May 31, 2006

குட்டி ஜோக்

33 comments:
குட்டி ஜோக் என்றவுடன் என்னமோ ஏதோ என்று படிக்க வேண்டாம். குட்டி என்றால் சிறியது :)

Photobucket - Video and Image Hosting

ஒரு குளத்தில் 23 எறும்புகள் குளித்துக் கொண்டிருந்தன. அப்பொழுது அந்தப் பக்கமாக வந்து கொண்டிருந்த யானை ஒன்று குளிக்க விரும்பியது. எதனைப் பற்றியும் யோசிக்காத யானை திடீரென்று குதிக்க, 22 எறும்புகள் கரையின் மீது தூக்கி எறியப்பட்டன. ஒரு எறும்பு மட்டும் யானையின் தலை மீது விழுந்தது.

செமத்தியாக கடுப்பான மீதி இருந்த 22 எறும்புகளும் அந்த ஒரு எறும்பைப் பார்த்துக் கத்தின.

"அவன அமுக்கிக் கொல்லுடா மாப்ள..."

(சுட்ட ஜோக்தான். படித்துவிட்டு நீங்கள் வலைப்பதிவு அரசியலுடன் ஒப்பிட்டால் நான் பொறுப்பில்லை. :) )

May 30, 2006

சுயதம்பட்டம்/தற்பெருமை

7 comments:
'ஓவர்'னு எல்லாம் நினைக்காமல் தலைப்போடு சேர்த்துப் படியுங்கள். :)
(இந்த ஸ்மைலிக்கு அரசியல் தொடர்பெல்லாம் கிடையாதுங்க)

ஊருக்குப் போகும் போதெல்லாம் 'உன்னதம்' இதழின் ஆசிரியர் கெளதம சித்தார்த்தன் அவர்களுடன் உரையாடுவது வழக்கம். புதுவகை எழுத்து குறித்தும் இலக்கிய அரசியல் குறித்தும் விரிவாகவும் மிக ஆக்ரோஷமாகவும் பேசும் படைப்பாளி. மிகுந்த சிரமங்களுக்கிடையில் 'உன்னதம்' இதழினை தொடர்ந்து நடத்தி வருகிறார். இதழின் தலையங்கத்தில் எனது பெயரினைக் குறிப்பிட்டு எழுதி இருப்பது மிகுந்த மகிழ்ச்சி தருவதாக இருந்தது. இதனை வலைப்பதிவில் பதிப்பிக்க வேண்டுமா என யோசித்த போது, 'வலைப்பதிவு' மக்களுக்கு தெரியாமல் உனக்கு என்ன இலக்கியப் பயணம் என்ற வினா எழுந்தது. விளைவு இந்தப் பதிவு.

உன்னதம்
ஜனவரி - பிப்ரவரி 2006

தலையங்கம்

புதுவகை எழுத்துக்கான உரையாடலில் ஆர்வமுடன் கலந்து கொள்ள வந்த வா.மணிகண்டன், இசை, இளஞ்சேரல், சக்தி, மிதுன், பாலமுருகன், கோவிந்தன் மற்றும் கடிதம் தொலைபேசி வாயிலாக விசாரித்த அனைத்து இளம் படைப்பாளிகளின் உற்சாகம், ‘சிறுகதைகளின் காலம் முடிந்து போய்விட்டது’ என்ற வெற்று ஆரவாரங்களைப் போக்கி, மிகுந்த புத்துணர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. விரைவில் உரையாடல்களையும் அதற்கான செயல்பாடுகளையும் ஊக்கத்துடன் வடிவமைப்போம்.

இந்த இதழில் மேலும் மூன்று புதிய பத்திகளும், சிறப்புப் பகுதி ஒன்றும் அறிமுகமாகின்றன.

தமிழ் எழுத்து வரலாற்றிலேயே முதன் முறையாக அரவாணித் தோழர் ப்ரியாபாபு அவர்களால், தங்களது வாழ்வியலின் எழுதப்படாத பக்கங்கள் உங்கள் முன்னே விரிகின்றன. இதுவரை அரவாணிகள் குறித்த கொச்சையான படிமங்களும், பறவைப் பார்வையுமாகவே ஊடகங்களால் ஊதிப் பெருத்த விஷயங்கள் நிராகரிக்கப் படவேண்டிய சூழலை உருவாக்குகிறார் அவர். சமூகத்தால் வஞ்சிக்கப்பட்ட அவர்களது உடல் சார்ந்த மொழி தமிழின் நவீன எழுத்து தளத்தில் பதியட்டும். இதுவரை மறைக்கப்பட்ட அவர்களது பண்பாடும், வழக்காறுகளும், தொன்மங்களும், படிமங்களும், மொழியும், இசையும் வரலாற்றைப் புரட்டிப் போடட்டும்.

காலங்காலமாய் அடக்கி ஒடுக்கி வைக்கப்பட்ட பெண் எழுத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களையும் அது எதிர்கொள்ளும் சமூகச் சிக்கல்களையும் தனக்கே உரித்தான மொழியில் எழுத வருகிறார் சுகிர்தராணி. அதேபோல டி.டி.ராமகிருஷ்ணன் மலையாளத்தின் சமூக அக்கரை சார்ந்த கலை இலக்கியம், அரசியல், மாற்றுச் சிந்தனைகள், விளிம்பு நிலையாடல்கள் குறித்தெல்லாம் எழுதுகிறார்.

‘அண்டை வீட்டார்’ என்னும் சிறப்புப் பகுதியில் மலையாள, கன்னட இலக்கியத்தின் இளைய தலைமுறைப் படைப்பாளிகள் சிலரைத் தேர்வு செய்து ஒவ்வொரு மாதமும் ஒவ்வொரு படைப்பாளியாக, தமது மொழியில் நடக்கும் நடப்பு நிலை குறித்தும், கலை இலக்கியம், அரசியல், மாற்றுச் சிந்தனைகள், விளிம்பு நிலையாடல்கள், தலித்தியம், பெண்ணியம் ஆகிய விஷயங்களை நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்ள வைக்கிறது. இந்தப் பகுதியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் களாக திரு.விவேக் சான்பாக் (ஆசிரியர்-தேசகாலா. கன்னட இலக்கிய இதழ்) திரு.நஞ்சுண்டன், பெங்களூர். மற்றும் திரு.டி.டி.ராமகிருஷ்ணன், திரு.டாக்டர்.டி.எம்.ரகுராம், கேரளா ஆகியோர் ஆர்வத்துடன் இசைவு தெரிவித்தும் படைப்புகள் பெற்றுத் தந்தும் உறுதுணையளித்தார்கள். மிக்க நன்றி.

அடுத்த இதழில், கன்னடப் படைப்பாளி திரு. அரவிந்த மாளஹத்தி எழுதுகிறார்.

சுட்டி:http://keetru.com/unnatham/jan06/editorial.html

உன்னதம்

நவீன இலக்கியத்தின் பன்முக ஆளுமை
(தனிச்சுற்றுக்குமட்டும்)
இருமாத இதழ்

ஆசிரியர், வெளியிடுபவர்:
கௌதமசித்தார்த்தன்

சந்தா விவரம்
தனிஇதழ் ரூ.15
ஆண்டுச் சந்தா ரூ90

உன்னதம்
ஆலத்தூர் அஞ்சல்
கவுந்தப்பாடி 638 455
ஈரோடு மாவட்டம்.

unnatham@rediffmail.com
unnatham@gmail.com
தொலைபேசி: 04256 243125
செல்பேசி: 9443224945

May 27, 2006

ஈழத்தமிழா நீ வேறு வழி பார்!

23 comments:
ஈழப் பிரச்சினை எப்போதுமே ஒரு தேசத்தின் உள்விவகாரமாகவே உலகச் சமுதாயத்திற்குப் தெரிவது வேதனை. தெரியப்பட வைக்கிறது.

மிதிபடும் தமிழனின் குரல்வளைச் சத்தம் திறமையாக நசுக்கப்படுகிறது. தனது சகோதரன் தாக்கப்படும் போதும், சகோதரி கொடுமைப்படுத்தப்படும் போதும் தடுக்க முயல்பவனின் கர ஒலி மட்டுமே இந்த சமுதாயத்திற்கு துப்பாக்கி சத்தமாகப்படுகிறது. வலுத்தவனுக்கு வகுக்கப் படும் சட்டம், இளைத்தவனுக்கு வேறு வடிவம் பெறுகிறது. உரக்கக் கத்துபவன் நல்லவன் ஆகிறான். தாக்கியும் விட்டு ஊளையிடுபவன் அப்பாவி ஆகிறான்.

இந்தியாவில் நடக்கும் 'ஈழ அரசியல்' வெந்த புண்ணில் வேலினை பாய்ச்சுதல் மட்டுமில்லை-பெட்ரோல் விட்டு நெருப்பூட்டும் செயல்.

ஈழம் பிரிந்தால், தமிழகம் பிரியுமாம். மடத்தனத்தின் முனை மழுங்கிய இந்தக் கூற்று, கூரானதாகவே காட்டப்படுகிறது. இரண்டு பகுதிகளின் அரசியல் சூழலையும் எப்படி ஒப்பிடுகிறார்கள் என்பதுதான் புரியாத விஷயம்.

தமிழகத்தில் எந்தத் தமிழன் தாக்கப் படுகிறான். அவனது உரிமைக்கு என்ன பங்கம் வந்து விட்டது? எந்தக் காரணத்தைக் கரத்தில் எடுத்து தனித் தேசம் கேட்பான்? டெல்லியின் அரசியல் 'வித்தகர்களுக்கும்', அதிகாரவர்க்கத்தின் 'சாண்க்கியர்களு'க்கும்தான் வெளிச்சம்.

டெல்லியின் ஏ.சி அறையில் அமர்ந்து அரசியல் செய்யும் 'ஹைடெக்' அரசியல்வாதிக்கு, ஈழத்தமிழன் சிந்தும் குருதியின் வாசம் எப்படித் தெரியும்?

தலைநகரில் உண்ணாவிரதம் இருக்கும் 'மேதா பட்கர்' தெரியுமே தவிர, பனிக்காற்று குளிரும் என எண்ணி, பாலீத்தின் பையால் முகம் மறைக்க, மூச்சடைத்து இறந்து போன பிள்ளைக்கு நடுக்கடலில் ஈமச் சடங்கு செய்யும் தமிழச்சியின் ஓங்காரம் எப்படி செவியில் விழும்?

அமீர்கான் படம் வெளியாவது தடுக்கப் பட்டால் அது செய்தி - ஊடகங்களுக்கு . நடுக்கடலில் ஜலசமாதியாகும் குடும்பம் மீனுக்கு இரை என்பதனைத் தவிர வேறென்ன இருக்கிறது.

அர்ஜூன் சிங்கின் கொடும்பாவி எரிய- அதைத் தடுப்பதனை விட்டு விட்டு எவனின் வயிரெறிந்தால் எமக்கென்ன?

இரான் பற்றி பேசினால் அமெரிக்கா ஊற்றும் எண்ணெய்ப் பிச்சை. உன்னைப் பற்றி பேசினால்?

பாலஸ்தீனத்தில் போனால் மனித உயிர். அடச்சீ! இலங்கையில் போனால் வெறும் மயிர்.

அழுடா தமிழா! அழு! தொண்டை வற்றி இரத்தம் தெறிக்கும் வரை அழு! அடுத்தவன் அடிப்பான் வாங்கிக் கொள்! உன் வம்சம் சாம்பலாகும் வரை பொறுமை காத்தால் என் சமூகம் முடிவெடுக்கும். நீ பொறுமையானவன், நல்லவன் என்று.

அது வரை அழு!உன் சகோதரியையும், தாயினையும் தாரை வார்த்து அழு! உடன் பிறந்தவன் பொசுங்கிப் போக, நீ செத்துச் சுண்ணாம்பாகும் வரை அழு. அழுதழுதே பிணமானால் கடலினுள் விழு. மீன் அரித்து தின்னட்டும். எங்களுக்கு எங்கள் பணிதான் முக்கியம்.

உனக்காக இங்கே ஒருவன் கண்­ணீர்த்துளியொன்றை அடுத்தவனுக்கு தெரியாமல் சிந்தினால்- தீர்மானிப்போம். அவன் துரோகியென்று.

'பச்சை'யில்லாமல் எழுதியிருக்கிறேன்.

7 comments:
ஞானக்கூத்தன் கவிதைகள் - வேறுபட்ட உலகம். அவரின் அனைத்துக் கவிதைகளும் எனக்கு அறிமுகமில்லை. ஆனால் தெரிந்த கவிதைகள் யாவுமே பிடித்த கவிதைகள்தான்.

ஞானக்கூத்தனிடம் ஒரு வினா : "தமிழ் கவிதைகள் உலகிற்கு தங்களின் கவிதை இயக்கம் என்ன செய்திருக்கிறது?" அதற்கான பதில் : "எனக்குப் பிடித்த கவிதைகள் வருகிறது என்றாலே என் இயக்கம் ஏதேனும் ஒன்று செய்திருக்கிறது என்று பொருள்தானே".

இதன் பின்புலம் தெரியாமல் பார்ப்பது, இது பொருளற்ற பதிலாகத் தெரியக்கூடும். ஆனால் ஞானக்கூத்தன் தமிழின் நவீன கவிதைகளின் முன்னோடி. தமிழில் நவீன கவிதைகள் தனக்கென இடம் பிடிக்கக் காரணமாக இருந்தவர்களில் மிக முக்கியமானவர். எனவே அவரது கவிதை இயக்கம் இல்லை எனில், தமிழில் நவீன கவிதையின் முகம் மாறியிருந்திருக்கக் கூடும்.

எல்லோருமே பார்த்திருக்கக் கூடிய விஷயங்களை வேறு கோணத்தில் பார்ப்பது கவிதையின் சிறப்பு. அந்தக் கலை ஞானக் கூத்தனிடம் சிறப்பாக தென்படுகிறது. இந்தப் பார்வையில் நவீன கவிதையின் மற்ற முன்னோடிகளைக் காட்டிலும் ஞானக்கூத்தன் ஒரு படி முன்னேயிருக்கிறார் எனச் சொல்வேன்.

(1)
காலம் கடந்துண்ணும் எதிர்மனைப் பார்ப்பான்
எச்சிற் களையைத் தெருவில் எறிந்தான்.
ஆள் நடவாத தெருவில் இரண்டு
நாய்கள் அதற்குத் தாக்கிக் கொண்டன
ஊர் துயில் குரைத்து நாய்கள் குரைக்கவும்
அயல் தெரு நாய்களும் ஆங்காங்கு குரைத்தன
நகர நாய்கள் குரைப்பது கருதிச்
சிற்றூர் நாய்களும் சேர்ந்து குரைத்தன
நஞ்சை புஞ்சை வயல்களைத் தாவிக்
குரைச்சலின் குரைச்சலைக் கேட்டு
வேற்றுர் நாய்களும் குரைக்கத் தொடங்கின
சங்கிலித் தொடராகக் குரைக்கும் நாய்களில்
கடைசி நாயை மறித்துக்
காரணம் கேட்டால் என்னத்தைக் கூறும்?


இந்தக் கவிதைக்கு விளக்கம் எதுவும் தேவையில்லை என்றே தோன்றுகிறது. நாயின் குரைச்சலைக் நோக்கும் அதன் பார்வையை கவனிக்கும் போது அதன் அழகு புரிகிறது.

இதே போன்று இன்னொரு கவிதை. காக்கையை எத்தனை முறை பார்த்திருப்போம்?. காக்கை குறித்தான நினைவுகள் யாவற்றையும் சில கணங்கள் திருப்பிக் கொண்டு வந்துவிட்டு இந்தக் கவிதையைப் படிக்கும் போது வியக்க நேரிடுகிறது.

(2)
காக்கையை எனக்குத் தெரியும்
யாருக்குத்தான் தெரியாது? ஆனால்
இந்தக் காக்கையை எனக்குத் தெரியாது
எனக்கு நேரே எதோ என்னிடம்
பேச வந்தாற் போலப் பரபரப்பில்
அமர்ந்திருக்கும் இந்தக் காக்கை
ஊரில் எனது குடும்பதினருக்குப்
பழக்கமுள்ள காக்கை ஒன்று
எங்கள் வீட்டு சிறிய கரண்டியை
எடுத்துச் சென்று பெரிய கரண்டியைப்
பதிலாய் ஒரு நாள் முற்றத்தில் போட்டதாம்
இந்தக் காக்கை என்ன செய்யுமோ?
காலும்,உடம்பும்,கழுத்தின் நிறமும்....
அதற்கு நவீன உலகம் பழகிவிட்டது.
காக்கையின் மூக்கில் மெல்லிய இரும்புக்
கம்பிகள் அடிக்கடி கண்ணில் படுகின்றன.
நாற்பது வயதில் மூன்று தடவைகள்
சிறகால் அடித்த அவற்றையே என்னால்
அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியவில்லை
மீண்டும் ஒருமுறை இந்தக் காக்கை
எனக்கு நேரே வந்தமர்ந்தால்
தெரிந்து கொள்ள முடியுமோ என்னால்?
முடியும் என்பது சந்தேகந்தான்
ஏனெனில் காக்கையை யாரும்
முழுதாய்ப் பார்த்து முடிப்பதில்லையே.


இந்தக் கவிதையில் நமது நெருக்கடியான வாழ்க்கை முறை வெளிப்பட்டுவிடுகிறது. நமக்கு இருக்கும் பணிகளுக்கிடையில் இயற்கையினை ரசிப்பதற்கான நேரம் அருகிப் போயிருக்கிறது. இருக்கும் நேரமும் விஞ்ஞானத்தின் பிடியில் சிக்குண்டிருக்கிறது. கடைசி இரண்டு வரிகளில் அவசர வாழ்க்கையின் கோலத்தை வேறொரு கோணத்தில் இயல்பாகச் சொல்லி விட முடிகிறது கவிஞரால்.

இந்தக் கவிதையில் மெல்லிய நகைச்சுவை ஒன்றையும் என்னால் உணர முடிகிறது. அந்தக் காக்கை ஏன் சிறு கரண்டியை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்? நேரடியாக பெரியதைப் போட்டிருக்கலாம் அல்லவா? அல்லது நமக்குத் தெரிந்தவர்களின் வீட்டிலேயே திருடிவிட்டோமே என யோசித்திருக்குமோ?

காகிதத்தில் கிறுக்கிக் கிறுக்கி, தாடியை சொறிந்து கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் சேர்த்து கவிதை என்பது பற்றி பின்வரும் கவிதையில் சொல்கிறார்.
(3)
சிந்தனை
தெளிவு
சிக்கனம்
ஆனந்தம்
கவிதை.


அவ்வளவுதான் கவிதை. அதற்கு மேல் வேறொன்றுமில்லை.

(சிறு குறிப்பு: ஒரிரு வருடங்களுக்கு முன்பாக சென்னைப் புத்தக் கண்காட்சியில், இவர்தான் ஞானக்கூத்தன் என்று தெரியாமல், வழக்கம் போலவே 'ஓவராக'ப் பேசி வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டேன்.)

May 25, 2006

பேசலாம்- குறிப்பு

No comments:
வலைப்பதிவர் பெயர்: வா.மணிகண்டன்

வலைப்பூ பெயர் :பேசலாம்

சுட்டி(URL) :www.pesalaam.blogspot.com

ஊர்:சொந்த ஊர் ஈரோடு மாவட்டம், கோபிசெட்டிபாளையம். தற்போதைய வாசம் ஐதராபாத்.

நாடு:இந்தியா

வலைப்பூ அறிமுகம் செய்தவர்:திரு.தேசிகன்

முதல் பதிவு ஆரம்பித்த நாள்,வருடம் :திங்கள், பிப்ரவரி 07, 2005

இது எத்தனையாவது பதிவு:73

இப்பதிவின் சுட்டி(URL): http://pesalaam.blogspot.com/2006/05/blog-post_25.html

வலைப்பூ ஏன் ஆரம்பித்தீர்கள்: கவிதையை விமர்சித்து நான் எழுதிய சில பின்னூட்டங்கள் நீக்கப்பட்டன. எனக்கென ஒரு பதிவு இருப்பின் சுதந்திரம் இருக்கும் என்னும் எண்ணத்தில் ஆரம்பித்தேன்.

சந்தித்த அனுபவங்கள்:ஆரம்பத்தில் மிக முரட்டுத்தனமாக பின்னூட்டமிட்டும், எனக்கு வந்த பின்னூட்டங்களுக்கு பதிலளித்தும் வந்த நான், என்னை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டியதாக இருந்தது.

பெற்ற நண்பர்கள்:நிறைய நண்பர்கள் தொடர்ந்து உற்சாகமூட்டியும், ஆதரித்தும், தங்களின் கருத்தை தயக்கமில்லாமலும் எனக்கு சொல்லி வருகிறார்கள்.

கற்றவை: என்னை பற்றியும் கவிதை குறித்தும் முழுமையான புரிதலுக்கு உதவுகிறது.ஏதொ நானும் எழுதுகிறேன் என எழுதினால் நிலை பெற முடியாது. நல்ல பதிவுகள் நிச்சயம் கவனம் பெறும்.

எழுத்தில் கிடைத்த சுதந்திரம்: இந்த சுதந்திரத்தில் நன்மையும் உண்டு, தீமையும் உண்டு. நினைத்ததை எழுத இயலும் என்பது நன்மை. கேட்க யாரும் இல்லை என தொடர்ந்து தரமற்ற எழுத்துக்களை படைக்க வாய்ப்புகள் மிக அதிகம்.

இனி செய்ய நினைப்பவை: தமிழின் நவீன கவிதை குறித்த விவாதத்தை இன்னும் மிகத் தீவிரமாக்க வேண்டும். வேற்று மொழிக் கவிஞர்களை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்.(குறைந்த பட்சம் என்னால் இயன்ற அளவு)

உங்களைப் பற்றிய முழுமையான குறிப்பு: வய்து 25. முதுநிலை தொழில்நுட்பம்(M.Tech) முடித்து ஆந்திரத்தலைநகரில் ஒரு நிறுவனத்தில் பணியாற்றுகிறேன். கவிதையில் ஆர்வம் உண்டு. உயிர்மை,காலச்சுவடு ஆகிய இதழ்களிலும், பல இணைய இதழ்களிலும் கவிதைகள் வெளிவந்திருக்கின்றன. கட்டுரைகள் தினமணியில் வந்திருக்கின்றன.

May 24, 2006

பின்னூட்ட மாற்றம்.(எடிட்)

13 comments:
உங்களுக்கு வரும் பின்னூட்டங்களை எளிதாக எடிட் செய்துகொள்ள முடியும். திரு.கோகுல் குமார் இது பற்றி ஏற்கனவே எழுதி இருந்தார். ஆனால் சிறு பிரச்சினையை சந்திக்க வேண்டி இருந்தது.

பின்வரும் இந்த வழிமுறை எளிதாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

முதலில் பின்னூட்ட பக்கத்திற்கு செல்லுங்கள். ஒரு அழிப்பானின்(Delete Image) படம் இருக்கிறது அல்லவா? அதன் மீது ரைட் கிளிக் செய்து Copy Shortcut தேர்ந்தெடுங்கள்.

இப்போழுது அதனை பிரவுசரில் URL இடும் இடத்தில் இடுங்கள்.

உதாரணம்:
http://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=10674130&postID=114811032580799319

இதனில் delete-comment.g க்கு பதிலாக post-edit.g என மாற்றி தட்டச்சு செய்யுங்கள்.

இப்பொழுது Enter செய்து உள்நுழைந்தால் உங்களின் பெயரும்,கடவுச்சொல்லும் கேட்கப்படும்.

நுழைந்து மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

(குறிப்பு கொடுத்த திரு.கோகுல்குமாருக்கு நன்றிகள்)

May 23, 2006

ஆந்திரா ஸ்நாக்ஸ்(தேவையில்லாதது)

26 comments:
சில ஆந்திரா ஸ்நாக்ஸ் காரமாகக் கிடைத்தது. எபோதுமே ஆந்திரா- காரம்தான். பகிர்ந்து உண்டால் பசியாறும். எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

1. ரேடியோ மிர்ச்சிதான் இப்பொழுது ஐதராபாத்தில் சூடு பறக்கும் விஷயம். கொடி கட்டிப் பறக்கிறது. மூலை முடுக்குகளிலெல்லாம் 'சாலா hot குரு'தான்.

2.பவன் கல்யாண்(சிரஞ்சீவி தம்பி) நடித்து, தரணி இயக்கிய 'பங்காரம்', அப்படியொன்றும் வரவேற்பினை பெறவில்லை. விஜய் இதே கதையில் தமிழில் நடிக்க இருப்பதாக படம் வருவதற்கு முன்பாக பேச்சு நிலவியது. இப்பொழுது மாறி இருக்கலாம்.

3.த்ரிஷா நடித்து வெளிவந்த 'பவுர்ணமி' படம் தோல்வி அடைந்துவிட்டது. அம்மையாரின் ஆட்டம் அடக்கி வாசிக்கப்படுகிறது.

Photobucket - Video and Image Hosting

4.மகேஷ்பாபு இப்பொழுது முக்கியமான இளைய நட்சத்திரம். இவர் நடித்த 'போக்கிரி' கடைசியாக வெளிவந்து சக்கை போடு போடுகிறது. இது அநேகமாக விஜய்யின் அடுத்த படம் என்று பேச்சு. 1.5 கோடி ரூபாய் அதன் 'ரீமேக்' உரிமை எனப் படித்தேன். இதன் ஹீரோயின் 'இலியானா' ஒன் ஆப் த ஹாட்.

Photobucket - Video and Image Hosting

5.ஆந்திர முதல்வர் ஒய்.எஸ்.ராஜசேகர ரெட்டியும், சந்திரபாபு நாயுடும் மேடைகளிலும், சட்டப் பேரவையிலும் ஒருவொருக்கொருவர் கடுமையான விமர்சனங்களை முன் வைத்தாலும், பொது மேடைகளில் கை கொடுத்து அளாவும் அளவிற்கு நாகரீகமான அரசியலை பார்க்க முடிகிறது. (செம பீலிங்க்ஸ்).

6. பாலகிருஷ்ணா நடித்த 'வீரபத்ரா' ஊற்றிக் கொண்டது. அவரது அருமை பெருமைகளை 'நந்தா'வின் பதிவில் காணலாம்.

7. பாலகிருஷ்ணாவுடன் நடிப்பதாக மீராஜாஸ்மின் ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டிருக்கிறார். இதனை அறிந்த ரவிதேஜா 'வாழ்க்கை சீரழிக்கப்படும்' என எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்ப ரவிதேஜாவும் பாலகிருஷ்ணாவும் அடித்து உருண்டிருக்கிறார்கள்.

8. சிரஞ்ஜீவி கடைசியாக நடித்த 'ஜெய் சிரஞ்ஜீவா' தோல்வியடைய, முருகதாஸின் 'ஸ்டாலினை' நம்புகிறார். அடுத்து அரசியல் பிரவேசம் இருக்கலாம் என ஒரு பேச்சு. ஹனுமான் என்னும் 'அனிமேஷன்' படத்தில் சிரஞ்சீவி ஹனுமானுக்கு குரல் கொடுக்கிறார்.

9. சண்டைக் கோழி 'பந்தெம் கோடி' என வெளியாகிவிட்டது. புதுப் பேட்டை 'தூள் பேட்டா' என்ற பெயரில் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

10. சில சினிமா பிரமுகர்களின் பட்டப் பெயர்கள்.

மெலோடி பிரம்மா -இசையமைப்பாளர் மணி சர்மா
டான்சிங் சென்சேஷன் - பிரபுதேவா
கிரேஸி ஸ்டார்-ரவிதேஜா
யங் டரங் - தருண்
யுவசாம்ராட்-நாகர்ஜூன்
விக்டரி வெங்கடேஷ்
மெகா ஸ்டார் -சிரஞ்சீவி
ஸ்டைலிஷ் ஸ்டார்- அல்லு அர்ஜூன் (நம்ம 'குறும்பு' கதாநாயகன்)
பிரின்ஸ் -மகேஷ் பாபு
யுவரத்னா - பாலகிருஷ்ணா.( தயவு செய்து கவனிக்கவும்)

எப்படிங்க, மேட்டர் நல்லா இருக்கா? சொல்லுங்க. ஓகேன்னா இதையும் தொடரலாம்.

May 20, 2006

நான் நல்லவனில்லை என்பதற்கான சுய விளக்கம்.

9 comments:
முன்பொரு சமயத்தில் கவிதைகளோ அல்லது கவிதைகள் குறித்தோ எழுதப்படும் பதிவுகள், வலைப் பதிவுகளில் கவனம் பெறுவதில்லை என எழுதியிருக்கிறேன்.

ஆனால் எனக்குப் பிடித்த கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அவற்றில் என் புரிதல்களை பதிவிலிடும்போது பலரும் ஆர்வத்துடன் பங்கேற்பது மகிழ்ச்சியினைத் தருகிறது.

நான் குறிப்பிடும் இந்தக் கவிதைகள் மட்டுந்தான் குறிப்பிட்ட கவிஞரின் மிகச் சிறந்த கவிதைகள் என்று சொல்ல வில்லை. இவை, எனக்குப் பிடித்தவை அவ்வளவே. மேலும் நான் தரும் விளக்கங்களில் பல பிழைகள் இருக்கக் கூடும். அதிகபட்சமாக முழுவதுமே தவறாகக் கூட இருக்கலாம். அதற்காக நான் வருத்தப்படப் போவதில்லை. நான் என்ன புரிந்து கொண்டேனோ அதனை முன் வைக்கிறேன். பொருளினை விவாதிக்கலாம், தவறிருப்பின் திருத்திக் கொள்ளலாம் அல்லது விருப்பமில்லையெனில் அவரவர் புரிதல்களோடு நின்று விடலாம்.

இதனில் புலம்புவதற்கும், அழுவதற்கும் ஒன்றுமே இல்லை.

நான் ஒன்றும் என் எழுத்தில் உண்டாகும் தீயினில் இந்த சமூகக் குப்பைகளை எரிக்க வந்தவன் என்றெல்லாம் நினைத்து எழுதுவதில்லை. சுயமாக எழுத வேண்டும் என்றும் மெனக் கெடுவதில்லை. எனக்குப் பிடித்தவை வேறு சிலருக்கும் பிடித்திருக்கலாம். எனில், ஒரு திருப்தி. நல்ல மழை மாலையில் சூடான ஒரு காபி குடித்தது போல.

தொடர்ந்து பங்கேற்று நல்ல விவாதத்தையும், கருத்துப் பரிமாற்றங்களையும் நடத்தும் அனைவருக்கும் நன்றிகள். தமிழ் நவீன கவிதையின் கூறுகளை குறிப்பிட்ட அளவிற்கேனும் தொகுப்பாய்வு(ஆனல்ய்சிச்) செய்ய இயலும் என்னும் நம்பிக்கை உங்களால் வருகிறது.

நாம் பேசுவதற்கும், எழுதுவதற்கும், விவாதிக்கவும் எத்தனையோ விஷயங்கள் இருக்கின்றன. உலக இலக்கியங்களில் ஒரு சிறு பகுதி கூட முழுவதுமாக நம்மை அடையவில்லை. லூயிஸ் போர்கெ, மர்க்வெஸ், பிரான்ஸ் காப்கா மட்டுமே இலக்கியம் இல்லை. அவர்களைத் தாண்டியும் இன்னும் நிறைய இருக்கின்றன. முதலில் நம்மிடம் இருப்பவையே 'மீள் வாசிப்பு' செய்யப் படாத நிலையில், தூர நிற்பவைகளின் பெயரினை மட்டுமே உச்சரித்துக் கிடக்கிறோம்.

நவீனம், பின் நவீனம் மட்டுமில்லை இலக்கியத்தின் முகங்கள்.

என்னால் அவற்றில் ஒரு துரும்பினைக் கூட எடுத்துப் போட முடியாது. ஆனால், தமிழில் விரவிக் கிடக்கும் நல்லனவற்றை தேடி எடுக்க முடியும் என்னும் நம்பிக்கை மட்டும் ஓரமாக இருக்கிறது.

உலகின் மிகச் சிறந்த இலக்கியங்களில் எல்லாம் வரும் காமம் சார்ந்த கூறுகளை தவிர்த்து விட வேண்டுமா?

பெண்கள் படிக்கிறார்கள், அவர்கள் பார்க்கிறார்கள் என பொது ஊடகங்களில் காமம் நுழைவதைத் தடுத்து, 'மல்கோவா ஆன்ட்டி' யோடு ஆண்களின் காம இலக்கியம் நின்று விட வேண்டுமா?

ஒன்றும் புரியவில்லை.

சரி தலைப்பிற்கு வருகிறேன்.

கடைசியாக எழுதிய பதிவில் கல்யாண்ஜியின் கவிதை வரிகளைத் தலைப்பாக வைத்தது சிலருக்கு பிடிக்கவில்லை.

நேற்று உரையாடும் போது நண்பர் ஒருவர், இந்தக் கவிதை வரிகளுக்கு விளக்கம் கொடுத்த கவிஞர் மனுஷ்ய புத்திரன் குறித்தான விமர்சனத்தை முன் வைக்கிறார்.அதிர்ச்சியாகவும்,வருத்தமாக இருந்தது. கவிஞரின் பெயரினை உபயோகப் படுத்தாமல் இருந்திருக்கலாம் என்று.

விளக்கம் சொன்ன மனுஷ்ய புத்திரனை இப்படி நினைத்தவர் என்னை பற்றி எப்படி நினைத்திருப்பார் என்று தெரியவில்லை. எனது 'புனித பிம்பம்' சிதறுகிறது. :)

காரணங்கள்:

1) 'யோனி' என்னும் சொல்லை உபயோகப் படுத்தும் அளவுக்கு நாகரிக்கம் குறைந்தவன்.

2) 'போர்னொகிராபி' நிறைந்து கிடக்கும் இணையதளத்தினுள் 'யோனி' என்ற சொல்லினை நுழைத்து மேலும் பாழ்படுத்தியது.

3)அதற்கு பதிலாக 'வஜினா' என்று பயன்படுத்தி இருந்தால், 'புனிதம்' காக்கப் பட்டிருக்கலாம். அதனைத் தவிர்த்தது.

4)'யோனி' குறித்து எழுத்தப் பட்ட கவிதைகளையும், அந்தக் கவிஞர்களையும் வலைப்பதிவில் ஏற்றி பெண்களை முகம் 'சுளிக்க' வைத்தது.

5) இனிவரும் பதிவுகளிலும் கவிதையில் ஏற்றப்பட்ட உடலியல் குறித்தான விளக்கங்களை கூச்சமற்று விவாதிக்கப் போவது,

6) பெண்ணியக் கவிதைகளில் வரும் உடலியலை தவிர்க்க முயலாமல் எழுதப் போவது,

7) 'புனிதமானவர்களின்' எதிர்ப்புகளை மீறுவது,

ஆகிய காரணங்களால்,

புரியாமையை கோபமாக மாற்றும் இவர்களுக்கு என்ன பதில் தருவது? - நான் நல்லவனில்லை என்னும் சுய விளக்கத்தைத் தவிர!!!

May 18, 2006

செம்பருத்தி உருண்டுவிழுகிறது உன் யோனியில்

41 comments:
கல்யாண்ஜியின் இந்த வரிகள் ஈர்ப்பதற்காக மட்டுமில்லை.

(1)
ட போல் மடங்கி கம்பளிப் பூச்சி
மூன்றாம் படியில் ஏறக்கண்டு
புறப்பட்டக் காலை ஒன்றாய் சேர்த்து
உற்றுப்பார்த்தேன்

அழகே நகரும்
அற்புதம் வியந்து
செருப்பைப் போட்டேன்

இரண்டாம் படியில் ஏறியபொழுது
நசுங்கும்படியாய்
வசமாய் மிதித்து
நடந்தேன் வெளியே
ஒன்றாம் படியோ
நிகழ்ந்ததைக் கண்டு
திடுக்கிட்டிருக்க.


எல்லோரும் ஏதாவது ஒரு கணத்தில் மிக கொடூரமானவர்களாக செயல் பட்டிருப்போம். மனிதத் தன்மை மீறப்படும் போது அதன் கோரத்தை இளப்பமானவர்களிடம் காண்பித்திருப்போம்.

இந்தக் கவிதை நமது மிருகத் தனமையை நினைவுபடுத்துவதாக அமைகிறது.

'சேடிஸ' மனப்பான்மையைக் கவிதையில் உணரமுடிகிறது என்னால். எந்தக் கொடூரத்திலும் மெல்லிய சந்தோஷத்தை உணரமுடியும். அப்படி ஒரு நிலையில் மட்டுமே அந்தக் காரியத்தை செய்ய முனைவு வரும்.

ஓனாணை அடித்து, முள் குத்தி, சிறுநீர் கழித்து துரத்துவதிலிருந்து, மனிதனைக் கொலை செய்வது வரை.

அதனையேதான் கவிதைசொல்லி ஒரு கம்பளியிடம் செய்திருக்கிறார்.

நினைவுகளைக் கீறிவிடும் கவிதை இது. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு நினைவு-ஆனால் ஒரே கவிதை கொணர்கிறது.

(2)
கைப்பிள்ளையுடன் பேசிக்கொண்டே
கோலம் போடுகிறாள் அந்தப் பெண்.
நிபந்தனையற்ற அன்பில்
நேர்த்தியாகிக் கொண்டிருக்கிறது
வாசல்.
குற்றம் பார்க்கின்
சுற்றம் இல்லை.
கோலம் பார்க்கின்
துக்கம் இல்லை.


இது சொல்லவரும் கருத்தை விட, ஒரு காட்சியினைக் எளிதாக கொண்டு வந்துவிடுகிறது. எந்த வித பூசி மொழுகலும் வார்த்தை விளையாட்டுக்களுமின்றி. காட்சிகளை கவிதையில் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதனை மிகத் தீவிரமாக ஆதரிக்கும் எனக்கு இந்தக் கவிதை பிடிக்கத் தான் செய்யும்.

காட்சியின் பின் புலத்தில் வேறு சிந்தனைகளும் முளை விட வேண்டும். அது கவிதையின் அழகு. இந்தக் கவிதையில் எனக்கு,மறைந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு வழக்கம், அம்மா கோலம் போடும் போது பக்கத்து வீட்டு சித்தியின் கோலத்தை ஒப்பிடுவது என பலதும் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.

(3)
பலிச்சோறு படைப்பது போலிருக்கிறது
ஆவி பறக்கிற உன் காமம்.
பீரிட்டுக்கொண்டிருக்கிருக்கிற
வக்கிரம் அனைத்தையும்
உன் வெதுவெதுப்பான மார்பு கரைத்துவிடுகிறது.
காணாமல்போன சீப்பைமுன் வைத்து
நிலைக் கண்ணாடி உடைக்கிற என்கோபத்தை
உறிஞ்சிக்கொள்கிறது உன் ஆழ்ந்த முகம்.
மாந்தளிர் அசைக்கும் சிறுசெடிக்கு
நீர் வார்க்கிறது உன் முத்தம்.
விருப்பு வெறுப்புகளின் அமில எச்சிலை
என் வாயோரங்களிலிருந்து துடைத்துக்
கொண்டிருக்கிறது உன் வெளிறிய விரல்கள்.
எஞ்சிய என் கருத்த கசடுகளின்
ரகசிய அம்பு எய்யப்படக்
காத்திருக்கிறது உன் உந்திச்சுழி.
குருவையும் கடவுளையும் பிரீதி செய்ததில்
செம்பருத்தி உருண்டுவிழுகிறது உன் யோனியில்.
அப்பழுக்கற்றதாக இருக்கிறதாகச்
சொல்கிறார்கள்.
வீட்டுக்கு வெளியில்
நான் விடுகின்ற மூச்சு.


மனைவி, கணவனின் அனைத்து குற்றங்களையும் பொறுத்துக் கொள்கிறாள். ஆணாதிக்கம் மிகுத்து ஒரு சீப்பு காணவில்லை என்பதற்காக கூட கண்ணாடியை உடைக்கிறான். அத்தனை கோபத்தையும் உறிஞ்சி எடுக்கும் முககம் அவளுடையது.

விருப்பு வெறுப்புகளின் அமில எச்சிலை...
எல்லோரும் அமிலத்தை சுமந்து கொண்டுதானே திரிகிறோம்? வார்த்தைகளில் நெருப்பினை பற்ற வைத்துக் கொண்டு.

அத்தனைக்கும் அடங்கிப் போக வேண்டும் அவள். வஞ்சகம் நெஞ்சு முழுவதுமாக விரவிக் கிடக்கிறது அவனுக்கு.

ஊருக்குள் நல்ல பிள்ளை, உத்தமன்.

கவிதையை இன்னொரு முறை படியுங்கள்.சாதரணமாக நம் சமூகத்தில் உலவும் முகம் வந்துவிடுகிறது.நம்மையே கூட கொண்டு வரக்கூடும்.

May 16, 2006

நிரூபிக்காமல் சற்று சும்மா இருங்கள்!

9 comments:
எதையும் நிரூபிக்காமல் சற்று சும்மா இருங்கள் என்று சென்ற பதிவின் பின்னூட்டத்தில் ஆத்மாநாம்(?!) சொல்லியிருந்தார். அவரது 'சும்மாவுக்காக ஒரு கவிதை'.


சும்மாவுக்காக ஒரு கவிதை

உங்கள் நண்பர்களைச் சொல்லுங்கள்
நீங்கள் யாரென்று சொல்லுகிறேன்
என்றார் ஒரு பேரறிஞர்.
நான் சொன்னேன்
நீங்கள் யாரென்று சொல்லுங்கள்
உங்கள் நண்பர்களைச் சொல்லுகிறேன்
முழித்த முழி முழியையே முழுங்கும் போல
நீங்கள் யாரானால் என்ன
நான் யாரானால் என்ன
அனாவசியக் கேள்விகள்
அனாவசியப் பதில்கள்
எதையும் நிரூபிக்காமல்
சற்று சும்மா இருங்கள்.

மற்றவர்களைப் பற்றி தெரிந்து கொள்வதில் அலாதியான ஆர்வம் யாருக்கும் உண்டு. நேரடியாக அந்தரங்கம் அறிந்து கொள்ள சங்கடம்தான். சுற்றி வளைக்கும் கேள்விகள் மூலமாக வெற்றி பெறுவது பலருக்கும் கை வந்த கலையாக இருக்கிறது.

எதிர்ப்படும் கேள்விகளை சந்திப்பதே பெரிய கொடுமையாக உணர்ந்திருக்கிறேன். சம்பளம், ஜாதி போன்றவற்றை அறிந்து கொள்ள நாசூக்கான பல கேள்விகள் நம்மிடையே உலவிக் கொண்டிருக்கின்றன. தவிர்த்து விடும்படியான பதில் இல்லாத அந்த வினாக்களுக்கான பதில்களை தந்தே ஆக வேண்டும்.வேறு உருவம் தரித்து தனக்கான நோக்கத்தினை புதைத்து திரியும் அந்த வினாக்களுக்கான, தனது எதிர்ப்பாக இந்தக் கவிதையை புரிந்து கொள்கிறேன்.

சற்றேறக்குறைய பேச்சு வழ்க்காக வருவதை நம்மிடம் சொல்லும், இந்தக் கவிதையில்,தேவையற்ற சொற்கள் அல்லது ஒபனையில்லாத அம்சமே மிகப் பிடித்ததாயிருக்கிறது.


காட்சி

முதலில்
நீதான் என்னைக்
கண்டுகொண்டாய்
எனக்குத் தெரியாது
மனிதர்களைப் பார்த்தவண்ணம்
முன்னே வந்துகொண்டிருந்தேன்
உயிருடைய ஒரு முகத்துடன்
பளிச்சிட்டுத் திரும்பினாய்
பின்னர் நடந்தவைக்கெல்லாம்
நான் பொறுப்பல்ல
எந்த ஒருகணம் என்பார்வை உன்மேல் இல்லையோ
அந்த ஒரு கணம் முழுமையாக என்னைப் பார்ப்பாய்
அதையும் நான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
மாமன் ஒருவன் உன்னை இடம்பெயர்க்க
காட்சிகள் மாற மாற
நானும் நீயும் ஒரு நாடகத்தை முடிக்கிறோம்.


இதனை ஒரு கணக் காட்சியாக மட்டுமே என்னால் என்னால் பார்க்க முடியவில்லை. சில முரண்களியும் பார்க்க முடிகிறது."முதலில் நீதான் என்னைக் கண்டுகொண்டாய்" உறுதிபடச் சொல்கிறார் அடுத்த வரியில்"எனக்குத் தெரியாது" என்கிறார். ஆனால் இது நம் பேச்சு வழக்கில் இயல்பாக வரும்.
"நீ First பார்த்தது எனக்கு தெரியலை" என்று சொல்லும் போது யாரும் அதில் இருக்கும் முரணை யோசித்துப் பார்ப்பதில்லை.
அல்லது பிறிதொரு சமயம் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது அவளே இதனை சொல்லி இருக்கக் கூடும்.

"எந்த ஒருகணம் என்பார்வை உன்மேல் இல்லையோ
அந்த ஒரு கணம் முழுமையாக என்னைப் பார்ப்பாய்" இந்த வரிகளும் அதனைத் தொடர்ந்து வரும் வரிகளும் முரணானவை என்ற போதும் இயல்பாக இருப்பதாகவே உணர்கிறேன்.

கூட்டத்தில் அனைவருக்குமே உடலில் உயிர் இருக்கும். ஆனால் முகத்தில் உயிர்(களை) இருக்க வேண்டும் என அவசியம் இருப்பதாக தோன்றவில்லை. அவளின்/அவனின் முகம மட்டுமே உயிர் இருப்பதாக படுவது காதலன்/காதலிக்கு சாதரணமான விஷயம்.

மாமன் மட்டுமல்ல வேறு யாரும் இடம் பெயர்க்கக் கூடும். இது அந்த கணத்தில் மட்டுமல்ல, எப்போது வேண்டுமானலும் நிகழலாம். அது நிரந்தரமாகக் கூட.

சிறு சிறு குறிப்புகளில் வாழ்க்கையின் உண்மைக்கூறுகளை எந்த வித உணர்ச்சியையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் கவிதையில் கொணர்வது, மிகபெரிய தவம். அது ஆத்மாநாமிடம் இருக்கிறது.

ஆத்மாநாம் குறித்து அசோகமித்திரன் எழுதிய சிறு குறிப்பு.('சில ஆசிரியர்கள் சில நூல்கள்' என்னும் தொகுப்பிலிருந்து).

தெரிந்தவரைப் பற்றி நல்லது கெட்டது யார் சொன்னாலும் அர்த்தமாகிறது. இல்லாது போனால் எல்லாம் வெறும் வார்த்தைகளாகவே போய் விடுகிறது.

'ஆத்மாநாம்' என்று அழைக்கப்பட்ட 33 வயது மதுசூதனன் பற்றி இங்கு சொல்லத் தொடங்கும்போது இந்த எண்ணம்தான் தோன்றுகிறது.

அவரைப் பற்றி நல்லது நினைக்கவும் கூறவும் நிறையவே இருக்கிறது. அவரைத் தெரிந்தவர்களுக்கும் அவருடைய கவிதைகளைப் படித்தவர்களுக்கும் ....

அவர் தற்கொலை செய்து கொண்டிருக்கக்கூடும் என்பது பரபரப்பே பொருளாகுபவர்களுக்குச் சில நிமிடங்களுக்குப் பயன்படும். ஆனால் இன்றோ என்றோ அவருடைய கவிதைத் தொகுப்பான 'காகிதத்தில் ஒரு கோடு' (ழ வெளியீடு, 39 ஈசுவரதாஸ் லாலா தெரு, சென்னை 600 005) நூலை எடுத்துப் புதிதாக யாராவது படிக்கக் கூடுமானால் அவர்கள் சிறிது நேரமாவது ஆழ்ந்த மெளனத்தை அனுபவிக்க நேரும்.

நான் ஆத்மாநாமை முதலில் சந்தித்தபோது அவர் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்திருக்கவில்லை.

இளைஞர்கள் படிப்பை முடிக்காத நிலையில் சிறு பத்திரிகைகளிடம் ஈர்க்கப்படுவது குறித்து எனக்குக் கவலை உண்டு. பெருவாரிப் பத்திரிகைகளை நாடிப் போகிறவர்கள் இருபது வயதானாலும் அறுபது வயதானாலும் லெளகீக அம்சங்களில் சமர்த்தர்களாயிருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய எழுத்தின் வெற்றியே இந்தச் சமர்த்தின் ஒரு வெளிப்பாடுதான், எழுத்தில் யதார்த்தத்தை வலியுறுத்தும் சிறு பத்திரிகைக்காரர்கள் உலகாயத விஷயங்களில் கற்பனாவாதிகளாக இருந்து விடுகிறார்கள்.

ஆத்மாநாமின் ஆர்வத்தை நான் அதைரியப்படுத்தவில்லை. ஆனால் ஓர் இளைஞன் மீது இன்றைய சமூகம் கொள்ளும் எதிர்பார்ப்புகளைப் பற்றிப் பேசியிருக்கிறேன். அவருக்கு நான் புதிதாக ஏதும் சொல்ல வேண்டிய அவசியமிருக்கவில்லை. அவருக்குப் புரியாத வாழ்க்கைச் சிக்கல் என்று ஒன்று கிடையாது.

இயல்பாகவே பரந்த அறிவும், பக்குவமும், முதிர்ச்சியும் அவரிடம் அந்த நாள்களிலிருந்தே இருந்திருக்கிறது. அன்றிலிருந்து இன்று வரை அவருடைய கவிதைகளுக்கும் அதுவே அடி நாதமாகவும் இருந்திருக்கிறது.

அவர் காலத்தில் ஆத்மாநாம் கவிதைகள் தீவிர வாதப் பிரதிவாதங்களை உண்டு பண்ணவில்லை. ஆனால் அவரைப் படித்தவர்கள் அவர் மீது கூர்ந்த கவனம் செலுத்தி வந்திருக்கிறார்கள். அவர் மறைவுக்குப் பின் சென்னையில் கூடிய இரங்கல் கூட்டத்தில் பலதரப்பட்டவர்கள் பேசினார்கள்.

ஒரு மிகைச் சொல், ஒரு hyperpole எழவில்லை. பேசப்பட்ட பொருள், வடிவத்திற்கு அவ்வளவு நேர்த்தியை அளித்தது. சுமார் ஓராண்டுக்கு முன் நடந்த இன்னோர் இலக்கியவாதியின் இரங்கல் கூட்டம் நினைவுக்கு வந்தது. அந்தக் கூட்டத்தினால் இலக்கிய தேவிக்கு ஜலதோஷமே பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் என்று ஓர் அன்பர் கருதினார்.

ஆத்மாநாமை அபிலாஷைகளற்றவராகக் கருதுபவர்கள் உண்டு.

கடவுளைக் கண்டேன்
எதையும் கேட்கவே தோன்றவில்லை.
அவரும் புன்னகைத்துப்
போய் விட்டார்.
ஆனாலும்
மனதிலே ஒரு நிம்மதி.

('தரிசனம்')

பிரபஞ்ச இயக்கத்தில் சமன்பாடு நிலையை உள்ளுணர்வில் ஒரு சமயமாவது கண்டு கொண்டவர்களுக்குத்தான் இந்தத் தெளிவும் எளிமையும் கொண்ட மனநிலை சாத்தியம்.

ஒரு துண்டு புதிதாகத் தைக்கப்பட்ட குழந்தைகள் உடுப்புக்களைப் பார்த்து "இவற்றை அணியும் குழந்தைகள்தான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியடையும்? அந்த மகிழ்ச்சிக்குரிய கலைப் பொருளாகத்தானே இவை இருக்க வேண்டும்!" என்று கூறியிருக்கிறார். ஒரு துணிக் கட்டைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியில் திளைக்கும் குழந்தைகளை யாரால் உருவகப்படுத்திக் கொள்ள முடியும்?

அவருடைய இருபதாவது வயதில் எழுதிய ஒரு கவிதை :

குருட்டுக் கண்களைத்
திறந்து பார்த்தால்
இருட்டுதான்
பிரகாசமாய்த் தெரிகிறது.
செவிட்டுச் செவிகளைக்
கூராக்கி முயற்சித்தால்
நிசப்தம்தான்
கூச்சலாய்க் கேட்கிறது
நுகராத நாசியை
நுழைத்துப் பார்த்தால்
சாக்கடை மணம்
சுகந்தமாய் இருக்கிறது.
உருமாறிப் போனவன்
உடல் மாறி
மனம் மாறிய பின்.

இதற்கு 'இரவில் பேய்கள்' என்று தலைப்பிட்டிருந்தார். ஆனால் இவை காரைக்கால் அம்மையார் ஆகிருதி பெற்ற பேய்களாக இருக்க வேண்டும்.

இருபத்துநான்கு இதழ்கள் 'ழ' என்றதொரு கவிதை பத்திரிகைக்கு ஆசிரியராக இருந்து வெளிக் கொணர்ந்திருக்கிறார்.

ஆத்மாநாம் அற்பாயுளில் மறைந்தது பலருக்குப் பெரும் துக்கம் விளைவித்திருக்கும்.

செய்தி கேட்டபோது நானும் ஐயையோ என்றுதான் கத்தி விட்டேன்.

அவர் மறைந்து சில வாரங்களுக்குப் பிறகு இப்போது நினைத்துப் பார்த்தால் இப்படியும் தோன்றுகிறது. இவ்வளவு சின்ன வயதில் தற்காலத் தமிழைக் கொண்டு இவ்வளவு முதிர்ந்த ஆன்மிக வெளிப்பாடை இவ்வளவு இயல்பாகக் கவிதை புனைய முடியுமானால் அந்தக் கவிஞனுக்குப் படைப்பின் ஒருமைதான் எவ்வளவு முறை தரிசனமாகக் கிடைத்திருக்க வேண்டும்? இது எவ்வளவு பேருக்கு நேருகிறது?

May 11, 2006

எதைத் திறந்தால் என்ன கிடைக்கும்

14 comments:
நகுலனின் கவிதைகள் முற்றிலும் வேறு உலகம். என்னால் அவ்வளவு சுலபமாக புரிந்துகொள்ள இயலுவதில்லை. சில கவிதைகள் மிக எளிமையாக இருப்பது போல தோன்றுகிறது. இதற்கு எதற்கு ஒரு கவிதை வடிவம் என்று கூட நான் யோசித்திருக்கிறேன். ஆனால் அவை மிக ஆழமானவையாக இருக்கின்றன.

நகுலனின் கவிதைகளில் நாம் யோசித்த அல்லது பிறரோடு விவாதித்த விஷயங்களைக் காண முடிகிறது.


1.வேறு

உலகச்சந்தையில்
ஒரு மனிதன் போனால்
இன்னொருவன்

உனக்கென்று
ஒரு லாபநஷ்டக்
கணக்கிருந்தால்

விஷயம் வேறு


2.சிலர்

சிலர்
வந்ததும்
வந்து
சென்ற
பிறகும்
சூன்யமாகவே
மிஞ்சுகிறார்கள்.

3.அவன்

"செத்துவிட்டான்"
என்றாய்
எனக்கு என்னவோ
அவன் இருந்ததுதான்
இன்றும்
என் உள்ளத்தில்
இருந்துகொண்டிருக்கிறது.

4.தேடல்.

எதைத் திறந்தால்
என்ன கிடைக்கும்
என்று
எதை எதையோ
திறந்துகொண்டே
இருக்கிறார்கள்.


இந்த நான்கு கவிதைகளையுமே சுருதி என்னும் தொகுப்பில் இருந்து எடுத்தேன். மிக சாதாரண விஷயங்கள். அவைகளை எளிதாக கவிதைக்குள் புகுத்தி இருக்கிறார்.

நகுலன் பயமூட்டக் கூடிய பிரதேசங்களை தன் கவிதைகளுக்குள் வைப்பார் என்று படித்திருக்கிறேன்.

நகுலனின் கவிதைகள் குறித்து குறிப்பு எழுத பயமாக இருக்கிறது.
நான் குறிப்பெழுதி அது தவறாக இருக்குமோ என்னும் அச்ச உணர்வு உள்ளூர தொற்றிக் கிடக்கிறது.

மேற்குறிப்பிட்ட நான்கு கவிதைகளிலுமே புரிந்து கொள்ள முடியாத விஷயங்கள் என்று எதுவுமே இல்லை. ஆனால் அதன் பரப்பு வித்தியாசமானது. நுட்பமானது.

இந்தக் கவிதை மிக பிடித்த ஒன்று.

'ராமச்சந்திரனா என்றேன்
ராமசந்திரன் என்றார்
எந்த ராமச்சந்திரன் என்று
நான் கேட்கவில்லை
அவர் கூறவுமில்லை '


இதில் என்ன இருக்கிறது?

முதலில் படிக்கும் போது வேகமக படித்து விட்டேன். பிறிதொரு சமயம், எதனையோ நினைத்துக் கொண்டிருந்தபோது அதன் ஆழம் உறைத்தது.

உலகின் உறவுகள் யாவும் மேகத்தைப் போல விரவிகிடக்கின்றன. எதேனும் ஒரு கணம் இரு மேகங்கள் போல சந்திக்கிறோம். சில காலம் சேர்ந்து இருக்கிறோம். பின்னர் உனது மேகத்தில் இருக்கும் கொஞ்சம் உறவினை எடுத்துக் கொண்டு என் உறவைக் கொஞ்சம் கொடுத்துவிட்டு நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறோம். எந்த மேகத்தின் எந்தப் பகுதி இறுதிவரை நம்மோடு ஒட்டி இருக்கும் என்பது ஆழமான கிணற்றில் சலனமின்றிக் கிடக்கும் கல்லினைப் போன்றதொரு கேள்வி.

எத்தனையோ ராமச்சந்திரன் நமக்கு அறிமுகம் ஆகி இருக்கலாம். ஆழமான உறவும் இருந்திருக்கும். அந்தக் கால கட்டத்தில்- அது முக்கியமான உறவு. காலம் கடந்த பின்னர், இது சின்ன அறிமுகம். அவ்வளவே.

என்னை சுற்றி கிளை படர்த்தி இருக்கும் பிரச்சினைகள் எனக்கும், ராமச்சந்திரனின் பிரசினைகள் அவருக்கும். அதில் இந்த பழைய உறவுகளுக்கு எல்லாம் முக்கியத்துவம் அற்றுப் போகிறது.

இந்தக் கவிதை எத்தனை கேள்விகளையும் எத்தனை குற்ற உணர்வுகளையும் நமக்குள் மீட்டுகிறது?

உறவுகள் யாவும் ஒரு தேவையின் அடிப்படையிலேயே உருவாகின்றன. நிலைக்கின்றன. தேவைகளும் காலமும் மாறிவிடும் போது பழைய காலத்தைத் திரும்பிப் பார்க்க கூட நாம் விரும்புவதில்லை.

ஏதோ கலாச்சார புள்ளியாக ஒட்டிக் கிடக்கும் ஏதோ ஒரு உணர்வு மட்டும் அடிக்கடி அவற்றை நினைவூட்டுகிறது.அது மனிதாபிமானமாக இருக்கலாம் அல்லது வேறு ஒன்று நம் மூதாதையரிடம் இருந்து வந்ததாக இருக்கலாம்.

காலம் கடந்துவிடும் போது உறவுகள் புகை படிந்த கண்ணாடியைப் போல அமைதியாகி விடுகின்றன. யோசிக்கும் போது எல்லாம் இந்தக் கவிதை மெல்லிய அதிர்வினை ஊட்டுவதாகவே அமைகிறது.

மேற்சொன்ன நான்கு கவிதைகளையும் இப்படியே சொல்ல முடியும்.

இந்த உலகில் லாப நஷ்டக் கணக்கு வைத்திருப்பவனுக்கு மட்டும் மரியாதை இருக்கிறது. நமது கணக்கின் அளவு மாறும் போது மரியாதை மாறிவிடுகிறது.

முதல் இரண்டு கவிதைகளை(வேறு மற்றும் சிலர்) ஒப்புமைப் படுத்த முடியும். அல்லது முரணாகவும் எடுக்க முடியும்.லாப நஷ்டக் கணக்கு மட்டுமே வாழ்க்கை இல்லை. அதனையும் தாண்டி ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்கின்றன. நம்மை பூச்சியம் என்ற நிலையிலிருந்து கடத்திக் கொள்வதற்கு.

மற்ற கவிதைகளுக்கு என் புரிதலகளை சொல்ல வேண்டாம் என நினைக்கிறேன். உங்களின் புரிதல்களைப் பட்டியலிடுங்கள். அவை உண்டாக்கும் கேள்விகளையும் அதிர்வுகளையும் சேர்த்து.

(இன்னொரு குறிப்பு. நகுலனின் கவிதைகளில் அடிக்கடி சுசீலா என்னும் பெயர் வரும். பாரதிக்கு கண்ணம்மா மாதிரி.)

May 9, 2006

காரணம் தெரியாமல் அழும் பெண்

6 comments:
பூமா ஈஸ்வர மூர்த்தி கவிதை.

மரணம் என்று சொல்
வேதனை என்று சொல்
கொடூரம் என்று சொல்
தண்ணீர் என்று சொல்
விவேகம் என்று சொல்
உற்சாகம் என்று சொல்
ரத்தருசி என்று சொல்
திருடும் கை என்று சொல்
சித்ரவதை என்று சொல்
பிணந்தின்னி என்று சொல்
காலையில் எழும்போதே காத்துகிடக்கும் நாய் என்று சொல்
விளக்கு இல்லாத ராத்திரியில் கொட்டின தேள் என்று சொல்
ரயில் ஏறிச் செத்துப்போன அவளின் கழுத்தில் கிடந்த
சேதமில்லா
மல்லிகையென்று சொல்
நல்ல புணர்ச்சியிலும் பாதியில் காரணம் தெரியாமல் அழும் பெண் என்று சொல்

காதலைக் காதல் என்றும் சொல்லலாம்.

*****************************************************************
இந்தக் கவிதை மிக இயல்பானது. முதலில் வேகமாக படித்துவிட முடியும். தடங்கலோ அல்லது உடனடியாக திரும்பப் படிக்க வேண்டிய அவசியமோ அற்றது. திரும்ப படிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என நான் குறிப்பிடுவது அதன் எளிமையை.

சில கவிதைகள் படிக்கும் போது ஒரு வரியினை படித்து முடிக்கும் போது, ஏதாவது புரியாமல் சிறு பிசிரு தட்டுப் படும். உள் வாங்குவதற்காக அதே வரிக்குள் திரும்பவும் உள் நுழைந்து வர வேண்டியிருக்கும். இந்தக் கவிதையில் வரிகளுக்கிடையிலோ அல்லது சொற்களுக்கு இடையிலோ, புரிந்து கொள்ளுதலுக்கான சிக்கல் எதுவுமில்லை.

கவிதையின் இறுதி வரியினை முடித்தவுடன் மீண்டும் கவிதையினை ரசிக்க படிக்க ஆரம்பிக்கத் தோன்றும். இந்தப் புள்ளியில் இந்தக் கவிதை வென்றுவிடுவதாக உணர்கிறேன். சில கவிதைகளில் தென்படாத இந்த எளிமை படிப்பவனை சலிப்படைய வைத்துவிடக் கூடும். ஆனால் இது எனக்கு கவிதையின் சிக்கலாகத் தெரியவில்லை. சிலர் திரும்பவும் படித்து எப்படியாவது புரிந்து கொள்வார்கள். ஆனால் கவிதையின் நுணுக்கம் பற்றி அறிந்திராத வாசகன்,சிக்கலான வரிகளை புறக்கணித்து விடக்கூடும்.

எளிமையாக தென்படும் காரணத்தினால், கவிதை என ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதவையும், அதனை படைத்தவர்களும் கொண்டாடப்படுவது நிகழ்கிறது. நல்ல கவிதை வாசகனுக்கு புரியும் போது போலிகள் தோற்கலாம்.

இந்தக் கவிதையில் காதலை சில முரண்களுடன் ஒப்பிடும் கவிதை சொல்லி,காதலின் ஆழமான சோகத்தையும் வைக்கிறார். முன்னிலைப் படுத்தாமலே, சோகம் முன்னிலை பெற்றுவிடுகிறது. காதலை பிணந்தின்னி,இருளில் கொட்டும் தேள் என்றெல்லாம் சொல்வது வாசகனுக்குள் அதிர்வினை ஊட்டும். காதலை வானவில்லாகவும், ரோஜாத் தோட்டமாகவுமே பார்த்த மனதினுள் அதிர்வுண்டாவது இயல்பே.

ஒருவள் ரயில் ஏறி செத்துப் போகிறாள். அவளின் கழுத்தில்-இரத்த சகதிகளுக்கிடையே மல்லிகை சேதமற்று கிடக்கிறது. யோசித்துப் பார்த்தால், சிந்தனை கிளைகள் விடும். அவள் அப்பொழுதுதான் கிளம்பி வந்திருக்கக் கூடும். உற்சாகத்துடன் வந்திருப்பாள். எதனை எல்லாம் நினைத்துக் கொண்டே நடந்திருப்பாள்? அல்லது தற்கொலை செய்து கொள்ள வந்திருப்பாளா? எனில் மல்லிகை எதற்கு? கணவனோ அல்லது காதலனோ வாங்கித் தந்திருக்கலாம்.

கவிதை எதை பற்றியும் விளக்குவதில்லை. வாசகனின் சிந்தனைக்கு விடுகிறது. ஆனால் காட்சியின் வலியை உணர முடியும். காதலின் வலியினை இவ்வளவு ஒரு கொடூரமான வலியுடன் ஒப்பிடுகிறார்.

அடுத்த வரி. நல்ல புணர்ச்சியில் அழும் பெண். அவள் மனைவியா? காதலியா? அல்லது வேறு ஒருத்தியா? எல்லாக் கேள்விகளும் ஒளிந்து நிற்க- அவள் காதலின் உவர்ப்புத் தன்மையோடு கவிதையில் ஒட்டி தன்னைக் காதலுக்கு ஒப்புமைப் படுத்துகிறாள்.

May 8, 2006

அறிவுஜீவித் தனத்தை காட்டுறாம் பாரு-I

11 comments:
கவிதை பற்றி எழுதிய பதிவிற்கு பின்னூட்டமிட்ட திரு.முத்து(தமிழினி) கவிதைகள் குறித்தான தொடர் எழுதச்சொல்லி கருத்து தெரிவித்திருந்தார். அந்தக் கட்டுரையே அதிகப் பிரசங்கித்தனமானதோ என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

என்னால் கவிதை குறித்து எல்லாம் எழுத முடியுமா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் பிடித்த கவிதைகளையும் அவற்றில் என் புரிதல்களையும் எழுதலாம் எனத் தோன்றுகிறது. இது நவீனத்தில் என் பார்வையை இன்னும் வேறு தளத்திற்கு நகர்த்த உதவும் என்றும் நம்புகிறேன்.

வலைப்பதிவு உலகத்தில் கவிதைகளுக்கு இருக்கு 'வரவேற்பு' மிக பயமுறுத்தக் கூடியதாகவும் இருக்கிறது.

என்.டி.ராஜ்குமாரின் கவிதைகளில் ஆரம்பிக்கிறேன்.

(1)

சிரசில் எதையோ சிலாகித்துக்கொண்டே

குறிபார்த்தடிக்குமென் மாந்ரீகக் கிழவியைப்போல்
பளிச்செனச் சொல்லிவிடுகிறேன் கண்ணில்பட்டதை

சொல்லித்தெரிவதா சொல்லில் உதிக்கும் சூட்சுமம்

கொழுந்து விட்டெரியும் தீயினுள்ளே
நீலப்புடவை கட்டி புணர்ந்தாடுகிறாள்

நெருப்பு மங்கை

***********************************************************
இந்தக் கவிதை எனக்கான கவிதையாகப் படுகிறது.

//சொல்லித்தெரிவதா சொல்லில் உதிக்கும் சூட்சுமம்//

கவிதை புரிதலில் இருக்கிறது. சொல்லில் இருக்கும் சூட்சமத்தை ஏன் விளக்க வேண்டும்?

ஒரு மெழுகுவர்த்தி அல்லது "சிம்னி" விளக்கு எரியும் போது சுடரினுள் தெரியும் நீல நிறம், கவிதை சொல்லியின் கண்களுக்கு நீலப் புடவை கட்டி ஆடும் மங்கையாக தெரிகிறது.

ஒரு காட்சியினை, கவிதையாக்க- அக்காட்சியினுள், நீலப் புடவை கட்டியிருக்கும் பெண்ணின் படிமம் நுழைக்கப்படும் முறை ரசிக்கத் தக்கது.

அவரே சொல்லியும் விடுகிறார். மாந்திரீகக் கிழவி போல 'பட்ட்'(பளிச்)என சொல்லி இருப்பதாக.

இன்னும் கோடிக்கணக்கான காட்சிகள் கவிதைக்குள் நுழையாமலே இருக்கின்றன. இயலபான காட்சிகள் யாவும் கவிதையில் ஏற்றப் பட்ட பின்னரும், அந்ததந்தக் கால கட்டத்தின் காட்சிகள் கவிதையில் பயணிப்பதற்காக காத்திருக்கத் துவங்கி விடும்.

இதே காட்சி வேறொரு கவிதை சொல்லிக்கு படும் கோணம் வேறு மாதிரியாக இருக்கக் கூடும். அல்லது புரிந்து கொள்பவருக்கு வேறு மாதிரியாக இருக்கலாம்.



(2)
ஒரு முத்தம் கேட்டு கெஞ்சுகிறேன் நான்
குழந்தையின் மலம் துடைத்தெறிகிறாள் மனைவி

ஒரு முத்தம்கேட்டு அலைகிறேன் நான்
குழந்தையின் மூத்திரத்துணியை கழுவிப்போடத் தருகிறாள்
முனைவி

ஒரு முத்தம் கேட்டு புலம்புகிறேன் நான்
குழந்தையை உறங்கவிடாத நாயின் வள்வள்ளை
திட்டித்தீர்க்கிறாள் மனைவி
ஒரு முத்தம் கேட்டு சண்டையிடுகிறேன் நான்
பால்குடிக்கும் குழந்தையின் மார்பை மறைக்கிறாள் மனைவி

ஒரு முத்தம் கேட்டு கறங்குகிறேன் நான்
கொசுக்கள் அண்டாமலிருக்க வலைபோட்டு மூடுகிறாள் மனைவி

அடிவயிர் கிழிசல் காய்ந்தபின்னும்
பச்சை உடம்புக்காரி பதறுகிறாள் என்னைப் பார்த்து

எரிகிற உடலின் மனவிளி நிராகரிக்கப்படுகையில்
புணர்ச்சி பழகிய பேருடலில் விந்து முட்டி நிற்கிறது

எனது மிருகங்களின் கூரேறிய குறிகளை
மிகப்பக்குவமாய் வெட்டிச்சாய்த்தும்

மூளையின் பின்னால் பதுங்கியிருக்கிறதொரு
கலவரமனம்.

************************

எளிதாக புரிந்து கொள்ளக் கூடிய அற்புதமான கவிதை.

இது சாதரணமாக ஆணின் மனநிலையை விவரிப்பது போல இருப்பினும், நடுத்தரக் குடும்பத்தின் காட்சியினையும், காமத்தினை அடக்க வேண்டிய கட்டாயம்(பொறுப்பு என்னும் சொல்லும் பொருந்தக் கூடும்), புணர்ச்சி என்னும் போதை பழகிவிட்ட மனம் மற்றும் உடலின் இயலாமை அனைத்தும் இந்தக் கவிதையில் வந்து விடுகிறது.எந்தவொரு வலிந்த திணித்தலும் இன்றி.

ஆணின் மனம் அலைந்து திரிகையில், எதனைக் குறித்தும் பிரக்ஞயற்று குழந்தையின் மீது மட்டும் கவனத்தைச் செலுத்தும் தாய்மையைப் பார்கலாம்.

இதுதான் நவீன கவிதை வேண்டுவது. ஒரு பொருளை கொண்டாடும் போது பிறவற்றினை இயல்பாக கவிதைக்குள் கொணர்ந்துவிடல். வர்ணனை அல்லது முலாம் எதுவும் தேவை இல்லை. வர்ணனை நுழைக்கப்படும் போது அல்லது தேவயற்று சொற்களுக்கு வெளிசமிடும் போது கவிதையின் ஆழம் தவிர்க்கப்பட்டு, வாசகனின் கவனம் சொற்களினூடாக நின்றுவிடுகிறது.

இயல்புத் தன்மை நவீனத்தின் முக்கியமான அம்சம்.

வேறு கவிதைகளை தொடர்ந்து ரசிக்கலாம்.

(அய்யா பெரிய மனுஷங்க்ளா...'அறிவுஜீவித் தனத்தை காட்டுறாம் பாரு'னு வரிந்து கட்டாதீங்க. ஏதோ என்னால முடிஞ்சது. தப்புனா சொல்லுங்க. திருத்திக்கலாம். தப்பே இல்லை)