Dec 27, 2006

ஆபாசமென்று நீங்கள் முடிவு செய்யலாம்.

இக்கவிதையை நீங்கள் படித்துவிட்டு ஆபாசமான கவிதை என்ற முடிவுக்கு நீங்கள் வ‌ரக்கூடும்.

நெரிசலில்
திருடக் கொடுத்த
முலைகளைத்
தேடியலைகிறாள். பச்சைச் சுடிதார்க் காரி.

பிருஷ்டத்தைத்
தடவிய விரல்களும்
கிள்ளிய விரல்களும்
ஒன்றா என பிதற்றித் திரிகிறாள். சிவப்புப் புடவைக் காரி.

விலகும்/விலக்கிய மாராப்பின்
காற்றசைவில் முளைத்துக் குதிக்கிறது
காமச் சாத்தான்.

சுரப்பின்
காலச்சுருதியில் நீர்க்கிறது. காமம்.

தலைப்பை ஆமோதிப்பவ‌ர்களுக்கு: நான் ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை.

Dec 18, 2006

ஓடை நகரும் பாதை: தமிழில் நவீனத்துவக் கவிதைகள்

நவீனத்துவம் என்பதற்கு சிறிய விளக்கம். ஒரு பொண்ணு/பையன் 'மாடர்னா இருக்கா' என்று சொல்வதற்கும் 'ட்ரெடிஷனா இருக்கா' என்று சொல்வதற்குமான எளிய வித்தியாசம்தான்.

வழிவழியாக பின்பற்றி வந்த பாதையில் இருந்து விலகி இருத்தல் நவீனத்துவம். மாடர்னிசம், மேற்கத்திய உலகங்களில் தொழிற் புரட்சியின் விளைவாக தனக்கான இடத்தினைப் பெறுகிறது. கட்டிடக்கலை, தொழிற்சாலைகள், மருத்துவம் என யாவும் தத்தம் துறையில் புதிய யுக்திகளைக் கையாளத் துவங்கின. இதுதான் நவீனத்துவத்தின் அடிப்படை.

கலையும் இதில் தப்பவில்லை. உரைநடை, கவிதை, நாடகங்கள் என இலக்கியத்தின் பல கூறுகளும் புது வடிவத்தைப் பெறுகின்றன.

மாடர்னிச காலகட்டத்தில் கவிதைக்கென அதுவரை கட்டமைக்கப்பட்ட வடிவங்களை தகர்த்தெறிந்து புதிய வடிவத்தில் புதிய வீச்சுடன் நவீன கவிதைகள் வாசகர்களை அடைந்தன. பெரும்பாலும் தொழிற்புரட்சியின் விளைவுகள், நகர் சார்ந்த வாழ்வு முறையின் நெருக்கடிகள், தனிமனித துன்பங்கள் போன்றவற்றை கவிஞர்கள் தங்களின் படைப்புகளில் வைக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

மேற்கத்திய தொழிற்புரட்சியின் தாக்கம் இந்தியாவில் உடனடியாக உணரப்படவில்லை. அதுவரை படர்ந்திருந்த சுதந்திரப் போராட்டமே முக்கியமான காரணமாக இருந்திருக்கக் கூடும். படைப்பாளிகள் சுதந்திர போராட்டத்திற்கான உணர்ச்சிமிக்க கவிதைகளையோ அல்லது "கொக்கு பறக்குதடி கோண வாய்க்கா மூலையிலே" என மறைமுகமாக ஆங்கிலேயர்களைத் தாக்கும் வகையிலான படைப்புகளையோ படைத்தார்கள். (படிமம் என்பது இப்படிப் பட்டதுதான் என்பதனை கவனிக்கவும்).

பாரதி தனிமனிதன் சார்ந்த விஷயங்களையும், சமூகம் சார்ந்த நிகழ்வுகளையும் தனக்கெனெ புது வடிவத்தில் எழுத முயன்று தமிழில் நவீனத்துவத்திற்கான புது அத்தியாயத்தை ஆரம்பித்து வைக்கிறார். சொல்லப்படும் முறையும், சொல்லப்படும் தகவல்களும் இதுவரை யாரும் முயன்றிடாத முறையும் இதன் நுணுக்கமான தனித்துவங்கள்.

இது தொடர்ச்சியாக வளராமல், அரசியல் சார்ந்த நடவடிக்கைகளும் தமிழின் கவிதைகளுக்குள் நுழைய, நவீன கவிதைகளின் வளர்ச்சிப் போக்கு சுணக்கம் அடைகிறது.

ஓசையின் ஒழுங்கு அமைவிலும், உணர்ச்சிகளை கவிதையில் காட்டுவதிலும் மிகுந்த ஆரவம் கொண்ட கவிஞர்கள் "வானம்பாடி" என்ற குழுவில் இணைந்து எழுத ஆரம்பித்தார்கள். இவர்களில் முற்றிலும் வேறுபட்ட கவிஞர்களான ஞானக் கூத்தன், சி.மணி, ந.பிச்ச மூர்த்தி போன்றவர்கள் "எழுத்து" இதழில் எழுத ஆரம்பித்தார்கள்."எழுத்து" கவிதைகள் தனிமனித இடர்பாடுகளையும், வாழ்வியல் சார்ந்த துன்பங்களையும், மறைந்து கிடக்கும் வாழ்வின் இருளையும் வெளிப்படுத்தினார்கள்.

சமூகம் சார்ந்த கவிதைகளில் அதீத உணர்ச்சிகளையும், கற்பனாவாதங்களையும், சொற்களுக்கும், ஓசை முறைக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து கவிதை எழுதிய வானம்பாடிக் குழுவினர், எழுத்து கவிஞர்களை "இருண்மைவாதிகள்" என்றழைக்க, எழுத்து கவிஞர்கள் வானம்பாடியினரை "கூச்சல் குழு" என்றழைக்க, புதிய இலக்கிய உலகத்திற்கான சண்டைகளுக்கு சிறகு முளைக்க ஆரம்பிக்கிறது.

திராவிட இயக்கம் தனது பிரச்சார யுக்திகளிலும், மேடைப் பேச்சு முறையினாலும் சாமானியர்களைக் கவர்ந்து தனித்து கால்பதிக்க ஆரம்பிக்கிறது. இதே கால கட்டத்தில் பிரச்சார யுக்தியைப் பயன்படுத்தி வானம்பாடிக் கவிஞர்கள் கவிதை எழுத, அவை திராவிட ஊடகத்தில் பரவ, கவிதைக்கான வடிவம் இதுதான் என முடிவு செய்த இளைஞர் குழுக்கள் எழுதித் தள்ளின. சற்று பிரிந்த 'திராவிட' எழுத்தாளர்கள் (அண்ணா, கருணாநிதி போன்றோர்) முழுமையான பிரச்சார எழுத்துக்களை முன் வைத்தார்கள். அவர்களின் வழித் தோன்றலுக்கு இதுவே பாதையாகிப் போனது.

வானம்பாடியும், திராவிட எழுத்து வடிவமும் பெரும்பாலும் முரண்படாததும், இந்த எழுத்தாளர்கள் அரசியல் நிலையிலும் செல்வாக்கான இடத்தைப் பெற்றதும் கவனிக்கப் பட வேண்டிய அம்சம். இந்த நிகழ்வுகள் சமூகம் சார்ந்த எழுத்துக்களை, எல்லாவிதமான உணர்ச்சிகளையும் பொதித்து வெளிப்படுத்தினால் கவனிக்கப்படலாம் என்ற பிம்பத்தை உண்டாக்குகிறது.

பெரும்பான்மை சமூகத்தில் கவிதை என்பதற்கான எல்லா அங்கீகாரத்தையும் வானம்பாடி, திராவிட எழுத்துக்கள் பெற்றுவிட, மேலோட்டமான வாசகனால் உள்வாங்கிக் கொள்ள முடியாத, திருகலான மொழியமைவுடன் எழுதப்பட்ட நவீன கவிதைகளுக்கான வாசகர் வட்டம், எண்ணிக்கையின் ஒப்பீட்டளாவில் மிகக் குறைந்து போனது.

நவீனகவிதைகள் இயங்குவதெற்கென தளத்தினை சிற்றிதழ்கள் உருவாக்கிக் கொடுத்தன. உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தாமல், ஓசைகளுக்கு முக்கியத்துவத்தினை ஒழித்து, கவிஞர்களின் பேச்சு குறைந்து கவிதைகள் பேசின. உத்வேகத்துடன் எழுத ஆரம்பித்த பல கவிஞர்கள், பின்னர் தொடர்ந்து இயங்காமல் போனதும், எழுதிய கவிஞர்கள் தொடர்ந்து தங்களின் வடிவத்தை புதுபித்துக் கொள்ளாததும், தமக்கு சாதகமான வடிவத்தை உதறித்தள்ளி வேறு புதிய முயற்சிகளை மேற்கொள்வதற்கான கவிஞனின் பயங்களும் தமிழில் நவீன கவிதைகளின் மிகப்பெரும் சரிவு.

தமிழின் சாலையோர வாசகனுக்கு தெரிந்த கவிதைக்கான சாத்தியக்கூறுகளின் வடிவம் நவீன கவிதைகளின் வடிவத்திற்கு முற்றும் மாறுபட்டதாக அமைந்ததும், அவனை தனக்குள் அழைக்க இயலாத இரும்புச் சட்டகங்களும் இன்னமும் தகர்க்கப்படாமலேயே இருக்கின்றன.

சுயம் சார்ந்த கவிதைகளை வாசகன் புரிந்து கொள்ளுதலே, அவன் தன்னை புரிந்து கொள்கிறான் என்பதற்கான அடையாளமாக அமையலாம். தனி மனிதனில் இருந்து தொடங்கும் இலக்கியம் செறிவானதாக இருக்கும். சமூகத்திலிருந்து தொடங்குகிற இலக்கியத்திற்கான கவர்ச்சியைக் காட்டிலும், தனிமனிதனிலிருந்து தொடங்கும் இலக்கியத்திற்கான கவர்ச்சி குறைவென்றாலும், இவ்வகை இலக்கியத்தின் உள்ளீடு வலிமை வாய்ந்தது.

நவீனத்துவம் சமூக, அரசியல் இலக்கியங்களை புறந்தள்ளுவதில்லை. அவையும் அவற்றின் கூறுகள்தான் என்ற போதிலும் அவை தனிமனிதனில் இருந்து தொடங்குகின்றன.

தமிழில் எழுதப்படுகின்ற பெரும்பானமையான நவீன நெடுங்கவிதைகள் ஏதேனும் ஒரு புள்ளியில் தொய்வுறுகின்றன. இது படைப்பவனின் பலவீனமேயழிய நவீனத்துவத்தின் பலவீனமன்று.

கவிதையின் வடிவமும், பொருளும் தொடர்ந்து மாறுவதும், கவிதையில் வாசகனை சலிப்புறச் செய்யாத படைப்புகளும்,கவிதையின் செறிவான முகத்தினை சாமானிய வாசகனும் உணர்ந்து கொள்ளுதலும் நவீனத்துவத்திற்கான இடத்தை தெளிவு படுத்தும்.

நவீனத்துவத்தில் சில கூறுகளை ஒதுக்கி பின் நவீனத்துவம் நிலை பெறுகிறது. இதே போல உண்மைவாதம், சர்ரியலிஸம் என எண்ணற்ற தளங்களும் இலக்கியத்தில் உருவாகி, உருமாறித் திரிகின்றன.

தேடும் வாசகனுக்கு எல்லாமே சுலபமானதுதான். சுகமானதுதான்.

நன்றி: திண்ணை.காம்

Dec 13, 2006

கரட்டடிபாளையம்

கரடு(சிறு குன்று)+அடி+பாளையம். வெள்ளிமலைக் கரடுக்கு கீழாக இருக்கும் ஊர். வெள்ளிமலைக் கரடு இப்பொழுது கோபி கலைக் கல்லூரி ஆகிவிட்டது.

ஒரு ஊர் பட்டணமாகவும் இல்லாமல், பட்டிக்காடாகவும் இல்லாமலிருப்பது சுகானுபவம். என் ஊர் அப்படித்தான். கோபியிலிருந்து சத்தியமங்கலம் நோக்கி வந்தால் கிராமப்புறத்தின் எல்லை எங்கள் ஊரிலிருந்து ஆரம்பிக்கும்.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

மாரியாத்தா கோயில் மட்டும் ஏழு இருக்கு. ஒவ்வொரு சாதி/பகுதிக்கும் ஒவ்வொன்று என. மழை வேண்டிய அவசியமே இல்லை. பவானி ஆற்றின் பாசனத்தை வைத்துதான் ஊரின் பொழப்பு ஓடுகிறது. மழை தேவையில்லாத ஊருக்குள் எதற்கு ஏழு மாரியாத்தா என்று தெரியவில்லை.

அந்தக் காலத்தில் ஆண்டு முழுவதும் சேர்த்த காசை எப்படி செலவழிப்பது எனத் தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் இவர்கள் கம்பம் வெட்டி வருவதாகச் சொல்லி வருடம் தவறாமல் ஏழு மரத்தை வெட்டுகிறார்கள். இருக்கட்டுமே. எவ்வளவு சந்தோஷம் அந்த ஏழு நாட்களும்? மரத்திற்கா பஞ்சம்?

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

வயலில் நெல், மஞ்சள் அல்லது வாழை பயிரிடுவார்கள். எருமை மாடு மேய்க்க ஆட்கள் இருப்பார்கள். ஊரில் கவுண்டர்கள் அதிகம். இப்பொழுது இங்கும் Floating Population வந்து ஊர் பிய்ந்து தொங்க ஆரம்பிக்கிறது. பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் கவுண்டர்கள் என்றால் படு ஜம்பப் பேர்வழியாக இருப்பார்கள். இரட்டை மாட்டு வண்டி, வேலைக்காரன், பண்ணையத்தாளு, சமையல்காரன் என.

ஒரீரு வருடங்களுக்கு முன்னர், பவானி கண்ட வறட்சியில் அரண்டு போன கவுண்டர்களின் வாரிசுகள் தாங்களே மாடு ஓட்ட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

நரம்பு கட்டி கவுண்டர்கள், வன்னியர், தாழ்த்தப்பட்டோர் என ஊருக்குள் கலந்து இருக்கிறார்கள்.

அட இந்த புராணம் எல்லாம் எதுக்குங்க? படத்தைப் பாருங்க! எப்படி நம்ம ஊரு? எனக்கே பெருமையா இருக்குங்க. :)

இந்தப்படங்கள் எல்லாமே கரட்டடிபாளையம் மட்டும்தான்.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

நண்பர் பிரதீப் அனுப்பினார்.

Dec 11, 2006

பெரியார் என்னடா பண்ணினார்?

செம பேஜாராகிக் கிடக்கிறேன். ஆரியன், திராவிடன்னு அடி பின்னுறத பார்த்தா புகை கிளம்புது. காலங்காலமாக திராவிட இனத்துக்கு சலுகை வழங்குவதாகச் சொல்லி மாயை ஏற்படுத்துவதும், அவனுக்கே தெரியாமல் அவர்களினூடாக புகைச்சலை விளைவித்து, பிரிந்து கிடப்பவர்களை, எதிர் இனம் ஒவ்வொருத்தனாக வேட்டையாடுவதும் இயல்பானதுதானே?

அண்ணா, ஒருத்தர் தனித்தனியா பேரு போட்டு திட்டுறாருன்னு சொல்லுறீங்க. அசிங்கஅசிங்கமா பேசுறாருன்னு சொல்லுறீங்க. அதுக்குத்தான் நாட்டாமைத் தனம் பண்ணி ஒதுக்கி வெச்சாச்சு. அதோட விடுறீங்களா? அதுக்கு படிச்ச, நாகரீகம் தெரிஞ்ச நீங்க இப்படியா பதில் சொல்லுவீங்க?

வெட்கமா இல்லை? சோத்துக்கு உப்பு போட்டு தானே திங்குறீங்க?

பெரியார் உங்களை என்னடா பண்ணினார்? உங்களை மாதிரியே எல்லோரும் பேசினா என்ன ஆகும் இந்த பேட்டை? அடங்கொக்கக்கா பெரியாரை சமத்துவ மாமான்னு சொல்லுறத எத்தனை நாளைக்குதான் வேடிக்கை பார்க்கிறது?

ஒரு விவகாரம் ஆறிப் போனா நல்லாவா இருக்கும்? புண்ணை சொறிஞ்சுட்டே இருந்தாதான் சுகம். ஆறிபோனா அந்த இடத்த எதுக்கு கண்டுக்க போறோம்?சொறிங்க...சொறிங்க..வூட்டாண்ட யாராவது வெட்டியா குந்திகினு இருந்தா உள்ள இழுத்து விடுங்க..அவியளும் சொறியட்டும்...
ரத்தம் சீழா மாறி நாறடிக்கட்டும்.

இந்த சனியன் புடிச்ச சண்டை போடுறதுக்கு நான் ஒண்ணும் எளக்கியவாதியும் இல்லை, மேட்டர் தெரிஞ்ச மெத்தப் படிச்ச புடு**யும் இல்லைன்னுதான் பேசுறதே இல்லை. சண்டை இருந்தா உங்களோட நிறுத்த வேண்டியதுதானே? செத்துப் போன நல்ல மனுஷனுகளை எல்லாம் இழுத்துப் போட்டு நாறடிக்கிற நாறவாயனுகளுக்குள்ள சிக்கிட்டோம்ன்னு வருத்தமாதான் இருக்கு.

பெரியார் மட்டுமில்லை. காந்தீயம், அம்பேத்கரியல் என எல்லா இயங்களும், இசங்களும் மறுவாசிப்புக்கும் மறுஆய்வுக்கும் உட்படுத்த வேண்டிய காலகட்டம்தான். கருத்துப் பூர்வமாக விவாதிப்பதும், எல்லாக் கருத்துக்களையும் ஏற்பதும்/மறுப்பதும் அல்லது சில கருத்துகளை ஏற்பதும்/மறுப்பதும் அடுத்த தலைமுறைக்கான சித்தாந்தங்களும், வாழ்வியல் நெறிமுறைகளும் உண்டாவதற்கான வழிகளைத் திறக்கும். சமூகத்திற்கான நல்ல விவாதமாகவும் அமையும்.

பெரிய ஆளுங்க பேசிட்டுப் போனத, செஞ்சுட்டுப் போனத பேசுங்கன்னு சொன்னா, புதைச்ச இடத்துல இருந்து எடுத்துட்டு வந்து அறுத்துப் போட்டு பேசுறீங்க. போற போக்குல குரூப் சேர்ந்து எந்தத் தலைவன் குறி பெருசுன்னும் பேசுவாங்க....நாமதான் பார்த்து நடந்துக்கணும்.

அரை வேக்காட்டுத் தனமாக ஒரு தலைவரை தெரிந்து கொள்வதும், அரையுங் குறையுமாக உளறுவதும் சகிக்கலை ராஜாக்களா...

தனிப்பட்ட முறையில் நீங்கள் நாறிக் கொளவதற்காக பெரியவர்களை அசிங்கப் படுத்தாதீர்கள். அது பெரியாரோ, ராஜாஜியோ, கலைஞரோ, புரட்சித் தலைவியோ. நீ யாருடா இதை சொல்றதுக்குன்னு எவனாவது கேட்டா நான் என்ன சொல்வேன் தெரியுமா? தே*** பையா அந்த மனுஷன அசிங்கமா பேசுறதுக்கு நீ யாருடான்னு. பின்ன அந்த மனுஷர்களா வரப்போறாங்க? நாமளா எதாவது திட்டி மூஞ்சி மேல சாணி எறிஞ்சாத்தான் உண்டு.

இந்த விஷயத்துல கொஞ்சம் கூட வெட்கமே இல்லைங்க எனக்கு. கடைஞ்செடுத்த பச்சைப் பொறுக்கி. என்னை மாதிரி பல பேரு திரியறோம். சும்மா மனசுக்குள்ள பெரிய 'ராடு'ன்னு நினைசுட்டு கண்டத கிறுக்காதீங்க.

அவன நிறுத்தச் சொல்லு நான் நிறுத்தறேன்...இவன நிறுத்தச் சொல்லு நான் நிறுத்துறேன் பழைய பல்லவியை எடுத்து விடாதீங்க அப்புகளா.....

இதுல அடிவருடித் தனமும் இல்லை, ஜல்லியடித்தலும் இல்லை. நீங்க எப்படி வேணும்னாலும் நாறிக்குங்க. மக்களிடம் தலைவர் என்ற நிலையில் இருப்பவர்களின் கருத்துக்களை விவாதிக்காமல், தனிப்பட்ட முறையில் அசிங்கப் படுத்தாதீர்கள் என்பதுதான் கன்குளூஷன்.

வெட்டித்தனமாக வாந்தி எடுக்கறதை நிறுத்துங்கள். சுத்தம் செய்து விட யாரும் வரப் போவதில்லை.

Nov 22, 2006

கொங்குச் சொற்கள்: நான்காம் பட்டியல்

கொங்கு நாட்டு மொழிவழக்கின் நான்காவது பட்டியல் இது. சொற்களின் எண்ணிக்கை குறைந்திருக்கிறது.

இந்த வாரம் ஊருக்குச் செல்கிறேன். கிட்டத்தட்ட ஒன்பது மாதங்களுக்குப் பிறகு. :) சேகரித்து வர இயலும் என எண்ணுகிறேன். 'சேகரித்து' என்பதனைக் காட்டிலும் 'நினைவு படுத்திக் கொண்டு வருதல்' என்பது சரியாக இருக்கும்.

நான் பேசிய சொற்கள், என்னிடம் புழங்கிய மொழியை தொலைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

1. மொனவாத - முணுமுணுக்காத

2. மூஞ்சு போச்சு - தீர்ந்து விட்டது.

3. சாடை பேசுறான் - மறைமுகமாக தாக்கிப் பேசுகிறான்
நமக்கு புரியற மாதிரி சொல்லணும்னா உள்குத்து :)

4. மம்மானையா - மென்மேலும்

5. இண்டம் புடிச்சவன் - கஞ்சன்

6. பொங்கான் பொசுக்கான் - வலிமையற்று
அவனே பாவம்! பொங்கான் பொசுக்கான்னு இருக்குறான். அவனப் போயி ஏண்டா நோண்டுற?

7. மொன்னை - முனை மழுங்கியது/ ரோசம் இல்லாதவன்.

8. சுளுவா - சுலபமாக

9. வெட்ருப்பு - கடுகடுப்பு
அந்தப் பொம்பள ரொம்ப வெட்ருப்பானவ. பார்த்துப் பேசிட்டு வா.

10. சிலுவாடு - சிறு சேமிப்பு
உங்க அமத்தா பூ வித்த காச சிலுவாடு சேத்தியே ஒரு வெள்ளாடு வாங்கிருச்சு.

11. தலைக்கு வாத்துடு - தலையோடு சேர்த்துக் குளி

12. மேலுக்கு வாத்துட்டு வா - உடம்புக்கு மட்டும் குளிச்சுட்டு வா.
டேய் நோம்பி நாளும் அதுவுமா என்னடா மேலுக்கு மட்டும் வாத்துட்டு வந்து நிக்குற? போயி தலைக்கு வாத்துட்டு வா.

13. மாதாரி - சக்கிலி.

14. வெறுமானம் - அமாவாசைக்கும் மூன்றாம் பிறைக்கும் இடைப்பட்ட நாள்.
வெறும் வானம்.
அமாவாசையை, நெறஞ்ச அமாவாசை என்று குறிப்பிடுவார்கள். வெறுமானம் அன்று எந்த காரியமும் செய்யமாட்டார்கள்.

15. புண்ணியார்ச்சனை - புதுமனை புகுவிழா

16. கருப்பு - கருமாதி

17. அடப்பு - இறந்த நேரத்தை ஜோஸியர்களிடம் கொடுத்துப் பார்ப்பார்கள். சில குறிப்பிட்ட நேரத்தில் இறந்திருந்தால், சில தினங்களுக்கு அடப்பு வைக்க வேண்டும் என்று சொல்வார். அந்த நாட்களுக்கு தொடர்ச்சியாக விளக்கு எரிந்து கொண்டிருக்கும். மனைவி இருந்தால் வெளியே வராமல் வீட்டிலேயே அடைந்து இருப்பார். இன்னு ம் பல சடங்குகளும் இருக்கும்.

18. ஒளப்பிக்காத - குழப்பிக்காத.
கண்ட கண்டதுக்கெல்லாம் மனசப் போட்டு ஒளப்பிக்காத. நடக்குற போது பாத்துக்கலாம்.

19. மதுக்கான் - சுறுசுறுப்பற்றவன்

20. சோப்பலாங்கி - சோம்பேறி/ சுணங்கி இருப்பவன்

21. நோக்காடு - நோய்
அவனுக்கென்ன நோக்காடோ தெரியலை. இன்னைக்கு வரக் காணோம்.

22. கதுமை - கூர்மை
கத்தி பயங்கரக் கதுமை.

23. கட்டுச்சோறு - புளி சாதம், எலுமிச்சை சாதம் போன்ற வகையறா.
பெண் கர்ப்பமாக இருக்கும் போது ஐந்து அல்லது ஏழு வகையான சோறு செய்து விருந்து(வளை காப்பு) நடக்கும். அவ்விருந்தின் பெயரே கட்டுச் சோத்து விருந்துதான்.

24. பலகாரம் - பெயரில் காரம் மட்டும் இருந்தாலும் பலவகையான இனிப்பும், காரமும் கலந்த கலவை.

25. ஒடக்கா - ஓணான்

26. தவுட்டு பலாக்கா - சீதாப்பழம்

27. அழுகுவண்ணாங்குருவி - மைனா
அழகு வண்ணக் குருவி தான் அழுகுவண்ணாங்குருவி ஆகிவிட்டது என்று யாரோ சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறேன்.

28. தோப்பட்டை - பெரியது
உன்ர சட்டை என்னடா தோப்பட்டையாட்ட இருக்குது? கெழவன் சட்டை போட்ட மாதிரி.

29. சால் - தண்ணீர் பிடித்து வைக்கும் பாத்திரம். அண்டா மாதிரியும் இல்லாமல், குடத்தை விட சற்றே பெரியதாக இருக்கும்.

30. நாளாண்ணிக்கு - நாளை மறுநாள்.

31. சோமாரம் - திங்கட்கிழமை.

32. வாதிக்காத - வதைக்காதே.

Nov 20, 2006

ஜாலியான சோகக் கதை

உங்ககிட்ட எனக்கு கல்யாணமான விஷயத்தை சொல்லி இருக்கேனா? அதுவே ஒரு பெரிய கதை. ஆனால் இங்கு அது ஒரு கிளைக்கதைதான். எனக்கு பொண்ணு பார்க்கப் போகிற செய்தி கிடைத்தவுடன் வீட்டில் பிரச்சினை செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டேன். எனக்கு காதல் திருமணம் செய்து கொள்ளத்தான் ஆசை. என் அப்பா அதற்கெல்லாம் மசிவாரென்ற நம்பிக்கை இல்லை. அப்பாவை எப்படியாவது சம்மதிக்க வைக்க வேண்டும். அதற்குதான் நான் செய்யும் பிரச்சினைகள் எல்லாம்.

திருமணம்தான் காதல் திருமணம். ஆனால் காதலி எல்லாம் யாரும் இல்லை. இதுவரை தேடியதில்லையா என்று கேட்கிறீர்களா? தேடி இருக்கிறேன். எனக்கு அவ்வளவாக திறமை போதாது. சொல்லாமலே என் காதல் அவிஞ்சு போயிருக்கும். அல்லது சொன்னவுடன் பொசுங்கி போயிருக்கும். அவற்றை எல்லாம் சொல்ல ஆரம்பித்தால் நாவாலகிவிடும். அதனால் பிளீஸ் கேட்காதீர்கள்.

காதல் திருமணம் என்றால் எனக்கு பிடித்த பெண்ணாக, என் அட்டகாசம், அலம்பல்கள் குறித்து ஏற்கனவே தெரிந்தவளாக இருப்பாள் என்ற நப்பாசைதான் காரணம். மற்றபடி படிக்காதவளாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

பிரச்சினை என்று சொன்னேன் அல்லவா? அதற்கு வருவோம். திருமணமே வேண்டாம். நான் பிரம்மசாரியாகவே இருக்கப் போகிறேன் என்று ரகளை செய்து கொண்டிருந்தேன். வீட்டில் அவ்வாறு சொல்லி இருந்தாலும் உள்ளூர பயம் இருந்தது. சரி பிரம்மசாரியாகவோ இருந்து கொள் என்று சொல்லிவிடுவார்களோ என. அதற்கும் காரணம் இருக்கிறது. எனக்குத் திருமணம் செய்து வைக்க பேரன் பேத்திதானே முக்கியமான காரணமாக இருக்க முடியும்? அதற்கு என் தம்பிக்கு திருமணம் செய்து வைத்தால் போகிறது. அவன் அம்மா அப்பா பேச்சு கேட்கும் நல்ல பையன் என்ற பேர் உண்டு. எனக்குதான் தறுதலை, அடங்காப்பிடாரி என்ற பெயர்கள் எல்லாம்.

நல்லவேளையாக நான் பயந்தது எதுவும் நடக்கவில்லை. அம்மா பக்கத்தில் வந்து பொறுமையாகக் கேட்டார். ஏதாவது நீயே பொண்ணு பார்த்து வெச்சிருக்கியாடா? இருந்தா சொல்லு அதையே பார்த்துப் பேசிடலாம். அப்பாவும் வேற ஜாதின்னா கூட பரவாயில்லைன்னு சொல்றாரு என்றார். முதல் மாங்காய் விழுந்துவிட்டது. நாளையிலிருந்து முழுநேர வேளையாக பெண் தேட வேண்டுமென முடிவு செய்து பஸ் ஸ்டேண்ட், பார்க், சினிமா தியேட்டர் என்று எல்லாம் சுற்றினேன். இந்த நாட்டில் எல்லா பெண்களுக்குமே காதலனோ அல்லது கணவனோ இருக்கிறார்கள். முப்பத்தெட்டு வயதான பின், ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து லெட்டர் கொடுத்து, அவள் சரி என்று சொல்லி, சினிமாவுக்கு கூட்டிப் போய்...இது எல்லாம் நடக்கிற காரியமாகவே தெரியவில்லை. விழுதிருந்த சொட்டை கொஞ்சம் அதிகமானதுதான் மிச்சம். இன்னொன்றும் மிச்சம் இருக்கிறது. ஊருக்குள் பேசிக் கொண்டார்களாம் "பையன்- பையன் என்னும் சொல் என் வயதைக் குறைக்க நானே உபயோகப் படுத்திக் கொண்ட சொல். ஊருக்குள் 'ஆள்' என்கிறார்கள். இந்த ஆளு ரோடு ரோடா நின்னு போற வர்ற பொண்ணுகளை மொறச்சு மொறச்சு பார்க்குறானாம். பாவம் அதது நடக்க வேண்டிய வயசுல நடக்கலைன்னா இப்படிதான்" பச்சாதாபத்தோடு முடிக்கிறார்களாம். ஏற்கனவே பஞ்சராகி இருக்கும் என்னால் இந்த மாதிரியான பேச்சுக்களை எல்லாம் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது.

அம்மாவிடமே பொறுப்பை ஒப்படைத்துவிடுவதுதான் உசிதம். அப்படி வந்தவதான் இந்த சங்கீதா. ஒரு படத்தில் கவுண்டமணி சொல்வார். "சாகப் போற வயசுல பேரப் பாரு..சங்கீகீகீகீகீதா". இந்தப் பெயரை அந்த உச்சரிப்பில் படிக்க வேண்டும். சங்கீதா அதிகம் படிக்கவில்லை. இரண்டாவது மட்டும் இரண்டு மூன்று தடவை படித்ததால் சட்டிபானை கழுவப்போட்டதாக பெரிய சொட்டை சொன்னார். சின்ன சொட்டை என்ற பெயர் எனக்கு கொடுக்கப்பட்டதால் சொந்த பந்தத்தில் என் மாமனாருக்கு பெயர் பெரிய சொட்டை. அதுக்கென்ன மாப்பிள்ளைதான் 'இஏபீஏ' படிசிருக்காரே என்று சொல்லி என் மேல் அவரின் வாயிலிருந்த வெற்றிலையைத் துப்பி அதை துண்டை வைத்து துடைத்து ஒரு வழி பண்ணினார்.

என் சங்கீதா ரொம்ப நல்லவள். இதைப் படிக்க வேண்டுமானால் வடிவேல் பாணியை உபயோகப் படுதிக்கொள்ளலாம். பளிச்சுன்னு கைகால் கழுவி ரெடியாக இரு சினிமாவுக்கு போகலாம் என்றால் முகத்தில் விளக்கெண்ணெய் பூசி பளிச்சென்று இருப்பாள். அந்த அளவுக்கு சொன்ன சொல் கேட்பவள். திருமணம் முடிந்து கொஞ்ச நாள் ஆகிவிட்டது. ஒரு கதை சொல்லுங்க என்று கேட்டாள். சந்தோஷத்தில் சொல்ல ஆரம்பித்தேன். "மலை உச்சிக்கும் உடல் சிதறுவதற்குமான கணத்தில் ஒரு கவிதை எழுதிய சாத்தியம்"ன்னு ஏதோ ஒரு கவிதையில் வரும் என்று ஆரம்பித்தேன். ஒரு எழவும் புரியவில்லை என்றாள். அட! மலையில இருந்து கீழ விழுறதுக்குள்ள ஒரு கவிதை எழுதி முடிச்சானாம் என்றேன். என்ன கருமாந்திரமோ சாவப் போறவனுக்கு கவிதைதான் முக்கியமா. போங்க நீங்களும் உங்க கதையும் என்று மீண்டும் சட்டிபானை கழுவப் போய்விட்டாள்.

மூன்றாவது மாசம் பெரிய சொட்டையிடம் கம்ப்ளெயிண்ட் செய்திருக்கிறாள். 'இந்த ஆளு(நான்தான்) எதை எதையோ கிறுக்கி புரியுதா புரியுதான்னு கேட்கிறான்' என. நேற்று ஒரு கதை எழுதி இருந்தேன். படித்துக் காட்டியதன் விளைவுதான் அது. நான் எழுதுவது எனக்கே புரியாது. அவள் பயந்ததிலும் அர்த்தம் இருக்கிறது. ஆனால் இன்னும் எப்படி காலத்தை ஓட்டப் போகிறேன் என்று தெரியவில்லை. மாமனாரின் மொத்த சொத்தும் இவளுக்குத் தான் வரும். அதற்காக? அவனவன் சாப்ட்வேர் பொண்ணுகளைக் கட்டிக் கொண்டு பீட்ஸாகார்னர், டிஸ்கோத்தேன்னு அலையறாங்க. நான் மட்டும் இளிச்சவாயனா? அதை வேறு சொல்ல மறந்துவிட்டேன். திருமணம் முடிந்த ஒன்றரை மாதத்திலிருந்தே நான் 'இனாவானா'த்தனமாக நடப்பதாக சுட்டிக் காட்ட ஆரம்பித்துவிட்டாள்.

நான் முடிவு செய்துவிட்டேன். விவாகரத்து கோரப்போவதாக நேற்று வக்கீலிடமும் பேசினேன். எப்படியோ மோப்பம் பிடித்த மாமனார், என் காலை வெட்டி படுக்கையில் போட்டு கடைசி வரைக்கும் கஞ்சித்தண்ணி ஊற்றுவேன் என்று செல்போனில் அழைத்து மிரட்டினார். அந்த மனுஷன் பேசிய தொனியைப் பார்த்தால் செய்தாலும் செய்வான். பெரிய சதிகாரன் போல பேசுகிறான். பிரகாஷ்ராஜ் மாதிரி என்றால் கூட கொஞ்சம் தைரியமாக இருக்கலாம். அசோகன், நம்பியார் மாதிரி பேசுவதுதான் பிரச்சினையே.

தற்கொலையும் ஒத்துவராது. ஏற்கனவே தற்கொலைக்கு முயன்றிருக்கிறேன். அவசரத்துக்கு கயிறு கிடைக்காததால் அரைஞாண் கயிறை அறுத்து தூக்கு மாட்ட முயன்றேன். அறுந்து கீழே விழுந்துவிட்டேன். விஷயம் தெரிந்து அக்கம்பக்கத்தில் சிரிக்காத சின்னஞ்சிறுசுகளே இல்லை. தப்பித்துப்போனதால் சாவதை நினைத்தாலே பயமாகவும், வெட்கமாகவும் இருக்கிறது. அதனால்தான் தெரியாத ஊருக்கு ஓடிவிடப் போகிறேன். காசி, இமயமலை என்று எங்கேயாவது. இது பழைய ஸ்டைல்தான். ஆனால் எனக்கு வேறு வழி எதுவும் தெரியவில்லை.

கதை படிப்பவர்கள் வேறு எதாவது ஐடியா இருந்தாலும் கூட கொடுக்கலாம். ஆனால் சன்மானம் கொடுக்கும் அளவுக்கு எனக்கு வழியில்லை. இந்தக் கதை பிரசுரமானால் கிடைக்கும் தொகையில் ஐம்பது சதவிகிதம் தருவேன். மற்றபடி ஒரு அப்பிராணிக்கு வழி சொன்ன புண்ணியம் உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.

கதை முடியப் போகிறது. கதையில் திருப்பமே இல்லை என்பவர்களுக்காகத் தான் இந்த பத்தி. என் வாழ்க்கையில் விபரீதத் திருப்பங்கள் எதுவும் வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்குதான் இந்தக் கதையே. எனக்கு பெண் தேட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். யாராவது என் அம்மாவிடம் இந்தக் கதையை சொல்லுங்கள். நான் பிரம்மச்சாரியாக இருக்கப் போகிறேன் என இப்பொழுதுதான் சொல்ல ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.

Nov 16, 2006

உயிர்மையில் ஒரு கவிதை!

Photobucket - Video and Image Hosting

புரிந்து கொள்வதற்கு
எதுவுமில்லை.

வேம்பின் சிறைப் பிடிப்பை மீறி
முற்றத்தின் நுனியில்
நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
வெய்யில்.

இந்தக் குழந்தை
மூக்கில் நீர் வடிய
நமுத்த முறுக்கொன்றை
சப்புகிறது.

உருவாக்கப் பட்டிருந்த
சப்தங்கள் ஒடுங்கி
மெளனத்திற்கு இடம் கொடுக்கின்றன.

பாம்பின் நெளிதலைப்
போல காற்றில் பறக்கிறது
காகம்.

பிரக்ஞையற்ற மரக்கிளை
சாவாதானமாக
சன்னலை உரசுகிறது.

அவையவை
அவ்வாறே நடக்கின்றன.

இதில்
புரிந்து கொள்வதற்கு
எதுவுமில்லை.


* இக்கவிதை நவம்ப‌ர்'2006 மாத இதழில் வெளிவந்திருக்கிறது.

* பெரும்பாலனவற்றினை அறிவு வ‌ரைக்கும் எடுத்துச் சென்று புரியவில்லை என புலம்பியிருக்கிறேன். இது தேவையில்லாதது என்பது என் எண்ணம்.

* பல விஷயங்களை நம் பார்வையோடு நிறுத்தி ரஸித்தால் போதும், புரிந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற நிலையில் எழுதிய கவிதை.

* கமல் மாதிரி.."ஒண்ண பார்த்தா அனுபவிக்கணும்..ஆராயக்கூடாது" :)

Nov 5, 2006

நோபல் பரிசு 1982: காப்ரியல் கார்சியா மார்க்வெஸ்

"கண்டத்தின் வாழ்க்கை மற்றும் போராட்டங்கள் கற்பனைவாதத்தால் புனையப்பட்டு அற்புதம் மற்றும் உண்மையை பிரதிபலிக்கும் இவரின் புதினங்கள் மற்றும் சிறுகதைகளுக்காக" என நோபல் அறக்கட்டளை காப்ரியல் கார்சியா மார்க்வெஸ்(Gabriel Garcia Marquez ) அவர்களுக்கு 1982 ஆம் ஆண்டுக்கான இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசினைக் கொடுக்கும் போது அறிவித்தது.

மார்க்வெஸ், 1928 ஆம் ஆண்டு தென்னமெரிக்க நாடான கொலம்பியாவின் மலைகளுக்கும் கரீபியன் கடலுக்கும் இடையேயான அரகாட்டாக்கா என்னும் கிராமத்தில் பிறந்து, தாய்வழி பெற்றோரிடம் வளர்ந்தார். சட்டப் படிப்பை துவங்கிய மார்க்வெஸ், தனது பத்திரிக்கையாளர் பணிக்காக கல்வியைக் கைவிட வேண்டியதாகிற்று.

பணிநிமித்தம் காரணமாக 1954 ஆம் ஆண்டு ரோம் நகருக்கு அனுப்பட்டதிலிருந்து தன் வாழ்க்கையை பெரும்பாலும் வெளிநாடுகளில் வாழ்ந்தார்.

அடிப்படையில் தன்னை ஒரு உண்மைவாதி(Realist) எனக் கருதி வந்த மார்க்வெஸ், தனது படைப்புகளில், தான் கவனித்த, உணர்ந்த கொலம்பியா மற்றும் இலத்தீன் அமெரிக்க நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்தார். கொலம்பிய வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் மறக்கப்பட்டுவிட்ட ஆண்டிக்வா படையினரால் அரங்கேற்றப்பட்ட வாழைத்தோட்டத் தொழிலாளர்கள் கொலை, தனது எட்டு வயதில், வளர்த்த தாத்தாவின் மரணம், பாட்டியின் கண்பார்வை இழப்பு போன்ற நிகழ்வுகள் கடுமையாகப் பாதித்தன.

1959 ஆம் ஆண்டு காஸ்ட்ரோவின் கொரில்லாப் புரட்சி வெற்றிபெற்று, படைகள் ஹவானாவுக்குள் அணிவகுத்தன. இலத்தீன் அமெரிக்காவின் வரலாற்றில் பெரும் தாக்கத்தை உண்டு பண்ணிய இந்நிகழ்வு, மார்க்வெஸ்ஸின் எண்ணத்திலும் பெரும் மாறுதல்களைக் கொணர்ந்தது.

எல் ஸ்பெக்டேடர்(El Espectador) என்னும் பத்திரிக்கையில் பணியாற்றிய போது கொலம்பிய கப்பற்படையின் சீர்குலைவு குறித்து எழுதிய கட்டுரைகள் Relato de un naufrago (The Account of a Shipwrecked Person, 1970) என்னும் பெயரில் வெளிவந்து பேசப்பட்டது.

மார்க்வெஸ்ஸின் முதல் கதையான "மூன்றாவது ராஜினாமா(The Third Resignation)" 1947 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தது. கேபோ(Gabo) என்று சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் மார்க்வெஸ்ஸின் "ஒரு நூற்றாண்டுத் தனிமை(One hundred years of solitude)" உலகம் முழுவதும் கவனிக்கப் பெற்று பெயர் வாங்கித் தந்தது.

1975 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த நாவலான "த ஓட்டம் ஆ·ப் த பேட்ரியார்க் (The autum of the patriarch)" என்ற படைப்பும் குறிப்பிடப் படவேண்டிய ஒன்று. தனது புனைவுகளைத் தவிர்த்து திரைக் கதைகளும் எழுதியுள்ளார்.

மார்க்வெஸ்ஸின் படைப்புலகில் பெரும்பாலான கதாபாத்திரங்கள் தன் வாழ்வில் சந்தித்த நபர்களாகவே இருப்பர். மயக்க நிலை நினைவுகளையும், கனவுகளையும் படைப்புகளில் பதிவு செய்யும்(Surrealsim) மார்க்வெஸ், இருபதாம் நூற்றாண்டின் மிகச் சிறந்த கதை சொல்லியாக படைப்பாளிகளால் உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறார். புதினம், சிறுகதை என எந்த வடிவமாக இருப்பினும் மிகச் சிறந்த கதை சொல்லியாக மார்க்வெஸ் விளங்கினார்.

கற்பனையின் மிகச் சிறந்த ஆற்றலையும், மனித மனத்தின் அவிழ்க்க முடியாத புதிர்களையும் மார்க்வெஸ்ஸின் படைப்புகளில் உணரமுடியும். படைப்புகளின் உண்மைத் தன்மை உண்மையான உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதாகவும், அதே சமயம் லெளகீக எல்லைக்குட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்த மார்க்வெஸ்ஸின் படைப்புகளிலும் இத்தன்மைககளை வாசகன் தாண்டிச் செல்ல முடியும்.

பேரழகும், வலிகளும் விரவிக் கிடக்கும் இந்தப் படைப்புகள் உண்மைக்கும், கனவு நிலைக்குமான இடைப்பட்ட நிலையில், நம்பிக்கையற்ற கோடுகள். இந்த படைப்புலகம் நாம் ஒவ்வொருவரும் விரும்பத்தக்க உலகம்.

மார்க்வெஸ்ஸின் மற்ற படைப்புகள்:

1. நோ ஒன் ரைட்ஸ் டு த கர்னல் (No one writes to the colonel)
2. லீ·ப் ஸ்டார்ம் (Leaf Storm)
3. இன்னொசென்ட் இரெந்திரா(Innocent Erendira)

புதினங்கள்:

1. இன் ஈவிள் ஹவர் (In Evil Hour)
2. க்ரோனிக்கிள் ஆ·ப் அ டெத் ·போர்டோல்ட்( Chronicle of a death foretold)
3. லவ் இன் த டைம் ஆ·ப் காலரா (Love in the time of Cholera)


இலக்கியம் தவிர்த்து அரசியல் நடவடிக்கைகளிலும் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். 1973ல் இடதுசாரி பத்திரிக்கையை ஆரம்பித்து தொடர்ந்து நடத்தி வந்தார். பிடல் காஸ்ட்ரோவுடன் தனிப்பட்ட நட்பு கொண்டிருந்த அவர், மெக்ஸிகோவில் மனித உரிமை இயக்கத்தையும் வீச்சோடு நடத்தினார்.

தமிழோவியம்.காம்

Oct 21, 2006

புக்கர் பரிசு 2006: கிரண் தேசாய்

ஆங்கில வாசகர்களிடமும், படைப்பாளிகளிடம் பெருமதிப்பு பெற்றதும், இலக்கிய உலகில் இரண்டாவது பெரிய பரிசு எனக் கருதப்படுவதுமான "புக்கர் பரிசு" இந்த ஆண்டு இந்தியாவைச் சார்ந்த கிரண் தேசாய் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

அவரது இரண்டாவது நாவலான "தி இன்ஹெரிடன்ஸ் ஆ·ப் லாஸ்(The Inheritance of Loss)" இந்த விருதினைப் பெறுகிறது.

இந்நாவல், 1986லிருந்து 1988 வரையிலும் தீவிர வன்முறை மிகுந்த நிகழ்வாக இருந்த, மேற்கு வங்கத்தின் டார்ஜிலிங் மாவட்ட நேபாள மக்கள் தனி மாநிலம் கோரி நிகழ்த்திய கோர்க்காலாண்ட் இயக்கத்தினை (Gorkhaland movement) பின்புலமாகக் கொண்டது. ஓய்வுபெற்ற நீதிபதியும், விபத்தொன்றில் தனது பெற்றோரை இழந்துவிட்ட அவரது பேத்தி, சாய் ஆகியோரை மையமாகக் கொண்டு நிகழும் நிகழ்வுகள் புதினத்தில் கோர்க்கப்படுகின்றது.

தேசியம், பன்முகக் கலாச்சாரத்தன்மை, ஊடுருவிக் கிடக்கும் மனிதம் என பல விஷயங்களையும் மென்மையாக, நாவல் தொட்டுச் செல்கிறது. தனது நோக்கம் அரசியல் புதினம் படைப்பதல்ல என்றும் அத்தகையதொரு போராட்டச் சூழலில் வாழும் மக்களின் தகவமைவையும், நிகழ்வுகளில் மக்கள் செய்யும் தியாகங்களையும் பதிவு செய்வதே என்று பத்திரிக்கை பேட்டி ஒன்றில் தெரிவிக்கிறார்.

தனது முதல் நாவலில் இருந்து தனக்கான மொழி, புதினத்திற்கான கட்டமைப்பு ஆகியவற்றில் பெரும் மாற்றத்தை உணர்வதாகவும், முதல் நாவலைக் காட்டிலும், இரண்டாவது நாவலில் பக்குவத்தன்மை அடைந்திருப்பதாக ஏற்றுக் கொள்ளும் கிரண், இந்த நாவலைப் படைக்க ஏழு ஆண்டுகள் எடுத்துக் கொண்டார் என்பது குறிப்பிடத் தகுந்த அம்சம். பெரும்பாலான படைப்பாளிகளைப் போன்றே தனக்கான பதிப்பாளருக்காக அலைவதில் பெரும் காலம் கழிந்திருக்கிறது.

கிரணின் தாயார் அனிதா தேசாயும் மூன்று முறை புக்கர் பரிசுக்கான இறுதிச் சுற்று வரை பரிந்துரைக்கப்பட்டு பரிசு பெறாதவர். தனது எழுத்துக்கள் தனது தாயாரின் தாக்கத்தால் படைக்கப்படுவதாகச் சொல்லும் கிரண்,பரிசு பெறும் தனது நாவலை தாயாருக்குச் சமர்ப்பிக்கிறார்.

1971 ஆம் ஆண்டு, டெல்லியில் பிறந்த கிரண் தேசாய், தனது பதினான்காம் வயதில் இங்கிலாந்திற்குச் சென்று பின்னர் அமெரிக்காவில் கல்வி பயின்றார். 1998 ஆம் ஆண்டிலிருந்து எழுதிக் கொண்டிருக்கும் இவர், இதுவரை எழுதி இருப்பது இரண்டு நாவல்கள் மட்டுமே.

மிக இளைய வயதில் புக்கர் பரிசு பெறும் பெண் எழுத்தாளர் என்னும் சிறப்பினை அடையும், கிரணின் வயது 35. இதற்கு முன் இந்தச் சிறப்பினை தனதாக்கியிருந்த அருந்ததி ராய், 1997ஆம் ஆண்டில் தனது 36வது வயதில் "த காட் ஆ·ப் ஸ்மால் திங்ஸ் (The God of small things)" என்னும் புதினத்திற்கு பெற்றார்.

டேவிட் மிட்ஷெல், பீட்டர் கேரெ, பேரி அன்ஸ்வொர்த், சாரா வாட்டெர்ஸ் மற்றும் நாடினெ கார்டிமெர் ஆகிய ஐந்து எழுத்தாளர்களை, இறுதிச் சுற்றில் பின்தள்ளும் கிரண் தேசாயின் "கதை சொல்லும் முறைக்கும் வரலாற்று உண்மைக்காவும்" பரிசளிக்கப்படுவதாக நடுவர் குழு அறிவிக்கிறது.

தனக்கான வாசகர்கள் யார் என்னும் வினாவில், தான் தனக்காக மட்டுமே எழுதுவதாகவும், தனக்கான வாசர்கள் குறித்து கவலைப்படுவதில்லையென்றும் குறிப்பிடும் கிரண், தான் எழுதுவது தனக்கென்ற சுயநலம்தான் என்கிறார்.

சல்மான் ருஷ்டி, அருந்ததி ராய் வரிசையில் கிரண் தேசாயும் இந்திய எழுத்து, உலக அரங்கில் தனிக்கவனம் பெற புதிய கதவுகளை திறந்துவிடுவதற்கான முயற்சியை வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்திருக்கிறார் என்றால் அது மிகையல்ல.

நன்றி: திண்ணை.காம்

Oct 18, 2006

ஷசி தாரூர்

ஐ.நா சபை பொதுச் செயலாளர் பதவிக்கான தேர்தலில் இந்தியாவின் சார்பில் போட்டியிட்ட ஷசி தாரூர் நான்காம் கட்ட மாதிரி தேர்தலுடன் போட்டியிலிருந்து விலகி இருக்கிறார். இத் தேர்தலில் ஷசி அவர்கள் எட்டு வாக்குகள் ஆதரவாகவும், மூன்று வாக்குகள் எதிராகவும், நான்கு வாக்குகள் கருத்து அற்றதாகவும் பெற்றிருக்கிறார்.

ஐந்து நிரந்தர உறுப்பினர்களையும், பத்து தற்காலிக உறுப்பினர்களையும் கொண்ட ஐ.நாவின் பாதுகாப்புச் சபையில் குறைந்த பட்சம் ஒன்பது வாக்குகளைப் பெற வேண்டும். வீட்டோ(நிரந்தர உறுப்பினர்) நாடுகளின் எதிர்ப்பினைப் பெறவும் கூடாது.

வெல்வதற்கான அனைத்து வாய்ப்புகளையும் பெற்றுவிட்ட தென்கொரியாவின் பான், பதினான்கு வாக்குகள் ஆதரவாகவும், ஒரு வாக்கு மட்டும் கருத்து அற்றதாகவும் பெற்றிருக்கிறார். அந்த ஒரு வாக்கு ஜப்பான் அளித்திருக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது.

முதல் மூன்று மாதிரி வாக்குப்பதிவில் அனைத்து உறுப்பினர்களுக்கும் ஒரே நிறத்தில் வாக்குச் சீட்டு வழங்கப் பட்டிருந்தது. நான்காவது மற்றும் இறுதி வாக்குப் பதிவில் தற்காலிக உறுப்பினர்களுக்கு ஒரு நிறத்திலும், நிரந்தர உறுப்பினர்களுக்கு வேறொரு நிறத்திலும் வாக்குச் சீட்டு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இத்தேர்தலில் குறிப்பிட்டு கவனிக்க வேண்டிய அம்சம் அமெரிக்கா, இந்தியாவிற்கு எதிராக வாக்களித்திருப்பதுதான். ஒருவேளை ஒன்பது வாக்குகளை ஷசி தாரூர் பெற்றிருந்தாலும் கூட, அமெரிக்கா தனக்கான வீட்டோ அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி இவரைத் தோல்வி அடையச் செய்திருக்கலாம்.

ஷசியின் இத்தோல்வி மிக வருந்தத் தக்கதாக இல்லையென்ற போதிலும், தோல்விக்கு பல காரணங்களைச் சுட்டிக்காட்ட இயலும்.

ஷசிதாரூக்கு அரசியல் ரீதியான பலம் மிகக் குறைவு. ஐ.நாவில் தகவல் தொழில்நுட்ப பிரிவொன்றில் உயர் பதவியில் இருந்திருக்கிறார். மாறாக பான், ஐ.நாவுக்கான கொரியாவின் தூதராக செயல்பட்டிருக்கிறார். தற்போதைய தென் கொரிய அரசின் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சராக இருக்கிறார். மிகச் சிறந்த ராஜதந்திரி என்ற பிம்பமும் உலக நாடுகளிடையே அவருக்கு உண்டு.

பொருளாதார ரீதியாக இந்தியா தென் கொரியாவை விட பன்மடங்கு வலிமை வாய்ந்தது. ஐ.நா வில் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் ரீதியாக வலிமையான, பெரிய நாடுகளுக்கு முக்கிய பொறுப்புகளைக் கொடுக்கத் தயக்கம் இருந்து வந்திருக்கிறது. எப்பொழுதும் சிறிய நாடுகளுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கப் படுகிறது. இந்தியா அணு ஆயுத பலம் பெற்ற நாடு வேறு.

சீனாவிற்கும் சரி, அமெரிக்காவிற்கும் சரி. வட கொரியா பயங்கர தலைவலி கொடுக்கும் நாடு. வட கொரியாவிற்கு 'செக்' வைக்க தென் கொரியா அவர்களுக்கு நல்ல 'சாய்ஸ்'.

இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமான காரணம் என வல்லுநர்கள் கருதுவது, இந்தியாவிற்கென வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் இல்லாதது. தனக்கான வாக்குகளைப் பெற வேட்பாளரே பிரயத்தனப் பட வேண்டியிருந்தது அல்லது வேறு வலிமையற்ற அதிகாரி எவராவது மற்ற நாடுகளுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்துக் கொண்டிருந்தது மிகப் பெரிய பலவீனம். ஒரு வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் இருந்து, அவர் ஒரு மாதம் இதற்காக பணியாற்றியிருந்தால் நிலைமை மாறியிருந்திருக்கலாம்.

கடைசி வரை இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்து, மானத்தைக் காப்பாற்றியிருக்கிறார் என்பது ஆறுதல் அளிக்கும் விஷயம்.

இப்பதவி சுழற்சி முறையில் ஒவ்வொரு கண்டத்திற்கும் மாறி மாறி வழங்கப் படுகிறது. அடுத்த முறை ஆசியாவிற்கு வரும் போது இந்தியா தனது வேட்பாளரை நிறுத்துமா என்று தெரியவில்லை. அப்படியே நிறுத்தும் போதும் மேற்சொன்ன பொருளாதார, அரசியல் நிலைகளில் இந்தியா பல படிகள் முன்னேறியிருக்கும். ஐ.நா பொதுச் செயலாளராக இந்தியர் ஒருவர் பதவி ஏற்பது இனி குதிரைக் கொம்பாகத் தான் இருக்கும்.

நன்றி: தமிழோவியம்.காம்

Oct 16, 2006

கொங்கு நாட்டுச் சொற்கள் - மூன்றாம் பாகம்

சொற்கள் ஊற்றினை போல சுரந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. யோசிப்பதற்கான நேரமும் மனநிலையும்தான் வருவதில்லை. பின்னூட்டங்கள் வாயிலாகவும், தனி மின்னஞ்சல் மூலமாகவும் இப்பதிவினை குறிப்பிடும் நண்பர்களின் பங்களிப்பு தொடர்ந்து உற்சாகமூட்டுவதாக இருக்கின்றது.

இந்தச் சொற்களில் பெரும்பாலானவை என் ஆயாவிடமிருந்து நான் கற்றுக் கொண்டவை. நான் பார்த்த, பார்க்கப் போகும் மனிதர்களுல், ஆயாதான் இந்தச் சொற்களை இறுதியாக பயன்படுத்தியவரோ என்ற பதட்டமும் ஒட்டிக் கொள்கிறது. கிழவி தன்னோடு சேர்த்து புதைத்துக் கொண்டதோ என்ற சந்தேகமும் வருகிறது.

இன்னமும் என் மண்ணில் புழங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கும் என்றாலும், எனக்கு இவற்றோடான அறிமுகம் அருகிக் கொண்டே வருவதும் இப்படி எண்ணக் காரணமாக இருக்கலாம்.

முத்து(தமிழினி) சில சொற்களைத் தந்து அடுத்த பட்டியலில் இணைத்துக் கொள் என்று சொன்னார். அவையும் இணைக்கப் பட்டிருக்கின்றன.

1. வங்கு - பொந்து, சந்து

2. கம்மனாட்டி - முட்டாள், மடையன்

3. உருமாளை - தலைப்பாகை

4. சிம்மாடு - தலைப்பாகை.
தலைப்பாகையில் இருந்து சற்று வேறுபட்டது. ஏதேனும் பொருளை தலையில் சுமக்கும்
போது நழுவி விடாமல் இருப்பதற்காக துணியைச் சுற்றி வைப்பது.

5. கருப்பு - கருமாதி(ஈமச்சடங்கு)

6. அவுசாரி - விபச்சாரி

7. கட்டுக்கொலை - தன் சாதியைச் சார்ந்த நிகழ்வுகளில் பங்கு பெறும் மற்ற சாதிகள்.
உதாரணமாக, கவுண்டர் இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள் நாவிதர்கள், குயவர்கள்
போன்றவர்களை கட்டுக்கொலைக்காரர்கள் என்பார்கள்.
தாழ்த்தப்பட்ட சாதியைச் சார்ந்தவர்கள்(சக்கிலியர், பறையர்) இந்தக் கட்டுக்
கொலைக்காரர்கள் என்ற சொல்லுக்குள் வரமாட்டார்கள்.

8. ஓரியாட்டம் -சண்டை
சொற்றொடர்: அவிய பங்காளிகளுக்குள்ள எப்பவுமே ஓரியாட்டம்தான்.

9. மிஞ்சி - மெட்டி

10. பொல்லி - பொய்.

11. அக்கட்ட - அந்தப் பக்கம்.
அடுப்புக்கிட்ட நிக்காத. தீ மூஞ்சிலையே அடிக்குது. அக்கட்ட போடா.

12. இக்கட்ட - இந்தப் பக்கம்.
இந்த வேச காலத்துல அக்கட்ட இக்கட்ட நகர முடியல.

13. வேச காலம் - கோடை காலம்

14. ராவுடி - டார்ச்சர்
அந்தப் பையன் செம ராவுடி புடிச்சவன்.

15. ராங்கு - தவறாக நடத்தல்.
ஏண்டா போலீஸ்காரங்கிட்ட ராங்கு பண்ணுனா அப்பாம என்ன முத்தமா கொடுப்பான்?

16. அப்பு - அறை.
அவள ஓங்கி ஒரு அப்பு அப்புடா. மொகற கட்ட பேந்து போற மாதிரி.

17. மொகற கட்ட - முகம்

18. செம்புலிகுட்டி - செம்மறியாட்டுக்குட்டி

19. அக்கப்போரு - அட்டகாசம்
இந்த பிலாக் எழுதறவிய அக்கப்போரு தாங்க முடியலைடா. :)

20. பொடனி - தலையின் பின்புறம்

21. முசுவு - கவனமாக/ குறிக்கோளுடன்
குடுத்த வேலைய ஒரே முசுவுல செஞ்சு முடிச்சாதான் உங்கப்பனுக்கு தூக்கமே வரும்.

22. வல்லம் - மூன்று அல்லது நாலு படி அளப்பதற்கான அளவை. (கிட்டத்தட்ட 3.5
கிலோகிராம் வரும்)

23. அலும்பு - அலம்பல்.

24. அரமாலும் - ரொம்பவும்
அரமாலும் அலும்பு பண்ணுறாடா அவ.

25. திலுப்பாமாரி - மேனா மினுக்கி

26. அட்டாரி - பரண்.

27. புழுதண்ணி - இரவில் மீதியான சோற்றில் நீர் ஊற்றி வைப்பார்கள். விடிந்த பின் அந்த
நீர் புழுதண்ணி.

28. மக்காநாளு - அடுத்த நாள்

29. சீராட்டு - கோபம்.
கட்டிக் கொடுத்து மூணுமாசம் கூட ஆகுல. அதுக்குள்ள புள்ள சீராடிட்டு வந்துடுச்சு.

30. அன்னாடும்- தினமும்

31. பால்டாயில் - பாலிடால் என்ற விவசாய பூச்சிக் கொல்லி.
யார் விஷம் குடித்தாலும் இதைத்தான் சொல்லுவார்கள்

32. ஒரு ஒலவு(உழவு) மல - ('ழ'கர உச்சரிப்பு இருக்காது)மழை பெய்யும் அளவை
குறிப்பது.
ஆட்டுக்கல் அல்லது உரலில் இருக்கும் குழி நிரம்பினால் ஒரு உழவிற்குத்
தேவையான அளவு மழை பெய்திருக்கிறது என்று அனுமானம் செய்து கொள்வார்கள்.

33.அகராதி புடிச்சவன் - விதண்டாவாதம்/குறும்பு பிடித்தவன்.

34. தாரை - பாதை
எறும்பு தாரை- எறும்பு ஊர்ந்த பாதை.

Oct 11, 2006

ஒருத்தியையும் கிஸ் கூட அடிச்சது இல்லை.

"முப்பது வயசு ஆகப் போகுது. இதுவரை ஒருத்திக்கும் கிஸ் கூட கொடுத்ததில்லை. வாழ்க்கையில் வெறுமை வந்துவிட்டது போல உணர்கிறேன்". இப்படி ஒருவர் புலம்பினால் உடனடி நிகழ்வு என்னவாக இருக்கும்? நண்பர் புலம்பியதும் எனக்கு சிரிப்பு வந்துவிட்டது. வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கும் கவலைகளும், நிறைவேறும் தருவாயில் இருந்தாலும் கரங்களுக்கு அகப்படாத ஆழ்மன ஆசைகளும் சுவாரசியமானதாக இருக்கின்றன.

"ஒரு அழைப்பிதழைப் போன்று
எங்கும் பரவியுள்ளது வெறுமை" என்று படித்த ஞாபகம்.

காலச்சுவடு பதிப்பத்தின் "அதற்கு மேல் ஒன்றும் இல்லை" என்ற மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைகளின் தொகை நூலில் இருந்தது. ரீட்டா டோன் என்ற கவிஞரின் வரிகள் இவை.

ஒவ்வொரு மனமும் ஏதோ ஒன்றினைத் தேடிக் கொண்டே இருப்பதும், அது கிடைக்கும் வரை வெறுமை விரவிக் கிடப்பதுமாக இருப்பதும் இயல்பான ஒன்றாகவே இருக்கிறது.

******************
நூலில் இருந்த சில கவிதைகள் ஏதேனும் ஒரு விதத்தில் என்னைப் பாதிப்பதாக இருந்தன. ஐந்து கவிதைகள் உங்களின் பார்வைக்கும்.

*****************
தோழி ஒருவர் சொன்னார். புதிதாக சென்னையில் வந்திருக்கும் பண்பலை வரிசையில் வரும் 'ரகசியமாய்' என்ற நிகழ்ச்சி குறித்து. அதில் ஒருவன் பேசுகிறான். அவனின் காதலிக்கு வேறு இடத்தில் நிச்சயமாகிவிடுகிறது. அரசியல் செல்வாக்கு மிக்க அவளது தந்தையை எதிர்த்து அவனால் எதுவும் செய்ய முடியாது. ஆனால் அவர்களுக்கு இது பெரிய பாதிப்பில்லை. இருவரும் சேர்ந்து இப்பொழுது திரையரங்கில் இருக்கிறார்கள். நாளை இவன் வேறொரு பெண்ணை திருமணம் செய்து கொள்ளப் போகிறான். அவளின் கணவனுக்கும், இவனின் மனைவிக்கும் தெரியாமல் இவர்கள் சேர்ந்து வாழப் போகிறார்கள்.

எத்தகைய பெரிய விஷயத்தையும், மிக எளிதாக மறைத்துவிடலாம் என்று துளிர்த்துக் கிடக்கும் மனிதனின் நம்பிக்கை ஆச்சரியமானது.
ஏதாவது ஒரு சிறிய வினா பெரும் சிக்கலின் முடிச்சை அவிழ்த்துவிடக் கூடும் என்பது பற்றிய பிரக்ஞை இல்லாமல் ஒவ்வொரு கணமும், எதிர்ப்படும் ஒவ்வொருவரையும் ஏமாற்றிவிடலாம் என நம்பித் திரிகிறான்.

மீன்

குழந்தை
என்னிடம் கேட்டது:

மீன் உடம்புக்குள்
ஈரமாக இருக்குமா?

இல்லை
என்றேன் நான்.

அப்படியென்றால்
வேறு எப்படி இருக்கும்?

சிவப்பாகவும் இளஞ்சிவப்பாயும்
காலை நேரத்துக் கல்லறை போலக்
குளிர்ச்சியாகவும் இருக்கும் என்றேன்.

குழந்தை
மறுபடியும் கேட்டது:

உனக்கு எப்படித் தெரியும்
அது இறந்து போனாலன்றி.


மூலம் : பிரெய்ன் டர்னர்
தமிழில்: எஸ்.பாபு

****************
காரின் கண்ணாடி

பின்புறம் காட்டும் கார்க் கண்ணாடியில்
சட்டென்று ப்யுவாயி தேவாலயத்தின் பெரும்பகுதியைக் கண்டேன்
பெரிய பொருள்கள் சிறியவற்றில் குடியிருக்கின்றன
ஒரு நொடிப் பொழுதேனும்


மூலம்: ஆடம் ஜாகாஜேவ்ஸ்கி (போலிஷ்)
தமிழில்: பசுவய்யா.


இக்கவிதையின் அழகியலும், புதைந்திருக்கும் பேருண்மையும் சட்டென கவனத்தைக் கோருவதாக இருக்கிறது.

*************
தப்பித்தல் ஒரு கலை. ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாக நிலைமை எப்படி இருந்திருக்கும் எனத் தெரியவில்லை. இன்றைய சூழலில் Escapsism என்பது தவறே இல்லை. தொடர்ச்சியாக பொறுப்புகளும் சுமைகளும் அடுத்தவனின் தலை/தோள் மீது கடத்தப் படல் வேண்டும். நாளை பிரச்சினை என்று வந்தால் விரலினை அவனை நோக்கி நீட்டிக் கொள்ளலாம். பாராட்டெனில் உடன் நின்று சிரித்துக் கொள்ளலாம். பொறுப்பை சிறிது கணம் தானும் சுமந்திருக்கிறேன் என்ற அடிப்படையில்.

புதிய மனைவி

மூன்றாம் நாள் அவள் சமையலறையில் புகுந்தாள்
தன் கைகளைக் கழுவிக் கொண்டாள்.
கஞ்சி தயாரித்தாள்
தன் மாமியாரின் ருசி பற்றி ஏதும் அறியாத நிலையில்
நாத்தியிடம் ருசி பார்க்கச் சொன்னாள்.


மூலம்: வாங் சியன்
தமிழில்: வெ. ஸ்ரீராம்.


இக்கவிதைக்கு மேற்சொன்ன விளக்கம் மட்டுமே விளக்கம் அன்று. இக்கவிதை தப்பித்தலை மட்டும் பேசவில்லை. என் பார்வையில் தப்பித்தல் என்பது இக்கவிதையின் கருவாக, பூதாகரமாகத் தெரிகிறது. அவ்வளவே.

****************
நகரவாசி

நகரவாசி நான்
வினோதமான விதத்தில்
இயற்கையைத் தொலைத்தேன்

மனிதர்களுடனேயே
சாலையோர மரங்களும்
பஸ் ஏறக் காத்திருப்பது போன்ற ஒரு சாலை
அப்படி ஒரு மரத்தின் பின்னால்
நானும் கடைசியாக

பஸ் வந்த போது
அறிவாளி நான்
அந்த மரம் ஏறிக் கொண்ட பிறகு
ஏறிக் கொள்ளலாம் என
நின்று கொண்டிருந்தேன்
அப்போதுதான் எனக்குத் தெரிந்தது
மரம் பஸ்ஸில் ஏறாது என.

மரத்தைப் பின்னால் விட்டு விட்டு
பஸ்ஸில் ஏறி அமர்ந்து கொள்கிறேன்.

நகரவாசி நான்
இப்படித்தான் இயற்கையிலிருந்து பிரிந்து போகிறேன்.

பஸ்ஸில் அமர்ந்திருக்கும் எனக்கு
சாலையின் இருபுறமும்
வழிநெடுக
மரங்கள் வேண்டும் என்ற ஆசை.

என் அறையில்
மாட்டி வைத்திருக்கிறேன் நான்
அடர்ந்த காடு ஒன்றின் சித்திரத்தை.


மூலம்: வினோத் குமார் சுக்லா
தமிழில்: ராதிகா ராணி.



****************
கவிதைகள் பற்றிப் பேசத் 'தகுதி' இருக்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து. அந்தத் தகுதி எனக்கு இருப்பதாக அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை உண்டு.

இந்தக் கவிதையை நான் எழுதியது போலவே உணர்வதால், கவிதை பற்றிப் பேச எனக்கும் தகுதியிருக்கிறது.

என் கவிதைகளை கவிதைகள்
என்று யார் சொன்னது?
என் கவிதைகள் கவிதைகள்
அல்ல.
என் கவிதைகள்
கவிதைகள் அல்ல
என்று தெரிந்துவிட்டதனால்
நாம் இருவரும் சேர்ந்து
பேசத் தொடங்கலாம்

கவிதைகள் பற்றி.


மூலம்: ரியோக்கன்
தமிழில்: யுவன் சந்திரசேகர்.


******************

நானும்தான் அப்படியே இருக்கிறேன் என நண்பருக்கு ஆறுதல் சொன்னேன். சரி வாருங்கள். நாம் இருவரும் கவிதை பற்றி பேசத் தொடங்கலாம்.

Oct 9, 2006

கொங்கு தேசத்துச் சொலவடைகள்

இவற்றைப் பழமொழிகள் என்னும் வட்டத்துக்குள் கொண்டுவர முடியும் என நான் நினைக்கவில்லை. இச்சொலவடைகள் பெரும்பாலானவை ஏதேனும் ஒரு நாட்டுப்புறக் கதையின் எச்சமாக தொக்கி நிற்கின்றன. முதலில் கதைகள் அழிந்துவிட மிச்சமான வாக்கியங்கள் மட்டுமே 'பட்டிக் காட்டு' ஆட்களோடு புழங்கித் திரிகின்றன.


1. அறுக்கமாட்டாதவன் இடுப்பைச் சுத்தி அம்பதெட்டு அருவாளு.

2. பழைய குருடி கதவத் தெறடின்னு.
தவறாக நடந்து மாற்றி நன்றாக செய்துவிட்டு, மீண்டும் தவறாக்கும் போது "பழைய குருடி
கதவத் தெறடிங்குற கதை ஆயிருச்சு"என்று சொல்வார்கள்.

3. மொசப் புடிக்கிற நாய் மூஞ்சிய பார்த்தா தெரியாதா?

4. நான் புடிச்ச மொசலுக்கு மூணு காலுங்காத.

5. நாய்க்கு பேரு முத்துமாலை.
பொருத்தமில்லாத ஒன்று என்றால் எள்ளலாக "நாய்க்கு பேரு முத்துமாலையாமா"
என்பார்கள்.

6. செத்தவன் கையில வெத்தல பாக்கு கொடுத்த மாதிரி

7. ஆனதுக்கு சொன்னா அறிவுண்டு நெனவுண்டு. ஆகாவழிக்குச் சொன்னா இல்லிடத்தையும்
தோத்துட்டுப் போக வேண்டியதுதான்.
அறிவுரை கூட உருப்பட வாய்ப்பிருப்பவனுக்குத்தான் கொடுக்க வேண்டும்.

8. ஆடமாட்டாதவன் நெலம் கோணைன்னு சொன்ன கணக்கா இருக்குது.
கோணை - கோணல்

9. நாயக் குளிப்பாட்டி நடுவூட்டுல வெச்சாலும் நாக்கத் தொங்கக் போட்டுட்டு
இட்டாரிக்குத்தான் போகும்.

10. கெழவன் கோமணம் கட்டுன மாதிரி

11. அழுதழுது பெத்தாலும் அவதான் பெக்கோணும்.
பெக்கோணும் - குழந்தை பெறுதல்.

12. பொழப்பு கெட்ட நாசுவன் பொண்டாட்டி தலைய செரச்சானாம்.

13. பொழக்கிற புள்ளைய பேல உட்டு பார்த்தா தெரியாதா?

14. எல்லோரும் சிரிச்சாங்கன்னு பூனை பொடக்காலில போயி சிரிச்சுதாம்.

15. மொளச்சு மூணு எலை உடுல.
வயதில் சின்னவர்கள் ஏதேனும் பிடிக்காத காரியத்தைச் செய்யும் போது உபயோகிப்பது.

16. எங்கயோ போற மாரியாத்தா எம் மேல வந்து ஏறாத்தாங்குற கதையா

17. நட்டாத்துக்கு போனாலும் நாய்க்குச் சலக்குத் தண்ணிதான்.
நடு ஆற்றுக்குச் சென்றாலும் நாய் 'சலக் சலக்' என்று நக்கித்தான் குடிக்கும்.
என்னதான் புகழ், பணம் கிடைத்தாலும் அவனவன் அவனவன் தகுதிக்கு ஏற்பதான்
நடப்பார்கள்.

18. புது வட்டலக் கண்டா நாய் எட்டு வட்டல் தண்ணி குடிக்குமாம்.
வட்டல் - தட்டம்.

Oct 4, 2006

ஐ+ட்+ட+ம் = ஐட்டம்

கண்ணன் சின்னப்பையன். ரொம்ப சின்னப்பையன் என்று முழுமையாக ஒதுக்கி விட முடியாது. விடலை. அங்கு கறுப்பு சட்டை போட்டுக் கொண்டு, சராசரிக்கும் கொஞ்சம் அதிகமான உயரத்துல இருக்கான் பாருங்க அவன்தான். பள்ளி வரைக்கும் என் கூடத்தான் படித்தான். பள்ளி முடிந்தவுடன் வேறு வேறு கல்லூரிக்கு மாறிவிட்டோம். அவன் ஈரோடுக்கு அருகில் ஒரு கல்லூரி நான் சேலத்தில் ஒரு கல்லூரி. இருவரும் அடிக்கடி பார்ப்பது குறைந்திருந்தது. என்றபோதும் அவ்வப்போது என்னைப் பார்ப்பதற்காக சேலம் வருவான்.

கண்ணன் பயங்கர சுறுசுறுப்பு. கில்லி ஆட்டம் போதும், அவன் சுறுசுறுப்பை நிரூபிக்க. கில்லி விளையாடும் போது சின்னக் குச்சியை மேலே தூக்கி அடிக்க வேண்டும். எத்தனை அடி வேண்டுமானாலும் அடிக்கலாம். முதல் அடியிலேயே சின்னக் குச்சி விழுந்துவிட்டால் விழுந்த இடத்திலிருந்து குழி வரைக்கும் பெரிய குச்சியில் அளக்க வேண்டும். அத்தனை புள்ளிகள் கிடைக்கும். இரண்டு அடி என்றால் சின்னக் குச்சியில் அளக்கலாம். இப்படியே அடியின் எண்ணிக்கை அதிகமாகும் போது பின்னூசி, குண்டூசி, நெல்மணி, எள், மணல் என்று போகும். மற்றவர்கள், அதிக பட்சமாக இரண்டு அடி அடித்து, சின்னக் குச்சியில் பத்து அல்லது அம்பது புள்ளிகள் எடுத்தால், கண்ணன் மணலில் அளக்கும் அளவிற்கு அடித்து லட்சம், கோடி என்று புள்ளிகள் எடுப்பான்.

பள்ளியில் படிக்கும் போது புளூபிலிம் பற்றி அவன் பேசியது ஞாபகம் இருக்கிறது. புளூபிலிம் எல்லாம் பார்த்தா எந்தப் பொண்ணும் அசிங்கமா தெரிவாங்களாடாம் என்று சொன்னான். அதனால் கல்யாணம் வரைக்கும் தான் புளூபிலிம் பார்க்கப் போவதில்லை என்று சொன்னான். அப்படிச் சொன்னவன் இந்தக் கதையைச் சொன்ன போதுதான் நம்ப முடியவில்லை. கதை கேட்கும் உங்களுக்கும் கூட சந்தேகம் வரலாம்.

பி.இ முதல் வருட இறுதித்தேர்வில், கணிதத்திற்கு மட்டும் ஏழு நாட்கள் விடுமுறை. மற்றவர்கள் எல்லாம் விழுந்தடித்துப் படிக்க, 'சூரப்புலி' கண்ணன் மட்டும் சேலத்திற்கு கிளம்பியிருக்கிறான். அங்கு இருந்தால் மற்றவர்களுக்கு சொல்லிக் கொடுத்துக் கொண்டாவது இருக்கலாம். ஆனால் ஏதோ படம் ஒன்று ரிலீஸ் ஆகப் போகிறது என்பதால் சேலத்தில் பார்த்துவிடலாம் என்று கிளம்பி இருக்கிறான்.

சேலம் புது பஸ்ஸ்டாண்டில் இறங்கி ஈரோடு பஸ் நிற்கும் இடத்திற்கு அருகில் அவளைப் பார்த்திருக்கிறான். சின்ன வயசுதானாம். புடவை கட்டி, நிறைய மல்லிகைப்பூவும், பவுடரும், சென்ட்டும் அடித்திருந்த அவள், இவனைப்பார்த்து சிரித்து வைக்க, நம் கதாநாயனுக்கு சில்லிட்டிருக்கிறது. அங்கேயே நின்று கமுக்கமாக பார்ந்திருக்கிறான். மறுபடியும் அவள் சிரித்த போது என்ன செய்வது, என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை. கண் அசைவில் அங்கு வா என்று சொல்லி அவள் நகர்ந்தபோது ஏதோ ஒரு பரவசம் ஒட்டியிருக்கிறது.

மெதுவாக பதுங்கியபடி அவள் இருக்கும் இடத்திற்கு நகர்ந்த போது, சதிகாரனாக ஒரு ஆஜானுபாகுவான மனுஷன் இருவருக்கும் இடையே புகுந்திருக்கிறான். பயம் வந்தாலும் சமாளித்தபடி நின்ற போதுதான் தெரிந்திருக்கிறது, அவனும் 'அதற்கு'தான் வந்திருக்கிறான் என.
அவனிடம் ஐநூறு ரூபாய் என்றாளாம். கொஞ்ச நேர பேரத்திற்கு பின் 'ரேட்' படியாத காரணத்தால் அவன் கிளம்பிவிட்டான். பிறகு கண்ணனிடம் முந்நூறு ரூபாய் என்றிருக்கிறாள். இவனிடம் பணம் இருந்தாலும் கூட தன் பேரம் பேசும் திறமையைக் காட்ட
நூற்றிருபதுதான் இருக்கிறது என்று சொல்ல, யோசித்து அவளும் சரி என்று சொல்லிவிட, உற்சாக வெள்ளத்தில் பணத்தை அவளிடம் கொடுத்துவிட்டான்.

இருவரும் பழைய பஸ்ஸ்டாண்ட் போகும் பேருந்தில் ஏறி அண்ணா பூங்காவிற்கு டிக்கட் எடுக்கும் போது "அங்கே எதற்கு?"என்று திருவளத்தான் மாதிரி கேட்டிருக்கிறான். அங்குதான் அவள் வீடு இருக்கிறது என்று அவள் சொன்னால்தானே தெரியும்?.

பஸ்ஸில் போகும் தன் தொடை மீது வைத்துக் கொள்ளும்படி அவன் கைகளை எடுத்து வைத்தாளாம். இவன் "நல்லா இருக்கு" என்று செமத்தியாக வழிந்திருக்கிறான். ஆஜானுபாகுவான ஆள் என்றால் சமாளிப்பது சிரமம் அதனால்தான் அவனை துரத்திவிட்டேன். நீ ரொம்ப அழகு என்று உசுப்பேற்றியிருக்கிறாள். பஸ்ஸில் இருக்கும் எல்லோரும் இவர்களை மட்டுமே பார்ப்பது போல இருந்திருக்கிறது. இவனுக்கு உண்மையா, பிரம்மையா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் கனவுகளும், கற்பனைகளும் கும்மாளியாக ஆடியிருக்கின்றன.

அண்ணா பூங்காவில் இறங்கியவுடன் வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்லாமல், பூங்காவுக்கு நுழைவுச்சீட்டு வாங்கி இருக்கிறாள். அப்பொழுதும் "அங்கே எதற்கு?" என்று கண்ணன் கேட்டதற்கு, அங்கே ஒரு மூலையில் இடம் இருக்கிறது என்று சொல்லி இருக்கிறாள். ஏதோ தன் கனவு கோட்டையில் தூர் விழுகிறது என அர்த்தமாகியிருக்கிறது.

"கண்டத எல்லாம் கற்பன பண்ணிக்காத. நீ கொடுத்த நூத்தி இருபது ரூபாய்க்கு ஒரு மணி நேரம் உன் கூட இருப்பேன். எங்க வேணும்னாலும் கைய வெச்சுக்க. அவ்வளோதான். என்ன புரியுதா? இங்க உட்காரலாமா?" என்று அவள் சொன்ன போதும் பூங்காவில் இருந்தவர்கள் இவர்களையே பார்த்திருக்கிறார்கள்.

கண்ணன் சொல்லி இருக்கிறான். "அக்கா...(ஆமாம் அக்காதான்!) வீட்டுக்கு போவணும் டைம் ஆச்சுக்கா"

சிரித்துக்கொண்டு சொன்னாளாம். "கட்டுலுக்குன்னா வருவீங்கடா...இங்க உட்காரலாம்முன்னா வரமாட்டயா?"

கண்ணன் அழுவது போல பாசாங்கு செய்து "அக்கா...வேண்டாம். எனக்கு பயமா இருக்கு...நான் கிளம்புறேன். என் காச கொடுத்துடுங்க" என்று சொல்ல,

"இத பாரு. கெளம்புறதுன்னா கெளம்பு. காசு எல்லாம் தரமுடியாது. மறுவடியும் அக்கான்னு சொன்னா செவுள பேத்துடுவேன்" என்றவுடன் ஆட்டம் கண்டிருக்கிறான்.

அவளே சொன்னாளாம் "என்னைய கைய புடிச்சு இழுத்தான்னு சத்தம் போட்டுடுவேன்" என்று.

ஏதோ தைரியத்தில் இவனும் தத்தக்காபித்தக்காவாக "நானும் போலீஸ்கிட்ட போயி சொல்லுறேன். என்ன கூட்டிட்டு வந்து மிரட்டுறான்னு" என்று சொல்லி இருக்கிறான். அவளுக்கும் தூக்கிவாரிப் போட்டிருக்க வேண்டும்.

ஜாக்கெட்டிலிருந்து பர்ஸை எடுத்து வெளியே எடுத்து கீழே எறிந்து "எடுத்துக்க" என்று சொல்லி இருக்கிறாள்.

வியர்வைக் கசகசப்பான பர்ஸைத் தொடும் போது அடுத்த அஸ்திரம் வந்திருக்கிறது. "இங்க பூரா எங்க ஆளுங்க இருக்காங்க. பணத்த எடுத்துட்டு இந்த பார்க்க தாண்டுறதுக்குள்ள செத்தடா மவனே".

திண்றி போய் விட்டான். வழியே இல்லை. கெஞ்ச வேண்டியதுதான். ஏதோ அக்கா, அத்தை என்றெல்லாம் கெஞ்சி, முகத்தை பரிதாபமாக, சோகமாக, அஷ்ட கோணலாக என்றெல்லாம் செய்து, அவளை ஒரு வழிக்கு கொண்டு வந்திருக்கிறான்.

"ஊருக்கு போக எவ்வளவுடா காசு?"

"அம்பது ரூவா".

எடுத்துக் கொடுத்துவிட்டு சொன்னாளாம். "சாகற வரைக்கும் எவகிட்டவாவது போலாம்ன்னு போயி அவ உசுற வாங்காத. த்த்த்தூ...மூஞ்சில முழிக்காத... போடா"

"தேங்க்ஸ் கா".

ஊருக்கு போக முப்பது ரூபாய்தான். எப்படியோ ஐம்பது ரூபாய் வாங்கியாச்சுன்னு சந்தோஷம் கண்ணனுக்கு. கூடுதலாக கிடைத்த இருபது ரூபாயும், இன்னும் தான் நல்லவன் என்ற நினைப்பும் இழந்த எழுபது ரூபாயை மறைத்திருக்கலாம்.

**************************
vaamanikandan@gmail.com

Oct 3, 2006

கொங்கு வட்டார வழக்கு - II

கடந்த பதிவில், கொங்கு வட்டார வழக்கில் உள்ள சில சொற்களைப் பதிவு செய்தால், அதைப் போல இரண்டு மடங்கு சொற்களை நண்பர்கள் கொடுத்தார்கள். உற்சாகத்தில் மேலும் யோசிக்க ஆரம்பித்தால் என் ஊரை விட்டு வெளிவந்த இந்த ஆறு வருடத்தில் பல சொற்கள் என்னை விட்டு வெளியே சென்றிருக்கின்றன. சில சொற்களின் உபயோகம் மிகக் குறைந்திருக்கிறது.

நாகரீகம் என்று கருதி என் முன்னோர் கொடுத்தவற்றை அழித்து வந்திருக்கிறேன். இன்னமும் என் நினைவில் இருக்கும் மிச்ச மீதி சொற்களை எல்லாம் ஏதாவதொரு இடத்தில் பதிவு செய்து வைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் வந்திருக்கிறது.

நண்பர் ஒருவரிடம் சொன்னதற்கு, கொங்கு வட்டார சொற்களை மதுரை, சென்னையை சார்ந்தவர்கள் படித்தால் என்ன வரப்போகிறது என்றார். அவரின் இந்த வினாவுக்கு என்னிடம் சரியான பதிலில்லை. இந்த கேள்வி என் வேகத்தை குறைக்கிறதோ என்று தோன்றுகிறது.

செய்வதைச் செய்யலாம்.

1.மோனக்காரர் - விவசாயத்தொழிலுக்கு கூலி ஆட்களை அழைத்து வருபவர். கிட்டத்தட்ட மேஸ்திரி போல்.

2. பண்ணையத்தாளு - ஒரு வருடத்திற்கு இவ்வளவு பணம் என்று பேசி முடிவு செய்திருப்பார்கள். அந்த ஆள் அந்த வருடம் முழுவதும் அந்த விவசாயியிடம் பணியாற்ற வேண்டும். எனக்குத் தெரிந்தே பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை கூட ஒரு விவசாயியிடம் ஒரு ஆள் தன் வாழ்வின் கடைசிக் கட்டம் வரை இருப்பார். இப்பொழுது இது மிக அரிதாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

3. முறைமைக்காரன் - முறைக்கு சொந்தக் காரன்
உதாரணமாக், மாரியம்மன் கோவிலில் மாவிளக்கு பூஜையின் போது கிடாவெட்டும் உரிமை ஒருவருக்கு கொடுக்கப்பட்டால் அவர் அந்த நிகழ்வின் முறைமைக்காரர்.

4. தண்ணிவாக்கி - வயல்களுக்கு தண்ணீர் பாய்ச்சுபவர். வயல்களின் உரிமையாளர்கள் கூடி, நீர் பாய்ச்சவென ஒருவரை நியமித்திருப்பர். அவர்தான் சரிசமமாக, கவனமாக தண்ணீர் பாய்ச்சுவார். ஒவ்வொரு போகமும் முடிந்த பின் குறிப்பிட்ட பொதி நெல் வாங்கிக் கொள்வார்.

5. பொதி - மூன்று அல்லது நான்கு மூட்டை நெல் ஒரு பொதி எனப்படும்.

6. கருக்காய் - குறையுள்ள நெல்மணிகள்.

7. கொறத்திக் குஞ்சு - இளம் தவளை. (தலைப்பிரட்டை)
நீர் நிலைகளில் கிட்டத்தட்ட மீன் குஞ்சு போல் இருக்கும். எளிதில் சிக்கிவிடுமாகையால் சிறுவர்கள் இதனைப்பிடித்து வைத்து மீன் என்று சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

8. ஒறட்டாங்கை - இடது கை. வலது கையை, சோத்தாங்கை என்பார்கள்.

9. ரோட்டா - நீர்க் குடுவை (டம்ளர்) (Lota என்னும் ஆங்கிலச் சொல்)

10. அங்கராக்கு - சட்டை

11. பாப்பராண்டி - அரணை. (ஊர்வன வகையினைச் சார்ந்தது.)

12. செம்பூத்து - செண்பகப் பறவை

13. கழுமுண்டராயன் -ஆஜானுபாகுவான மனிதன்.
அவனுக்கென்ன கழுமுண்டராயன் மாதிரி இருக்கறான் என்று சொல்வது வழக்கு.

14. புறடை - புரூடா (பொய்)
அங்க போறான் பாரு. அந்த ஆளு செரியான புறட மன்னண்டா.

15. தெல்லவாரி, தேசாபோகம் - ஊதாரித்தனமானவன்.
சொற்றொடர்: இவுனுக்கு தெல்லவாரி, தேசாபோகத்துக் கூடதான் சாவுகாசமே.

16. சாவுகாசம் - சகவாசம்

17. ரவைக்கு - இரவுக்கு
சொற்றொடர்: ரவைக்கு சித்தப்பன காவலுக்கு போவச் சொல்லு.

18. போத்தாலை - புகையிலை.

19. கொழுந்தனார் - கணவனின் தம்பி

20. கொழுந்தியா - மனைவியின் தங்கை

21. நங்கையா - மனைவியின் அக்கா.

22. பொன்னாம்பூச்சி - பொன்வண்டு

23. தொருசு - ஊதாரியாக, பொறுப்பற்று சுற்றுதலைக் குறிக்கும் (ஆண்பால், பெண்பால் வேறுபாடற்றது).
நான் "கடைக்கு போயிட்டு வர்றேன்" என்று சொன்னால், என் அம்மா நக்கலாக, "செருப்புத் தொட்டுட்டு தொருசு கிளம்பிடுச்சு பாரு" என்பார்கள்.

24. தொண்டு - கொங்குப் பகுதியில் குறிப்பாக கோபி வட்டாரத்தில் தொண்டு என்றால், பல பேருடன் தகாத உறவு கொண்டிருப்பதைக் குறிக்கும். (ஆண்பால், பெண்பால் வேறுபாடற்றது)

25. மொளைக்க போடுதல் - முளைக்கப் போடுதல். தொலைத்து விடுதல் என்னும் பொருளில் எடுத்தாளப்படும்.
சொற்றொடர்: அவன்கிட்ட போயி கொடுத்த பாரு. அவன் மொளைக்க போட்டுறுவான்னு உனக்குத் தெரியாதா?

26. கொட்டை போட்டுட்டாரு - இறந்து விட்டார்.
அந்த மனுஷன் எப்பவோ கொட்டை போட்டுட்டாரு.

27. நலங்கு - உடல்நலமற்றுப் போதல்.(குழந்தைகளுக்கு மட்டுமே இச்சொல்லை உபயோகப்படுத்துவார்கள்)
குழந்தை நலங்கி போச்சு

28. கதக்கு - குழந்தை வாந்தி எடுத்தல்
குழந்தை கதக்கி வெச்சுடுச்சு.

29. மோடம், கருக்கல் - மேகம்

30. கும்மாயம் - சமையலறையில் உபயோகப்படுத்தும் கருவி (மத்து)

31. சடஞ்சு - சோர்வடைந்து
மனுஷன் சடஞ்சு போயி வந்தா நச்சாம இருக்க மாட்டயா?

32. நேக்கு - கவனமாக,சரியாக
நேக்கு பாத்து ஒரே போடா போட்டேன். வக்காரோலுது ரெண்டா போயிடுச்சு

33. எச்சா - அதிகமாக
சோறு கொஞ்சமா போனா கூட போச்சாது. பையனுக்கு கறி எச்சா வை.

34. நேசர் பாரு - உளவு, உண்மை நிலை
எதுக்கால ஊட்ல(எதிர் வீடு) போயி சண்டையான்னு நேசர் பாத்துட்டு வா. போ

35. பூலவாக்கு -உண்மை நிலை.
டேய் சும்மா பேசாத. கடன் வாங்கீட்டு போனா எப்படித் தருவ? உன்ற பூல வாக்கு எனக்கு தெரியாதா?

36. பண்டம் பாடி - கால்நடைகள்

37. பீத்து - பெருமை
அவ பையன் பத்தாவதுல நெறயா மார்க்கு வாங்கி தள்ளிட்டானாம். பீத்து பீத்துன்னு பீத்தறாப்பா.

38. பீத்தை - பழைய
அந்த வண்டியவா வாங்குற? அது பீத்த வண்டி டா.

38. சீக்கு- நோய்

39. பிலுக்கு - பந்தா.
அவிய அமத்தா பப்ஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்குதாம். ஒரே பிலுக்கு அவளுக்கு.

40. கொக்காணி - தனக்கு மட்டும் ஒரு பொருள் கிடைக்குமிடத்து கிடைக்காதவரைப் பார்த்து பழிப்பாக செய்யப்படும் செய்கை.

41. பொறந்தவன்/ பொறந்தவள் - சகோதரன்/சகோதரி
என்ன சுப்பாயா...பொறந்தவனூட்டுக்கு கெளம்பீட்டாப்ல இருக்குது?

42. தொண்டுபட்டி - கால்நடைகளை கட்டி வைக்கும் இடம்.

Sep 25, 2006

சனிக்கிழமை இரவின் ஒரு நிகழ்வு

Photobucket - Video and Image Hosting

காமத்தில் திளைத்துப் பெருத்த
மார்பு நோக்கி
நிறுத்தப்படுகிறது பார்வை.

கறையேறிய இருபற்கள் வெளித்தள்ளி
மிருகவெறி
இரத்தச்சிவப்பேறிய கண்கள்.

நகம் முளைத்த கரங்களால்
பருத்த உறுப்பை
தடவிச் செல்கிறாள்
அவனோடு.

காமநெடி
மது போதை

ஒளியின் பாய்ச்சல் குறைக்கப்பட்டு
ஒலியேற்றப்பட்ட அறையில்
தடவல்
கடித்தல்
கதறல்.

பிதுங்கிய மார்புச் சதையில்
கசிந்த துளி இரத்தம்
அவனது பல்லில் படிந்து கிடக்கிறது

களியாட்ட வீச்சில்
ரோமங்கள் பிடுங்கியெறியப்பட்டு
சதைப் பிண்டமாய் திரிகின்றாள்.

காமநெடி
மது போதை

இரவின் இறுதியில்
மனித உரு பெற்று ஆடை
திருத்தும் இவளுக்கு
அடுத்த சனிக்கிழமையின் இரவில்
வேறொருவனும்
அவனுக்கு இன்னொருத்தியும்
கிடைக்கக் கூடும்.

Sep 19, 2006

கொங்கு வட்டார வழக்கு

கொங்கு நாட்டு வட்டார வழக்கில் புழங்கும் சில சொற்களின் தொகுப்பு இது.

கொங்கு நாட்டில்,'ழ'கர உச்சரிப்பை கண்டுபிடிப்பது மிகக் கடினம்.

1. பொழுதோட - மாலை நேரத்தில் (பொழுதோட அந்த வேலையை முடிக்கிறேன்)

2. கோழி கூப்பிட - அதிகாலை நேரம்

3. பொறகால - பின்புறம் (ஊட்டுக்கு பொற்கால பொடக்காலி இருக்குது -வீட்டின் பின்புறம் காலிபுறம் இருக்கிறது.)

4. பொடக்காலி- புறம் காலி (புறம் காலி என்பது காலி புறத்தின் முற்றுப் போலி) [காலி இடம் = கொல்லைப் புறம்]

5. அம்மணி - பெண்மணியைக் குறிக்கப் பயன்படும். பொதுவாக சகோதரி உறவுமுறை.

6. வெடுக்குனு இருக்குது- சுகமாக இருக்கிறது. வெந்தண்ணில தண்ணி வார்த்தா வெடுக்குனு இருக்கும் (சுடு நீரில் குளித்தால் சுகமாக இருக்கும்)
வெடுக்குன்னு - விரைவாக (என்ற பேனாவ வெடுக்குன்னு புடுங்கிட்டான்- என் எழுதுகோலை சட்டென்று பறித்துவிட்டான்)

7. என்றது - என்னுடையது.

8. உன்றது - உன்னுடையது.

9. அப்பச்சி- தாய்வழி தாத்தா

10. அப்பாரு- தந்தை வழி தாத்தா.

11. அமத்தா, அம்மச்சி, அம்மாயி- தாய்வழி பாட்டி

12. அப்பத்தா, ஆயா- தந்தைவழி பாட்டி

13. விசுக்குன்னு - திடீரென்று (அவன் விசுக்குனு கெளம்பிட்டான். -அவன் திடீரென்று கிளம்பிவிட்டான்)

14. நடவை - வெளிப்புறக் கதவு

15. வட்டல்- தட்டு

16. நருவசா- முழுவதுமாக

17. ஸோலி- பணி (கானங்காத்தால கடை கடையா என்ன ஸோலி உனக்கு?)

18. மடார் - உடனடியாக (ஒரு வேலையச் சொன்னா மடார்ன்னு முடிச்சுட்டு வேற ஸோலியப் பாரு)

19. மோந்துட்டு - மொண்டு (குடுவையில் நீர் மொண்டு வருதல்)

20. ஒட்டுக்கா - இணைந்து (ரெண்டு பேரும் ஒட்டுக்கா போயிட்டு வாங்க - இருவரும் இணைந்து சென்று வாருங்கள்)

21. மொளவு சாறு- மிளகு சாறு என்பதன் மாறுபாடு (அசைவக் குழம்பைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப் படுகிறது)

22. எகத்தாளம் - திமிரு/ நக்கல் (பெரியவங்க கிட்ட எகத்தாளமா பேசாதே)

23. இட்டாரி/ இட்டேரி - தெரு. (கிராமப்புறங்களில் குறிப்பாக மண் சாலை)

24. அவுறு - அவிழ்த்தல் (கயிற்றை அவிழ்த்து விடு)

25. அவத்தைக்கு - அங்கே

26. இவத்தைக்கு - இங்கே

27. சலவாதி - மலம்.

28. போச்சாது- "பரவாயில்லை விடு" என்பது போல (ஏதாவது பொருள் தொலைந்து விடும் பட்சத்தில் போச்சாது விடு என்று ஆறுதல் படுத்துவார்கள். போய்ச் சாகிறது என்ற சொல் இப்படி மாறி இருக்கலாம் என்பது என் தீர்மானம்)

29. போசி- பாத்திரம்

30. அலுங்காம -அசைக்காமல் (போசிய அலுங்காம எடுத்துட்டு வா - பாத்திரத்தை அசைக்காமல் எடுத்து வா)

31. சிந்திடாம - உதிராமல்/கீழே கொட்டாமல் (அரிசி சிந்தாம அள பார்க்கலாம்)

32. மலக்காகிதம் - மழைக்காகிதம் - பாலிதீன் காகிதம்

33. பொறவு - அப்புறம். (கடைக்கு பொறவு போறேன்)

34. வெசனம் - வருத்தம்/சோகம் (ஏண்டா அவன் வெசனம் புடிச்சு உக்காந்திருக்கான்?)

35, 36. கருமாந்திரம் - கருமாதி என்பதாக இருக்கலாம். பிடிக்காத ஒரு நிகழ்வில் கருமாந்திரம், கெரகம் என்ற இரண்டு சொற்களும் அடிக்கடி உபயோகிக்கப் படும். (கருமாந்திரம் புடிச்சது)

37. பொசுக்குனு - சடக்கென்று (இவனுக்கு பொசுக்கு பொசுக்குன்னு கோபம் வந்துடும்)

38. பொக்குன்னு - வருத்தமாக (முட்டாய் தரன்னு சொல்லிட்டு தராம இருந்தா குழந்தை
பொக்குன்னு போயிடும்)

39. பவுடு- கீழ் அன்னம் (லோலாயம் பேசாதடா. பவுட பேத்துடுவேன்)

40. தாவாக்கட்டை- கீழ் அன்னம்.

41. சீவக்கட்டை- விளக்குமாறு

42. கூமாச்சி- கூர்மையாக

43. தொறப்பு - பூட்டு

44. தொறப்புக் குச்சி - சாவி

45. மண்டு விடுதல்- சிறுநீர் கழித்தல்

நன்றி: ஆர்குட்- கொங்கு வெள்ளாளர் குழுமம்.

Sep 12, 2006

மு.மேத்தாவுக்கு ஒரு கடிதம்

மு.மேத்தா அவர்களின் பேட்டியின் ஒரு பகுதி இக்கட்டுரையின் இறுதியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. முழுமையான பேட்டி புதிய காற்று இணையதளத்தில் இருக்கின்றது.
**************************
கவிஞர் மு.மேத்தா, தான் பழைய காலத்து மனிதர் என்பதனை மீண்டுமொருமுறை நிரூபித்திருக்கிறீர். இன்றைய பல கவிஞர்கள் தங்களின் கவிதைத் தொகுப்பைப் படித்துதான் கவிதையை நுகர ஆரம்பித்திருப்பார்கள். "கனவுகள்+கற்பனைகள்=காகிதங்கள்" தொகுப்புதான் நான் வென்ற பேச்சுப் போட்டிகளுக்கு அடிப்படையாக இருந்திருக்கின்றன.

தங்களின் கருத்துக்களுக்கு எதிராக எழுதுவேன் என்றெல்லாம் நினைத்துப் பார்த்ததில்லை. ஆனால் தவிர்க்க இயலவில்லை.
***************
மொத்தமாக நவீனகவிதைகளைப் புறக்கணிக்க வேண்டுமென மட்டுமல்லாமல், அவைகளுக்கு எதிரான போர்முறை ஒன்றை என அறைகூவல் விடுத்திருப்பதுதான் என் இந்த எதிர்வினைக்கான காரணி. மனித சமூகத்தின் முன்னேற்றம் என்று சொல்லி வறட்டுக் கூச்சலிடும் கரகோஷக் கவிதைகள்(வானம்பாடிக் கவிதைகளை அப்படித்தான் என்னால் சொல்ல முடியும்), சமூகத்தில் கொண்டுவருவதாகச் சொல்லப்படும் மாற்றங்களை விட, அதிக மாற்றங்களை தனி மனித மனநிலையைப் புரிந்து கொள்ளுதல் என்னும் உயர்ந்த நோக்கில் செயல்படும் "கசடதபற", "எழுத்து" வகையான நவீன கவிதைகளால் கொண்டு வர இயலும்.

யாரும் சமூகத்தை ஒட்டு மொத்தமாகப் புரட்டிப் போட வேண்டிய அவசியமில்லை. மனிதன் தன்னை நோக்கிய பயணத்தை எப்பொழுதோ ஆரம்பித்து விட்டான். தனிமனித வாழ்வியலைப் புரிதல் என்பது தத்துவ நோக்கு. தமிழகத்தில் பிரச்சாரங்களையும், வறட்டுக் கூச்சல்களையும் நம்பியே மாறி மாறி ஆட்சி அமைத்து வந்த திராவிட இயக்கங்களின் வீழ்ச்சியும், அவைகளின் செயல்பாட்டு முறையில் உணரப்படுகின்ற மாற்றங்களுமே 'சமூக மாற்றத்தைக் கொண்டு வருகிறேன்' என்ற பிரச்சார யுக்திகள் செயல்படாத அம்சங்களாகிவிட்டன என்பதற்கான சான்றுகள்.

70களின் வாக்கில் பிரச்சாரங்கள், கோஷங்கள் மூலம் ஆட்சியினைப் பிடிக்க இயலும் என்ற நகர்விலிருந்த திராவிட இயக்கங்களையொட்டி உருவாக்கப்பட்ட 'வானம்பாடி'க் கவிதைகள் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றன என்பது மறுக்கவியலாத உண்மை. அதற்கான காரணம் அவைகளின் இலக்கியம் சார்ந்த மதிப்பீடுகளும், நகர்வும் திராவிட இயக்கங்களில் இருந்து எந்த விதத்திலும் வேறுபட்டதாக இருக்கவில்லை.

முப்பது வருடங்களுக்கு முன்னதாகப் படிப்பறிவு குறைந்திருந்த சமயத்தில் இந்த வகையான பிரச்சார வகை எழுத்துக்கள் எடுபட்டிருக்கலாம். ஒவ்வொரு மனிதனும் சமூகத்தின் கூறுகளை நுணுக்கமாக புரிந்துணரும் சமயத்தில் இவ்வகையான எழுத்துக்கள் மட்டுமே செயலூக்கம் மிகுந்தவை என்பதனை எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்ள இயலும்?

தன்னை அறிதல் என்னும் நோக்கத்தில் இருக்கும் இன்றைய சமூகத்தில் 1970களின் நடைமுறைகளும் வழக்கங்களும் புறந்தள்ளப்படுபவை ஆன விஷயங்கள். இனியும் சமூகக் குப்பைகளை என் பேனா முனையால் எரிக்கப் போகிறேன் என்றால் நகைப்பவர்கள்தான் அதிகம். நவீன வாழ்வியலும், அது மனிதன் மீதும், சமூகத்தின் மீதும் தொடுக்கும் போர்முறைகள், எழும் வினாக்கள், உமிழப்படும் கசப்புகள் போன்றவற்றை உணர்த்தும் இலக்கியங்கள் அரங்கிலேறும் போது, அவற்றின் விளைவால் மனித மனதில் நிகழும் மாற்றங்கள், அவனை "தன்னை உணர்ந்தவ"னாக்குகிறது. தனிமனித மாற்றங்கள் தான் Civilised சமூகத்தை உருவாக்குமே தவிர முழுமையான சமூகத்தையும் மேற்புறமாக இருந்து மாற்ற முயல்கிறேன் என்னும் கோஷம் என்பது உள்ளுக்குள் கிடக்கும் இருள் குறித்து அறிந்து கொள்ள முடியாத தன்மையையே தரும். அது வெறுமையான இயக்கம் ஆகிவிடும்.

கவிஞர் குறிப்பிடுவது போல மனங்களின் சூழ்நிலை குறித்து நகரும் கவிதைகள் குறித்து கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. வாழ்வின் போராட்டச் சக்கரத்தில் நசுங்கிக் கொண்டிருப்பவன் தன்னை, தன் வலியை உணரட்டும்... சொல்லப்படாத அழகியலை உணரட்டும்.... நடைமுறை வாழ்வின் போராட்டங்களை அவன் வெல்லும் போதே, சமூகத்தில் மாற்றம் உணரப்படும்.

நவீனத்துவக் கருத்துக்கள் என்பது, மேற்கத்திய அறிஞர்கள் முன்வைத்த கருத்துக்கள் எனச் சொல்வதும் ஏற்றுக் கொள்ளப் படவியலாத விஷயம். நடைமுறைகளும் நவீனத்துவமும் வேண்டுமானால் மேற்கத்திய சாயலைக் கொண்டிருக்கலாமே தவிர, நவீனத்துவத்தில் முன்வைக்கப்படும் கருத்துக்கள் இங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் மரபுகளிலிருந்தும், மரபுகளின் முரண்களைக் கேள்வி கேட்பதிலிருந்துமே துவங்குகின்றன.
**********************************
தலித்திய, பெண்ணியக் கவிதைகள் குறித்தான கருத்திலும் முரண்பாடு உண்டு. யார் வேண்டுமானாலும் தலித்தியம், பெண்ணியம் குறித்து எழுதலாம் என்பதில் துளியும் ஒப்புதலில்லை எனக்கு. பாதிக்கப்பட்ட சமூகத்தின் உறுப்பாக இருப்பவன்தான் அவனது வலியை செயற்கைத் தனமின்றி உணர்த்த முடியுமே தவிர, வெளியே நின்று வேடிக்கை பார்ப்பவன் பாதிக்கப்பட்டவனின் மனநிலையை இலக்கியத்தில் கொணர்தல் சற்றும் இயலாத காரியம்.

பார்ப்பனரல்லாத ஆதிக்க சாதியினரின் அதிகாரம்தான் இன்னும் தமிழகத்தின் பல பகுதிகளில் வீச்சுப் பெற்றிருக்கிறது. பாப்பாப்பட்டி, கீரிப்பட்டி மட்டுமே ஊடகங்களால் காண்பிக்கப்பட்ட அவலங்கள். இது போன்றே ஊடகத்தின் வெளிச்சம் படாத கிராமங்கள் இன்னும் தமிழகத்தில் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. மலம் தின்ன வைத்தலும், தேர்தலில் போட்டியிடாமல் செய்வதையும் தாண்டிய ஊசிகள் தலித்துகளின் கண்களில் இறங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன. இத்தனை ஆண்டுகளாக சமூகம், சமூகம் என மாரடிக்கும் கவிதைகள் எத்தனை இந்த விவாகரங்களைப் பேசி இருக்கின்றன. மேற்புறமாக "சாதி ஒரு தீ" என எழுதிவிட்டுச் செல்லும் இலக்கிய இயக்கம் என்ன மாறுதலைக் கொண்டு வந்திருக்கிறது? நூறு சதவிகித சாதியுணர்வற்ற மனிதன் என எத்தனை பேரை தமிழகத்தில் கொண்டு வந்து நிறுத்த இயலும்?

இவன் எழுத்துக்களில் எப்படி சக்கிலி, பறையன், பள்ளனின் குரல் ஒலிக்கும்?

பெண்ணின் வலியை ஐம்பதாண்டு காலமாகச் சொல்வதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் ஆண்களால் எத்தனை பெண்களின் துக்கத்தை, கண்ணீரைச் சொல்ல முடிந்திருக்கிறது என்பதும், ஆணாதிக்க மனநிலையின்றி எழுதவும் செயல்படவும் முடிந்திருக்கிறது என்பதும் விவாதிக்கப் பட வேண்டிய ஒன்று. பெண்கள் தங்களின் உடலியல் சார்ந்த வலிகளைச் திரையின்றி சொல்லும் போது கூட இவ்வளவு நாட்களாக கட்டமைக்கப் பட்டிருந்த சமூக அமைப்பும், பெண் எப்படி தன் உடல் குறித்துப் பாடலாம் என்பதுமான ஆணாதிக்கக் குரல்தான் வெளிப்பட்டிருக்கிறது.(பெண்ணின் உடல் ஆணின் சொத்து என்ற கட்டுமானம்).

குட்டிரேவதியால், சுகிர்தராணியால் இன்னும் வேறு பெண்கவிஞர்களால் சொல்லப்படும் பெண்ணின் வலிகளை அப்படியே சொல்ல எத்தனை ஆண்கவிஞர்களால் முடிந்திருக்கிறது? வேறுபடுத்தி வகைப்படுத்தி நீங்கள் பார்க்க வேண்டியதில்லை. அவற்றை அவர்களால் மட்டும்தான் சொல்ல இயலும். அவற்றை அப்படியே பாருங்கள்.
************************
இதில் தமிழன் எங்கும் நகர்ந்து விடமாட்டான். நீங்கள் கட்டி வைத்த மரபுகளை அவனுக்கு ஒவ்வாதெனினும் பாராட்ட வேண்டுமென்ற மனநிலையிலிருந்து விடுபடுங்கள். போருக்கான அறைகூவல் எதுவும் தேவையில்லை. மாற்றம் ஒன்றுதான் மாறாத நியதி என்பதை அறிந்திருப்பீர்கள்.

நவீனத்துவக் கவிதைகள் வீச்சுப் பெற ஆரம்பித்திருக்கின்றன எனில் காரணம் என்னவென்பது ஆய்வுக்குரிய கருத்து. அந்த சமூகத்தின் அன்றைய மனநிலையைப் பிரதிபலிக்கும் இலக்கியங்களே வெற்றிபெறும். இன்றைய சூழலில் தனிமனித வாழ்வியல் முன்னிலைப்படுத்தப்படும் பரப்பில், நவீன கவிதைகள் தனக்கான இடங்களைப் பிடிக்க ஆரம்பிக்கின்றன என்பது தவிர்க்கவியலாத ஒன்று.
***************
பேட்டியின் ஒரு பகுதி:

கேள்வி : சமகால கவிதையின் போக்குகள் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

இன்றைய நவீன கவிதை என்பதும் நவீன எழுத்து என்பதும் தமிழ்ச் சமூகத்தினுடைய மனசாட்சியின் மீது தொடுக்கப்பட்ட போர் என்று நான் கருதுகிறேன். அறிவு ஜீவிகள் என்று சொல்கிற சிலபேருடைய அடாவடித்தனம் தமிழ் இலக்கிய உலகத்திலே இப்பொழுது நிகழ்ந்து வருகிறது. இன்றைய நவீன கவிதை 'எழுத்து' காலகட்ட 'கசடதபற' கால கட்ட கவிதையைப் போல போய்விட்டதோ என்று தோன்றுகிற விதத்திலே கவிதையின் வடிவ வெளிப்பாடுகள், உத்தி முறைகள், உணர்வுகளின் வெளிப்பாடுகள் இருப்பதை பார்த்திருப்பீர்கள். பெரும்பாலும் மனித சமூகத்தின் மேன்மையை நோக்கி நடக்க வேண்டிய கலையை மனங்களினுடைய சூழ்நிலையை நோக்கி தள்ளிக்கொண்டு போகிறார்களோ என்று நான் கவலையோடு இந்தச் சூழலை கவனித்துக் கொண்டுள்ளேன். ஆனாலும் நம்பிக்கையுள்ள இளங்கவிஞர்கள், சமூகத்தின் மனச்சாட்சியாக இருக்கக் கூடிய கவிஞர்கள் வந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். சமூக அக்கறையுள்ள கவிஞர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு சிறிய வட்டம் அந்த வட்டத்திற்குள் பேசுகிற விசயத்தையே பெரிதுபடுத்திப் பேசி, பதிவு பண்ணி, இவர்களின் படைப்புகள் தான் கவிதை என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த நவீன படைப்பாளிகள் தமிழ் பாரம்பரிய மரபுகளைக் கேலி செய்கிறார்கள். தமிழர்களுக்கு என்று இருக்கின்ற உணர்வுகளுடைய முன்னோட்டத்தைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். தமிழை விட்டு தமிழர்களை நகர்த்தப் பார்க்கிறார்கள். இதை எதிர்த்து நம்முடைய போர் தொடர வேண்டிய கால கட்டம் இது.

கேள்வி : சமகால கவிதைகளில் பெண்மொழி, தலித் மொழி என்றெல்லாம் சொல்வது பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன?

கவிதை ஒரு மொழி. கவிதையில் பெண்மொழி, கவிதையில் தலித் மொழி என்றெல்லாம் பகுத்துப் பார்ப்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. திருவள்ளுவன் சொன்னதை தலித்தின் குரல் என்று சொல்வீர்களா? 'இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின்; பரந்து கெடுக உலகு இயற்றியான்'ஒருவன் பிச்சை எடுத்துக் கூட வாழ வேண்டும் என்ற நிலை இந்த சமூகத்தில் இருக்குமானால் இந்த சமூகத்தினுடைய படைப்பாக்கங்களை அழித்து ஒழிக்க வேண்டும் என்கிற அந்த ஆவேசக் குரல்; அவன் ஒரு 'கம்யூனிஷ்டா'. எந்த விதத்திலே அவனை பிரிப்பீர்கள். பெண்களுக்காக ஆண்களே நிறையப் பேசி இருக்கிறார்கள். ஆண்களுடைய மொழியும் பெண்மொழிதான். பெண்களுக்காக மொழியப்பட்ட மொழியெல்லாம் பெண்மொழிதான். அதே மாதிரி தலித்துகளுக்காக தலித்துகளே எழுத வேண்டும் என்கிற அவசியமில்லை. தலித்துகளுக்காக மற்றவர்கள் எழுதி இருக்கிறார்கள். பாரதி எழுதலையா தலித்துகளுக்காக? 'பார்ப்பானை ஐயரென்ற காலமும் போச்சே வெள்ளை பரங்கியை துரையென்ற காலமும் போச்சே', 'ஈனப் பறையர்களேனும் அவர் எம்முடன் வாழ்ந்திங்கு இருப்பவரன்றோ' 'உங்களால் ஈனப்பறையரென்று சொல்லப்படுபவர் அவர் எம்மோடு வாழ்ந்திங்கு இருப்பவர்'. 'சீனத்தவராய் விடுவாரோ' என்று கேட்கவில்லையா? அவன். தலித் பாரதி என்று சொல்லிக் கொண்டா அவன் எழுதினான். இதற்கெல்லாம் அப்பப்ப ஒரு புது போஸ்டர்கள் அடிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. புதிய கொடிகளை காட்ட வேண்டி இருக்கிறது. அப்ப தலித் பாரதி என்று சொல்லிக் கொண்டா அவன் எழுதினான். தகழி சிவசங்கரன் பிள்ளையினுடைய எழுத்தில் தலித்தியம் இல்லையா? வேறுபடுத்தி வகைப்படுத்தி பார்ப்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.
****************************

Aug 27, 2006

ஏங்க..இங்க கொஞ்சம் வந்துட்டு போறீங்களா?

ஏங்க..இங்க கொஞ்சம் வந்துட்டு போறீங்களா?

இல்லாமல் இருக்கும் ஆண்டவா! இந்தப் பதிவு அரசியல் கூட்ட நன்றியுரை போல் மாறாமல் இருக்க அருள்புரிவாய் தோழா!!!

வள்ளுவர் சொன்னார், எனச் சொல்லி

எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை
செய்நன்றி கொன்ற மகற்கு


எனக் குறளை எழுதினால், இவன் என்னடா "ரொம்ப பேசுறான்" என நினைப்பதற்கு வாய்ப்பு அதிகம். எனவே நேரடியாக விஷயத்துக்கு வந்து விடுகிறேன். எல்லோருக்கும் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

குத்துமதிப்பாக எல்லோருக்கும் சொன்னால் நன்றாக இருக்காது. குறிப்பிட்ட சிலருக்கு மட்டும் சொன்னாலும் ஆகாது. பின்னர் யாருக்குத் தான் நன்றி சொல்வது என்று குறிப்பாகத் தெரியவில்லை.

************************
தமிழ்மணத்தில் இருந்து அறிவிப்பு வந்தவுடனே நிறைய "குஜால்" பதிவுகளைப் போடவேண்டும் என முடிவு செய்தேன். சிலவற்றைத் தயார் செய்தும் வைத்தேன். முன்னோட்டமாக நடிகைகள் படத்தைப் போட்டதற்கு நான் மதிக்கும் சிலரிடம் இருந்து எதிர்ப்பு வந்தது. எனக்கென இருக்கும் பாதை இதுவல்ல என முடிவு செய்து கொண்டேன்.

எனக்கு பொறுப்பு வந்து விட்டதா? (மறுபடியும்.....அடக் கடவுளே!)
**************************
எனது பதிவுகளை கவனித்து "நட்சத்திரமாக"த் தேர்ந்தெடுத்த மதி கந்தசாமி மற்றும் அவரின் குழுவிற்கும், தமிழ்மணத்திற்கும் நன்றிகள்.
************************

ஏன் என்று தெரியவில்லை வெள்ளிக்கிழமை காலையிலிருந்து ஒரு சோம்பல் வந்துவிட்டது. பின்னூட்டம் எண்ணிக்கை குறைந்ததால் இருக்கலாமா?(போச்சுடா மணி...நீயும் அலையுற குழு மெம்பரா? .சரி உன் ரேஞ்ச்சுக்கு எல்லாம் மனசுல இப்படி எல்லாம் ஆசை இருக்கத்தான் செய்யும். இது நல்லதுக்கு இல்லை. சீக்கிரம்் மாறிடு). இப்போதைக்கு வேண்டுமானால் இப்படி மேல்பூச்சு பூசலாம். "முதல் நான்கு நாட்களில் சொல்ல வேண்டியவற்றை சொல்லி விட்டேன்". (பிளீஸ் நம்பிடுங்க!!!)
*************************

நான் எழுதிய பதிவுகளில் கவிதை பற்றிய பதிவு மட்டும் கூடுதல் உற்சாகம் அளிப்பதாக இருந்தது. யாருக்காக எழுதுகிறேன் என்றார்கள்? யாருக்காகவும் இல்லை. எனக்கே எனக்காக. அப்புறம் எதற்கு வலைப்பதிவு? "டைரியில் எழுது" என்றார்கள். என் டைரி பொதுச் சொத்து யார் வேண்டுமானாலும் படிக்கலாம். (மணி....அடி பின்னுறடா...என்ன பண்ண? நானே சொல்லிக்க வேண்டியதுதான்)
************************

பின்னூட்டமிட்டும், மின்னஞ்சலிட்டும் ஊக்கமளித்த நண்பர்களுக்கும் நன்றிகள். சவூதியிலிருந்து மெனக்கெட்டு என்னை அலைபேசியில் அழைத்து பாராட்டுக்களும், கருத்துக்களும் சொன்ன நண்பர் முபாரக் அவர்களுக்கும் நன்றி.

பின்னூட்டம் அளவுக்கு மீறி வந்தால் இவனுக்கு தலைக்கனம் வந்துவிடலாம் என்று கருதியோ, இதுக்கு/இவனுக்கு எல்லாம் மெனக்கெட்டு எவன் பின்னூட்டமிடுவான் என நினைத்தோ 'எஸ்கேப்' ஆன நண்பர்களுக்கும் நன்றி. (ஆமாங்க! என்னை எல்லாம் கையிலேயே பிடிக்க முடியாது). சில பேர் அவர்களை டாஸ்டோயோவ்ஸ்கி ரேஞ்சில் நினைத்து பண்ணும் அலம்பல் பார்த்து சிரித்தாலும் நான் எங்கேயாவது பண்ணித் தொலைத்துவிடுவேனோ என்ற பயம் ஆட்டிப் படைக்கிறது.

ஒரு சீன் போட்டுக்கட்டுமா?:
டாஸ்டாயோவ்ஸ்கியின் முதல் நாவல் ரஷ்யாவில் பெரும் பரபரப்பை பெற்ற போது, 1846-பிப்ரவரி முதல் தேதியில் தனது சகோதரனுக்கு முதிர்ச்சியற்று எழுதினாராம். "எனக்கு மிகுந்த சந்தோஷமாக இருக்கிறது என". (ஹலோ....ஸ்டாப்...ஸ்டாப்)

இது ஒரு சும்மா உதாரணம்தான். நான் கூட அப்படி அட்டகாசம் பண்ணக் கூடும் இல்லையா?.நானும் முதிர்ச்சியற்ற சின்னப் பையன்தானே.

கூடிய விரைவில் என் தலை வழுக்கை ஆகிவிடலாம். அதற்குள் எத்தனை முறை உபயோகப் படுத்த இயலுமோ அத்தனை முறை "சின்னப் பையன்" என்பதனை உபயோகப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
***************************

அவன் மலைமீது அமர்ந்திருந்தான்
ஒரேயொரு கணம்
அவன் தோளுக்கு வலிக்காமல்
ஒரு பறவையின் நிழல்
சற்றே
அமர்ந்து கடந்து விட்டது.


இந்த ராணிதிலக் கவிதை போல் இந்த வாரம் "வந்து- சென்று"விட்டது. பெரிதாக எந்த பாதிப்போ அல்லது அதிர்வோ இன்றி. அதுதான் நானும் எதிர்பார்த்தது. சமுதாயக் கழிவுகளை என் பேனா முனையில்(சாரி..கீ போர்டு தட்டலில்) எரித்து விடுவா முடியும்?
***************************

இனிமேல் எப்பவுமே முதல் பக்கத்தில் இருக்க முடியாது.(அந்த போட்டோவை கொஞ்சம் பாருங்களேன்! ச்சும்மா 'போஸ்' எல்லாம் கொடுத்து எடுத்தேன் தெரியுமா?) ஒரு கட்டுரை போட்டால் அரை மணி நேரத்தில் ஓடிவிடும். அப்புறம் பின்னூட்டத்தை பதிவிட்டு இங்கு வந்து பார்க்க வேண்டும். அது தான் கொஞ்சம் 'பீலிங்ஸூ'. பின்னூட்டப் பக்கத்திலும் காணாமல் போனால் அடுத்த பதிவுக்கு மேட்டர் தயாரிக்க வேண்டும். (நல்ல பொழப்பு டா!!!)
**************************

இங்கு, அலுவலகத்தில் பிளாக்கர் திங்கட்கிழமை தொந்தரவு செய்ய ஆரம்பித்தது. கதை முடிந்தது என முடிவு செய்து கொண்டேன். நல்ல வேளையாக முத்து(தமிழினி) அவர்களும், பொன்ஸ்ம் பதிவுகளை வெளியிடுவதில் உதவியாக இருந்தனர். நன்றி.

ஸ்வீடனிலிருந்து பின்னூட்டங்களை மட்டுறுத்த உதவிய சகோதரி லீலாவிற்கும் நன்றிகள். நண்பர் ஜெய்கணேஷ், குப்புசாமி செல்லமுத்து, ராய் ஆண்டனிக்கும் நன்றிகள்.

பாலமாக இருந்த ஜிமெயிலுக்கும் கூட.
*************************

இவ்வளவு சொல்லியாச்சு...நடிகைகள் கிட்ட சுதந்திர தினச் செய்தியாக மக்களுக்கு என்ன சொல்ல விரும்புறீங்கன்னு கேட்பாங்க இல்ல?
அந்த மாதிரி ஒண்ணே ஒண்ணு. நான் எந்தக் கட்டுரை கவிதை எழுதினாலும் அடிச்சு பிரிச்சு மேய வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறேன். விமர்சனம்-படைப்பவனை கூராக்கும் என்பதில் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை உண்டு. விமர்சனத்தைத் தாங்கிக் கொள்ளும் பக்குவமே படைப்பாளியின் பலம். எனவே விமர்சனத்தை எதிர்பார்க்கிறேன். (ஓவரான பேச்சா? அப்படியே இருந்தாலும் போர்வையை போர்த்தி அடிக்காதீங்க அப்பு!!!). அப்படியே நல்லா இருக்குதுன்னும் சும்மாவாச்சும் சொல்லணும்(மீசை+கூழு). இல்லைன்னா மனசு ஒடிஞ்சு போயிடும்ல புள்ள....

*****************************

சில விஷயங்களை ஜனரஞ்சகமாக எழுதவேண்டும், சில விஷயங்களை கோபமாக எழுத வேண்டும். இரண்டுமே முயன்று பார்த்தேன். இன்னும் சரியாகத் தெரியவில்லை. எழுத்தின் பிடி என் கரங்களுக்குள் வந்திருக்கிறதா என. அது சரி. தேடல்தானே வாழ்க்கை. முடிவு செய்து விட்டால் முடிந்து விட வேண்டியதுதான்.

இவ்வளவுதான் இன்றைய தினத்தில் என் திறமை. நன்றாக இருந்திருந்தாலும், இல்லையென்றாலும் அவ்வளவுதான் என்னால் முடிந்தது. நட்சத்திர வாரம் முடித்தும் முடங்காமல் தொடர வேண்டும் என எண்ணுகிறேன். நன்றி.

**********************

(டிஸ்கி இல்லையென்றால் என்னுடைய பதிவே இல்லை எனக் கங்கணம் கட்டிச் சொல்பவர்களுக்காக
டிஸ்கி: ஒன்றரை வருடமாக என்னை ஆபாசமாகவோ அல்லது பெருங்கோபம் கொண்டு திட்டியோ ஒரு பின்னூட்டம் கூட இடாமலும் மற்றும் என் பெயரில் போலியாக உலா வராத மவராசன்களுக்கும் நன்றி. ஆனால் போலி என்ற மேட்டர் நல்ல விளம்பர யுக்தி. அப்படித்தானே!!!)

அன்புடன்
வா.மணிகண்டன்

Aug 26, 2006

எனக்கு பிடித்த என் கவிதைகள்

எனது இக்கவிதைகளில் சில ஏற்கனவே இப்பதிவில் இடம்பெற்றிருப்பினும் மீள்பதிவு செய்கிறேன்.

**********************

நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
மங்கலான அடர்த்தியான நிழல்
எனக்கு முன்பாகவும்
நீளம் குறைந்து காலடியில்
பதுங்கியும்.
பின்புறமாகவும் நீள்கிறது.
நடுங்காமல், நேர்த்தியாக.
நிழல் எந்தப் பக்கமெனினும்
சரளைக் கற்களினூடே புதையும் பாதங்களின்
ஒலி மட்டும் ஒரே திசையில்.


ஏப்ரல்'2006 உயிர்மை.
*************************************

தன் நாவுகளால்
என் கண்ணீரையும்
அசைவற்ற விழிகளில்
நிர்வாணத்தின்
நெளிவுகளையும்
பதிவு செய்திருக்கிறது
-இந்தச் சுவர்.

இப்போது
படிமமாக்குகிறது.
சுண்ணாம்பினை
உதிர்த்து,
தனக்கான ஓவியங்களை


அக்டோபர்'2005 காலச்சுவடு
*********************************************

கண்ணாடி பதித்த
ஓட்டின் வழியே
நகர்ந்து கொண்டிருக்கும்
இந்த வெய்யிலின்
ஒளியில்
நனைந்து
கொண்டிருக்கிறேன்
உருவமற்ற
உணர்ச்சியில் வழியும்
வியர்வையில்


அக்டோபர்'2005 காலச்சுவடு
*****************************


இன்று -
குளிக்கும் போதும்
வலது காலின் பெருவிரலில்
ஒரு கல் தடுக்கிய நொடியும்
உன்னை நினைக்கவில்லை.

நினைத்ததை விட
நினைக்காத நேரத்தை
சொல்வது
எளிதெனக்கு.


ஜூலை' 2006 உன்னதம்
****************************

நிசப்தம்
விரவிக்கிடக்கும்
இந்த
இரவின் விளிம்பில்
சொற்கள்
உன் விரல்களின் நுனியிலிருந்து
உதிரத் தொடங்குகின்றன


காலச்சுவடு
*****************************

நிலாக் கிழவியை இழுத்துச் செல்வதற்காக யோசிக்கிறேன்.
கீழே இறக்குவது சுலபமில்லை. கூனி
விழுந்து இடுப்பை முறித்துக் கொள்வாள்.
நான் திண்டில் அமர,
சாக்கடை நீரில் மிதக்கிறாள்.
துப்பும் எச்சிலிலும், நகரும் கொசுவிலும்
கலங்கிக் கொண்டு.
சுடும் வடையின் எண்ணெய்ப் புகை நிலவினைச்
சூழும் போது நிலாவோடு சேர்ந்து நகர ஆரம்பித்துவிடுகிறாள்.
மெதுவாக உடன் நகர்ந்து வீட்டு வாசலில்
சேர்த்து விட்டேன்.

அக்காவின் குழந்தையை வெளியே கூட்டிவரும்போத
தம்பி சொன்னான்.

"நிலாக் கிழவியை வீதி நுனிச்
சாக்கடையிலிருந்து கூட்டி வருகிறேன்".



உயிர்மை
*********************8

காற்றில் சிக்குண்ட சருகு

ஹங்கேரிய மொழிப்படங்கள் குறித்தான பரிச்சயம் எனக்கிருந்ததில்லை. நல்ல வெளிநாட்டுப் படங்களைப் பார்ப்பது அந்த நாட்டின் இலக்கியங்களைப் படிப்பதற்கு சமமானது என எழுத்தாளர் எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணன் சொல்வார். 'ஹைதராபாத் பிலிம் கிளப்' இந்தியாவில் செயல்படும் ஒத்த வகையான அமைப்புகளுல் முக்கியமானது மட்டுமல்லாது செயலூக்கம் மிக்கது.அங்கு ஹங்கேரியப் படங்கள் திரையிடப்படுகின்றன என்பதனை அறிந்த போது குறுகுறுப்பான ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டது. அவை ஆழமான கதையமைவுடன் காமம் நிறைந்த படங்கள் எனக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

'த மிடாஸ் டச்'(The Midas Touch/Eldorado) மற்றும் 'மை ட்வென்டியத் செஞ்சுரி'(My twentieth century) என இரண்டு படங்கள் அடுத்தடுத்த நாட்களில். இந்தப் படங்கள் உருவாக்கிய அதிர்ச்சி இன்னமும் கைகள் வரை ஊடுருவிக் கிடக்கின்றன. வெவேறு தளங்களில் பயணிக்கும் இந்தப் படங்கள், மனித வாழ்வின் முகங்களற்ற வினாக்களையும், நுண் கூறுகளையும் தொகுப்பாய்வு(Analysis) செய்வதாக அமைந்திருந்தது, உணரப்பட்ட அதிர்ச்சிக்கு மூலமாக இருக்கக் கூடும். பார்வையாளன் தனக்குள் உண்டாக்கப்படும் நடுக்கத்தினை தவிர்க்க முயலாமல் ஏற்றுக்கொள்ளும் போது அவனால் வேறுபட்ட உலகங்களை உள்வாங்கிக் கொள்ள முடிகிறது.

*
கிரேக்கத்தில் நிலவும் நம்பிக்கையான, அரசன் மிடாஸ் (King Midas) தான் தொடும் பொருட்கள் யாவற்றையும் தங்கமாக மாற்றிவிடும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தான் என்பதனை இழையாகக் கொண்டு கெழ பெரெமெனி(Geza Beremenyi)யால் உருவாக்கப்பட்ட படம் 'த மிடாஸ் டச்'. இரண்டாம் உலகப்போரின் முடிவிலிருந்து, ஹங்கேரிய எழுச்சி நடந்த 1956 ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் கதை நிகழ்கிறது. ஹங்கேரிய தலைநகரான புடபெஸ்ட்(Budapest)ல், உபயோகப்படுத்திய பொருட்களை விற்கும் சந்தையொன்றுதான் கதைக்களம்.

சந்தையில் கள்ளப் பொருட்களை விற்கும் மொனோரி(Monori) எப்படியாவது சந்தையின் கட்டுப்பாட்டினை தனது கைகளுக்குள் கொண்டுவர காரியமாற்றுகிறார். காகிதங்களில் அச்சடிக்கப்படும் பணத்தின் மீதான நம்பிக்கையற்று, தங்கமாக சேமித்து வைக்கிறார். சில வருடங்களுக்கு முன்பாக வீட்டிலிருந்து வெளியேறிவிட்ட மகள், தன் கணவன் மற்றும் குழந்தையுடன் திரும்பி வருகிறாள். தனக்கு பேரன் கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் மகளின் மீதான கோபத்தை மறந்து தெருக்களில் உரத்த இசையோடும், மிகுந்த போதையோடும் ஆடி மகிழ்கிறார்.

தன் மருமகனுக்கு தங்கத்தை வாரிக்கொடுத்து சொந்தமாக வீடு வாங்கச் சொல்லும் மொனோரியை தடுக்கும் மகள், தனது கணவன் தங்கத்திற்கு தகுதியற்றவன் எனவும், தங்கத்தோடு அவன் ஓடிவிடக்கூடும் எனவும் எச்சரிக்கை செய்கிறாள். மொனோரி தங்கம் கொடுத்ததே அவனை இங்கிருந்து விரட்ட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் என்று மொனொரியின் மனைவி, தனது மகளிடம் காரணம் சொல்கிறாள். தந்தையுடன் ஏற்படும் தொடர்ந்த பிரச்சினைகளினூடாக, பிறிதொரு நாளில் மகளும் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறாள். இந்தக் காலகட்டத்தில் பேரன் 'டிப்தீரியா' நோய் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகிறான். பேரதிர்வுறும் மொனோரியின் மனைவி கடவுளை தவிர வேறு கதி இல்லை என நம்பத் தொடங்குகிறாள். கடவுளையும், தனது மனைவியையும் தொடர்ச்சியாக- கேள்விகளுக்கும், பரிகாசத்திற்கும் உள்ளாக்கும் மொனோரி தனது தங்கத்தால் பேரனைக் காக்க முடியும் என நம்புகிறார்.
பிணவறைக்கு எடுத்து செல்லப் பட்டவனை மீட்க, மருத்துவருக்கு தங்கத்தைக் கொடுத்து, குறிக்கோளில் வெற்றியும் பெறுகிறார்.

சந்தை வீழ்ச்சியுறத் தொடங்கும் சமயம், தங்கங்கள் யாவும் அரசிடம் சமர்பிக்கப் பட வேண்டும் என உத்தரவு வருகிறது. இந்தத் தருணத்தில் வீட்டிற்கு வரும் மொனோரியின் மகள் தான் வேறொரு பொறுப்பானவனை திருமணம் செய்து கொண்டதாக சொல்கிறாள். தன் மகன் தன்னிடம் இருப்பதுதான் நல்லது என்பதால் தன்னிடம் ஒப்படைக்கப் பட வேண்டும் என மொனோரியை வலியுறுத்துகிறாள். அப்படியில்லாத பட்சத்தில், தங்கத்தின் இருப்பு குறித்து அரசிடம் காட்டிக் கொடுக்கப் போவதாக மிரட்டுகிறாள். இந்தச் சூழலிலும் தங்கம் வெல்கிறது. பேரனை மகளிடம் ஒப்படைக்க சம்மதிக்கிறார்.

ரஷ்யப் படை ஹங்கேரியின் நகரங்களுக்குள் நுழைகிறது. தன் மகளின் குடும்பத்தைக் காக்கச் செல்லும் மொனோரியால் தன் பேரனை மட்டும் மீட்க முடிகிறது. நகரத்தினை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்பதற்காக பிணங்களைச் சுமந்து செல்லும் செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் வாகனத்தில் பயணிக்கிறார். வதைக்கத் துவங்கும் குடல்வால் நோய்க்கு சிகிச்சை பெற நுழையும் மருத்துவமனையின் கதவுகள் யாவும் பூட்டப் படுகின்றன. போரில் காயமுற்றவர்களுக்கு மட்டுமே சிகிச்சையளிக்கப் படுகிறது. தோளில் சுமந்து திரியும் தங்கப் பையுடன் ஒவ்வொரு அறைக் கதவாகத் தட்டுகிறார். சோர்ந்து மூலையில் முடங்கும் நிலையில், மருத்துவர்களை அழைத்து வரச் சென்ற பேரனும் தோல்வியுடன் திரும்புகிறான். தங்கத்துடன் சரிந்து விழுகிறார் மொனோரி.

*
"அது காந்தம். தொடாதே, உன்னை இழுத்துவிடும்" என 1880 ஆம் ஆண்டு தாமஸ் ஆல்வா எடிஸனின் மின்விளக்கு குறித்தான விளக்கம் அமெரிக்காவின் மென்லோ பூங்காவில் நடக்கிறது என்பதாக 'மை ட்வென்டியத் செஞ்சுரி' படம் தொடங்குகிறது. அதே தினத்தில் ஹங்கேரியின் புடபெஸ்ட் ல் இரட்டைப் பெண் குழந்தைகள் பிறக்கின்றன. டோரா,லில்லி எனப் பெயரிடப் படுகிறார்கள். வறுமையின் பிடியிலிருந்து தங்களை மீட்டுக் கொள்வதற்காக பனி பெய்யும் முன்னிரவொன்றில் தீப்பெட்டி விற்றுக் கொண்டிருக்கும் சகோதரிகளை இரு வேறு
குழுக்கள் கடத்திப் போகின்றன.

கதை இருபதாண்டுகள் முன்னோக்கி 1900 க்கு நகர்கிறது. சகோதரிகள் ஒரே தொடரூர்தியில் வேறு வேறு பெட்டிகளில் பயணம் செய்கிறார்கள். டோரா வசதியான குடும்பத்தில் வளர்ந்திருக்கிறாள். லில்லி அரசையும், ஆட்சியாளர்களையும் எதிர்க்கும் புரட்சியாளராக வளர்ந்திருக்கிறாள். 'Z' என்பவரின் வழிகாட்டுதலின் பேரில், உள்துறை அமைச்சரின் மீது குண்டெறிந்து கொலை செய்வதற்காக பயணிக்கிறாள். டோரா ஆண்களின் மீதும், பாலுறவின் மீதும் மிகுந்த பேராசை கொண்டவளாக இருக்கிறாள். 'Z' ஐ எதேச்சையாக பார்க்கும் டோரா அவனின் மீது காமுற்று அவனது அறைக்கு செல்கிறாள். பின்னிரவில் வரும் 'Z', டோராவை, லில்லி என நினைத்து உறவு கொள்கிறான். அமைச்சரைக் கொல்லும் இலக்கில் தோல்வியுறும் லில்லி, தப்பிச் செல்வதற்காக மறைவிடம் தேடி அலைகிறாள். சகோதரிகள் இருவரும் சந்திக்கிறார்கள். இருவரும் தாங்கள் தீப்பெட்டி விற்ற இடத்திற்கு வருகிறார்கள்.

*
இல்டிகோ என்யெடி(Ildiko Eyedi) என்னும் பெண் இயக்குனரின் முதல் திரைப்படம் இது. கோர்வையான திரைக்கதையற்று காட்சிகளின் தொகுப்பாக அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. நியூ ஜெர்ஸி, புடபெஸ்ட் என பல இடங்களுக்கும் நகரும் கதையமைவில், 'Surrealsitic' எனப்படும் வேறுபட்ட அல்லது முரணான காட்சிகள் படம் முழுவதும் பிணைக்கப்பட்டு விரவிக் கிடக்கின்றன. தான் மிருக்காட்சி சாலைக்கு வந்த கதையை சிம்பன்ஸி கூறுவது உதாரணம்.

விசித்திரமான 'Z'ன் பாத்திரப்படைப்பு, குண்டு வைக்க வரும் லில்லியின் வாழ்க்கைச் சூழல் போன்றவை எல்லாம் சிதறிக் கிடக்கும் காட்சியமைப்புகள். ஆனால் பார்வையாளனால் கதையின் நகர்வினை தொடர முடிவது, இயக்குனரின் சாமர்த்தியம். ஒரு ஆராய்ச்சியாளர் பாலுறவில் ஆண்-பெண் உளவியலை விவரிக்கும் போதும், ஆண் பெண் குறிகளின் அளவுகளை கரும்பலகையில் வரையும் போதும், கலாச்சார கட்டமைப்பில் சிக்குண்டிருக்கும் ஹங்கேரியப் பெண்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை. அதே காலகட்டத்தில் வாழும் டோராவின் பாலுறவு சார்ந்த இச்சைகள், ஆண்கள் மீதான அவளின் கட்டுப்பாடற்ற மோகம் படம் முழுவதும் நீண்டு கிடக்கின்றன. ஒருங்கிணைக்கப் பட்ட தார்மீகமின்றி நகரும் படம் முழுவதும் அரசியல், விஞ்ஞானம், காமம் ஆகியவற்றின் மாற்றங்களையும், உண்மைக் கூறுகளையும், தனது கதையின் துணுக்குகளாக அமைத்திருக்கிறார் இயக்குனர். டோரா, லில்லி ஆகிய இரண்டு பாத்திரங்களிலும் டொரொத செக்டா(Dorotha Segda) நடித்திருக்கிறார்.

*
இரண்டு படங்களும் வேறு தளம், வேறு கதையமைவு. இருப்பினும் மெல்லிய நூலொன்றின் மூலமாக இணைக்கப் பட்டிருப்பதனை உணர முடிகிறது. இரண்டு கதைகளிலும் மனித மனதின் ஆசைகளையும், அவற்றினை புற-அக வாழ்வில் வெளிக்காட்டும் முறைகள், அதனால் விழையும் சிக்கல்கள் ஆகியவற்றின் மூலமாக தொடர்புபடுத்தப் படுகின்றன. தனிமனித ஆசை, சமூகம் குறித்தான விருப்பம், அதனில் நுழைக்கப்பட வேண்டிய மற்றங்கள் குறித்த வேட்கை போன்றவற்றினை நிறைவேற்ற வேண்டி மனித மனம் எதனையும் செய்யத் தயாராகி நிற்கிறது.

மொனோரி தனது தங்கத்தின் மீதான வெறி காரணமாக எதிர்ப்படும் எந்த விதமான விளைவுகளையும் சந்திக்க முற்படுகிறான். வேட்கை தாண்டிய வெறி, உளவியல் சிக்கல் என்பதனை உணர முடியாதவனாக, அவனுள் ஆசை வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. அதன் விளைவாக அவன் பெறும் பலன், ஆயிரம் வினாக்களை தொடுக்கிறது.

மற்றொரு படம், இரண்டு சகோதரிகளின் ஆசையினை அடிப்படையாகக் கொண்டது. டோராவின் ஆசை தன் உடல் குறித்தான விருப்பம், ஆண்களின் மீதான மோகம் என சுயம் சார்ந்தது. லில்லி, சமுக மற்றும் அரசியல் அவலங்களை தீவிரவாதத்தால் தகர்க்க முடியும் என வெடிகுண்டு சுமந்து திரிகிறாள்.மனிதனை இயக்கும் கருவியாக ஆசை மட்டுமே நிலை பெறுகிறது.

ஒரு வேட்கையை இலட்சியமாகக் கொண்டு மனிதன் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறான். உலகின் மற்ற கூறுகளை கவனிக்கக் கூட விருப்பமின்றி. இறுதிப் புள்ளியாக வைத்திருக்கும் இலட்சியத்தை தொடும் கணம் வரை அவனது புறக்கணிப்புகளால் ஏற்படும் இழப்புகள் கணக்கிலடங்காமல் கிடக்கின்றன. தளத்தின் வெளியே நின்று பார்க்கும் போது உண்டாகும் அதிர்வுகளை ஏற்றுக் கொள்ள மனம் தயாரில்லை. யோசிக்கக் கூட இயலாத மனம் அலைந்து கொண்டிருக்கிறது. சூறாவளிக் காற்றில் சிக்குண்ட இலைச் சருகு ஒன்றினைப் போல்.

Aug 25, 2006

சாகத் தவறிய மறுநாள்!!!

மரணமும் அது குறித்தான செய்திகளும் கொண்டிருக்கும் புதிர்கள் எப்பொழுதுமே அவிழ்க்க முடியாதவையாக இருந்திருக்கின்றன. சாவு பற்றி பேசும் போது எனக்குள் பரபரப்பு தொற்றிக் கொள்ளும். அதன் குரூரமோ பயமுறுத்தலோ பெரிதாக பாதித்ததில்லை.

மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் போது என் தாத்தா இறந்தார். தீபாவளி மூன்று நாளில் வரப் போகிறது. ஆட்டோவில் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் வந்து கொண்டிருந்த சமயம் கண்ணமத்தை "உங்க தாத்தன் செத்துப் போச்சு" என சாவாதானமாகச் சொன்னார். அது எனக்குத் தெரிந்த முதல் மரணம். வீட்டிற்கு சென்ற போது தலைவிரி கோலமாக ஆயா அழுது கொண்டிருந்தார். இறந்தவரைக் காட்டிலும், இறப்பின் பாதிப்புத் தாக்கியவரை எதிர்கொள்வது பயங்கரமானதாக இருக்கிறது.

நேற்று சாலையில் தலை நசுங்கி செத்துக் கிடந்தவனைக் காட்டிலும் அவனருகில் அழுது கொண்டிருந்த பெண் பயமூட்டுபவளாக இருந்தாள்.

மரணம் குறித்தான கவிதைகள் அதிர்வூட்டுவது இயல்பானதாகவே இருக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் ஏதாவதொரு சமயத்தில் சாவினை சந்தித்திருப்போம்.

*******************************************

சாகத்தவறிய மறுநாள்

சாவதும் ஒரு கலை- எல்லாவற்றையும் போல
-ஸில்வியா பிளாத்

கடைசி மாத்திரையை விழுங்கியதும்
மனம் அலைகளடங்கி அமைதியானது
இறப்பு கருணையுடன் நெருங்கியது

இனி
விழிப்பின் அவலங்கள் இல்லை
கண்ணீரோ
ஓயாமல் கசியும் காயங்களோ
அலைக் கழிதலோ இல்லை
பொய்யின் கசப்போ
அழுகிய புன்னகைகளின் துர்நாற்றமோ
நொந்து கொள்வதோ இல்லை

பயமோ
நிரந்தரமாய் கவிந்த வெறுமையோ
நேசமற்ற கணங்களோ இல்லை
காலம் வெளிபெயர்கள் இல்லை
மேலாக வாழ்வின் குமட்டல் இல்லை

மனம் அலைகளடங்கி அமைதியானது
நினைவில் புதைந்த இசை
வெளிப்பட்டுத் ததும்பியது
மனம் அலைகளடங்கி அமைதியானது

காலையில்
ஒளி வந்து அழைக்க எழுந்து
என் கிளிக்குப்
பழங்கள் பொறுக்கக்ப் போனேன் வழக்கம் போல
சந்தோஷம்
துக்கம் என்னும் சலனங்களற்று
சிறு நீர் அடங்கிய அடிவயிறாய்க்
கனத்தது மனம்


சுகுமாரன்


இந்தக் கவிதையில் மரணிக்கப் போகுபவனின் நிம்மதியையும், அம்முயற்சி தோல்வியுறும் போது எழும் உணர்வு சந்தோஷமா அல்லது துக்கமா என்னும் பிரிக்கத் தெரியாததாக மட்டுமில்லாது, உலக வாழ்வின் போலித்தனங்களும், அது நமக்கு தரும் வலிகளும் கவிதையில் பதிவு செய்யப் பட்டிருக்கிறது.

**********************************
எங்கிருந்தோ ஓடிவந்து
சட்டெனக் கையைப் பற்றிக்கொண்டது
அந்தக் கெட்ட செய்தி

செய்திக்குரியவன்
நானாகவே இருந்திருந்தால்
நிம்மதியாய்ப் போயிருக்கும்

கொடுமதியின் காலம்
இன்றென்னைத் தேர்வு செய்தது
கெட்ட செய்தி கொண்டுபோகிறவனாக

அந்த வீட்டின் குழந்தைகள்
இப்போதுதான் தூங்கப்போயிருப்பார்கள்

அந்த வீட்டின் பெண்
நாளின் இறுதிக் கடமையையும்
பூர்த்தி செய்து
உடலைத் தளர்த்திக்கொண்டிருப்பாள்

அந்த வீட்டின் மனிதன்
நாளைக்கான
ஒரு அர்த்தமற்ற வரைபடத்தை
எழுதிக்கொண்டிருப்பான்

அந்த வீட்டின் விருந்தாளி
தனது இடத்தை
இன்னொரு முறை
சரிபார்த்துக்கொள்வாள்

சற்றைக்கு முன்
அரிந்தெடுத்த
மாமிசத்தின் சூட்டுடன்
சித்திரமாக உறையப் போகும்
நாளொன்றை
அவர்களுக்காகக் கொண்டுபோகிறேன்

முதலில் கதவு திறக்கப் போகும்
துரதிர்ஷ்டசாலிக்காக
என் கண்கள்
ஒரு வஞ்சகமுள்ள மிருகத்தின்
கண்களாகின்றன

எனது முதல் வாக்கியம்
சுவர்களை
இடம் மாற்றி வைத்துவிடும்

இரண்டாம் வாக்கியம்
தலைக்கு மேலுள்ள
கூரையை அகற்றிவிடும்

மூன்றாம் வாக்கியத்தை
யாரும் கேட்கமாட்டார்கள்

பிறகு
அவர்கள் ஒரு நாளும் மறக்க இயலாது
எனது இன்றைய முகத்தை
எனது இன்றைய குரலை
எனது இன்றைய ஆடைகளை

அழுகும் புண்ணொன்றின்
அருவெருப்பான புழுவாகி
நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடுவேன்

புதைநிலங்களின் பாதையில்
என் கால்கள்
முடிவில்லாமல் செல்கின்றன

உருவாக்க வேண்டிய
வாக்கியத்தின் பதிலியாய்
முற்றிலும்
வேறொன்று உருவாகலாம்

தெய்வங்கள் இரங்கினால்
எனக்கு முன்
யாரேனும் சென்றிருக்கக்கூடும்

மனுஷ்ய புத்திரன்

சாவுச் செய்தியை, அந்தச் சாவிற்கு சம்பந்தம் உள்ளவர்களுக்கு முதலில் தெரிவிப்பவனின் மனநிலையை வெளிப்படுத்தும் இக்கவிதை, அதிர்வூட்டிய கவிதை.

என் பெரியப்பா இறந்ததாக தகவல் வந்த போது உறவினர்கள் பதட்டத்தில் செய்வதறியாமல் கதறியழுததும், தகவல் கொண்டு வந்தவரும் வெடித்து அழுததை நினைக்க முடிகிறது. அப்பொழுது அவர் எந்தக் காரணத்திற்கு அழுதிருப்பார் என இப்பொழுது யோசிக்கிறேன்.

***************************

அலுவலகத்தில் என் அறை மேல்தளத்தில் இருக்கிறது. சுற்றிலும் காடு. முந்தின நாள் பிணம் ஒன்று கிடப்பதனைப் பார்த்தேன். அநேகமாக நான் மட்டும்தான் பார்த்திருக்கக் கூடும். முதலில் விலங்கென நினைத்தேன். மூன்று ஆடு மேய்ப்பவர்கள் அருகில் நின்று பார்த்தார்கள். ஏதோ பேசிக் கொண்டு சென்றதால் விலங்காக இருக்கும் என உறுதிப் படுத்திக் கொண்டேன். அடுத்த நாள் வந்த போது சுற்றிலும் மக்கள் நின்றார்கள். அது மனிதன் என்பதனை தெரிந்த போது வேதனையாக இருந்தது.

இந்த இரண்டு கவிஞர்களின் கவிதைகளோடு என் கவிதையையும் இணைக்க மனம் வரவில்லை. என்றாலும் சற்று சம்பந்தம் உள்ள கவிதையாக இருப்பதால் இணைக்கிறேன்.

பிணங்களின் உலகம் வேறுபட்டது.

என் ஜன்னலைத் திறந்தால்
சகதியப்பிய முகத்துடன்
பெயர் தொலைத்துவிட்ட பிணம்
கிடக்கிறது.

அதன் அமைதி குலைக்கும் துருத்திய பற்களை
பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

பிணத்தைப் பார்ப்பது பயமாக இருக்கிறது.
தெரிந்த முகங்களை தன் முகத்தில் பொருத்தி
நடுக்கமூட்டுகிறது.

சற்று விறைக்காமல் இருப்பின்
என்னைப் பார்த்து நகைக்கும் அல்லது
கூட்டிச் செல்லச் சொல்லும்.

தூர நின்று பார்த்துவிட்டு
நகரும் மூன்று மனிதர்கள்
பயந்து நெருங்கும் சில நாய்கள்
தாவித் தாவி நகரும் காக்கைகள்.

தவிர
வேறுயாரும் வருவதாக இல்லை.

இரவில் மழை நனைக்கலாம்
நாளை நான் வராமலிருக்கும் சமயத்தில்
வெய்யில் முகத்தைச் சுடலாம்.
கண்களை மட்டும் அந்தக் காக்கைகள்
எடுக்க
குடல் நாய்க்கென்று இருக்கக்கூடும்.

பரிமாணம் புரியாத
அநாதைப் பிணங்களின் உலகம் வேறுபட்டது.

எது குறித்தும் யோசிக்காமல்
நகர்ந்து விட வேண்டும்.


வா.மணிகண்டன்

**************************

சில உவ்வே படங்கள்!!!

இந்தப் படங்களைப் பார்த்து வா.மணிகண்டன் இப்படித்தான் என முடிவு செய்யவேண்டாம். காலத்தின் கட்டாயமாகிறது. நடிகைகளின் படத்தையும் என் படத்தையும் பார்த்த நண்பணோடு பணிபுரியும் பெண்கள், "பையன் முகத்தைப் பார்த்தால் நல்லா இருக்கான். கேரக்டர் சரியில்லையோ" என்றார்களாம். :)

இது என்னுடைய 101வது பதிவு. இந்தப் பெயரில் மட்டுமே, இந்தப் பதிவில் மட்டுமே எழுதுகிறேன். நண்பரொருவர் கேட்டது போல் என் கருத்துக்களைச் சொல்ல எனக்கு வேறு பெயரோ, முகமோ தேவையில்லை.(இதுக்கு எல்லாம் சர்டிபிகேட் கொடுக்க வேண்டியிருக்குப்பா!)

100வது பதிவே தனிப்பதிவிடலாம் என நினைத்திருந்தேன். ஆனால் நேற்று எழுதிய பதிவு முக்கியமானதாகத் தோன்றியதால் தனிப்பதிவிட இயலவில்லை. கடந்த நூறு பதிவுகளில், என் எழுத்திலும், பார்வையிலும் நல்ல மாற்றங்களை நான் உணர்கிறேன்.(மற்றவர்களுக்கு எப்படி என்று தெரியவில்லை.) நன்றி வலையுலகமே. (சுஜாதா சார், இது கூட வலைப்பதிவுகளின் பயன்தான். யாராவது எடுத்துச் சொல்லுங்க!)

குளிர்ச்சியாகப் படங்கள் போடுவதாக சொல்லி இருந்தாலும், பச்சையாக இருப்பதனைத் தவிர்க்க இயலவில்லை. கோபிச் செட்டிபாளையத்தை சுற்றி இருக்கும் பகுதிகளின் படங்கள் இவை.
Photobucket - Video and Image Hosting

கோபியின் பழைய பெயர் வீரபாண்டி கிராமம் என்பதாகும்.

ஊரின் சிறப்பம்சமே இந்தப் பசுமைதான். பவானி ஆறு இப்பகுதிக்கான முக்கிய பாசன ஆதாரம். இந்த ஆறு பல கால்வாய்களாக வெட்டப்பட்டு பல பகுதிகளுக்கும் பாசனம் அளிக்கின்றன. தொலைவில் தெரியும் மலைப் பகுதிகள் கர்நாடகாவை, தமிழகத்தில் இருந்து பிரிக்கின்றன. தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் "வீரப்பன் மலை".
Photobucket - Video and Image Hosting
பெரும்பாலும் கோபியின் அனைத்துப் பகுதிகளும் திரைப்படங்களில் முகம் காட்டி இருக்கக் கூடும். கொடிவேரி மிகப் பிரசித்தம். சின்னத்தம்பி படத்தில் பிரபுவின் இல்லம் இந்த அணையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.
Photobucket - Video and Image Hosting
இப்பகுதியின் முக்கியத்திருவிழா பாரியூர்(கொண்டத்துக் காளியம்மன்) குண்டம் திருவிழா. ஊரே திருவிழாக் கோலம் பூண்டிருக்கும். இளவட்டங்களுக்கு "முத்துப் பல்லக்கு". அம்மனின் ஊர்வலமும் இருக்கும். பாவடை தாவணி, சுடிதார் தேவதைகளின் ஊர்வலமும் இருக்கும்.

கோபியைச் சுற்றிலும் இருக்கும் பாரியூர், பச்சைமலை, பவளமலை, கொடிவேரி மற்றும் குண்டேறிப் பள்ளம் போன்றவை இயற்கை எழில் சூழ்ந்த பிரதேசங்கள். ஒரு முறையாவது காண்பதற்கு முயற்சி செய்யுங்கள்.
Photobucket - Video and Image Hosting
வாய்க்கால் பாசனம் தவிர்த்து, கிணற்றுப் பாசனம் பெறும் நிலப் பரப்புகளும் உண்டு.(தோட்டம்). நெல், கரும்பு, மஞ்சள் ஆகியவை அதிகம் பயிரிடப்படுகின்றன. வாழையும் உண்டு.
Photobucket - Video and Image Hosting
நிறைய சாதிகள் இருப்பினும் கவுண்டர்கள்(கொங்கு வெள்ளாளர்) அதிகம் வாழும் பகுதி. இவர்கள் தவிர்த்து நரம்புகட்டி கவுண்டர்கள், வேட்டுவக் கவுண்டர்கள், முதலியார்கள் ஆகியோரும் கணிசமாக உண்டு. எளிமையான வாழ்க்கை முறை என்றாலும், கரைவழிந்து நீர் ஓடும் வளமையின் காரணமாக கொஞ்சம் "பந்தா பார்ட்டிகள்".
Photobucket - Video and Image Hosting
முக்கியமான பண்டிகை மாரியம்மன் பண்டிகை.(மாரி=மழை). கம்பம் வெட்டுதல், கம்பம் குதித்தல், அம்மை அழைத்தல், மா விளக்கு எடுத்தல்,அக்கினிக் கும்பம் எடுத்தல், கம்பம் பிடுங்குதல், மஞ்சள் நீராட்டம், மறுபூசை, பண்டாரன் வீடு சேர்த்தல் என ஏழு நாள் திருவிழா.
Photobucket - Video and Image Hosting
இந்தப் புகைப் படங்களை நண்பர் பிரதீப் எனக்கு அனுப்பி வைத்தார். (இவரைப் பற்றி ஏற்கனவே கொங்கு நாட்டு காதல் கதைங்கண்ணா என்ற பெயரில் எழுதி இருக்கிறேன்.)

இன்றைய டிஸ்கி: அந்த "உவ்வே" சந்தோஷமாகச் சொல்ல வேண்டிய உவ்வே. வாந்தியெடுக்கும் உவ்வே அல்ல. ;)

Aug 24, 2006

வந்தே மாதரமும் வெங்காய சாம்பாரும்!!!

தாய்மண்ணே வணக்கம்ன்னு சொல்லுடான்னு சொன்னா கேட்க மாட்டீங்களா? என்ன தெனாவெட்டு உங்களுக்கு? இமாம் டெல்லியில குந்திகினு "முடியாது முடியாது"னு கூவிகினு இருந்தா நாங்க மூடிகிட்டு இருக்கணுமா? வாயை.

நான் சொல்லை ஐயா. நான் சொல்லை. ஓரிரு தினங்களுக்கு முன்னால் ஒரு தேசியத் தொலைக்காட்சியில் யாரோ கத்திக் கொண்டிருந்த மேட்டர்தான் அது.

பக்கிங்காம் சட்டர்ஜி இந்நேரம் கல்லறையில் இருந்து எழுந்து வந்து மீண்டும் தூக்கு போட எத்தனிப்பதாகக் கேள்வி. யோவ்..யாருய்யா சவுண்டு விடுறது? உங்க புள்ளாரும் (அதாம்பா விநாயகரு) துர்காவும் பால் குடிப்பாங்க. ஆனால் சட்டர்ஜி வரமாட்டாரா? நல்லா கீது பா உங்க டயலாக்கு.

ஒரு அரசாங்கம் பாடுன்னு சொல்லுது. நீங்கதான் பாடிடுங்களேன்னு கேட்டா அதெல்லாம் முடியாதுன்னு சொல்றான் இந்த சாதிக். அல்லாவைத் தவிர வேறெதுவும் கடவுள் இல்லை. அம்மா, அப்பா கூட அட அவ்வளவு ஏன் அந்த முகமது நபி கூட கடவுள் இல்லையாம். ஜனகண மண பாட மாட்டோம்னா கேளுடா அது தேசிய கீதம். தேசிய பாடல்ன்னா பாடுங்க. வேண்டாம்ன்னு சொல்லலை. எங்களை ஏண்டா நச்சுறீங்க? அப்படிங்குறான்.

அது சரி. அது அவன் நம்பிக்கை. ஏம்ப்பா ஜனநாயகவாதிகளே. எல்லோருக்கும் சுதந்திரம் இருக்குதுன்னு சொல்றீங்க. அப்புறம் என்னய்யா?

அதுக்குன்னு அப்புறம் எதுக்கு சட்ட திட்டம்ன்னு ஒண்ணு இருக்கு?புடிச்சா இங்க இரு. இல்லையா பக்கத்து நாட்டுக்கு மூட்டை கட்டு.

பார்றா......த்தூ நாயே......பாட்டு பாடிட்டு குண்டு வெச்சா தேசபக்தி பொங்குமா? நீயும்தான் பாட்டு பாடுற. நீ பண்றது எல்லாம் நாட்டுக்கு ஆவுற காரியமா? பாடிட்டு ஆகஸ்ட் 15ல நெஞ்சு மேல கொடியக் குத்தினா மட்டும்தான் தேசபக்தி, அவனுக்கு மட்டும்தான் இந்த நாடுன்னா.....ஙோ....இந்த நாட்டில பாதிக்கு மேல போலித்தனம் பேசுறவனாத் தாண்டா இருப்பீங்க.

துலுக்கன தூக்கி தலையில வெக்கிறதுக்குன்னே வந்துடுறானுக தூக்கி கட்டிட்டு...அப்படித்தானே முனவுற?

முனவு ராசா....முனவு.

காஷ்மீர்ல குண்டு வெச்சா இங்க நல்லகவுண்டபாளையத்து சையத் அலியக் கூட தீவிரவாதியாத்தானே பார்க்கிறோம்?எல்லாத் துலுக்கனுமா தீவிரவாதி? எல்லா இந்துவுமா தேசியவாதி?

நான் வர்றது இருக்கட்டும். நீங்களும் வர்றதுக்கு முன்னாடி கொஞ்சம் யோசிங்க அப்பு. நீங்களே அவனுக மனசுல கொஞ்சம் கொஞ்சமா இந்த நாட்டுக்கும் அவனுக்கும் சம்பந்தமில்லைன்னு பேசுங்க. அப்புறமா அவன் பிரிவினை வாதம் பேசுறான்னு சொல்லுங்க.

எப்போ பேசினோம்னு கேட்குறீங்களா? திரும்பப் படிச்சுப் பாருங்க. இஷ்டம்னா இருன்னா என்ன அர்த்தம்? பொறப்புல இருந்து ரத்ததுல ஊறிக்கிடக்குறது மதம்தான் அய்யா. முதல்ல சாதி, அப்புறம் மதம், அப்புறம் மொழி, அப்புறம்தான் நாடு மனுஷன் எல்லாம். இல்லைன்னு சொல்லிட முடியுமா?

கவுண்டனும், ஐயரும் அடிப்பட்டு கிடந்தா(ஒரே அளவு) மூணாவதா இன்னொரு கவுண்டனுக்கு அந்த ரெண்டு பேரு சாதியும் தெரிஞ்சு, ஒருத்தனத்தான் காப்பாத்த முடியும்னா யாரைக் காப்பாத்துவான். கமுக்கமா சிரிக்காத. யோசிச்சு ஒழுங்காச் சொல்லு.

இங்க பாரு. சொன்னது சொல்லியாச்சு. நாங்க மதச்சார்பற்ற நாடுன்னு. அப்புறமென்ன? அவனவன் அவனுக்கு புடிச்ச மாதிரிதான் இருப்பான். முதல்ல குண்டு வைக்கறவன புடி. குண்டு வெடிச்சவுடனே துலுக்கன்தான் வெச்சான்னு அலறாத. அப்படியே அவன் வெச்சிருந்தாக் கூட இந்தியாவுல இருக்குற அத்தன முஸ்லீமும் சேர்ந்து வெச்சான்னு சொல்லாத. ஆச்சு பார்த்தயா?

வெறுப்பத் துப்புறது மட்டுமில்ல தேசபக்தி. நீ ஒழுங்கா இருந்து, அவன நசுக்காம இருந்தா உன்னை விட அவன் நாட்டுக்கு ரத்தம் அதிகமா கொடுப்பான். ஏதோ நாட்டுப்பற்றை மொத்தமா குத்தகைக்கு எடுத்துட்டு வந்த மாதிரி கூவாத. அப்படியே இருந்தாலும் அடக்கி வை. சத்தம் போட்டு நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அதான் உண்மையான நாட்டுப் பற்று. நூறு கோடி பேரும் இந்தியன்னு நினைக்க வை. அவன் பிரிச்சுட்டு போறான்னா தொலையட்டும் சனியன்னு சேர்ந்து துரத்தாத. ஏன் போறான்னு யோசிச்சுப் பாரு. புரியுதா?

அடேசாமி.......மூச்சு விட முடியலை......கொஞ்சம் இந்த சரக்க இப்போதைக்கு நிறுத்துங்கைய்யா...காத்து வரட்டும்....அடேய் யாருப்பா அங்க? தண்ணி கொண்டு வாங்க.....கண்ணைக் கட்டுதுடா சாமீ.......