Apr 20, 2005

நிழல்-உயிர்மை கவிதை

Image hosted by Photobucket.com
நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
மங்கலான அடர்த்தியான நிழல்

எனக்கு முன்பாகவும்,
நீளம் குறைந்து காலடியில்
பதுங்கியும்.

பின்புறமாகவும் நீள்கிறது.
நடுங்காமல்,நேர்த்தியாக.

நிழல் எந்தப்பக்கம் எனினும்,

சரளைக் கற்களினூடே புதையும் பாதங்களின்
ஒலிமட்டும் ஒரே திசையில்.

நன்றி:உயிர்மை-ஏப்ரல்'2005