Apr 26, 2018

கேள்வி பதில்கள்

நம்ம பசங்க ஸ்கூல்ல, விளையாட போற இடத்துல வேற கிளாஸ் பசங்க, வேற ஸ்கூல், ஏரியா பசங்க வேண்டும் என்றே பிரச்சனை செய்து அடிக்கறப்போ நம்ம என்ன செய்யலாம்?
விட்டுவிடுவதுதான் நல்லது  குழந்தைகளாகவே தமது எதிர்ப்புணர்வை வளர்த்து சமாளித்துப் பழக்கட்டும். எல்லாவற்றுக்கும் தடுப்பரண் அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டியதில்லை. எல்லை மீறும் போது மட்டும் நாம் தலையிடலாம். 

மனுஷ்யபுத்திரனின் கவிதைகளை வாசிப்பீர்களா?
முன்பு வாசித்திருக்கிறேன்.

நீங்கள் செய்த சாதனை என்றால் எதைச் சொல்வீர்கள்?
ஒன்றுமில்லை. 'இதுதான் சாதனை' என்று நினைக்கும் போது தேங்கிவிட்டோம் என்று அர்த்தமாகிவிடும். இப்போது எதற்கு அந்த சிந்தனை? காலமிருக்கிறது. 

பெங்களூரில் என்ன பிடிக்கும்?
கண்கள் குளிர்ச்சியாகவே இருக்கும். சீதோஷ்ணத்தைச் சொல்கிறேன்.

இப்படி அலைவதால் உடம்பு கெட்டுப் போய்விடாதா?
இதுவரை கெடவில்லை என்று சந்தோஷமாக இருக்கிறது. 

சிறந்த கேள்வி கேட்டால் பரிசு கிடைக்குமா?
இது நல்ல கேள்வி. உங்களுக்கு பரிசு கொடுக்கலாம் என்று நினைத்தால் நீங்கள் யார் என்று கூடத் தெரியாது.  அதனால் பரிசெல்லாம் கிடையாது.

சில்க்கூர் எங்கே இருக்கிறது? 
இது மொக்கையான கேள்வி. கூகிள் கூடச் சொல்லிவிடும். 

கல்யாணம் ஆகாமல் இருந்திருந்தால் எப்படி இருந்திருப்பீர்கள்?
எப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறீர்கள்! அடசாமீ..

உங்கள் மீது விமர்சனங்கள் இருக்கின்றன. உங்களுக்கு அவை பற்றித் தெரியுமா?
ஒன்றிரண்டு தெரியும். நேற்று கார்த்தி சந்திக்க வந்திருந்தார். காபி குடித்துக் கொண்டிருக்கும் போது 'நீங்க இந்துத்துவ ஆதரவாளர்தானே' என்றார். இத்தனைக்கும் அவர் நிசப்தம் தொடர்ந்து வாசிக்கிறவர். ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் ஒரு பார்வை. அடுத்தவர்களின் பார்வைக்காக நாம் செயல்பட வேண்டியதில்லை. பிம்பங்கள் அழிந்து புதிதாக உருவாக்கிக் கொண்டேதான் இருக்கும். நமக்கு நாம் நேர்மையாக இருந்தால் போதும். நேர்மை என்றால் நமக்கு சரி என்று படுவதைச் செய்வது. உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று நடிக்காதது. விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தால் அதைத் தாண்டி நம்மால் எதையும் செய்ய முடியாது. 
                                                                    ***

Sarahah வில் கேட்கப்பட்டவை 

Apr 25, 2018

99 கிலோமீட்டர்

99 கிலோமீட்டர் கடை பற்றி அங்குமிங்குமாகத் தெரியும். பெயரே வித்தியாசமாக இருக்கிறது அல்லவா? சென்னையிலிருந்து தொண்ணூற்று ஒன்பது கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருப்பதால் கடைக்கும் அதே பெயரை வைத்துவிட்டார். கூட்டம் அள்ளுகிறது. கடையின் உரிமையாளர் மனோகரன்தான் நண்பர் ஜெயராஜுக்கு வழிகாட்டி. அவரது ஆலோசனையின் பெயரில் ஜெயராஜ் சில தொழில்களில் பட்டையைக் கிளப்பிக் கொண்டிருக்கிறார். மனோகரன் வழிகாட்டுவதற்கு சரியான ஆள். அவரைப் போன்றவர்களின் ஆலோசனை இருந்தால் எந்த மனிதனும் மேலே வந்துவிட முடியும். 


மனோகரன் மாதிரியானவர்களுடன் அரை மணி நேரம் அமர்ந்து பேச வேண்டும். எவ்வளவு சுறுசுறுப்பு? சுறுசுறுப்பு என்பது இரண்டாவது. அவருடைய வியாபார மூளை இருக்கிறதே. எல்லாவற்றையும் வாடிக்கையாளர்களை முன் வைத்தே யோசிக்கிறார். அதுதான் அவரின் பெரும் பலமும் கூட. 'வெளியிலிருந்து கொண்டு வரும் உணவுக்கு அனுமதி இல்லை' என்றுதான் கடைகளில் எழுதி வைத்திருப்பார்கள். 'நீங்க சாப்பாட்டைக் கொண்டு வந்து இங்க வெச்சு சாப்பிடுங்க' என்கிறார். 

விக்கெட் அவுட். 

அப்படி வருகிறவர்களைக் கவர ஏகப்பட்ட அம்சங்களால் நிரப்பி வைத்திருக்கிறார். புத்தகங்கள். விளையாட்டுச் சாமான்கள். காபி கடை. கைவினைப் பொருட்கள். பழங்காலத்து பொருட்கள் என்று ஏதாவதொரு வகையில் ஈர்த்துவிடுகிறார்கள்.

'சாப்பிடறதுக்கு நிறுத்தினோம்ன்னு ஒரு நினைப்பே இருக்கக் கூடாது....என்ஜாய் பண்ணணும்' என்று மனோகரன் பேச்சு வாக்கில் சொன்னார். காலம் மாறிக் கொண்டேயிருக்கிறது. 'எண்ட் ப்ராடக்ட்டில் மட்டும்தான் எங்க கவனம் என்றிருந்தால் கவிழ்த்துவிடும்'. அப்படியொன்று எதுவுமே இந்தக் காலத்தில் இல்லை. எல்லாமே பேக்கேஜ்தான். எல்லாவற்றையும் கலந்து கட்டிதான் வாடிக்கையாளர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. சாப்பிட வந்தாலும் சரி; சினிமா பார்க்க வந்தாலும் சரி. பேக்கேஜ். அதுதான் வெற்றியைக் கொடுக்கும். 

அப்பொழுதுதான் அச்சிறுப்பாக்கம் வந்து சேர்ந்திருந்தேன். 'மனோகரன் சாரை பார்த்துட்டு வரலாம்' என்று ஜெயராஜ் அழைத்தார். 

 'எந்த மனோகரன்?' என்றேன். சொன்னார்.

சலிப்பே தோன்றவில்லை. இத்தகைய வெற்றியாளர்களை பார்க்க எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சிரமப்படலாம். வாழ்க்கையில் நாம் கற்றுக் கொள்ள எதையாவது வைத்திருப்பார்கள்.சக மனிதனிடமிருந்து கற்றுக் கொள்வதைவிடவும் வேறு சுவாரசியம் இருக்கிறதா என்ன? சந்தோஷமாகத் தலையை ஆட்டினேன். 

நாங்கள் சென்றிருந்த பொது பாடகர் மனோ உணவருந்திக் கொண்டிருந்தார். பணியில் இருந்தவர்கள் எந்தவிதமான சலனமும் இல்லாமல் இருந்தார்கள். எனக்கு ஆச்சரியமாகத்தான் இருந்தது. 'மனோ வந்திருக்காரு' என்றேன்.  'பெரிய ஆளுக நிறையப் பேரு வருவாங்க சார்' என்றார் சூப்பர்வைசர். புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. 

மனோகரன் வந்தார். எந்த பந்தாவுமில்லாத சாதாரண ஆள். எப்பொழுது நம் கால்  தரைக்கு மேலாகப் போகிறதோ அப்பொழுது இந்த உலகம் நம்மை விட்டு விலகிவிடும் என்ற வாக்கியம் நினைவில் வந்தது. 'அது ஆச்சா...இது முடிஞ்சுதா' என்று பணியாளர்களை விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார்.

 'சாதாரணமாவே இருப்பாரு மணி..அதான் அப் டு டேட் ஆக இருக்காரு' என்று ஜெயராஜ் சொன்னார். அது சரிதான். 

பொதுவாக நம் மக்களில் 'சாப்பிட வந்தோம்னா சாப்பிடணும்' என்கிற ஆட்களும் இருப்பார்கள். அவர்களையும் விட்டுவிடக் கூடாது. அவர்களிடம் ஜிகினா வேலை எடுபடாது. இவர்கள் உணவிலும் பிரமாதப்படுத்திவிடுகிறார்கள். பாரம்பரிய உணவுகள்.  நிறையக்கடைகளில் பாரம்பரிய உணவுகள் என்ற பெயரில் மருந்தைக் கொண்டு வந்து வைக்கிறவர்கள்தான் அதிகம். ஏண்டா வாங்கினோம் என்று யோசிக்க வைத்துவிடுவார்கள். இவர்கள் வித்தியாசப்படுத்துகிறார்கள். இளநீர் பாயசம் மாதிரியான உணவுப் பொருட்கள் அட்டகாசம். எனக்கு சாப்பாட்டு ருசி பற்றி அவ்வளவாகத் தெரியாது. அங்கே சென்று வந்தவர்கள் என்னைவிடவும் தெளிவாகச் சொல்ல முடியும்.

என்னைக் கவர்ந்த அம்சமெல்லாம் மனோகரன்தான். விமானப்படையில் சில வருடங்கள் பணியாற்றிவிட்டு ஊருக்கு வந்துவிட்டார். சரியான தொழில் எதுவும் அமையவில்லை. இவரும் சரியான பாதையில் பயணிக்கவில்லை.இரண்டு மகள்கள் இருக்கிறார்கள். உருப்படியான வருமானம் எதையாவது அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பியவர் ஏதோ கைக்கு கிடைத்த தொழில்களையெல்லாம் முயற்சித்துவிட்டு கடைசியாக பால் வியாபாரம் தொடங்குகிறார். பால் வியாபாரம் என்றால் பெரிய அளவில் இல்லை. உள்ளூர் வியாபாரம். அதிலிருந்துதான் 99 கிலோமீட்டரில் ஃபில்டர் காபி கடையை ஆரம்பிக்கிறார்.

காபி கடையிலிருந்து சிறகு விரிகிறது.விரிவாக்கிக் கொண்டேயிருக்கிறார். இப்பொழுது பிரமாண்ட வியாபாரம். கிட்டத்தட்ட ஜீரோவிலிருந்து தொடங்கப்பட்ட பயணம் இது. எட்டிப்பிடிக்க முடியாத உயரம். இதே சாலையில்  மால் ஒன்றைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த மாலின் பட்ஜெட்டை இப்போதைக்கு வெளியில் சொல்லலாமா எனத் தெரியவில்லை. எனக்கு மூச்சு அடைத்தது.

'என்ன பிசினஸ் தொடங்கலாம்?' என்று கேட்கிறவர்கள் மனோகரன் மாதிரியான ஆட்களைத்தான் முன் மாதிரியாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். வெறுமனே தொழில் தொடங்குகிறவர்கள் எல்லாம் வெற்றி பெற்றுவிடுவதில்லை. நமக்கு யார் வாடிக்கையாளர் என்று தெரிந்து அவர்களை நோக்கி காய்களை நகர்த்திக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும்.

எவ்வளவு ஆரியபவன்களும்  வசந்தபவன்களும் மூடப்பட்டிருக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும்தானே? நல்ல பெயர் சம்பாதித்திருப்பார்கள். வியாபாரத்துக்கு உகந்த இடமாகவும் இருக்கும். ஆனாலும் கோட்டை விட்டிருப்பார்கள். தொடர்ந்து தம்மைப் புதுப்பித்துக் கொள்ளாத எந்த தொழிலும் நிலை பெற முடியாது. அது இந்தத் தொழிலாக இருந்தாலும் சரி. மனோகரன் மாதிரியானவர்கள் தொடர்ந்து தம்மை புதுப்பித்துக் கொள்கிறார்கள். ஐந்து வருடங்களில் உருமாறிவிடுகிறார்கள். 'எப்பொழுதும் புதுசு' என்பதுதான் ஈர்த்துக் கொண்டேயிருக்கிறது. அதுதான் தொழிலில் வெற்றி சூட்சமமே.   

மகத்துவம்

சென்னை-புதுச்சேரி கிழக்கு கடற்கரை சாலையில் மரக்காணம் என்ற ஊர் பெயரை கேள்விப்பட்டிருக்கக் கூடும். ராஜ ராஜ சோழனால் கட்டப்பட்ட சிவன் கோவில்  ஒன்று இருக்கும் ஊர்.  அந்த மரக்காணம் பக்கத்தில் இருக்கும் நடுக்குப்பம் என்கிற கிராமத்தில் சில பெண்கள் சத்தமில்லாமல், அதே சமயம் மிக முக்கியமான செயலைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். காடு மேடுகளில் தேடி அரிதினும் அரிதான தாவரங்களையும் மரங்களையும் தேடி எடுத்து நாற்றுக்களாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

'இதெல்லாம் அழிச்சிடுச்சே' என்று சொல்லப்படுகிற தாவரங்கள் இந்தப் பெண்மணிகளின் கண்களில் எப்படியோ பட்டுவிடும் போலிருக்கிறது. அவைகள் நாற்றுக்களாகிவிடுகின்றன. 'ஓவர் பில்ட்-அப்' என்று நினைக்கிறவர்கள் கட்டுரையின் இறுதியில் இருக்கும் பட்டியலை ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு வரவும். அதில் எத்தனை தாவரங்களை நமக்குத் தெரியும் என்று கணக்குப் போட்டால் இந்த எளிய கிராமத்து பெண்களின் சாதனையின் மகத்துவம் புரியும்.

அரிதான வகை நாற்றுக்கள். 

நடுக்குப்பத்தில் மூன்று நான்கு பெண்கள் சேர்ந்து அன்னை மகளிர் சுயஉதவிக் குழு என்ற பெயரில் இயங்குகிறார்கள். செல்வி என்ற பெண்மணிதான்  அதில் முக்கியமானவர். நாங்கள் சென்றிருந்த போது அவருக்கு உதவியாக கங்கா, பவித்ரா என்ற இரண்டு பெண்கள் இருந்தார்கள். செல்விக்கும் கங்காவுக்கும் ஒவ்வொரு வகை தாவரம் குறித்தும் தெரிகிறது.


ஒவ்வொரு செடியைக் காட்டும் போதும் அதைச் சேகரித்த இடத்தையும் சொல்கிறார்கள். 'இது தேவதானப்பட்டியில இருந்து எடுத்து வந்தது' 'இது ஜவ்வாது மலைல கிடைச்சது' என்று வரிசையாகச் சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தார்கள். எங்களுடன் இருந்த ஆனந்துக்கு வெகு சந்தோசம். ஆனந்த் பற்றி இன்னொரு நாள் விரிவாக எழுதுகிறேன். மரங்களின் தகவல் சுரங்கம் அவர். இருபத்தைந்து வயதுக்குள்தான் இருக்கும். பெரும்பாலான மரங்களின் தாவரவியல் பெயரைச் சொல்லி அதன் இலை எப்படியிருக்கும், அதன் மலர்கள் எப்படி இருக்கும் என்று விவரிக்கிறார். அவர் படித்தது என்னவோ விமானவியல் துறை. அது பிழைப்புக்கு. ஆர்வத்துக்கு காடுகள். பள்ளிக்காலத்திலிருந்தே காடுகளுக்குள் சுற்றும் இளைஞர். வனங்கள் அமைப்பதில் அனுபவஸ்தர்.

'எவ்வளவு மரங்களை சேர்த்து வெச்சு இருக்காங்கண்ணா' என்றார். நாற்பத்தொன்பது வகை நாற்றுக்களை அவர்களிடமிருந்து விலைக்கு வாங்கி கொண்டோம். விலை சற்று அதிகமாகத்தான் தெரியும். ஒரு நாற்று முப்பத்தைந்து ரூபாய் வரைக்கும் வருகிறது. ஆனால் வேறு எங்குமே இந்த வகை நாற்றுக்களைத்  தேடிப் பிடிக்க முடியவில்லை.

'விலையைக் குறைச்சுக்குங்கக்கா' என்றால்  'பொம்பளைங்க காட்டுக்குள்ளயும் மலை மேலயும் இதையெல்லாம் தேடுறது எவ்வளவு கஷ்டம்ன்னு தெரியும்ல' என்கிறார்கள். நிதர்சனமான உண்மை. அந்த உழைப்புக்கு ஏற்ற விலை.

கிளம்பும் போது 'நீங்க செய்யறது மிகப்பெரிய சேவை..எந்தக் காலத்திலேயும் இதை விட்டுடாதீங்க' என்றேன். அதை அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டும் எனத் தோன்றியது. இந்தக் குழு மாதிரியானவர்கள் இல்லையென்றால் பல மரங்கள் அடையாளமற்றுப் போகவும் வாய்ப்பிருக்கிறது. அழிந்து போகவும் சாத்தியங்கள் இருக்கின்றன.

'நாங்க கடைசி வரைக்கும் செய்வோம்' என்றார் செல்வி.

புதுச்சேரியில் செயல்படும் ஆரோவில்லின் இடத்தை குத்தகைக்கு எடுத்து அந்த இடத்தில இந்தப் பெண்கள் நர்சரியை அமைத்திருக்கிறார்கள். பெயர்ப்பலகை கூடக் கிடையாது. ஆனாலும் செடிகளைத் தேடுகிறவர்கள் எப்படியாவது கண்டுபிடித்துவிடுகிறார்கள். 'அந்தக் குழுவினரிடம்தான் அரிதான செடிகள் இருக்கும்' என்ற நம்பிக்கையில் வருகிறார்கள். பொய்த்துப் போவதில்லை. இத்தகைய மனிதர்களின் உழைப்பும், அர்ப்பணிப்பும் ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டும். பத்திரிக்கைகள் இந்தப் பெண்மணிகள் குறித்து வெளியுலகுக்கு எடுத்துச் சொல்லலாம். நம்மைப் போன்றவர்கள்  யாராவது நாற்றுக்களைத்  தேடுவது தெரிந்தால் நடுக்குப்பம் நர்சரியை தாராளமாகப் பரிந்துரை செய்யலாம்.

நடுக்குப்பம் நர்சரியிலிருந்து நாங்கள் வாங்கிய நாற்பதொன்பது  வகை நாற்றுக்கள் கீழே- 

வெயிலுக்கு தாக்குப் பிடித்து வளரும் நாட்டு வகை நாற்றுக்களாக மட்டும் எடுத்துக் கொண்டோம். இவற்றில் சில வகைகள் புதர்களாக அல்லது செடியாக மட்டுமே வளரும். அதுவும் அடர்வனத்தில் தேவைதான். மொத்தமாக ஆயிரம் நாற்றுக்களை வாங்கியிருக்கிறோம். அடர்வனத்துக்கு இன்னமும் ஆயிரம் நாற்றுக்கள் தேவை. புங்கன், வாகை மாதிரியான எளிதில் கிடைக்கும் வகைகளை வேறு பக்கம் வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று வந்துவிட்டோம். எப்படியும் எழுபது வகைகளுக்கும் குறையாமல் அடர்வனத்தில் இருக்கும். 
  1. பிராய்
  2. இடம்புரி (திருகு மரம்)
  3. ஒதியன்
  4. பேய் அத்தி
  5. பச்சை கனகாம்பரம் 
  6. நுணா
  7. நழுவை 
  8. கடுக்காய்
  9. அழிஞ்சல்
  10. காட்டு எலுமிச்சை 
  11. வெண் சீத்தா
  12. பாய் மொண்ணை 
  13. நொச்சி 
  14. பாவட்டம்
  15. வெப்பாலை 
  16. எட்டி
  17. இரும்புளி
  18. இலந்தை
  19. மா
  20. வன்னி
  21. இங்க் மரம் (இது வட்டார பெயர். சரியான பெயர் தெரியவில்லை)
  22. நரிவிலி
  23. தரணி
  24. கடல் ஆத்தி
  25. இருவாட்சி
  26. ஆத்தி
  27. வெல் விளா (காட்டுபாட்சி)
  28. வெண்ணாந்தை
  29. வில்வம்
  30. நீர் அடம்பை
  31. பூந்திக் கொட்டை (சோப் நட்)
  32. குகமதி
  33. வீரா
  34. முறுக்கன்
  35. காட்டு கறிவேப்பிலை
  36. கருமரம்
  37. கன்னிரா 
  38. கல்யாண முருங்கை
  39. காட்டு நாரத்தை
  40. செருண்டி
  41. சூரக்காய்
  42. சிறுதும்புளி
  43. அத்தி
  44. அகல்யா 
  45. ஈர்குள்ளி
  46. பாலமரம் (மனில்காரா)
  47. பச்சைக் கிளுவை
  48. குமிழம்
  49. எலும்பொட்டி 
எவ்வளவு பெரிய மகத்தான சேவையை இந்த மண்ணுக்கும் சூழலுக்கும் செய்து வருகிறார்கள். அற்புதமான பசுமைப் போராளிகள் இவர்கள்.  பல்லாண்டு வாழட்டும்.

திருமதி. செல்வியின் தொடர்பு எண்:7548808332.

Apr 23, 2018

மரம்

அடர்வனம் அமைப்பதற்கான வேலைகளை மிகத் தீவிரமாகச் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். குளத்து மண் சரியில்லை. ஒன்றரை அடிக்கு ஆழம் தோண்டினாலும் வெறும் பாறைதான். அடியில் வாழை மட்டைகளைப் போட்டு மேலாக நாற்பது லோடு செம்மண்ணைக் கொட்டியிருக்கிறோம். ஆழ்குழாய் கிணற்றில் மோட்டார் பொருத்தி நீர் பாய்ச்சத் தயாராக இருக்கிறோம். இனி சுற்றிலும் வேலி அமைக்க வேண்டும். ஆட்சியர் அப்பொழுதே அனுமதி கொடுத்துவிட்டார். எழுத்துப் பூர்வமாக அனுமதிக் கடிதம் எதுவும் தரவில்லை. ஆனால் அதை பெற்றுக் கொண்டுதான் அடுத்த வேலைகளை செய்ய வேண்டும். 

தலையும் வாலும் புரியாதவர்களுக்காக-

கோட்டுப்புள்ளாம்பாளையம் என்ற கிராமத்தின் குளத்தை தூர் வாரினோம். சுமார் பதினைந்தாயிரம் லோடு மண்ணை எடுத்த பிறகு குளம் வெகு ஆழமானது. நீரும் நிரம்பியது. பக்கத்திலேயே ஏதாவது செய்யலாம் என்று அரசிடம் அனுமதி வாங்கி இருபத்து நான்கு சென்ட் இடத்தில அடர்வனம் அமைக்கிறோம். அடர்வனம் என்பது ஜப்பானிய முறை. வெகு நெருக்கமாக மரங்களை நட்டு அமைக்கப்படும் வனம். இருபத்து நான்கு சென்ட் இடத்தில இரண்டாயிரம் மரங்களை நடுவதாகத் திட்டம்.

அதற்கான ஏற்பாடுகள்தான் முதல் பத்தியில் சொன்னது. ஓர் அதிகாரி வந்து பார்த்துவிட்டு 'இப்போ இருக்கிற அதிகாரிகள் சரின்னு சொல்லிட்டாங்க..நாளைக்கு புதுசா வர்ற பஞ்சாயத்து பிரசிடெண்ட் மரத்தை வெட்டுறோம்ன்னு தீர்மானம் போட்டா எப்படி தடுப்பீங்க' என்று கேட்டார். சரியான கேள்வி. நம்மவர்கள் செய்தாலும் செய்வார்கள். அந்தச் சமயத்தில் தடுக்க வேண்டுமானால் தண்டவாளத்தில்தான் தலை வைக்க வேண்டும். அதனால் ஆட்சியரைச் சந்தித்து கடிதம் கேட்கவிருக்கிறோம். 

அது ஒரு பக்கம். 

இன்னொரு பக்கம் நாற்றுக்களைத் துழாவிப் கொண்டிருக்கிறோம். இரண்டாயிரம் நாற்றுகளையும்  நாட்டு மரங்களாக வேண்டும். இந்த மண்ணுக்குரிய மரங்கள்; அழியும் தருவாயில் இருக்கும் மரங்கள் எனத் தேடித் பிடித்து நட்டுக் காப்பாற்றிவிட்டால் போதும். அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுத்த மாதிரி இருக்கும். விலை கொடுத்துத்தான் வாங்க வேண்டும். ஆனால் நாற்றுகள்தான் இல்லை.

நண்பர் ஜெயராஜ் மரக்காணம் பக்கத்தில் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார். நிசப்தம் தளத்தை தொடர்ச்சியாக வாசிப்பவர்களுக்கு ஜெயராஜ் பற்றித் தெரிந்திருக்கும். சென்னை, கடலூர் வெள்ளத்தின் போது நிசப்தம் அறக்கட்டளையின் சார்பில் செய்யப்பட்ட பணிகளுக்கு தூணாக இருந்தவர். பொருட்களை வாங்குவதில் தொடங்கி பிரித்து, பொட்டலம் கட்டி, ஸ்டிக்கர் ராஜாக்களின் கண்களில் மண்ணைத் தூவி பாதிக்கப்பட்ட இடங்களுக்கு எடுத்துச் சென்று விநியோகிப்பது வரைக்கும் அத்தனைக்கும் ஜெயராஜும் அவரது அணியும்தான் காரணம். லேசுப்பட்ட காரியமில்லை. 

அடர்வனம் திட்டத்திலும் தம்மை இணைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஏற்கனவே அவரும் பாவாவும் வழக்கறிஞர் ஸ்ரீனிவாசனும் செங்கல்பட்டு சுற்றுவட்டாரத்தில் ஒரு முறை தேடித் பார்த்து இருக்கும் செடிகளின் எண்ணிக்கை, விலை ஆகியவற்றின் பட்டியல் தயாரித்துவிட்டார்கள். ஆனால் அது போதாது. ஒவ்வொரு வகையிலும் அதிகபட்சம் நாற்பது செடிகள் வைக்கலாம். அப்படியென்றால் ஐம்பது அல்லது அறுபது வகையாவது கிடைக்க வேண்டும். இப்பொழுது முப்பத்தைந்து வகை மரங்களைத்தான் கண்டறிந்திருக்கின்றோம். 

ஜெயராஜுடன் சேர்ந்து செடிகளை வாங்க வேண்டும். ஆனந்த் பொறியியல் முடித்துவிட்டு வேலை தேடிக் கொண்டிருக்கும் இளைஞர். விவசாயத்தில் ஆர்வமிக்கவர். ஏற்கனவே ஒரு அடர்வனத்தை வெற்றிகரமாக அமைத்தவர். எனக்கும் ஜெயராஜூவுக்கும் மரங்களைப் பற்றி எதுவும் தெரியாது. 'நீங்க வர முடியுமா?' என்று கேட்டேன். 'வர்றங்கண்ணா' என்று சொல்லியிருக்கிறார்.  மரங்கள் குறித்த அவரது அறிவு ஆச்சரியப்படுத்துகிறது. அருணாச்சலம் இன்னொரு ஆலோசகர். நாங்கள் மூவருமாகச் சேர்ந்து இந்த வாரம் மரக்காணம் பக்கத்தில் செடிகளைத் தேடப் போகிறோம்.

அருணாச்சலம் எங்களின் இன்னொரு ஆலோசகர். அதே போல மாவட்ட வன அலுவலர் பிரபாகரனைச் சந்திக்க பழனிசாமியும், கணேசமூர்த்தியும் இந்த வேகாத வெயிலில் பைக்கிலேயே அறுபது கிலோமீட்டர் தூரம் வரைக்கும் செல்கிறார்கள். நினைத்தாலே மண்டை காய்கிறது. திங்கட்கிழமை அதுவுமாக சொந்த வேலையெல்லாம் விட்டுவிட்டு இந்த வெக்கையில் அலைய வேண்டும் என்று அவர்களுக்கு தலையெழுத்தா என்ன? 'உங்களை சிரமப்படுத்துறேன்' என்று சொன்னால் 'நீங்க இப்படிச் சொல்வதுதான் சிரமப் படுத்துகிறது' என்கிறார்கள். 

அடர்வனம் அமைப்பது என்பது ஆரம்பத்தில் எளிமையான காரியமாகத் தெரிந்தது. ஆனால் மிகக் கடுமையான உழைப்பைக் கோரும் செயல் இது. நாற்றுக்களைச் சேகரித்துவிட்டால் அக்னி நட்சத்திரம் முடிந்தவுடன் நட்டுவிடலாம். எப்பொழுதும் சொல்வது போல உண்மையிலேயே ஏகப்பட்டவர்களின் உழைப்பு இருக்கிறது. 

'உனக்கு எத்தனை மரங்கள் தெரியும்?' என்று ஒரு பேராசிரியர் கேட்டார். இருபத்தைந்து மரங்களின் பெயர்களைச் சொல்லலாம். அவ்வளவுதான் அடையாளமும் தெரியும். அதற்கு மேல் தெரிய வாய்ப்பில்லை. நாட்டு மரங்களின் வகைகளைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன். பல மரங்களின் பெயரை இப்பொழுதான் கேள்விப்படுகிறேன். வாழ்நாளில் ஐநூறு வகை மரங்களையாவது அடையாளப்படுத்துகிற அறிவை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.  அதைக் கூடாது தெரிந்து கொள்ளவில்லையென்றால் 'இயற்கை மீது ஆர்வம்' என்று சொல்வதற்கே அர்த்தமில்லை. வெறுமனே உடான்ஸாகத்தான் இருக்கும். 
  1. புளி
  2. புங்கை
  3. புன்னை
  4. ஆலம்
  5. அரசு
  6. ஒதியன்
  7. கொன்றை
  8. பின்றை
  9. நுணா
  10. வாகை
  11. பூவரசு
  12. கருவேலம்
  13. கருவேப்பிலை
  14. வேம்பு
  15. நாவல்
  16. தேக்கு
  17. மா
  18. பலா
  19. தென்னை
  20. பனை
  21. நாகலிங்கம்
  22. ஆச்சா
  23. நெல்லி
  24. உசில்
  25. வேங்கை
  26. மருதம்
  27. தடசு
  28. இலுப்பை
  29. தோதகத்தி
  30. வன்னி
  31. குமிழ்
  32. கடுக்காய்
  33. தாண்டி
  34. விளா
  35. அத்தி
  36. தாழை
  37. அகில்
  38. இலவம்
  39. தேவதாரு
  40. கடம்பம்
  41. சால்
  42. செண்பகம்
  43. பலாசு (புரசு)
  44. காட்டாத்தி
  45. இருவாட்சி
  46. மாவிலிங்கம்
  47. குடைவேலம்
  48. அகத்தி
  49. வில்வம்
  50. எட்டி
  51. தும்பை
  52. இலந்தை
  53. கடுக்காய்
  54. கிளுவை
  55. கருங்காலி
  56. குருந்த
  57. கோங்கு
  58. நாரத்தை
  59. தில்லை
  60. தேற்றா 
  61. பராய்
  62. பன்றீர்
  63. பாதிரி
  64. பாலை 
  65. மகிழம்
  66. மூங்கில்   
  67. பப்பாளி
மேற்சொன்ன மர நாற்றுக்கள் எங்கேயாவது இருந்து (ஓரடிக்கு மேலான உயரம் இருந்தால் உசிதம்) தெரியப்படுத்தினால் பேருதவியாக இருக்கும். பாறை மண் என்பதால் சிறுசெடிகள் மேலே வருவது சிரமம் என்கிறார்கள்.  அதனால் சற்று வளர்ந்த செடிகளாகத் தேடுகிறோம். பட்டியலில் இருப்பது தவிர வேறு எந்த நாட்டு வகை மரங்கள் இருந்தாலும் தெரியப்படுத்தவும். எப்படி பெற்றுக் கொள்வது என்று பிறகு முடிவு செய்து கொள்ளலாம். ஒரு அடர்வனத்தை அமைந்துவிட்டால் போதும். எந்தச் செடி எங்கே கிடைக்கும் என்பதில் ஆரம்பித்து நிலத்தை தயார் செய்வது வரை எல்லாவற்றையும் ஆவணப்படுத்திவிடுவேன். யார் வேண்டுமானலும் அமைக்கும்படியான ஆவணமாக அது இருக்க வேண்டும். 

வர்றீங்களா பாஸ்?

ஒட்டன்சத்திரத்தில் இருபத்தெட்டாம் தேதி சந்திக்கிறோம். 

சிறப்பு கவனம் கோரும் குழந்தைகளுக்கான நிகழ்வை ஒட்டன்சத்திரத்தில் நடத்த விரும்புகிறோம் என்றும் அதற்கு அனுமதி வேண்டும் என்றும் கோரி கடந்த வாரம் அனுமதிக் கடிதம் அனுப்பப்பட்டது. அவர்களுக்கு ஒரு சந்தேகம். கடந்த வருடம் இப்படித்தான் யாரோ வந்து கேட்டார்களாம். அனுமதி கொடுத்திருக்கிறார்கள். குழந்தைகளின் விவரங்களை எல்லாம் சேகரித்து எங்கயோ அனுப்பியிருக்கிறார்கள். 'அவங்க காசு வசூலிக்க எங்க குழந்தைகளைப் பயன்படுத்திட்டாங்க' என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். இப்படியான என்.ஜி.ஓக்கள் நிறைய இருக்கின்றன.

பெங்களூரில் ஒருவர் இருக்கிறார். ஸ்கார்பியோவில்தான் சுற்றுவார். பின்பக்கமாக தமது அறக்கட்டளையின் பெயரை எழுதி வைத்திருப்பார். வருமானத்துக்கு என்று தனியாக வேலை எதுவுமில்லை. இதுதான் வருமானமே. வருடம் ஒரு முறை படம் எடுத்து அனுப்பினால் போதும் அந்த வருடத்துக்கான பணம் வந்துவிடும்' என்று சொன்னார்கள். நீதானா அது என்று கேட்காதீர்கள். அறக்கட்டளைக்கு லெட்டர் பேடே இப்பொழுதுதான் அடித்து வைத்தேன்.  அப்புறம் சந்தேகப்படாமல் என்ன செய்வார்கள்? நம்மையும் சேர்த்துதான் சந்தேகப்படுவார்கள். 

பள்ளிக் கல்வித்துறையில் அனுமதியளித்துவிட்டார்கள். திருமண மண்டபத்துக்கு வாடகை, உணவு, ஐஸ்கிரீம், குழந்தைகளுக்கு  என எல்லா ஏற்பாடுகளையும் விக்னேஷ்வரனும் அவரது குழுவினரும் செய்திருக்கிறார்கள். 'இந்த முறை உணவுக்கான தொகையை நான் தரட்டுமா' என்று சிலர் கேட்டார்கள். இப்படி கேட்கிற மனிதர்கள் இருக்கும் வரைக்கும் எவ்வளவு பெரிய காரியத்தையும் செய்யலாம். ஆனால் உள்ளூர்வாசிகள் ஆளாளுக்கு ஒரு செலவினை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் பணம் எதுவும் தேவைப்படாது. 

கலந்துகொள்ள விரும்புகிறவர்கள் நிகழ்ச்சியில் குழந்தைகளை ஏதேனும் வகையில் மகிழ்ச்சிப்படுத்த இயலுமா என்று மட்டும் யோசித்தால் போதும். உணவு பரிமாறலாம், குழந்தைகளை அமர வைப்பதில், ஒருங்கிணைப்பதில் உதவலாம் அல்லது வெறுமனே ரசிக்கலாம்.

நன்கொடை எதுவும் வேண்டாம். வெறும் கையை வீசிக் கொண்டு வரலாம். 

பூபதிராஜ் பாண்டிச்சேரியிலிருந்து வருகிறார். ராமராஜ் கோவையிலிருந்து வருகிறார். இருவரும் கதை சொல்லிகள். தம்பிச்சோழனும் சென்னையிலிருந்து வருவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார். அவரும் கதை சொல்லித்தான். 'அடுத்த முறை நான் செய்யறேன்..இந்த முறை சும்மா வேடிக்கை பார்க்கிறேன்' என்று சொல்லியிருக்கிறார். முடிந்தால் கையைப் பிடித்து உள்ளே இழுத்துவிடலாம் என்றிருக்கிறேன். 

'குழந்தைகளின் சந்தோஷத்தில் பங்கெடுக்க வேண்டும்' என்பதை மட்டும் மனதில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். வேறு எதைப் பற்றியும் சிந்திக்க வேண்டியதில்லை. மூன்று மணி நேரம் அந்தக் குழந்தைகளை உற்சாகமூட்டினால் போதும். சில பெற்றோர்கள் தமது குழந்தைகளின் சேட்டைகளால் கோபமடைவார்கள். அவர்களை 'அடிக்காதீங்க' என்று தடுத்தால் போதும். 'எங்க சிரி பார்க்கலாம்' என்று அந்தக் குழந்தையைச் சிரிக்க வைத்தால் போதும். இப்படியாக குட்டி குட்டி போதும்.

கடந்த முறை நிகழ்ச்சிக்கு வந்தவர்கள் விடுதியில் அறை எடுத்துத் தங்கினார்கள். கூடுதல் செலவு அவர்களுக்கு. ஒட்டன்சத்திரத்தில்  நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடமானது திருமண மண்டபம்.  'அங்கேயே நான் குளித்துக் கொள்ளலாமா?' என்று கேட்டேன். சரி என்று சொல்லிவிட்டார்கள். எனக்கு அது போதும். பிரச்சினையில்லை. இரவில் பெங்களூரில் பேருந்து பிடித்தால் நேராக சேலம். அங்கே கொஞ்ச நேரம் சுற்றிவிட்டு ஐந்து மணிவாக்கில் திண்டுக்கல் வந்து இறங்கும்படி திட்டமிட்டுக் கொள்வேன். பையில் எப்பொழுதும் ஒரு நீளமான துண்டு இருக்கும். விரித்துப் போட்டால் அசதிக்கு அருமையாகத் தூக்கம் வரும். மற்றவர்களை இதையே செய்யச் சொல்ல முடியாது. ஆனால் அறை வசதி இருக்கிறது. குளிக்கும் இடவசதியும் இருக்கிறது. செளகரியப்படி முடிவெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.  

வரவு செலவு உட்பட எதிலும் நான் தலையிடவில்லை. உள்ளூர் அணிதான் மொத்த ஒருங்கிணைப்பையும் செய்கின்றனர். விக்னேஸ்வரன் அவ்வப்பொழுது அலைபேசியில் ஆலோசனை கேட்கிறார். சொல்வதோடு சரி. 'அவங்ககிட்ட நீங்க பேசறீங்களா?' என்பார். இத்தகைய செயல்களைச் செய்யும் பொது ஒற்றை தொடர்புப் புள்ளி இருக்க வேண்டும். அனைத்து தகவல்களும் அவர் வழியாகவே பரிமாறினால்தான் குழப்பங்கள் வராது. நம்பியூர் நிகழ்ச்சிக்கு ஆசிரியர் இளங்கோ போல. ஒட்டன்சத்திரத்துக்கு விக்னேஷ். 

மேலதிக விவரங்களுக்கு அவரைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். 

அங்கேயிருந்து பழனி மலை முப்பது கிலோமீட்டர்தான். அந்தக் காலத்தில் கொங்கு நாட்டின் தென் எல்லை அது. வடக்கே பெரும்பாலை. மேற்கே வெள்ளியங்கிரி. கிழக்கில் குளித்தலை. தெற்கில் பொதினி- பழனி. மதியம் நிகழ்ச்சி முடிந்தவுடன் முப்பாட்டன் முருகனை பார்த்து வரலாம் என்று திட்டம். 


நாள் : 28-04-2018 (காலை 9 மணி) 

இடம்:
K T திருமண மஹால்,
குழந்தை வேலப்பர் கோயில் அருகில்,
பழனி ரோடு,
ஒட்டன்சத்திரம்.

விக்னேஷ்வரன் - 9994644558/7667744558

ஒட்டன்சத்திரத்தில் சந்திப்போம்!