Apr 23, 2018

மரம்

அடர்வனம் அமைப்பதற்கான வேலைகளை மிகத் தீவிரமாகச் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். குளத்து மண் சரியில்லை. ஒன்றரை அடிக்கு ஆழம் தோண்டினாலும் வெறும் பாறைதான். அடியில் வாழை மட்டைகளைப் போட்டு மேலாக நாற்பது லோடு செம்மண்ணைக் கொட்டியிருக்கிறோம். ஆழ்குழாய் கிணற்றில் மோட்டார் பொருத்தி நீர் பாய்ச்சத் தயாராக இருக்கிறோம். இனி சுற்றிலும் வேலி அமைக்க வேண்டும். ஆட்சியர் அப்பொழுதே அனுமதி கொடுத்துவிட்டார். எழுத்துப் பூர்வமாக அனுமதிக் கடிதம் எதுவும் தரவில்லை. ஆனால் அதை பெற்றுக் கொண்டுதான் அடுத்த வேலைகளை செய்ய வேண்டும். 

தலையும் வாலும் புரியாதவர்களுக்காக-

கோட்டுப்புள்ளாம்பாளையம் என்ற கிராமத்தின் குளத்தை தூர் வாரினோம். சுமார் பதினைந்தாயிரம் லோடு மண்ணை எடுத்த பிறகு குளம் வெகு ஆழமானது. நீரும் நிரம்பியது. பக்கத்திலேயே ஏதாவது செய்யலாம் என்று அரசிடம் அனுமதி வாங்கி இருபத்து நான்கு சென்ட் இடத்தில அடர்வனம் அமைக்கிறோம். அடர்வனம் என்பது ஜப்பானிய முறை. வெகு நெருக்கமாக மரங்களை நட்டு அமைக்கப்படும் வனம். இருபத்து நான்கு சென்ட் இடத்தில இரண்டாயிரம் மரங்களை நடுவதாகத் திட்டம்.

அதற்கான ஏற்பாடுகள்தான் முதல் பத்தியில் சொன்னது. ஓர் அதிகாரி வந்து பார்த்துவிட்டு 'இப்போ இருக்கிற அதிகாரிகள் சரின்னு சொல்லிட்டாங்க..நாளைக்கு புதுசா வர்ற பஞ்சாயத்து பிரசிடெண்ட் மரத்தை வெட்டுறோம்ன்னு தீர்மானம் போட்டா எப்படி தடுப்பீங்க' என்று கேட்டார். சரியான கேள்வி. நம்மவர்கள் செய்தாலும் செய்வார்கள். அந்தச் சமயத்தில் தடுக்க வேண்டுமானால் தண்டவாளத்தில்தான் தலை வைக்க வேண்டும். அதனால் ஆட்சியரைச் சந்தித்து கடிதம் கேட்கவிருக்கிறோம். 

அது ஒரு பக்கம். 

இன்னொரு பக்கம் நாற்றுக்களைத் துழாவிப் கொண்டிருக்கிறோம். இரண்டாயிரம் நாற்றுகளையும்  நாட்டு மரங்களாக வேண்டும். இந்த மண்ணுக்குரிய மரங்கள்; அழியும் தருவாயில் இருக்கும் மரங்கள் எனத் தேடித் பிடித்து நட்டுக் காப்பாற்றிவிட்டால் போதும். அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுத்த மாதிரி இருக்கும். விலை கொடுத்துத்தான் வாங்க வேண்டும். ஆனால் நாற்றுகள்தான் இல்லை.

நண்பர் ஜெயராஜ் மரக்காணம் பக்கத்தில் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார். நிசப்தம் தளத்தை தொடர்ச்சியாக வாசிப்பவர்களுக்கு ஜெயராஜ் பற்றித் தெரிந்திருக்கும். சென்னை, கடலூர் வெள்ளத்தின் போது நிசப்தம் அறக்கட்டளையின் சார்பில் செய்யப்பட்ட பணிகளுக்கு தூணாக இருந்தவர். பொருட்களை வாங்குவதில் தொடங்கி பிரித்து, பொட்டலம் கட்டி, ஸ்டிக்கர் ராஜாக்களின் கண்களில் மண்ணைத் தூவி பாதிக்கப்பட்ட இடங்களுக்கு எடுத்துச் சென்று விநியோகிப்பது வரைக்கும் அத்தனைக்கும் ஜெயராஜும் அவரது அணியும்தான் காரணம். லேசுப்பட்ட காரியமில்லை. 

அடர்வனம் திட்டத்திலும் தம்மை இணைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஏற்கனவே அவரும் பாவாவும் வழக்கறிஞர் ஸ்ரீனிவாசனும் செங்கல்பட்டு சுற்றுவட்டாரத்தில் ஒரு முறை தேடித் பார்த்து இருக்கும் செடிகளின் எண்ணிக்கை, விலை ஆகியவற்றின் பட்டியல் தயாரித்துவிட்டார்கள். ஆனால் அது போதாது. ஒவ்வொரு வகையிலும் அதிகபட்சம் நாற்பது செடிகள் வைக்கலாம். அப்படியென்றால் ஐம்பது அல்லது அறுபது வகையாவது கிடைக்க வேண்டும். இப்பொழுது முப்பத்தைந்து வகை மரங்களைத்தான் கண்டறிந்திருக்கின்றோம். 

ஜெயராஜுடன் சேர்ந்து செடிகளை வாங்க வேண்டும். ஆனந்த் பொறியியல் முடித்துவிட்டு வேலை தேடிக் கொண்டிருக்கும் இளைஞர். விவசாயத்தில் ஆர்வமிக்கவர். ஏற்கனவே ஒரு அடர்வனத்தை வெற்றிகரமாக அமைத்தவர். எனக்கும் ஜெயராஜூவுக்கும் மரங்களைப் பற்றி எதுவும் தெரியாது. 'நீங்க வர முடியுமா?' என்று கேட்டேன். 'வர்றங்கண்ணா' என்று சொல்லியிருக்கிறார்.  மரங்கள் குறித்த அவரது அறிவு ஆச்சரியப்படுத்துகிறது. அருணாச்சலம் இன்னொரு ஆலோசகர். நாங்கள் மூவருமாகச் சேர்ந்து இந்த வாரம் மரக்காணம் பக்கத்தில் செடிகளைத் தேடப் போகிறோம்.

அருணாச்சலம் எங்களின் இன்னொரு ஆலோசகர். அதே போல மாவட்ட வன அலுவலர் பிரபாகரனைச் சந்திக்க பழனிசாமியும், கணேசமூர்த்தியும் இந்த வேகாத வெயிலில் பைக்கிலேயே அறுபது கிலோமீட்டர் தூரம் வரைக்கும் செல்கிறார்கள். நினைத்தாலே மண்டை காய்கிறது. திங்கட்கிழமை அதுவுமாக சொந்த வேலையெல்லாம் விட்டுவிட்டு இந்த வெக்கையில் அலைய வேண்டும் என்று அவர்களுக்கு தலையெழுத்தா என்ன? 'உங்களை சிரமப்படுத்துறேன்' என்று சொன்னால் 'நீங்க இப்படிச் சொல்வதுதான் சிரமப் படுத்துகிறது' என்கிறார்கள். 

அடர்வனம் அமைப்பது என்பது ஆரம்பத்தில் எளிமையான காரியமாகத் தெரிந்தது. ஆனால் மிகக் கடுமையான உழைப்பைக் கோரும் செயல் இது. நாற்றுக்களைச் சேகரித்துவிட்டால் அக்னி நட்சத்திரம் முடிந்தவுடன் நட்டுவிடலாம். எப்பொழுதும் சொல்வது போல உண்மையிலேயே ஏகப்பட்டவர்களின் உழைப்பு இருக்கிறது. 

'உனக்கு எத்தனை மரங்கள் தெரியும்?' என்று ஒரு பேராசிரியர் கேட்டார். இருபத்தைந்து மரங்களின் பெயர்களைச் சொல்லலாம். அவ்வளவுதான் அடையாளமும் தெரியும். அதற்கு மேல் தெரிய வாய்ப்பில்லை. நாட்டு மரங்களின் வகைகளைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன். பல மரங்களின் பெயரை இப்பொழுதான் கேள்விப்படுகிறேன். வாழ்நாளில் ஐநூறு வகை மரங்களையாவது அடையாளப்படுத்துகிற அறிவை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.  அதைக் கூடாது தெரிந்து கொள்ளவில்லையென்றால் 'இயற்கை மீது ஆர்வம்' என்று சொல்வதற்கே அர்த்தமில்லை. வெறுமனே உடான்ஸாகத்தான் இருக்கும். 
  1. புளி
  2. புங்கை
  3. புன்னை
  4. ஆலம்
  5. அரசு
  6. ஒதியன்
  7. கொன்றை
  8. பின்றை
  9. நுணா
  10. வாகை
  11. பூவரசு
  12. கருவேலம்
  13. கருவேப்பிலை
  14. வேம்பு
  15. நாவல்
  16. தேக்கு
  17. மா
  18. பலா
  19. தென்னை
  20. பனை
  21. நாகலிங்கம்
  22. ஆச்சா
  23. நெல்லி
  24. உசில்
  25. வேங்கை
  26. மருதம்
  27. தடசு
  28. இலுப்பை
  29. தோதகத்தி
  30. வன்னி
  31. குமிழ்
  32. கடுக்காய்
  33. தாண்டி
  34. விளா
  35. அத்தி
  36. தாழை
  37. அகில்
  38. இலவம்
  39. தேவதாரு
  40. கடம்பம்
  41. சால்
  42. செண்பகம்
  43. பலாசு (புரசு)
  44. காட்டாத்தி
  45. இருவாட்சி
  46. மாவிலிங்கம்
  47. குடைவேலம்
  48. அகத்தி
  49. வில்வம்
  50. எட்டி
  51. தும்பை
  52. இலந்தை
  53. கடுக்காய்
  54. கிளுவை
  55. கருங்காலி
  56. குருந்த
  57. கோங்கு
  58. நாரத்தை
  59. தில்லை
  60. தேற்றா 
  61. பராய்
  62. பன்றீர்
  63. பாதிரி
  64. பாலை 
  65. மகிழம்
  66. மூங்கில்   
  67. பப்பாளி
மேற்சொன்ன மர நாற்றுக்கள் எங்கேயாவது இருந்து (ஓரடிக்கு மேலான உயரம் இருந்தால் உசிதம்) தெரியப்படுத்தினால் பேருதவியாக இருக்கும். பாறை மண் என்பதால் சிறுசெடிகள் மேலே வருவது சிரமம் என்கிறார்கள்.  அதனால் சற்று வளர்ந்த செடிகளாகத் தேடுகிறோம். பட்டியலில் இருப்பது தவிர வேறு எந்த நாட்டு வகை மரங்கள் இருந்தாலும் தெரியப்படுத்தவும். எப்படி பெற்றுக் கொள்வது என்று பிறகு முடிவு செய்து கொள்ளலாம். ஒரு அடர்வனத்தை அமைந்துவிட்டால் போதும். எந்தச் செடி எங்கே கிடைக்கும் என்பதில் ஆரம்பித்து நிலத்தை தயார் செய்வது வரை எல்லாவற்றையும் ஆவணப்படுத்திவிடுவேன். யார் வேண்டுமானலும் அமைக்கும்படியான ஆவணமாக அது இருக்க வேண்டும். 

வர்றீங்களா பாஸ்?

ஒட்டன்சத்திரத்தில் இருபத்தெட்டாம் தேதி சந்திக்கிறோம். 

சிறப்பு கவனம் கோரும் குழந்தைகளுக்கான நிகழ்வை ஒட்டன்சத்திரத்தில் நடத்த விரும்புகிறோம் என்றும் அதற்கு அனுமதி வேண்டும் என்றும் கோரி கடந்த வாரம் அனுமதிக் கடிதம் அனுப்பப்பட்டது. அவர்களுக்கு ஒரு சந்தேகம். கடந்த வருடம் இப்படித்தான் யாரோ வந்து கேட்டார்களாம். அனுமதி கொடுத்திருக்கிறார்கள். குழந்தைகளின் விவரங்களை எல்லாம் சேகரித்து எங்கயோ அனுப்பியிருக்கிறார்கள். 'அவங்க காசு வசூலிக்க எங்க குழந்தைகளைப் பயன்படுத்திட்டாங்க' என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். இப்படியான என்.ஜி.ஓக்கள் நிறைய இருக்கின்றன.

பெங்களூரில் ஒருவர் இருக்கிறார். ஸ்கார்பியோவில்தான் சுற்றுவார். பின்பக்கமாக தமது அறக்கட்டளையின் பெயரை எழுதி வைத்திருப்பார். வருமானத்துக்கு என்று தனியாக வேலை எதுவுமில்லை. இதுதான் வருமானமே. வருடம் ஒரு முறை படம் எடுத்து அனுப்பினால் போதும் அந்த வருடத்துக்கான பணம் வந்துவிடும்' என்று சொன்னார்கள். நீதானா அது என்று கேட்காதீர்கள். அறக்கட்டளைக்கு லெட்டர் பேடே இப்பொழுதுதான் அடித்து வைத்தேன்.  அப்புறம் சந்தேகப்படாமல் என்ன செய்வார்கள்? நம்மையும் சேர்த்துதான் சந்தேகப்படுவார்கள். 

பள்ளிக் கல்வித்துறையில் அனுமதியளித்துவிட்டார்கள். திருமண மண்டபத்துக்கு வாடகை, உணவு, ஐஸ்கிரீம், குழந்தைகளுக்கு  என எல்லா ஏற்பாடுகளையும் விக்னேஷ்வரனும் அவரது குழுவினரும் செய்திருக்கிறார்கள். 'இந்த முறை உணவுக்கான தொகையை நான் தரட்டுமா' என்று சிலர் கேட்டார்கள். இப்படி கேட்கிற மனிதர்கள் இருக்கும் வரைக்கும் எவ்வளவு பெரிய காரியத்தையும் செய்யலாம். ஆனால் உள்ளூர்வாசிகள் ஆளாளுக்கு ஒரு செலவினை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் பணம் எதுவும் தேவைப்படாது. 

கலந்துகொள்ள விரும்புகிறவர்கள் நிகழ்ச்சியில் குழந்தைகளை ஏதேனும் வகையில் மகிழ்ச்சிப்படுத்த இயலுமா என்று மட்டும் யோசித்தால் போதும். உணவு பரிமாறலாம், குழந்தைகளை அமர வைப்பதில், ஒருங்கிணைப்பதில் உதவலாம் அல்லது வெறுமனே ரசிக்கலாம்.

நன்கொடை எதுவும் வேண்டாம். வெறும் கையை வீசிக் கொண்டு வரலாம். 

பூபதிராஜ் பாண்டிச்சேரியிலிருந்து வருகிறார். ராமராஜ் கோவையிலிருந்து வருகிறார். இருவரும் கதை சொல்லிகள். தம்பிச்சோழனும் சென்னையிலிருந்து வருவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார். அவரும் கதை சொல்லித்தான். 'அடுத்த முறை நான் செய்யறேன்..இந்த முறை சும்மா வேடிக்கை பார்க்கிறேன்' என்று சொல்லியிருக்கிறார். முடிந்தால் கையைப் பிடித்து உள்ளே இழுத்துவிடலாம் என்றிருக்கிறேன். 

'குழந்தைகளின் சந்தோஷத்தில் பங்கெடுக்க வேண்டும்' என்பதை மட்டும் மனதில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். வேறு எதைப் பற்றியும் சிந்திக்க வேண்டியதில்லை. மூன்று மணி நேரம் அந்தக் குழந்தைகளை உற்சாகமூட்டினால் போதும். சில பெற்றோர்கள் தமது குழந்தைகளின் சேட்டைகளால் கோபமடைவார்கள். அவர்களை 'அடிக்காதீங்க' என்று தடுத்தால் போதும். 'எங்க சிரி பார்க்கலாம்' என்று அந்தக் குழந்தையைச் சிரிக்க வைத்தால் போதும். இப்படியாக குட்டி குட்டி போதும்.

கடந்த முறை நிகழ்ச்சிக்கு வந்தவர்கள் விடுதியில் அறை எடுத்துத் தங்கினார்கள். கூடுதல் செலவு அவர்களுக்கு. ஒட்டன்சத்திரத்தில்  நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடமானது திருமண மண்டபம்.  'அங்கேயே நான் குளித்துக் கொள்ளலாமா?' என்று கேட்டேன். சரி என்று சொல்லிவிட்டார்கள். எனக்கு அது போதும். பிரச்சினையில்லை. இரவில் பெங்களூரில் பேருந்து பிடித்தால் நேராக சேலம். அங்கே கொஞ்ச நேரம் சுற்றிவிட்டு ஐந்து மணிவாக்கில் திண்டுக்கல் வந்து இறங்கும்படி திட்டமிட்டுக் கொள்வேன். பையில் எப்பொழுதும் ஒரு நீளமான துண்டு இருக்கும். விரித்துப் போட்டால் அசதிக்கு அருமையாகத் தூக்கம் வரும். மற்றவர்களை இதையே செய்யச் சொல்ல முடியாது. ஆனால் அறை வசதி இருக்கிறது. குளிக்கும் இடவசதியும் இருக்கிறது. செளகரியப்படி முடிவெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.  

வரவு செலவு உட்பட எதிலும் நான் தலையிடவில்லை. உள்ளூர் அணிதான் மொத்த ஒருங்கிணைப்பையும் செய்கின்றனர். விக்னேஸ்வரன் அவ்வப்பொழுது அலைபேசியில் ஆலோசனை கேட்கிறார். சொல்வதோடு சரி. 'அவங்ககிட்ட நீங்க பேசறீங்களா?' என்பார். இத்தகைய செயல்களைச் செய்யும் பொது ஒற்றை தொடர்புப் புள்ளி இருக்க வேண்டும். அனைத்து தகவல்களும் அவர் வழியாகவே பரிமாறினால்தான் குழப்பங்கள் வராது. நம்பியூர் நிகழ்ச்சிக்கு ஆசிரியர் இளங்கோ போல. ஒட்டன்சத்திரத்துக்கு விக்னேஷ். 

மேலதிக விவரங்களுக்கு அவரைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். 

அங்கேயிருந்து பழனி மலை முப்பது கிலோமீட்டர்தான். அந்தக் காலத்தில் கொங்கு நாட்டின் தென் எல்லை அது. வடக்கே பெரும்பாலை. மேற்கே வெள்ளியங்கிரி. கிழக்கில் குளித்தலை. தெற்கில் பொதினி- பழனி. மதியம் நிகழ்ச்சி முடிந்தவுடன் முப்பாட்டன் முருகனை பார்த்து வரலாம் என்று திட்டம். 


நாள் : 28-04-2018 (காலை 9 மணி) 

இடம்:
K T திருமண மஹால்,
குழந்தை வேலப்பர் கோயில் அருகில்,
பழனி ரோடு,
ஒட்டன்சத்திரம்.

விக்னேஷ்வரன் - 9994644558/7667744558

ஒட்டன்சத்திரத்தில் சந்திப்போம்!

Apr 20, 2018

நீதான் காரணம்

வணக்கம். என் பெயர் கிரிதரன். ஒராண்டுக்கு முன்பாகப் பொறியியல் படிப்பை முடித்த வேலையுள்ள பட்டதாரி. 'மசால் தோசை 38 ரூபாய்' எனும் உங்கள் புத்தகத்தை, “யாரோ மணிகண்டன்னு எழுத்திருக்காருடா. படிச்சுப் பாரு, நல்லா இருக்கு இயல்பா” என்று என் தந்தை கொடுத்தபோதுதான் உங்களது மானசீக அறிமுகம் கிடைத்தது. அதன் பிறகு ‘நிசப்தம்’ தளத்தைத் தொடர்ச்சியாக வாசித்து வருகிறேன். தங்களது கல்விப்பணி மற்றும் சமூகப்பணிகள் ('தங்களது' என்று சொன்னால் நீங்கள் “ஊர்கூடி இழுத்துத்தான் நிசப்தம் எனும் தேர் நகர்கிறது” என்று சொல்லிவிடுவீர்கள்) என்னை ஆச்சரியப்படவைக்கத் தவறியதேயில்லை.

'லிண்ட்சே லோஹன் w/o மாரியப்பன்' வாசித்த பின்னர் நான் உங்களுக்கு அனுப்பிய பத்தியைப் படித்துவிட்டு நீங்கள் பதில் மின்னஞ்சல் அனுப்பியது இன்னமும் நினைவிலிருக்கிறது. “ஜீவகரிகாலனுக்கும் இதை அனுப்பி வைக்கிரேன். அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவார்” என்று சொல்லியிருந்தீர்கள்.

கிண்டி பொறியியல் கல்லூரியில் (அண்ணா பல்கலைக்கழகம் என்று சொன்னால் தான் பலருக்குத் தெரியும்) இயந்திரப் பொறியியல் படித்துப் பின் ஒரு மென்பொருள் ஸ்டார்ட்-அப்பில் ஒரு வருடம் ‘சேல்ஸ்’ வேலை பார்த்துவிட்டு இப்போது வேலையை விட்டுவிட்டேன் (பதற வேண்டாம். வேலை கேட்டு இதை எழுதவில்லை. தயவுகூர்ந்து மேலே படிக்கவும்).

கல்லூரியில் படிக்கும்போதே சூர்யா நகர் எனும் பிற்படுத்தப்பட்ட பகுதியின் குழந்தைகளிடம் உரையாடவும், அவர்களுக்கு மாலை வகுப்பெடுக்கவும் வாய்ப்பு கிட்டியது. அது கல்வி, கற்றல் தொடர்பான சில மாற்றங்களை என்னுள் விதைத்ததோடு, அது தொடர்பாக ஏதேனும் செய்ய வேண்டும், களப்பணியாற்ற வேண்டும் என்ற உந்துதலையும் தந்தது. எனினும், நடுத்தர வர்க்கத்திற்கே உரிய குழப்ப மனநிலையுடன் நிறுவன வேலையைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.

அங்கு மேலாளரின் குடைச்சல்கள் தாங்க முடியாத அளவிற்கு இருந்தது என்பது ஒருபுறம் உண்மை எனினும், அது ஒரு நல்ல முடிவை ஏற்படுத்தியது. குடிமைப்பணித் தேர்வுகள் எழுதலாம் என்ற முடிவுடன் இருந்த (இருக்கும்) எனக்கு ‘பப்ளிக் பாலிசி’ குறித்த சில தகவல்கள் நண்பர் ஒருவர் மூலமாகக் கிடைத்தது. அது தொடர்பான சில ‘ஃபெல்லொஷிப்’களுக்கு விண்ணப்பித்தேன்.

தற்போது ‘டீச் ஃபார் இந்தியா’ அமைப்புடன் இரு ஆண்டுகள் பணியாற்றுவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. வேறு சில விண்ணப்பங்கள் தொடர்பான இறுதி முடிவுகளுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்.

இவ்வளவு பீற்றலும் உங்களுக்கு நன்றி சொல்லத்தான். மதில் மேல் பூனையாய்த் தைரியமான முடிவெடுக்கத் திராணியற்று இருந்த எனக்குத் தங்களது பல பதிவுகள் நிதர்சனத்தை வெளிக்காட்டியிருகின்றன. கல்வித்துறை, கிராமப்புற மேம்பாடு ஆகியவற்றில் சிறிய அளவிலான மாற்றத்தையேனும் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற ஒரு உந்துதலை ஏற்படுத்தின.

நல்ல காசு சம்பாதித்துக்கொண்டு ஏ.சி. அலுவலகத்தில், மூன்று வேளை உணவுடன், மகிழுந்தில் சொகுசான பயண வசதிகளுடன் இருந்திருக்கலாம்தான். ஆனால், நான் கற்ற கல்விக்கான அர்த்தம் அதுவாக இருக்காது என்று முழுமையாக நம்புகிறேன். அந்நம்பிக்கைக்கு நீங்களும் ஒரு காரணம். வீட்டில் சொன்னபோது சற்றே தயங்கிய பெற்றோர், “சரி ஒரு ரெண்டு வருஷம் பாப்போம் என்னதான் பண்றான்னு” என்ற ரீதியில் விட்டிருக்கிறார்கள். அதற்குள், குடிமைப்பணித் தேர்வுகளையோ அல்லது இந்த ‘ஃபெல்லொஷிப்’ முடிந்து அது தொடர்பான பிற வாய்ப்புகளையோ ஒரு கை பார்த்து விட முடியும் என்ற ஒரு அனாமத்தான தைரியம் வந்திருக்கிறது.

அனைத்திற்கும் நன்றி. பெங்களூருகு வந்து உங்களை நேரில் பார்ப்பதாகத்தான் திட்டம். ஆனால் தற்போதைய சூழ்நிலையில் எப்போது என்ன நடக்கும் என்று தெரியவில்லை. அதனால் இம்மின்னஞ்சல். கூடிய விரைவில் உங்களை நேரில் சந்தித்து வாழ்த்து பெற ஆவலாக உள்ளேன்.

நன்றி.

அன்புடன்,
கிரிதரன்.

உற்சாகமூட்டும்படியாகவோ அல்லது பதற்றம் அடையச் செய்யும்படியாகவோ மின்னஞ்சல் எதுவும் வந்தால் அதை வேணிக்கு அனுப்பி வைப்பேன். இந்தக் கடிதம் இரண்டுமானது. என்னைவிடவும் நீங்கள் பத்து அல்லது பனிரெண்டு வயது குறைவானவராக இருக்கக் கூடும். உங்கள் வயதில் எனக்கொரு தம்பி இருந்து அவன் இந்த முடிவை எடுத்திருந்தால் என்னுடைய எதிர்வினை என்னவாக இருக்கும் என யோசித்துப் பார்க்கிறேன். 

நீங்கள் குறிப்பிடும் ஏ.சி அறையில் அமர்ந்து கொண்டு, மூன்று வேளை உணவை உண்டு, நல்ல காசு சம்பாதித்தபடியேதான் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். ஓரளவுக்கு நிலையான வாழ்க்கை அமைந்திருக்கிறது. கிடைக்கும் நேரத்தில்தான் சமூகத்துக்கு, அடுத்தவர்களுக்கு என்று ஒதுக்குகிறேன். 'உங்களை பின் தொடர்கிறேன்' என்று யார் சொன்னாலும் இதைத்தான் தெளிவாகச் சொல்கிறேன். நாம் நிலையான இடத்தில் இருக்க வேண்டும். ஓரளவுக்கேனும் பொருளாதாரச் சுதந்திரம் இருக்க வேண்டும். குடும்பம் வலுவானதாக இருக்க வேண்டும். அதன் பிறகு நாம் யாருக்கு வேண்டுமானாலும் உதவலாம். 

இந்தச் சமூகம் மிகுந்த சுயநலமிக்கது. 'அவனாகவே  தேடி வரட்டும்' என்றுதான் எதிர்பார்க்கும். திருப்பித் தரும் என்றெல்லாம் எதையும் எதிர்பார்க்க முடியாது. நாம் வீழ்ந்துகிடந்தாலும் கண்டுகொள்ளாமல் அது தன் போக்கில் நடப்பதற்குத்தான் வாய்ப்புகள் அதிகம். ஆனால் இதே சமூகத்தில்தான் எந்தவிதமான ஆதரவுமில்லாத பல்லாயிரம் மனிதர்கள் வாழ்கிறார்கள். வாழ்வு தரும் உச்சபட்ச வலியுடன் இதே சமூகத்தில் எண்ணற்றவர்கள் நைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். யாரிடம் கேட்பது என்பது கூடாது தெரியாத எளியவர்களை அறிந்து அறியாமலும் நாம் தினசரி கடந்து கொண்டேயிருக்கிறோம். இவர்களுக்கு நாம் கை நீட்ட வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. ஆனால் அதற்குமுன் நம் கால்களை வலுவாக பதித்துக் கொள்ள வேண்டும். 

எதற்காகச் சொல்கிறேன் என்று புரிந்து கொள்வீர்கள் என நம்புகிறேன். 

சமீபத்தில் மட்டும் மூன்றாவது ஆள் நீங்கள். மணிவண்ணன் என்றொரு தம்பி வீட்டில் வந்து சந்தித்துவிட்டு 'இனி சிவில் சர்வீஸ் படிக்கப் போறேண்ணா..இந்த முடிவுக்கு உங்க எழுத்து ஒரு காரணம்..' என்று ஐடி வேலையை விட்டுவிட்டுச் சென்றிருந்தார். அவரைப் பற்றி எழுதி இருந்தேன். அதன் பிறகு ஒரு பெண் இதை சொன்னார். இப்பொழுது நீங்கள். 

நாம் இன்னொருவருக்கு உந்துசக்தியாக இருப்பது மிகப்பெரிய உற்சாகம். எந்தக் கணத்தில் எந்த வரி யாரைத் தூண்டும் என்று தெரியாது. தங்களின் இந்தக் கடிதத்தை பிரசுரம் செய்ய விரும்புகிறேன். இதன் வழியாக பொதுவாகச் சிலவற்றைச் சொல்ல வேண்டும்.

படிப்பை முடித்துவிட்டு நீங்கள் வாழ்க்கையின் முக்கியமான கட்டத்தில் இருக்கிற தருணம். உங்களை போலவே உங்கள் குடும்பத்துக்கும் சில கனவுகள் இருக்கும். இந்தத் தருணத்தில் எடுக்கும் முடிவுதான் மிச்சமிருக்கும் மொத்த வாழ்க்கைக்குமான அடிநாதமாக இருக்கும். இப்படியொரு துணிச்சலான முடிவை எடுத்துவிட்டு 'எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் நீதான்' என்று சொல்லும் போது பதற்றப்படுவது இயல்புதானே?

என்னுடைய பதற்றம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். 

என் தம்பியாக இருந்தாலும் இதைத்தான் சொல்வேன்-
சரியான தருணத்தில் சரியான முடிவை எடுத்திருக்கிறீர்கள். சமூகம் என்பதை ஒதுக்கி வையுங்கள். அது மனதின் ஒரு மூலையில் ஓய்வில் இருக்கட்டும். முதலில் வெற்றியடைந்துவிடுங்கள். வேறு எதிலும் கவனம் இருக்க வேண்டாம். 'இது இல்லைன்னா அது' என்ற அலைவுறுதல்தான் நம்முடைய மிகப்பெரிய எதிரி. இருபது அல்லது முப்பது வயதுகளில் நாம் நிர்ணயிக்கும் இலக்கு என்பது  'இது மட்டும்தான்' என்றிருக்க வேண்டும். ஒற்றை இலக்கு. அப்பொழுதான் வெறியெடுத்து ஓடுவோம். இது கிடைக்காவிட்டால் இன்னொன்று இருக்கிறது என்ற சூழல் அமைந்தால் நம்முடைய வேகம் மட்டுப்பட்டுவிடும். அதற்கு வாய்ப்பே உருவாகக் கூடாது. வேகம் மட்டும் குறையவே கூடாது. 

குடிமைப்பணித் தேர்வுகளையோ அல்லது இந்த ‘ஃபெல்லொஷிப்’ முடிந்து அது தொடர்பான பிற வாய்ப்புகளையோ - என்ற வரியை நீங்கள் திருத்த வேண்டும். ஒற்றை இலக்கை நிர்ணயிப்பது மிக அவசியம். அப்படி நிர்ணயித்துக் கொள்ளுங்கள். 

அதன் பிறகு திரும்பிப் பார்க்க எதுவுமில்லை. கடுமையான உழைப்பைச் செலுத்துங்கள். நம்முடன் போட்டியிடும் அத்தனை பேருக்கும் ஏதாவது ஒரு பலவீனம் இருக்கும். யாரும் நம்மைவிட உயர்ந்தவர்கள் இல்லை. அது நினைவில் இருக்கட்டும். கவனத்தைக் குவித்து இலக்கை நோக்கி வெறியெடுத்து ஓடுங்கள். பெற்றவர்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்த வேண்டும் என்பது மட்டுமே இப்போதைய குறியாக இருக்கட்டும். உங்களின் வெற்றி அவர்களை பெருமையடைச் செய்ய வேண்டும். அவர்கள் பூரிக்கட்டும்.  

நீங்கள் வெற்றியடைவீர்கள். அதன் பிறகு சொல்லுங்கள் 'நீதான் காரணம்' என. அந்தத் தருணத்திற்காகக் காத்திருக்கிறேன். 

மனப்பூர்வமான வாழ்த்துக்கள் கிரி. 

Apr 19, 2018

நிசப்தம் செயலி (App)

நிசப்தம் தளத்துக்கு இரண்டு App உண்டு. முதலாவது செயலியை சிவசுப்பிரமணியன் உருவாக்கிக் கொடுத்தார். இரண்டாவது சிவராஜ் உருவாக்கியது. ஒன்றை ஆயிரம் பேர் தரவிறக்கம் செய்து பயன்படுத்துகிறார்கள். சிவராஜ் உருவாக்கியதை எழுநூறு பேர் தரவிறக்கம் செய்து அதன் வழியாக தளத்தைப் படிக்கிறார்கள். 

மேலே இருக்கும் பத்தியை வாசிக்கும் போது 'பந்தா பண்ணுறான்' என்று தோன்றுகிறதா? கண்டுகொள்ளாமல் தொடர்ந்து வாசிக்கவும்.


நமக்கெல்லாம் ஒருவர் மெனக்கெட்டு வேலை செய்கிறார் என்றால் பந்தாவாக இருக்காதா? அதிலும் சிவராஜ் இருக்கிறாரே- இதுவரை மட்டும் செயலியை பதினெட்டு முறை அப்டேட் செய்திருக்கிறார். புதிது புதிதாக எதையாவது இணைத்துக் கொண்டேயிருக்கிறார். 

உண்மையிலேயே எனக்கு சந்தோசம். நெகிழ்ச்சியும் கூட. 

இதையே அவர் வணிகரீதியாக யாருக்காவது செய்து கொடுத்திருந்தால் பத்தாயிரம் ரூபாயாவது கொடுத்திருப்பார்கள். என்னைப் பற்றி தெரியாதா? எச்சில் கையில் காக்கா ஓட்டாத கஞ்சப்பிசினாரி. பைசா பலனில்லை அவருக்கு. ஆனாலும் தொடர்ந்து மெருகேற்றுகிறார்.

செயலியில் மொழியைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம். நிறத்தை மாற்றியமைக்கலாம். பிற தளங்களின் இணைப்பை உள்ளீடு செய்வதன் மூலமாக பிற வலைத்தளங்களையும் வாசிக்க முடியும். இது புதிய வசதி. இதைச் சொல்லி பரிசோதித்துப் பார்க்கச் சொன்னார். தொடர்ச்சியாக நான் வாசிக்கும் தளமென்றால் அது ஜெமோவின் தளம். உள்ளீடு செய்து பார்த்தேன். அது வேலை செய்யவில்லை. 'ஜெமோவின் தளம் வேர்ட்பிரஸ்..இப்போதைக்கு பிளாக்கர் அடிப்படையில் இயங்கும் தளங்களுக்கு மட்டுமே இந்த வசதி வேலை செய்யும்' என்றார். விரைவில் எல்லா தளங்களையும் வாசிப்பதற்கான வசதியைச் செய்துவிடுவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார். 

அவர் செய்கிற உதவிக்கு நான் செய்யக் கூடிய ஒரே பிரதியுபகாரம் என்றால் இணைப்பை நிசப்தம் தளத்தில் கொடுப்பதுதான்.  தயவு செய்து டவுன்லோடு செய்து மானத்தைக் காப்பாற்றுங்கள். அவர் என்னைப் பற்றி என்னவோ ஏதோவென்று நினைத்திருப்பார் போலிருக்கிறது. டவுன்லோடு செய்தவர்களுக்கு கமுக்கமாக இருநூறு ரூபாய் அனுப்பி வைக்கிறேன் சொன்னால் மட்டும் நம்பவா போகிறீர்கள்? அதனால் வதந்திகளை நம்பாமல் தரவிறக்கம் செய்யவும்.


'நீங்க எழுதுவீங்கன்னு சொன்னாங்க..நான் படிச்சதே இல்ல' என்று யாராவது சொன்னால் 'ஆமாங்க..ஆப் கூட இருக்கு' என்று ஸீன் போட்டுவிடுகிறேன். அதுவும் மாமனார் வீட்டு சொந்தமாக இருந்தால் செம பந்தா. தமிழில் வலைப்பதிவுக்கென செயலி வைத்துக் கொண்டு பந்தா செய்கிற ஒரே ஆள் இந்த ஆல் இன் ஆல் அழகுராஜா தான்.

விடமுடியுமா?

நிறயப் பேர் வாசிப்பதற்கான வாய்ப்பை உருவாக்கிக் கொடுத்திருக்கிறார். 
நன்றி சிவராஜ். 

நிசப்தம் செயலியை ஏற்கனவே தரவிறக்கம் செய்து வைத்திருப்பவர்கள் பிளேஸ்டோரில் திறந்து 'அப்டேட்' என்று க்ளிக் செய்வதன் வழியாக புதிய செயலியாக மாற்றிக் கொள்ளலாம். இதுவரை தரவிறக்கம் செய்யாதவர்கள் தரவிறக்கம் செய்து கொள்ளவும். தொடர்ந்து வாசிக்கிறவர்களுக்கு நிச்சயம் உதவும். 

கருத்துகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். செயலியை தொடர்ந்து மெருகேற்ற சிவாவுக்கு உதவும். அல்டாப்பு செய்வதற்கு எனக்கும் உதவும்.

sivarajng@gmail.com

செயலிக்கான இணைப்பு:

தும்பி

'அண்ணா உங்களுக்கு அன்பளிப்பு கொடுக்கணும்...யார் கொடுத்துவிட்டாங்கன்னு சொல்ல மாட்டேன்' என்று மைவிழி சொன்ன போது குழப்பம்தான். பிறந்தநாள் அன்பளிப்பாக இருக்கும் என நினைத்தேன். நான்கு தும்பி இதழ்கள். இதழின் ஆசிரியர் சிவராஜ் கொடுத்து அனுப்பியிருக்கிறார்.  சிறு கூழாங்கல்லையும் கொடுத்து அனுப்பி இருந்தார். அவர் எல்லோருக்குமே கூழாங்கல்லைக் கொடுப்பாராம். 'குக்கூ' காட்டுப்பள்ளி பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கக் கூடும். சூழலியல் சார்ந்து இயங்கும் பள்ளி அது. அதை நிறுவியவர் சிவராஜ். குக்கூ பற்றியும் சிவராஜ் பற்றியும்  நிறைய எழுத வேண்டும். தனியாக எழுத வேண்டும்.


கடைசியாக வெளியான இதழில் எனக்கு நன்றி தெரிவித்திருக்கிறார்கள். குரங்கணி தீ விபத்து சமயத்தில் சென்னை ட்ரெக்கிங் க்ளப் பீட்டர் வான் ஹெய்ட் பற்றி எழுதி இருந்ததற்கான நன்றி. அந்தக் கட்டுரை மிகப் பரவலான கவனம் பெற்றிருந்தது. நிறையப் பேர் அது பற்றிப் பேசினார்கள். 

பீட்டர் மாதிரியான ஆட்களைப் பார்ப்பது அபூர்வம். பெங்களூரில் அவரைச் சந்திக்கையில் - பீட்டர் தலைமறைவாக இருந்த போது ஊர் ஊராகச் சுற்றிக் கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது பெங்களூரிலும் இருந்தார். காலைச் சிற்றுண்டிக்கு வந்திருந்தவரைப் பார்த்தேன். மிகச் சோர்வாக இருந்தார். கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். 

'நீங்க ஒரு விளக்கம் எழுதுங்க' என்றேன். சிரித்தார். 

'உங்களைப் பத்தி நிறைய தப்பா பேசறாங்க' என்றேன். 

'சரிதான்..ஆனா என்னைத் தெரிஞ்சவங்க தப்பா பேச மாட்டாங்க' என்றார். சத்தியவாக்கு அது. 

எல்லோருக்கும் விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை. விளக்கம் கொடுத்தால் மட்டும் இந்த உலகம் நம்பவா போகிறது? அவர் எந்த வெளிச்சத்தையும் விரும்புவதில்லை. கடந்த வாரம்தான் ஜாமீன் கிடைத்தது. இப்பொழுதும் கூட அவர் வாயே திறக்கவில்லை. அதற்கான அவசியம் இருப்பதாக அவர் நினைக்கவில்லை போலிருக்கிறது.

இந்த உலகம்  சில சமயங்களில் மனிதர்களைக் கொண்டாடித் தள்ளிவிடும். மறறொரு சமயத்தில் கண்டு கொள்ளவே கண்டு கொள்ளாது. பீட்டர் இப்பொழுது மீண்டும் காடு மேடு என்று சுற்றிக் கொண்டிருக்கக் கூடும்.  தம் இருப்பைக் காட்டிக் கொள்ளாத மனிதர்களை உலகம் மறந்துவிட்டு அது பாட்டுக்கு பரபரத்துக் கொண்டிருக்கிறது. 

அப்பொழுதே எழுதியிருக்கலாம். அவருக்கு பிணை கிடைத்திருக்கவில்லை. விவகாரத்தை பெரிதுபடுத்தியிருப்பார்கள். பீட்டருக்கு தாம் விரும்பும் வாழ்க்கை அமையட்டும்.

                                                                                  ***


தும்பி அட்டகாசமான சிறுவர் மாத இதழ். இதுவரை பதினான்கு இதழ்கள் வந்திருக்கின்றன. இதழின் உள்ளடக்கம் மிக எளிமையானது. சிறார்களுக்கான  ஒரு கதை- குறைந்தது பதினைந்து பக்கங்கள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு பக்கத்தையும்  கதைக்கு ஏற்ற ஓவியங்களால் நிரப்பியிருக்கிறார்கள். அந்தக் கதையின் ஆங்கில வடிவம் அடுத்த நான்கைந்து பக்கங்கள். பிறகு ஜெயமோகன், வண்ணதாசன் மாதிரியானவர்களின் சிறு கட்டுரையொன்று. அவ்வளவுதான் தும்பியின் உள்ளடக்கம். ஆனால் செதுக்கியிருக்கிறார்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். வடிவமைப்பு, அச்சாக்கம், காகிதத்தின் தரம் என அட்டகாசம்.

வாசிக்கப் பழகிய குழந்தைகளுக்கும் சரிப்பட்டு வரும். நாம் வாசித்துக் குழந்தைகளுக்குச் சொல்வதென்றாலும் பொருத்தமான இதழாக இருக்கும். 

இதழ் ஐம்பது ரூபாய். சற்று விலை அதிகம் என்பது போலத்தான் தெரியும். ஆனால் விலைக்கு ஏற்ற பணியாரம். ஒன்று அல்லது இரண்டு இதழ்கள் அனுப்புவார்களா என்று தெரியவில்லை. அழைத்துக் கேட்டுப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால், அவர்களிடம் கைவசமிருந்தால் பழைய இதழ்களையும் வாங்கிவிடலாம். கோடை விடுமுறையில் இரண்டு நாட்களுக்கு ஓர் இதழ் என்று வாசித்தாலும் கூட உருப்படியான வேலையாக இருக்கும்.

'எந்நேரமும் டிவியை பார்க்கிறாங்க' என்பதுதான் குற்றச்சாட்டு. எப்படியாவது தொலைக்காட்சியை தொலைத்துவிடுங்கள். நாம் பார்க்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை. குழந்தைகளுக்கு அதுதான் மிகப்பெரிய விடுதலை. வானத்தைப் பார்க்கவும், பூமியில் விளையாடவும் அது மட்டும்தான் ஒரே வழி. இல்லையென்றால் கார்ட்டூன்களை மட்டுமே பார்த்து இந்த இரண்டு மாதங்களையும் வீணடித்துவிடுவார்கள். 

குழந்தைகள் வாசிப்பது மிக அவசியம். ஒவ்வொரு சொல்லும் அவர்களை யோசிக்கச் செய்யும். 'பெங்குவின் ஓடியது' என்று கண்கள் படிக்க பெங்குவின் எப்படி ஓடும் என்று மூளை கற்பனையான சித்திரத்தை உருவாக்கும். ஒவ்வொரு குழந்தையும் ஒவ்வொரு விதமான சித்திரத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளும். ஒரு குழந்தையின் பெங்குவின் தங்க நிறத்தில் இருக்கக் கூடும். இன்னொரு குழந்தையின் பெங்குவின் பச்சை நிறத்தில் இருக்கக் கூடும். இப்படியான கட்டற்ற கற்பனை குழந்தைகளுக்கு வெகு தேவை. இதுதான் குழந்தைகளின் வளர்ச்சியில் மிக அவசியமானதும். தொலைக்காட்சி, கணினி போன்றவை அப்படியில்லை. 'பெங்குவின் இப்படித்தான் இருக்கும்...இப்படித்தான் நடக்கும்' என அறுதியிட்டுக் காட்டிவிடுகிறார்கள். குழந்தைகள் கற்பனைக் கொடி கட்டுவதற்கான வாய்ப்பு வெகுவாகக் குறைந்துவிடுகிறது. 

குழந்தைகள் வாசிப்பதோடு நிறுத்திக் கொள்ளக் கூடாது. வாசித்த கதையை நமக்கோ அல்லது சக குழந்தைகளுக்கோ சொல்லிக் காட்ட வேண்டும். 'நீ படிச்ச கதையைப் பத்தி ஒரு குறிப்பை எழுது' என்று சொல்லி அவர்களிடம் எழுதி வாங்கினால் இன்னமும் அருமை. இயலுமெனில் ஒரு கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து வார இறுதி நாட்களில் நாடகமாக்கலாம். கதையை அப்படியே நாடகமாக நடத்த வேண்டும் என்பதில்லை. பட்டி பார்த்து டிங்கரிங் செய்து நம் திறமையையும் காட்டலாம். கதையின் கதாபாத்திரங்களாக மாறி குழந்தைகள் நடிக்கும் போது அவர்களின் பன்முக ஆளுமை வலுப்பெறும். கதாபாத்திரங்களை உள்வாங்குவார்கள். வசனம் பேசுவதற்கான நினைவாற்றலைப் பயன்படுத்துவார்கள். நடிக்கும் போது மேடை பயம் குறையும். நிறையச் சொல்லலாம். 

ஒரு நாடகத்துக்கு நாம் உதவினால் அடுத்த நாடகத்தை அவர்களையே தயாரிக்கச் சொல்லி மேடையேற்றலாம்.  தும்பிகளை வாசித்த போது இதுதான் தோன்றியது. நான்கு குழந்தைகள் இருந்தால் போதும். உருப்படியாகச் செய்துவிடலாம். 

தும்பி அதற்கு நிச்சயமாக உதவக் கூடும்.

தும்பி சிறுவர் மாத இதழ்,
60/85. அய்யங்குளம் தெரு, திருவண்ணாமலை - 606601
மொபைல்: 9843870059
மின்னஞ்சல்: thumbigal@gmail.com