் சொல்லப்படும் மாற்றங்களை விட, அதிக மாற்றங்களை தனி மனித மனநிலையைப் புரிந்து கொள்ளுதல் என்னும் உயர்ந்த நோக்கில் செயல்படும் "கசடதபற", "எழுத்து" வகையான நவீன கவிதைகளால் கொண்டு வர இயலும்.

யாரும் சமூகத்தை ஒட்டு மொத்தமாகப் புரட்டிப் போட வேண்டிய அவசியமில்லை. மனிதன் தன்னை நோக்கிய பயணத்தை எப்பொழுதோ ஆரம்பித்து விட்டான். தனிமனித வாழ்வியலைப் புரிதல் என்பது தத்துவ நோக்கு. தமிழகத்தில் பிரச்சாரங்களையும், வறட்டுக் கூச்சல்களையும் நம்பியே மாறி மாறி ஆட்சி அமைத்து வந்த திராவிட இயக்கங்களின் வீழ்ச்சியும், அவைகளின் செயல்பாட்டு முறையில் உணரப்படுகின்ற மாற்றங்களுமே 'சமூக மாற்றத்தைக் கொண்டு வருகிறேன்' என்ற பிரச்சார யுக்திகள் செயல்படாத அம்சங்களாகிவிட்டன என்பதற்கான சான்றுகள்.

70களின் வாக்கில் பிரச்சாரங்கள், கோஷங்கள் மூலம் ஆட்சியினைப் பிடிக்க இயலும் என்ற நகர்விலிருந்த திராவிட இயக்கங்களையொட்டி உருவாக்கப்பட்ட 'வானம்பாடி'க் கவிதைகள் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றன என்பது மறுக்கவியலாத உண்மை. அதற்கான காரணம் அவைகளின் இலக்கியம் சார்ந்த மதிப்பீடுகளும், நகர்வும் திராவிட இயக்கங்களில் இருந்து எந்த விதத்திலும் வேறுபட்டதாக இருக்கவில்லை.

முப்பது வருடங்களுக்கு முன்னதாகப் படிப்பறிவு குறைந்திருந்த சமயத்தில் இந்த வகையான பிரச்சார வகை எழுத்துக்கள் எடுபட்டிருக்கலாம். ஒவ்வொரு மனிதனும் சமூகத்தின் கூறுகளை நுணுக்கமாக புரிந்துணரும் சமயத்தில் இவ்வகையான எழுத்துக்கள் மட்டுமே செயலூக்கம் மிகுந்தவை என்பதனை எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்ள இயலும்?

தன்னை அறிதல் என்னும் நோக்கத்தில் இருக்கும் இன்றைய சமூகத்தில் 1970களின் நடைமுறைகளும் வழக்கங்களும் புறந்தள்ளப்படுபவை ஆன விஷயங்கள். இனியும் சமூகக் குப்பைகளை என் பேனா முனையால் எரிக்கப் போகிறேன் என்றால் நகைப்பவர்கள்தான் அதிகம். நவீன வாழ்வியலும், அது மனிதன் மீதும், சமூகத்தின் மீதும் தொடுக்கும் போர்முறைகள், எழும் வினாக்கள், உமிழப்படும் கசப்புகள் போன்றவற்றை உணர்த்தும் இலக்கியங்கள் அரங்கிலேறும் போது, அவற்றின் விளைவால் மனித மனதில் நிகழும் மாற்றங்கள், அவனை "தன்னை உணர்ந்தவ"னாக்குகிறது. தனிமனித மாற்றங்கள் தான் Civilised சமூகத்தை உருவாக்குமே தவிர முழுமையான சமூகத்தையும் மேற்புறமாக இருந்து மாற்ற முயல்கிறேன் என்னும் கோஷம் என்பது உள்ளுக்குள் கிடக்கும் இருள் குறித்து அறிந்து கொள்ள முடியாத தன்மையையே தரும். அது வெறுமையான இயக்கம் ஆகிவிடும்.

கவிஞர் குறிப்பிடுவது போல மனங்களின் சூழ்நிலை குறித்து நகரும் கவிதைகள் குறித்து கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. வாழ்வின் போராட்டச் சக்கரத்தில் நசுங்கிக் கொண்டிருப்பவன் தன்னை, தன் வலியை உணரட்டும்... சொல்லப்படாத அழகியலை உணரட்டும்.... நடைமுறை வாழ்வின் போராட்டங்களை அவன் வெல்லும் போதே, சமூகத்தில் மாற்றம் உணரப்படும்.

நவீனத்துவக் கருத்துக்கள் என்பது, மேற்கத்திய அறிஞர்கள் முன்வைத்த கருத்துக்கள் எனச் சொல்வதும் ஏற்றுக் கொள்ளப் படவியலாத விஷயம். நடைமுறைகளும் நவீனத்துவமும் வேண்டுமானால் மேற்கத்திய சாயலைக் கொண்டிருக்கலாமே தவிர, நவீனத்துவத்தில் முன்வைக்கப்படும் கருத்துக்கள் இங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் மரபுகளிலிருந்தும், மரபுகளின் முரண்களைக் கேள்வி கேட்பதிலிருந்துமே துவங்குகின்றன.
**********************************
தலித்திய, பெண்ணியக் கவிதைகள் குறித்தான கருத்திலும் முரண்பாடு உண்டு. யார் வேண்டுமானாலும் தலித்தியம், பெண்ணியம் குறித்து எழுதலாம் என்பதில் துளியும் ஒப்புதலில்லை எனக்கு. பாதிக்கப்பட்ட சமூகத்தின் உறுப்பாக இருப்பவன்தான் அவனது வலியை செயற்கைத் தனமின்றி உணர்த்த முடியுமே தவிர, வெளியே நின்று வேடிக்கை பார்ப்பவன் பாதிக்கப்பட்டவனின் மனநிலையை இலக்கியத்தில் கொணர்தல் சற்றும் இயலாத காரியம்.

பார்ப்பனரல்லாத ஆதிக்க சாதியினரின் அதிகாரம்தான் இன்னும் தமிழகத்தின் பல பகுதிகளில் வீச்சுப் பெற்றிருக்கிறது. பாப்பாப்பட்டி, கீரிப்பட்டி மட்டுமே ஊடகங்களால் காண்பிக்கப்பட்ட அவலங்கள். இது போன்றே ஊடகத்தின் வெளிச்சம் படாத கிராமங்கள் இன்னும் தமிழகத்தில் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. மலம் தின்ன வைத்தலும், தேர்தலில் போட்டியிடாமல் செய்வதையும் தாண்டிய ஊசிகள் தலித்துகளின் கண்களில் இறங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன. இத்தனை ஆண்டுகளாக சமூகம், சமூகம் என மாரடிக்கும் கவிதைகள் எத்தனை இந்த விவாகரங்களைப் பேசி இருக்கின்றன. மேற்புறமாக "சாதி ஒரு தீ" என எழுதிவிட்டுச் செல்லும் இலக்கிய இயக்கம் என்ன மாறுதலைக் கொண்டு வந்திருக்கிறது? நூறு சதவிகித சாதியுணர்வற்ற மனிதன் என எத்தனை பேரை தமிழகத்தில் கொண்டு வந்து நிறுத்த இயலும்?

இவன் எழுத்துக்களில் எப்படி சக்கிலி, பறையன், பள்ளனின் குரல் ஒலிக்கும்?

பெண்ணின் வலியை ஐம்பதாண்டு காலமாகச் சொல்வதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் ஆண்களால் எத்தனை பெண்களின் துக்கத்தை, கண்ணீரைச் சொல்ல முடிந்திருக்கிறது என்பதும், ஆணாதிக்க மனநிலையின்றி எழுதவும் செயல்படவும் முடிந்திருக்கிறது என்பதும் விவாதிக்கப் பட வேண்டிய ஒன்று. பெண்கள் தங்களின் உடலியல் சார்ந்த வலிகளைச் திரையின்றி சொல்லும் போது கூட இவ்வளவு நாட்களாக கட்டமைக்கப் பட்டிருந்த சமூக அமைப்பும், பெண் எப்படி தன் உடல் குறித்துப் பாடலாம் என்பதுமான ஆணாதிக்கக் குரல்தான் வெளிப்பட்டிருக்கிறது.(பெண்ணின் உடல் ஆணின் சொத்து என்ற கட்டுமானம்).

குட்டிரேவதியால், சுகிர்தராணியால் இன்னும் வேறு பெண்கவிஞர்களால் சொல்லப்படும் பெண்ணின் வலிகளை அப்படியே சொல்ல எத்தனை ஆண்கவிஞர்களால் முடிந்திருக்கிறது? வேறுபடுத்தி வகைப்படுத்தி நீங்கள் பார்க்க வேண்டியதில்லை. அவற்றை அவர்களால் மட்டும்தான் சொல்ல இயலும். அவற்றை அப்படியே பாருங்கள்.
************************
இதில் தமிழன் எங்கும் நகர்ந்து விடமாட்டான். நீங்கள் கட்டி வைத்த மரபுகளை அவனுக்கு ஒவ்வாதெனினும் பாராட்ட வேண்டுமென்ற மனநிலையிலிருந்து விடுபடுங்கள். போருக்கான அறைகூவல் எதுவும் தேவையில்லை. மாற்றம் ஒன்றுதான் மாறாத நியதி என்பதை அறிந்திருப்பீர்கள்.

நவீனத்துவக் கவிதைகள் வீச்சுப் பெற ஆரம்பித்திருக்கின்றன எனில் காரணம் என்னவென்பது ஆய்வுக்குரிய கருத்து. அந்த சமூகத்தின் அன்றைய மனநிலையைப் பிரதிபலிக்கும் இலக்கியங்களே வெற்றிபெறும். இன்றைய சூழலில் தனிமனித வாழ்வியல் முன்னிலைப்படுத்தப்படும் பரப்பில், நவீன கவிதைகள் தனக்கான இடங்களைப் பிடிக்க ஆரம்பிக்கின்றன என்பது தவிர்க்கவியலாத ஒன்று.
***************
பேட்டியின் ஒரு பகுதி:

கேள்வி : சமகால கவிதையின் போக்குகள் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

இன்றைய நவீன கவிதை என்பதும் நவீன எழுத்து என்பதும் தமிழ்ச் சமூகத்தினுடைய மனசாட்சியின் மீது தொடுக்கப்பட்ட போர் என்று நான் கருதுகிறேன். அறிவு ஜீவிகள் என்று சொல்கிற சிலபேருடைய அடாவடித்தனம் தமிழ் இலக்கிய உலகத்திலே இப்பொழுது நிகழ்ந்து வருகிறது. இன்றைய நவீன கவிதை 'எழுத்து' காலகட்ட 'கசடதபற' கால கட்ட கவிதையைப் போல போய்விட்டதோ என்று தோன்றுகிற விதத்திலே கவிதையின் வடிவ வெளிப்பாடுகள், உத்தி முறைகள், உணர்வுகளின் வெளிப்பாடுகள் இருப்பதை பார்த்திருப்பீர்கள். பெரும்பாலும் மனித சமூகத்தின் மேன்மையை நோக்கி நடக்க வேண்டிய கலையை மனங்களினுடைய சூழ்நிலையை நோக்கி தள்ளிக்கொண்டு போகிறார்களோ என்று நான் கவலையோடு இந்தச் சூழலை கவனித்துக் கொண்டுள்ளேன். ஆனாலும் நம்பிக்கையுள்ள இளங்கவிஞர்கள், சமூகத்தின் மனச்சாட்சியாக இருக்கக் கூடிய கவிஞர்கள் வந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். சமூக அக்கறையுள்ள கவிஞர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு சிறிய வட்டம் அந்த வட்டத்திற்குள் பேசுகிற விசயத்தையே பெரிதுபடுத்திப் பேசி, பதிவு பண்ணி, இவர்களின் படைப்புகள் தான் கவிதை என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த நவீன படைப்பாளிகள் தமிழ் பாரம்பரிய மரபுகளைக் கேலி செய்கிறார்கள். தமிழர்களுக்கு என்று இருக்கின்ற உணர்வுகளுடைய முன்னோட்டத்தைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். தமிழை விட்டு தமிழர்களை நகர்த்தப் பார்க்கிறார்கள். இதை எதிர்த்து நம்முடைய போர் தொடர வேண்டிய கால கட்டம் இது.

கேள்வி : சமகால கவிதைகளில் பெண்மொழி, தலித் மொழி என்றெல்லாம் சொல்வது பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன?

கவிதை ஒரு மொழி. கவிதையில் பெண்மொழி, கவிதையில் தலித் மொழி என்றெல்லாம் பகுத்துப் பார்ப்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. திருவள்ளுவன் சொன்னதை தலித்தின் குரல் என்று சொல்வீர்களா? 'இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின்; பரந்து கெடுக உலகு இயற்றியான்'ஒருவன் பிச்சை எடுத்துக் கூட வாழ வேண்டும் என்ற நிலை இந்த சமூகத்தில் இருக்குமானால் இந்த சமூகத்தினுடைய படைப்பாக்கங்களை அழித்து ஒழிக்க வேண்டும் என்கிற அந்த ஆவேசக் குரல்; அவன் ஒரு 'கம்யூனிஷ்டா'. எந்த விதத்திலே அவனை பிரிப்பீர்கள். பெண்களுக்காக ஆண்களே நிறையப் பேசி இருக்கிறார்கள். ஆண்களுடைய மொழியும் பெண்மொழிதான். பெண்களுக்காக மொழியப்பட்ட மொழியெல்லாம் பெண்மொழிதான். அதே மாதிரி தலித்துகளுக்காக தலித்துகளே எழுத வேண்டும் என்கிற அவசியமில்லை. தலித்துகளுக்காக மற்றவர்கள் எழுதி இருக்கிறார்கள். பாரதி எழுதலையா தலித்துகளுக்காக? 'பார்ப்பானை ஐயரென்ற காலமும் போச்சே வெள்ளை பரங்கியை துரையென்ற காலமும் போச்சே', 'ஈனப் பறையர்களேனும் அவர் எம்முடன் வாழ்ந்திங்கு இருப்பவரன்றோ' 'உங்களால் ஈனப்பறையரென்று சொல்லப்படுபவர் அவர் எம்மோடு வாழ்ந்திங்கு இருப்பவர்'. 'சீனத்தவராய் விடுவாரோ' என்று கேட்கவில்லையா? அவன். தலித் பாரதி என்று சொல்லிக் கொண்டா அவன் எழுதினான். இதற்கெல்லாம் அப்பப்ப ஒரு புது போஸ்டர்கள் அடிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. புதிய கொடிகளை காட்ட வேண்டி இருக்கிறது. அப்ப தலித் பாரதி என்று சொல்லிக் கொண்டா அவன் எழுதினான். தகழி சிவசங்கரன் பிள்ளையினுடைய எழுத்தில் தலித்தியம் இல்லையா? வேறுபடுத்தி வகைப்படுத்தி பார்ப்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.
****************************